Alle inzendingen over woonoord

1006 resultaten.

Sorteren op:

Sorgh-vliet

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.614
Ik wil hier mijnen geest in vrijheid laten zweven, En laat, al die het lust, bij vorst of prinsen leven; Want die een hoge staat, of wichtig ambt bekleedt, Is nimmer buiten zorg, en zelden buiten leed. Ik neme deze plaats tot afkeer van de zorgen, Om daar bevrijd te zijn, om daar te zijn verborgen Voor streken van het hof, voor steken van de haat…

Rotterdam

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.531
't Zij Waal, of Rijn, of Maas, of alle drie te saam, 't Zij IJssel, Merw' of Lek, of drie in ene naam, Of zes in ene buik, ze moeten t' mijnent buren En willen niet in zee of kussen eerst mijn muren; Mijn muren zo gerekt, mijn zo gerijkte grond, Dat wie mij nu beziet, kan vragen waar ik stond. O muren en o grond, o welgevoegde stromen,…

Pur et simple

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Te zwemmen in azuur à l'après-midi, puur voor het genoegen en warm welkom 'Loste Nord' een jonge ree graast bij het bosje naast de notenboom dan spitsen zich de oren ons gepraat verstoort haar rust een grote vogel zweeft met trage cirkels door het blauw boven dit groene dal, met lila bergen voor de horizon en verre purp'ren Pyreneeën…

O Konakry

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.522
O Konakry wat was je heet; Nog heter dan de negerinnen, Die gingen glanzend van het zweet Heter dan langgespeende zinnen, O Konakry! O Konakry wat was je stil; 't Bleef ochtend in de brede lanen Als was je een grote duiventil Getimmerd onder de platanen. O Konakry! De zon kwam niet uit 't wolkgebied Een vochte…

Identiteit

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 907
Wij Calvinisten zuinig met geluk kloppen af op ongelakt eikenhout doseren gevoel, vallen we minder diep morgen gaat 't fout, is er verdriet. Steken kop niet boven maaiveld uit dan zijn we prooi van politiek correct van nuchter volk beneden de zeespiegel in een land zonder persoonsverering Watermens aan de voet van de zee Europa…
Custor29 juli 2008Lees meer >

Zinloos

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 786
steriele straten ogen niet alleen verlaten de bewoners verslapen in haastig opgetrokken wijken jaren die zonder betrokkenheid vreugdeloos verstrijken in weekenden rapen de gapende massa’s moed voor verplichte werkweekritten ontladen dan het onbehagen door zich stevig te beklagen vittend op verzuurde buren uren turend naar de buis…

De Tuin van Eden

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.144
In onze tuin van Eden leefden wij onder bomen met rijpe vruchten. Er was vers water en dieren van het veld en vergezichten over het land. Maar achter de hoge hekken blaften steeds vaker de valse honden, met tanden die glinsterden in de zon trokken zij aan de kettingen van hun meesters. Lang konden we ze buiten sluiten en waren wij veilig…

China op de fiets

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 961
Wielen draaien, bellen rinkelen Een chaos tijdens het winkelen Ik knijp mijn oog toe en er stopt iemand die ziet gelijk je kent dit land. "Wil je oversteken naar het grooe plein of achterop de fiets bij mij" Mijn gedachten denken wat een ijzer schroothoop of om de hoek misschien de opiumdood Ik kies natuurlijk voor mijn vrijheid en we…
Arlette12 augustus 2008Lees meer >

De pincode van je leven

hartenkreet
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.310
Vier cijfers die in ’t kort je geboortedatum aangeven Vier cijfers voor de belangrijkste vakken Vier cijfers die je trouwdatum aangeven Vier cijfers, voor de geboortedatums van de kinderen Vier cijfers, om geld uit de muur te kunnen halen Vier cijfers om je boodschappen te betalen Vier cijfers om te kunnen tanken En nu vier…
Johanna18 augustus 2008Lees meer >

Sporen in Buitenveldert

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
Destijds voor de pennenlikkers gebouwd viert dit deelstadsdeel nu haar vijftig jaar bestaan toen schreeuwde hoofdwerk om meer rust doorgeleerd had vast geld - ook al een must Die generatie bleef en wordt hier oud is ook bepaald met de tijd mee gegaan wil je ze op de kast noem ze ouderwets velen braken door voor de doorzonflats Neem de…

Een huis vol mooie mensen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 752
'Een huis vol zieke mensen Waar is de ziekte? In ons hoofd! In ons hoofd!' Aan het plafond Tussen de muren In de gordijnen Op de vloer Op elke plek Waar je net nog stond Altijd en overal Ligt er ziekte op de loer Bijna als de ‘Gouden Kooi’ Een beetje als de ‘Truman Show’ Net als dat ‘Big Brother’ toen Maar dan zonder dat geklooi…
Jeroen Zwaal22 augustus 2008Lees meer >

Witte winternacht in 1979

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 740
Horeca sluit, agenten zijn overijverig ik duik onder op de Wallen tussen stiekeme stappers. Loop via de Warmoestraat over de Zeedijk naar de Oudezijds; maagdelijk wit liggen de Wallen onder sneeuw die zonden bedekt van de tolerante stad Wandel in 'n schets van Pieck, plas m'n naam in de sneeuw op het Oudekerksplein een raamdame gaapt en veegt…
Custor23 augustus 2008Lees meer >

Zwervend geluk

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.289
Zij zwierven als nomaden met een huifkar door het land en zochten hun geluk in rondedansen en gitaren Ze speelden hun muziek melancholiek op stuivend zand en wasten in de meren nog hun kleren en hun haren Ze waren met de vogels en de bomen nog verwant en zongen uit hun longen van de liefdevolle jaren Zo trokken zij de wereld uit met…
jan haak23 augustus 2008Lees meer >

HOEVENZAVEL

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.694
Men opent een raam en zegt Ziehier de wereld. Men bootst het wonen na in tal van talen. En het dorp wordt een stad en de stad de wereld, als ging de hele wereld in een straat. Soms staat men voor een horizon als voor een hek, maar de straat wordt een dorp en de stad de wereld die ruikt naar sjasliek, shish kebab en moussaká, naar al dat elders…

huis

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 663
huis mijn eigendom met gouden dak toch een rijk bezit? eigenaar(de)…

Rotterdam

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.456
Te Rotterdam ben ik geboren onder de adem van de Maas en liep in mijn eigen stilte te midden van het straatgeraas. Van zwaarbespannen sleperswagens ben ik er passagier geweest. Door heel de stad heb ik gezworven maar aan de kaden toch het meest. Daar lag aan de stoet uit aller streken de klipper en de keulenaar, het driemastschip, zijn tuig…

Verdwenen straat

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Toen ik vanmorgen opgewekt mijn huis verliet, vond ik de straat niet meer. Nochtans was ik er zeker van: de dag voordien lag zij er nog. Wat doe je dan? Je draait je om en wilt het schokkend nieuws vertellen aan de uwen. Helaas, het huis, je thuis, was ook verzwonden. Er zat niets anders op, zo dacht ik toch, dan in de witte, zachte wolk…

Vissen op het droge

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
De toekomst staat in de lift steeds hoger bovenop elkaar beneden delen we het groen schtterend gelegen in het dal In de States wonen hele volken al eeuwen safe tegen de wolken met slechts bij stroomuitval in een zekere mate kippendrift De Sloterplas is ons vergezicht groeit door de blauwalg dicht zwanenmeer wordt wat aan gedaan bliezen…

Ik mag ook eens wat

gedicht
2.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 7.379
Een nieuwe, oude tafel heeft ze zegt ze. Wil ik niet komen kijken? Vanwaar en sinds wanneer dit idee dat ik me zozeer voor tafels interesseer? Sinds ze het vroeg gaan mijn gedachten er wel vaker naar uit. Is de hare rond of juist vierkant, ovaal, ingelegd, gepolitoerd? Met vier of zes poten, lange elegante, met een knikje halfweg? Met ballen…
Hans Mirck5 november 2025Lees meer >

zo ik iets ben ...

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.351
die oude stad waar jij ooit bent geboren is op je tochten zwijgend meegegaan je waant je mijlenver bij hem vandaan bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’ men kan de wieg nog aan je tongval horen de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren zijn wortels zitten diep in elk orgaan in welke…
Daan de Ligt16 november 2006Lees meer >

Wat ruist er..?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
Wat ruist er door het struikgewas? Zoeft langs het riet en ‘t hoge gras Van dorpsvaart naar een weidse plas Maakt ons van ‘t schoons weer deelgenoot Wat vaart er op een trouw kompas? Alsof zo’n tocht nooit anders was Een route uit een streekatlas Die ons weer oude waarden showt Wat meert er aan in het moeras? Om te genieten van…
Hans Vrolijk19 november 2006Lees meer >

Maandagavond

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 836
‘t Is maandagavond, vijf voor half zeven Er vallen schoten aan de overkant Een huisgezin doorstaat met angst en beven Een overval in het benedenpand ‘t Is maandagavond, vijf voor half zeven Een invalide vrouw wordt aangerand De doorgedraaide buurman heeft zoëven Zijn mes in blowers borst en buik geplant ‘t Is maandagavond, vijf voor half…
Hans Vrolijk21 november 2006Lees meer >

Amsterdam

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 878
Amsterdam is de stad waar ik mijn eerste ontdekkingen deed op de fiets met een brief van mijn vader naar onbekende straatjes en duistere huizen, waar ik de nozems zag rennen voor de politie, de lucht zag veranderen, verliefd en verloren droomde over rusland, over verre reizen, waarvan ik steeds weer terug kwam om me door de oude grachten te…
Tatjana Das22 november 2006Lees meer >

Zeeland.

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Zeeland, waterland, weiland met duinrand Ganzen dansen in het akkerland Lieflijke dorpen en oude stadjes Het leven is er soepel en gladjes Monumentale gevels, bruggen en grachten Een rijke historie herleeft in gedachten Kanalen, dijken, plassen en weelen Stille plekjes en vogels die kwelen Rietkragen, inlagen, schorren en slikken…
Peterdw.23 november 2006Lees meer >

De huizen houden zich

gedicht
2.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 10.842
De huizen houden zich op hoge krukken meer dood dan levend overeind. De warmte der laatste kamers klampt zich vast aan kliffen, de morsigheid van hun geheimenissen wordt de voorbijgangers ten hoon getoond. Hulp zoekend zwerft de vuilnis door de straten. ------------------------------------------ uit: 'Het geduld van de dingen', 1996…

Haagse droefenis

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.236
het tunneltrauma knaagde almaar door diep treurig waren slapeloze nachten de ziel was aan het einde van z’n krachten zijn leven raakte kermend op dood spoor de zinnen werden lange jammerklachten de blik verstrakte en het hart bevroor z'n Haagse trots ging met de lach teloor het hoofd was zwaar van sombere gedachten het lijden werd de eiberzoon…

Kunstberg

gedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.191
Ik dwaal zo graag aan oude bouwterreinen waar oude wijken worden omgewoeld, waar voze stegen onder puin verdwijnen dat op vrachtwagens wordt weggevoerd. Daar wordt geboord, gebeukt en diep gegraven. In putten hol als de ogen van de dood gapen riolen, lang vergeten graven; oeroude gronden komen maagdlijk bloot. Ik wandel liever hier dan in…

Wandeling

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 840
Dag stad, dag oude binnenstad motregengrijs op tweede-kerstmorgen dag huizen waar ik heb gewoond nu mag een ander voor je zorgen de Gehoorzaal heeft haar deuren dicht groene laarzen staan in een etalage het Stadhuis baadt in schijnwerperlicht ik draag mijn zestig jaar bagage dag Breestraat, Pieterskerkchoorsteeg, dag kerken, Singels en…

huizenjacht

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 756
Met zolen die Zwaar als weemoed vlinders in je buik doen stollen tot bedorven eetlust loop je een jeugd van vreemden binnen een tuin met vreemde bloemen hoe verkoop je tikkertje? Of de geur van moeder? De herinnering aan vroeger Of hoe koop je het? Dun als krijt Staat je leven Op steen getekend Foto’s van stof Zelfs al heb je…

Leende-Strijp

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 929
Tussen Achel en Leende gaat de lucht als bij wonder open voor het blauw waarin lentetinteling reeds aanwezig is. De strakke westenwind jaagt over de vlakte. Hei en vennen, eenzame berken her en der en aan de einder dennenbossen, vormen een landschap dat zo ongewoon geworden is, dat je je in een andere tijd waant. Later trekken we Strijp…