3773 resultaten.
Brandstapelgekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 Hoe tegenstrijdig is het doden:
met vuur maakt hij je koud.…
Mijn vad'ren staken blakerende brand
poëzie
4.0 met 32 stemmen
3.149 In wroeging schuldloos zie 'k hen krimpend staan,
Gevlucht aan valse ketting naar de rand
Van 't vretend vuur; en 'k hoor de marteltand
Door sissend vlees en knappend mergbot gaan,
En de ijz'ge hitte voel ik waaiend slaan
Om blind gezicht en klauwgebaar van hand.…
Lentewind, lentevuur
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.910 De avondgeuren vermengen zich
Gekookte aardappelen, gras en de voorjaarswind
Het is fris buiten, nog net licht
Ik wacht tot de herinnering mij vindt
Er ligt een kalmte over deze dag
Iets dat mijn ziel tot rusten brengt
Toch ook een vreugde in mijn hart
Als een kleine vlam dat op meer wacht
Oh, ik zou willen dansen, vliegen, zweven
En me…
park
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
10.990 In het park waar de nacht het water steelt
Vergeet het licht haar stralende humeur
In de diepe holtes van het donker
Verliest de liefde haar verlegen kleur
Daar sterven schimmen in het duister
En de schaduwen omhelzen elkaar
Er brandt een vuur zonder rook
Vlammend heet maar onzichtbaar
Als het vuur de nacht vervolgt
En de passie angst verstijft…
Vroeger is een verre ster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.120 een laatste vlam van giftig vuur
legt mijn dromen in de as…
Vurig bloed
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.861 Hete klonters stromen in mijn bloed
Ik ben gevaarlijker dan jij vermoedt
Was 't niet dat 't zou wegen op 't gemoed,
Ik zou dat vuur smoren met jouw bloed.…
Kus
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
2.156 Een kus
of ... nauwelijks
eerder een streling langs je huid
en toch
dat vuur…
Je gloeide roder
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 ik dacht jou
te smeulen
blies wat haar
uit je gezicht
dat dromen
weerkaatste
die speelden
in de vlammen
van de open haard
je gloeide roder
langs de randen
van de grijze as
vlamde op in
het speels oranje
geel van jeugdig
frivool ontwaken
waarin wij samen
de onrust maakten
die langzaam
ging bruisen in
het rode bloed
waar…
Vurige blaaskaak
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
843 .'
Z'n vuur was niet te blussen.
Alles blies-ie op.
Zo gaf-ie opblaaskussen
aan z'n opblaaspop.
Hij voelde luchtverlies.
Het werd een droef besluit.
De pop was slap. Hij blies
z'n laatste adem uit.…
Opgebrand
snelsonnet
2.6 met 22 stemmen
2.234 De brandweerman die zich verheugt op vissen
Met worm en hengel aan de waterkant
In plaats van weer een fel uitslaande brand
Moet die genoegens nog wel even missen
Het vuur onder de brandbestrijders huid
Dat mag van hogerhand nog lang niet uit…
WROK
poëzie
3.5 met 13 stemmen
5.111 En of de wolken wee en vloek verstonden,
Bogen zij dieper over 't land, en zonden
Donderend vuur tot zij de vloek verhoorden.…
Beter dan de verre vriend
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.004 Al zonnend in de tuin ontstak ze 't vuur
van haar begerig gadeslaande buur.
Ze lag, maar stond aan buurmans blikken bloot.
Zodra hij op bezoek kwam, mocht-ie blijven.
Ze wilden naastenliefde met elkaar bedrijven.…
Vuur, aarde, wind, ik haat ze
poëzie
3.2 met 25 stemmen
4.272 V
Vuur, aarde, wind, ik haat ze. O God, mijn haat
Tegen het vuur dat, lang afgunstig, vrat
Het glanzend haar, dat ik heb liefgehad,
Als koper rood, en teer als herfstragdraad.
‘K haat de aarde. – Haar metaalreuk, de eeuw’ge, slaat
Omhoog: hoe kort kuste ik ‘t roodblonde glad?…
Weerbaar hout
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 fraai bouwde
hout zijn
blokken tegen
de oplopende
buitenmuur
de kleuren
al gespleten
voordat de
stammen
zijn vergeten
nog ongeringd
klinken de
jonge basten
met nog slanke
onvolgroeide kwasten
alleen de droge
grond ver achteraan
draagt weerbaar
hout dat muziek in
alle koren laat horen…
Laat mij
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
983 verspillend zijn
aan blauwe neveldraadjes uit je mond
het grensgebied overschrijden
trots en troost nergens laten
Laat mij één keer onverhinderd zijn
van overdenken en heroverdenken
schaamteloos alle intieme nederlagen
verdragen zonder ontkennen
Laat mij één keer verkwistend zijn
met je lichaam je alles lichaam
liefde en schoonheid de lichtval
vuur…
Brandstapelgekte
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
909 De beul, die bloosde, bleef van vuur verstoken.
De ramptoeristen werden ongeduldig,
doordat het leedvermaak hun werd onthouden.
De beul was in hun ogen onzorgvuldig.
Toch zagen zij een aangestoken vrouw.
De uitgejouwde beul was snipverkouden
en daardoor vatte zij geen vlam, maar kou.…
De pottenbakker
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.897 Maar zonder aarzlen of bedenken
Beproefde hij haar in het vuur
En smolt, die smachtenden moet drenken,
Vast in een harnas van glazuur.
Want geen kan liefdes laafnis brengen,
Die zelf niet, dervend, durft verzengen.
----------------------------------------
uit: Kringloop (1931-1935)…
Niemandsland
netgedicht
5.0 met 351 stemmen
472 ik warm me
altijd als ik het
vuur in je ogen
zie branden en
kleine vlammetjes
opkomend uit de
rood smeulende gloed
hun dansjes maken
dan even rust
weer oplaaiend tot
hun brandstofhonger
eindelijk is gesust
soms gaat het fout
dan knettert en sist
venijn het gebrek
aan voedingskwaliteit
loeien grotere tongen
sproeien vonkenregens…
Het juiste uur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 jij hebt het
vuur rondgedeeld
zonder je handen
er aan te branden
gretigheid
laaide al op
in het voelen van
koesterende warmte
zij hadden
al te lang in de
kou gestaan denkend
het is gedaan
in onvoorzien
heb jij niets kunnen
regelen toch zal jouw
lach alles bezegelen
samen is voor allen
hartverwarmend
op het…
KUNST GEEN NABOOTSING
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.547 Neen, Kunst is geen herhalen der Natuur;
Dat zet geen hart in gloed;
Niet aan wat is, maar aan wat wezen moet
Besteedt zij licht en vuur.…
Pijproken
hartenkreet
1.4 met 12 stemmen
1.228 heeft u een vuurtje?
nee, roken doet hij niet
maar pijpen des te meer
een stevige Javaanse jongen
zijn grote voorkeur
alleen niet op zijn longen…
Miskend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
702 De jongeren gingen met hun vuur de gemeentegrens over.…
nooit
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.292 nooit zou hij zich overgeven,
nooit
zijn kroon bebloed
zijn troon verwoest
zijn kasteel van gerimpelde stenen, in
vuur en vlam.
maar hoog in de lucht, waar
kometen zich misdroegen,
en draken doolden,
hield hij zijn zwaard.
tot,
zijn koningshart werd doorboord
en zijn moed bezweek
allemaal om haar.…
Liefdesvuur
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
3.968 Was ik niet reeds blind van liefde
zou het worden als ik naar je keek
Als een golf van passie overstroomt
blote liefde de tocht van het hart
Waar liefde vurig is woedt brand
vlammen geblust met natte kussen
brand mijn warme lippen
aan je gloeiendhete huid
Vingers schroeien vast
je voorverwarmde oven
heet me geopend welkom
voor onze…
De Elementen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.181 spel terug te kunnen kaatsen
Kon ik maar zwemmen in de aarde
Dan verdronk ik niet, diep in haar klei
woelde ik zelf in zijn gebluste waarde
De reddende oever steeds dichterbij
Kon ik maar rennen op het water
Dan sprong ik over iedere golfslag
Liet ik het drijven over aan later
Wedijver ik met mijn eigen gedrag
Kon ik maar leven in het vuur…
sarah, mijn vuur en rook
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.667 ze is reeds verstijfd ,
ontdaan van uiterlijke schijn
toch is zij zo, de schone
stille dood
die opgaat in vuur
en rook:
de walm, die hemel en aarde
met elk ander verbindt,
een lint van eeuwige pijn…
Vurig
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
584 het antwoord komt langzaam boven drijven
het vuur in mij is niet te doven
het zal altijd zo blijven
je kan die toorts nu eenmaal niet zomaar verdrijven.…
l' Escapade
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
678 Bij het vuur zingen sterren:
het is goed om knoken te warmen.
Aan de kleren herken je de verlangens:
ze liggen in een plas aan haar voeten.
Ik streel de kilte weg,
begeerte verdampt bij zoveel bloot.
Nu ben ik het bos.
Mijn armen de beschutting.…
stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 stilte zit soms vol met vragen
brandend als een heftig vuur
gedurende de dag de dagen
ja voortdurend op elk uur
als eens witte rooksignalen
seinen op het verlossend uur
dan is dat het mooiste teken
einde van het vragenvuur
't antwoord dat wordt gegeven
opent een poort ten leven
er valt niets meer te verbranden
er is iets moois op handen…
pyrofiel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.194 in het hart van het vuur
waar de hitte overheerst
tot felle hoopjes intens wit
in gebalde knopen pure energie
strekt de kosmos zich eindeloos uit
vervoegen hel en hemel zich in
samenspel tot aardse taferelen
voeden hongerige vlammen
flitse fantasma's vol prisma's
die stralen werpen in het rond
en winden stevig stromen laten
wervelen door…