12341 resultaten.
Mijn tuin vol fantasie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 mag ik jou
de bloemen geven
uit mijn tuin vol fantasie
er is een klein probleempje
ze blijven eeuwig leven
het bloeien sterft niet
hun voeding
is jouw liefde
kleur en geur een dialoog
als jij ze
met je handen koestert
steken ze hun knopjes omhoog
ik heb ze niet geplukt
ze zijn ontsproten uit mijn geest
ons samenzijn is daar al…
Vol spiegelend sentiment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
683 het decor
waarin wij spelen
is van glas
transparant als
kristal maar ook
het ondoorzichtige mat
in lichteffecten
breken we met tradities
nemen eruditie op de hak
natuurlijk moet het
volkstheater zijn
vol spiegelend sentiment
met als finale een tikkeltje
agressie van een keiharde hand
zodat alles in de glasbak belandt…
Handen vol fluisteringen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 toch maar uit bed gezet
de gang naar het kleinste kamertje
dan naar de keuken
terwijl iets roodharigs
om haar benen kronkelt
in de spiegel
een wat verkreukte snoet
warrige haren
het begin van een glimlach
goede morgen meis
even later met de balkondeur open
ligt de nieuwe dag
met al de beloftes
aan haar voeten
ze ontvangt met ogen vol…
een dag vol vragen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.872 de zon schijnt vandaag!
de bomen lachen ons toe.
ik stel mezelf de vraag:
wordt de zon nooit moe?
wie geeft de zon te eten?
wie zorgt er voor het licht?
wie liet de zon zo leven?
och wat een mooi gezicht!
antwoorden krijg ik niet,
ik maak me ook geen zorgen.
dit is wat ik zie
en ook de dag van morgen!…
voetstappen vol vertrouwen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
607 wandelend in jouw jas
begeef ik me stapvoets
over gladde wegen
voel hoe jouw warmte
me behoedt
tegen kou en onzekerheid
toch steeds weer bij me
leef jij door
in eeuwigheid
naast me…
Vingers vol lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 zij streelde het blad
kleurde de knop
bad om zon
voor een mooie bloei
deelde het groen
met vingers vol lente
maakte haar rondgang
langs iedere bloem
hing kwistig de dauw
aan het eerste licht
terwijl mist haar kleedde
als onzichtbare vrouw
heb haar ontmoet
toen ik me boog
boven de beek en in
haar spiegelende ogen keek…
Dag vol hemelwater
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
450 Snelle auto's
grote plas
vele druppels
op regenjas
paraplu's vliegen
in de wind
flinke plassen
stampend kind
donkere wolken
volle maan
vroege avond
lichten aan
kachel hoger
winter pret
en vanavond
vroeg naar bed…
Schatkamers vol zonden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 verguld is de schijn
van tekening en schilderij
in schatkamers vol zonden
in museaal vergapen
laat men de botten kraken
als de heerser dat gebiedt
nog spat het bloed
van galg en rad waar
koppen rollen zonder gat
gekochte moordenaars
lappen rechten aan hun laars
op een slagveld zonder eer
de koning doet het weer
maakt niet uit in…
Vol jeugdig gekwetter
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 ik woon
in de kruin
van mijn boom
overzie met trots
de heerlijke stek
vol jeugdig gekwetter
geen monument
maar wel erkend
door het bos
heb gebogen en
in opkomen weer
naar hoogte gereikt
twee keer een
gele stip van hakkers
ze konden mij niet pakken
rond mijn stam
bloeit lente reeds
de winter is niet langs geweest…
Vol schitterende creaties
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 maagdelijk wit
ligt onbegrensd
uitgespreid
ingetekend
raakt zij
aan de eeuwigheid
de inspiratiebron
welt letters in een
eindeloze variatie
woorden
deinen langs oevers
vol schitterende creaties
ik teken kleur
voel hoe feniks
gaat ontsnappen
als gedicht
ziet hij in volle vrijheid
het nieuw geboren licht…
Een dichter vol zelfbeklag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 leven als een onopvallende spijker
in een kast geslagen, of als een kleerhanger
die jaren leeg hangt in die kast, zo ver-
loopt tot nu toe mijn leven, het is een flop
kan ik rustig zeggen en altijd stoot ik
m'n kop. Dus geen hoera jippie of juichen
voor mij, het is krom mijn bestaan als
een kromme redenering, er klopt haast
niets van,…
Een wereld vol pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 EEN WERELD VOL PIJN
De pijn die ons het hart doorsnijdt
laat ons weleens twijfelen aan God
Is deze liefde een tegenstrijdigheid
en is de smart voor eeuwig ons lot
De smart die ons alsmaar begeleid
voelen we dikwijls als een complot
Bestaat ’t leven dan uit enkel strijd
of stierf de naastenliefde als gebod
Het droef dat dorpels overschrijdt…
- De dagen vol van zilvermaan -
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
665 De dagen vol van zilvermaan, de dagen
vol van rond met grote schaduwogen
vol met eerlijkheid, gespletenheid
zo puur en ongelogen, bijna fataal
stond hij duizend keren voor mijn deur,
de zilvermaan met zijn gezaaide sterren,
die naar de dood verlangde
en ik zei "neen", de wereld kan goed zijn
de schuine dagen, vol met vragen
mijn zilvermaan…
Een tuin vol dichtersdromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 schoorvoetend bezocht ik
een tuin vol dichtersdromen
onder een paraplu verscholen
tussen rozen en platanenbomen
ik vond er stemmen
als zingende nachtgalen
die zonder aarzeling het leven
in zinnen wisten te vertalen
van droevige hartenkreten
tobberige hersenspinsels
oprechtheid, vrolijke noten
wellicht ook eigen verzinsels
handen…
Waar het hart vol van is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
632 Mijn hart is vol van
onuitgesproken woorden
toch verzamelen ze moed
om tot uitspraak te komen
de mooiste van hen allemaal
doorbreekt de stilte
spreekt mij met haar
roepnaam aan
zeg dichter
ik zit in je hart gevangen
voel je leegte en kou
ben met je begaan maar
je mond loopt niet meer
van mij over
je kunt niet zonder mij
schrijf…
Bord vol onzin
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
555 zorgen zijn voor morgen
pardoes schept ze haar bord vol onzin
bloemen zet ze bij het grofvuil
plant bomen op z'n kop
wrijft droogte uit haar ogen
tuit ze haar perfecte lippen rood
hangt haar jas aan de wilgen
blootsvoets verdwijnt ze in de ochtendzon…
De armen vol pinksterbloemen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 Dronken van leven
renden wij door dag en dauw
struikelend huiswaarts.…
Plassen vol regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 kil waait de wind
schrijft onleesbare tekens
in plassen vol regen
mistroostig hangt nat
na het langdurige bad
aan de boom te versterven
hol klinkt de ziel
van de gloedvolle herfst
in het zompig bederf
zo lang dagen nog korten
zal overvloed rotten
naar een vruchtbaar begin
dat zal groeien
als winters vorstige tekens
in ijs en sneeuw…
"Vat Vól Emotie !"
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.468 Jij opende
mijn ogen,
mijn hart,
en een vat
vól emotie ...
en was daar zó
door overdonderd
dat je
niet merkte
dat ik in één
onoplettend ogenblik
jouw zorgvuldig
gemetselde muur
om trapte !…
een partita vol van liefde
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.673 deze herfst baarde een nieuwe ent
in een partita waar liefde eindeloos
wordt gevoed, een vrucht die weliswaar
nog kwetsbaar zijn handjes vouwt
maar vertrouwd zijn droom kan sluiten
een leven die deze eeuw zal kennen
in rampen die nooit gezegd de bezemwagen
is van het leed dat
ons aller moeder aarde draagt
doch waar klaaggezang de monden…
Nachten vol maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 ik ben
aan de haal gegaan
in nachten vol maan
zonder bezem of tapijt
maar geleid door
kosmische krachten
maakte me leeg
bevrijd van aardse ballast
dreef ik op duizend gedachten
in een groots perspectief
openbaarde zich schoonheid
loste tijd op in zijn
zag de maan
langzaam ontkleuren
in het goud van de zon
de morgenstond…
Ballonnen vol confetti,
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
794 versnippert de
verheven kunsten, dingt naar de
gunsten van de muze, gefilterd uit
de letters van de moraal, verknipt tot
confetti en gestrooid over de hoofden
van een beeldverhaal op mijn levenspad,
in elke stap verstrooit de geletterde
wind alles wat ik reeds geschreven had
na wat ik koos, maar net niet schrijven
kon, opgeblazen ballonnen vol…
Bed vol rozen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
539 pluk de rozen één voor één
door de roodheid hou je me dichter
vol verlangen uitgekeken naar
het moment dat je me versieren zou
opgaand in de zoete geur
spreekt mijn glimlach boekdelen
het regent rozenblaadjes
wat onze liefde bezegelt…
Het palet vol kleuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 iedere dag
een maagdelijk doek
het palet vol kleuren
de eerste streek
brengt zon en wind
misschien wat lichte geuren
zacht vloeien
de pigmenten met
persoonlijke sentimenten
nog is er harmonie maar
drogend lopen vormen vast
verdwijnt de tolerantie
zet structuur
zijn vaste stap
lijkt souplesse arrogantie
pas later strijkt
de…
Tempels vol cultuur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
638 het is geen sprookje
maar een feest als ik
de illias en odyssee herbeleef
met cerberus
de styx zie stromen
als plato over liefde dromen
pilaren weer kan raken
die hemelbogen dragen
van tempels vol cultuur
nog zingen de sirenes
als het zonnevuur
in rood verdwijnt
plejaden langzaam
lichter worden en
de mythe weer verschijnt…
glimlach vol blaren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
603 bezwete romantiek trekt diepe scheuren
in het gepoetste, zelfs tot ver na sluitingstijd
de dans kijkt dood
al vertellen zweetsokken en kapotte panty’s
morgen toch wel weer de perfecte tango
asbakken vol…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 hoe teer is uw bloesemblad
zo zacht deinende doorheen een lentebries
ragfijne schoonheid
naakt leunend tegen volmaaktheid aan
smeulend mij smeltend
dat uw vergelijkbaar bent met de zee
het ruisen van kabbelende golfjes
zo wiegend uw vlezige vlinder heupen
u deed mij stranden in de branding
de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen…
Nacht vol erotiek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.331 Hemelse hitte komt aankruipen
mijn lichaam wacht op verwennerij
ik voel genot over mijn lijf sluipen
we zetten de tijd wellustig opzij
De nacht overvalt ons met erotiek
we draaien langzaam in elkaar
er volgt seksuele motoriek
en de ultieme spanning is daar
Miljoenen sterren voor onze ogen
als het hoogtepunt wordt bereikt
de lusten zijn…
een fort vol mensen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
772 fotogedicht=een fort vol mensen…
NACHT VOL VAN LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
702 Haar handen voelden zo zacht aan
dat ik in golven vol tederheid deinde
In ‘t gelaat scheen het geel der maan
dit meisje was voor mij wel ’t einde
Haar lippen voelden zacht, zo teer
dat ik ze wel jarenlang kussen wou
Na elke kus wou ik altijd maar meer
van dit mooie meisje uit lentedauw
Haar ogen blonken zo van het licht
dat ik haar in ‘…