1006 resultaten.
Sorgh-vliet
poëzie
3.6 met 15 stemmen
6.614 Ik wil hier mijnen geest in vrijheid laten zweven,
En laat, al die het lust, bij vorst of prinsen leven;
Want die een hoge staat, of wichtig ambt bekleedt,
Is nimmer buiten zorg, en zelden buiten leed.
Ik neme deze plaats tot afkeer van de zorgen,
Om daar bevrijd te zijn, om daar te zijn verborgen
Voor streken van het hof, voor steken van de haat…
Rotterdam
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.531 't Zij Waal, of Rijn, of Maas, of alle drie te saam,
't Zij IJssel, Merw' of Lek, of drie in ene naam,
Of zes in ene buik, ze moeten t' mijnent buren
En willen niet in zee of kussen eerst mijn muren;
Mijn muren zo gerekt, mijn zo gerijkte grond,
Dat wie mij nu beziet, kan vragen waar ik stond.
O muren en o grond, o welgevoegde stromen,…
Pur et simple
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
617 Te zwemmen in azuur
à l'après-midi, puur
voor het genoegen en
warm welkom 'Loste Nord'
een jonge ree graast bij
het bosje naast de notenboom
dan spitsen zich de oren
ons gepraat verstoort haar rust
een grote vogel zweeft
met trage cirkels door het blauw
boven dit groene dal, met
lila bergen voor de horizon
en verre purp'ren Pyreneeën…
O Konakry
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.522 O Konakry wat was je heet;
Nog heter dan de negerinnen,
Die gingen glanzend van het zweet
Heter dan langgespeende zinnen,
O Konakry!
O Konakry wat was je stil;
't Bleef ochtend in de brede lanen
Als was je een grote duiventil
Getimmerd onder de platanen.
O Konakry!
De zon kwam niet uit 't wolkgebied
Een vochte…
Identiteit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
907 Wij Calvinisten zuinig met geluk
kloppen af op ongelakt eikenhout
doseren gevoel, vallen we minder diep
morgen gaat 't fout, is er verdriet.
Steken kop niet boven maaiveld uit
dan zijn we prooi van politiek correct
van nuchter volk beneden de zeespiegel
in een land zonder persoonsverering
Watermens aan de voet van de zee
Europa…
Zinloos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
786 steriele straten ogen
niet alleen verlaten
de bewoners verslapen
in haastig opgetrokken wijken
jaren die zonder betrokkenheid
vreugdeloos verstrijken
in weekenden rapen
de gapende massa’s moed
voor verplichte werkweekritten
ontladen dan het onbehagen
door zich stevig te beklagen
vittend op verzuurde buren
uren turend naar de buis…
De Tuin van Eden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.144 In onze tuin van Eden leefden wij
onder bomen met rijpe vruchten.
Er was vers water en dieren van het veld
en vergezichten over het land.
Maar achter de hoge hekken
blaften steeds vaker de valse honden,
met tanden die glinsterden in de zon
trokken zij aan de kettingen van hun meesters.
Lang konden we ze buiten sluiten
en waren wij veilig…
China op de fiets
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
961 Wielen draaien, bellen rinkelen
Een chaos tijdens het winkelen
Ik knijp mijn oog toe en er stopt iemand
die ziet gelijk je kent dit land.
"Wil je oversteken naar het grooe plein
of achterop de fiets bij mij"
Mijn gedachten denken wat een ijzer schroothoop
of om de hoek misschien de opiumdood
Ik kies natuurlijk voor mijn vrijheid
en we…
De pincode van je leven
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.310 Vier cijfers die in ’t kort
je geboortedatum aangeven
Vier cijfers voor
de belangrijkste vakken
Vier cijfers die je trouwdatum
aangeven
Vier cijfers, voor de
geboortedatums van de kinderen
Vier cijfers, om geld
uit de muur te kunnen halen
Vier cijfers om je boodschappen
te betalen
Vier cijfers om te
kunnen tanken
En nu vier…
Sporen in Buitenveldert
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
703 Destijds voor de pennenlikkers gebouwd
viert dit deelstadsdeel nu haar vijftig jaar bestaan
toen schreeuwde hoofdwerk om meer rust
doorgeleerd had vast geld - ook al een must
Die generatie bleef en wordt hier oud
is ook bepaald met de tijd mee gegaan
wil je ze op de kast noem ze ouderwets
velen braken door voor de doorzonflats
Neem de…
Een huis vol mooie mensen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
752 'Een huis vol zieke mensen
Waar is de ziekte?
In ons hoofd! In ons hoofd!'
Aan het plafond
Tussen de muren
In de gordijnen
Op de vloer
Op elke plek
Waar je net nog stond
Altijd en overal
Ligt er ziekte op de loer
Bijna als de ‘Gouden Kooi’
Een beetje als de ‘Truman Show’
Net als dat ‘Big Brother’ toen
Maar dan zonder dat geklooi…
Witte winternacht in 1979
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 Horeca sluit, agenten zijn overijverig
ik duik onder op de Wallen tussen
stiekeme stappers. Loop via de
Warmoestraat over de Zeedijk naar de
Oudezijds; maagdelijk wit liggen de
Wallen onder sneeuw die zonden bedekt
van de tolerante stad
Wandel in 'n schets van Pieck, plas m'n
naam in de sneeuw op het Oudekerksplein
een raamdame gaapt en veegt…
Zwervend geluk
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.289 Zij zwierven als nomaden
met een huifkar door het land
en zochten hun geluk
in rondedansen en gitaren
Ze speelden hun muziek
melancholiek op stuivend zand
en wasten in de meren
nog hun kleren en hun haren
Ze waren met de vogels
en de bomen nog verwant
en zongen uit hun longen
van de liefdevolle jaren
Zo trokken zij de wereld uit
met…
HOEVENZAVEL
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.694 Men opent een raam en zegt Ziehier de wereld.
Men bootst het wonen na in tal van talen.
En het dorp wordt een stad en de stad
de wereld, als ging de hele wereld in een straat.
Soms staat men voor een horizon als voor een hek,
maar de straat wordt een dorp en de stad de wereld
die ruikt naar sjasliek, shish kebab en moussaká,
naar al dat elders…
huis
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
663 huis
mijn eigendom
met gouden dak
toch een rijk bezit?
eigenaar(de)…
Rotterdam
poëzie
3.6 met 15 stemmen
7.456 Te Rotterdam ben ik geboren
onder de adem van de Maas
en liep in mijn eigen stilte
te midden van het straatgeraas.
Van zwaarbespannen sleperswagens
ben ik er passagier geweest.
Door heel de stad heb ik gezworven
maar aan de kaden toch het meest.
Daar lag aan de stoet uit aller streken
de klipper en de keulenaar,
het driemastschip, zijn tuig…
Verdwenen straat
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.106 Toen ik vanmorgen
opgewekt mijn huis verliet,
vond ik de straat niet meer.
Nochtans was ik er zeker van:
de dag voordien lag zij er nog.
Wat doe je dan?
Je draait je om
en wilt het schokkend nieuws
vertellen aan de uwen.
Helaas, het huis, je thuis,
was ook verzwonden.
Er zat niets anders op,
zo dacht ik toch,
dan in de witte, zachte wolk…
Vissen op het droge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 De toekomst staat in de lift
steeds hoger bovenop elkaar
beneden delen we het groen
schtterend gelegen in het dal
In de States wonen hele volken
al eeuwen safe tegen de wolken
met slechts bij stroomuitval
in een zekere mate kippendrift
De Sloterplas is ons vergezicht
groeit door de blauwalg dicht
zwanenmeer wordt wat aan gedaan
bliezen…
Ik mag ook eens wat
gedicht
2.6 met 30 stemmen
7.379 Een nieuwe, oude tafel heeft ze
zegt ze. Wil ik niet komen kijken?
Vanwaar en sinds wanneer dit idee
dat ik me zozeer voor tafels interesseer?
Sinds ze het vroeg gaan mijn gedachten
er wel vaker naar uit. Is de hare rond
of juist vierkant, ovaal, ingelegd,
gepolitoerd? Met vier of zes poten,
lange elegante, met een knikje halfweg?
Met ballen…
zo ik iets ben ...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.351 die oude stad waar jij ooit bent geboren
is op je tochten zwijgend meegegaan
je waant je mijlenver bij hem vandaan
bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen
hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’
men kan de wieg nog aan je tongval horen
de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren
zijn wortels zitten diep in elk orgaan
in welke…
Wat ruist er..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Wat ruist er door het struikgewas?
Zoeft langs het riet en ‘t hoge gras
Van dorpsvaart naar een weidse plas
Maakt ons van ‘t schoons weer deelgenoot
Wat vaart er op een trouw kompas?
Alsof zo’n tocht nooit anders was
Een route uit een streekatlas
Die ons weer oude waarden showt
Wat meert er aan in het moeras?
Om te genieten van…
Maandagavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
836 ‘t Is maandagavond, vijf voor half zeven
Er vallen schoten aan de overkant
Een huisgezin doorstaat met angst en beven
Een overval in het benedenpand
‘t Is maandagavond, vijf voor half zeven
Een invalide vrouw wordt aangerand
De doorgedraaide buurman heeft zoëven
Zijn mes in blowers borst en buik geplant
‘t Is maandagavond, vijf voor half…
Amsterdam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
878 Amsterdam is de stad waar ik mijn eerste
ontdekkingen deed op de fiets
met een brief van mijn vader naar onbekende
straatjes en duistere huizen,
waar ik de nozems zag rennen voor de politie,
de lucht zag veranderen, verliefd en verloren
droomde over rusland, over verre reizen,
waarvan ik steeds weer terug kwam
om me door de oude grachten te…
Zeeland.
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.215 Zeeland, waterland, weiland met duinrand
Ganzen dansen in het akkerland
Lieflijke dorpen en oude stadjes
Het leven is er soepel en gladjes
Monumentale gevels, bruggen en grachten
Een rijke historie herleeft in gedachten
Kanalen, dijken, plassen en weelen
Stille plekjes en vogels die kwelen
Rietkragen, inlagen, schorren en slikken…
De huizen houden zich
gedicht
2.8 met 36 stemmen
10.842 De huizen houden zich op hoge krukken
meer dood dan levend overeind.
De warmte
der laatste kamers klampt zich vast aan kliffen,
de morsigheid van hun geheimenissen
wordt de voorbijgangers ten hoon getoond.
Hulp zoekend zwerft
de vuilnis door de straten.
------------------------------------------
uit: 'Het geduld van de dingen', 1996…
Haagse droefenis
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.236 het tunneltrauma knaagde almaar door
diep treurig waren slapeloze nachten
de ziel was aan het einde van z’n krachten
zijn leven raakte kermend op dood spoor
de zinnen werden lange jammerklachten
de blik verstrakte en het hart bevroor
z'n Haagse trots ging met de lach teloor
het hoofd was zwaar van sombere gedachten
het lijden werd de eiberzoon…
Kunstberg
gedicht
2.7 met 17 stemmen
8.191 Ik dwaal zo graag aan oude bouwterreinen
waar oude wijken worden omgewoeld,
waar voze stegen onder puin verdwijnen
dat op vrachtwagens wordt weggevoerd.
Daar wordt geboord, gebeukt en diep gegraven.
In putten hol als de ogen van de dood
gapen riolen, lang vergeten graven;
oeroude gronden komen maagdlijk bloot.
Ik wandel liever hier dan in…
Wandeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
840 Dag stad, dag oude binnenstad
motregengrijs op tweede-kerstmorgen
dag huizen waar ik heb gewoond
nu mag een ander voor je zorgen
de Gehoorzaal heeft haar deuren dicht
groene laarzen staan in een etalage
het Stadhuis baadt in schijnwerperlicht
ik draag mijn zestig jaar bagage
dag Breestraat, Pieterskerkchoorsteeg,
dag kerken, Singels en…
huizenjacht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
756 Met zolen die
Zwaar als weemoed
vlinders in je buik
doen stollen tot
bedorven eetlust
loop je een jeugd
van vreemden binnen
een tuin met vreemde bloemen
hoe verkoop je tikkertje?
Of de geur van moeder?
De herinnering aan vroeger
Of hoe koop je het?
Dun als krijt
Staat je leven
Op steen getekend
Foto’s van stof
Zelfs al heb je…
Leende-Strijp
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
929 Tussen Achel en Leende
gaat de lucht als bij wonder open
voor het blauw
waarin lentetinteling
reeds aanwezig is.
De strakke westenwind
jaagt over de vlakte.
Hei en vennen,
eenzame berken her en der
en aan de einder dennenbossen,
vormen een landschap
dat zo ongewoon geworden is,
dat je je in een andere tijd waant.
Later trekken we Strijp…