779 resultaten.
Op wolken, zachte wenk van
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.492 Ik speel, met Santana, zaden.
'Ben ik in beeld?'
Klinkt goed.
Zie je, ik kan ut schudde.
-------------------------------
uit: Day in Rotterdam, 2008…
Groots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Stormen en regen
blad, bloemen,
zoveel zaden gedragen.
Tot zijn uur had geslagen,
hij plaats moest maken
voor teloorgang van de tijd.
Toch is hij er nog steeds
duurzaam mooi
mag hij al jarenlang
mij zijn grootsheid tonen
als een relikwie
van zijn bestaan.…
Sprakeloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 De mond verbiedt het spreken
kostbaar licht het niet verdraagt
de pijnboom waakt over de stam
ontkiemen wordt geweigerd
emoties strelen het gevaar
dwaling zoekt de warme corpus
hoogtepunten dag en nacht
stroomt de hars het wilde kleven
zaad verspilt op droge grond
waar Onan’s scepter heerst.…
Blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Ik zie en hoor
hun schreeuwend afscheid
de snelheid
waarmee ze overvliegen
naar daar
waar voedsel is
in overvloed
insecten of zaden
Het doet me
goed
dat ik ernaar
mag raden...…
Nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Nu de wereld in de fik staat
Zal ik er voor je zijn
Nu de wereld pijn heeft
Ben jij het zaad
En vraagt
Hoe het gaat
Alles beklijft
Ook ons lijf
Ook je vraag
Waar het om draait
We weten het niet
Het ruist
Als een lied
Nu de wereld in vlam gaat
Als jij me vraagt
Pappa komt het goed
Ik kan niet meer als
Hopen
De goden verzoeken
Laat…
HOREN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
536 Het spreken tot God
uit zich zeer verschillend
in smeekbeden
lofprijzing
en wijze vragen
welke
niettemin gearmd voortgaan
gezamenlijk omhoog zweven
zonder enig onderscheid
de Hemelpoort bereiken
daarachter
met brandend antwoord
worden aangestoken
wellicht
als uitgestrooid zaad
stil hun tijd afwachten
zich in welke gedaante ook…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Met mijn rug
zit ik stevig tegen de stam
mijn billen op de grond
tussen de wortels;
Diep verbonden
met de Aarde
die me draagt
ik wortel
in diepe lagen
de oude lagen
waaruit ik voortkom
waarin het zaad
van mijn bestaan
ontkiemde
dat geeft me m’n basis
de Aarde voedt me
via m’n wortels
stromen haar gaven
naar stam en kruin;
Ik voel…
een kind kwam om in het verkeer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.869 Als zo ons zaad
Langs weg en pad op wind vergaat
Vertaalt ons hart dit kwaad
Als bitterdiep verraad:
Dit kind van ons reed op een doodgewone straat
Waar kruiste zij Uw weg die hoger gaat
Wij hebben enkel borden voor normaal verkeer
En ook geen kinderen meer
Dan die wij hebben Heer
Dan die wij hebben Heer
O God wat doet dit zeer…
gele lis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.201 ergens tussen mei en juni
pronkt ze aan de rand van de vijver
boven een groot schutblad
drie kroonbladeren rechtop
drie hangende lippen
door een nerf wat opgebold
zaden rollen rijp
als munten uit een doos
ze bloeit uit een wortelstok
met de blos van een abrikoos
ik sluip in haar kelk
zij bewaart de druppel
olie voor mijn roestige…
De Kern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
822 Aan de binnenzijde droom je niet
er is geen donker licht niets kleurt
alles daar is zonder beelden
los of houvast geen tussenbeide
Hier is de kiem, zaad van het ontstaan
de oorspronkelijkheid van ontspringen
zomer, winter, herfst, lente zo
zo van alle dagen stroomt leegte vol
Uit alles tot niets, komen wij tot gaan
in visa versa dromen…
Mijn laatste venster
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Het weten sluist bewust
de dood de achterkamer binnen
waar de nacht is blijven steken
achter de half gesloten gordijnen
waar naakte schimmen vrijen
en de wereld ligt te vergeten
in het opdrogende zaad, wellicht
zijn engelen de nakomelingen van god
ik kan ze niets verbieden
want mijn brieven staan nog
ongeschreven in het spiegelschrift…
loslaten
netgedicht
3.2 met 25 stemmen
999 het werd stil, het werd anders
het werd ook veel meer dan
onvervangbaar of een lang verhaal
beelden mompelden over troost
alsof de dans van chrysanten hen verwarde
in eigen, uitgesneden armen
de wereld was ook niet groter dan de aders
van steen, uit het zaad gegroeid
dan de zekerheid van de aarden weg
tot het verlangen naar jou
bij jou…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 het waait.., zaden dansen rond mijn voorwiel
ik kijk ernaar terwijl ik fiets, op weg naar school
ik adem de frisheid in, die zonder dat ik het weet
mijn gedachten koestert, voor wat leven voor mij in petto heeft
daar moet ik zijn, ik zie hem al, dat oude gebouw
en dat eeuwige geschreeuw in de verte
ben nu nog hier, ik fiets, en verwonder…
In mijzelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Het kabbelen zingt
voor mij, alleen ik
ben hier, het speelt
met zichzelf en zingt
zo mooi en helder
voor mij, alles
streelt mij met kleuren
en houdt van mij
het jubelt en danst
bekoorlijkheden
boven en onder
verdwijnen
ik besta, ik kan niet meer
denken, voldaan
zak ik weg in de geur
van mijn zaad
gekleed in vlekkerig licht
van…
Maart, April, Mei
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
574 Vogelboventonen vertellen
dat iets prils zich
onstuitbaar manifesteert,
zingend zaad de mensen zonnig betovert:
tot paradijselijke bewoners.
Vieren wij
waar het allemaal om begonnen is,
en teruggekeerd
aan de arm van Marsman:
'op meeslepende wijs!'…
altijd naar het licht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 ik sta nog steeds op de rand
maar mijn voeten kennen de grond
de lucht vraagt niets meer
ik adem haar gewoon in
in mijn zak
geen stenen meer
maar zaden
de schaduw fluistert nog
maar zachter nu
alsof ze weet
dat ik haar niet volg
want achter het gordijn
van niet weten
zoek ik geen einde
ik keer mij om
naar het geluid van adem…
Doorgeploegd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 Hier lig ik, leeggetrokken
grond die doorgeploegd werd
wachtend op weer nieuwe zaden.
Ik ben in mijzelf gekeerd
luchtig omgedraaid
in verhelderend licht
zonder rancune
onder het oppervlak.…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 de natuur tovert haar kleuren
in oranje, rood en geel
kastanjes en paddenstoelen
vormen een geheel
de vruchten zijn rijp
de oogst kan beginnen
de bladeren vallen
en wij gaan ons bezinnen
moeder aarde in overvloed
zaait nu haar zaden
dag en nacht zijn in balans
voorbij het zonnebaden
de wind laat van zich horen
het regent dat het giet…
Wit begint, zwart wint...
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.631 laat mijn hart zuiveren
om al de negatieve energie
uit mijn lichaam weg te spoelen
als een schaakspel, dat je wil verslaan, winnen
herwinnen of overwinnen
ben je een pionnetje
gevoelens zijn als een stroom, een rivier
adem in en adem uit
wil enkel de goede zaden water geven
wat wint het van jou
in wit begint, zwart wint
of speel…
In status nascendi
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 ik kruiste zaden
wist bloemen te laten baden
in een weelde van kleur
heb ze niet geschapen
maar wel begrepen
in gaan voor bestaan
zij kiemden leven
samen beliepen we
andere wegen in groei
heb hun geheimen ontsluierd
talenten in status nascendi
naar voren gebracht
bloeien nu al de pracht
die zij pas na vele levens
ooit zouden hebben…
Kortdurende schoonheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
592 jij bloeide langstelig
met blad in
de vorm van een hart
verwaaide na lente
maar knopte in vrucht
onder de zomerse lucht
jij bent niet geplukt
om in kortdurende
schoonheid te sterven
zij lieten je staan
door jouw trots om het leven
dat jij weg had te geven
jij rust met het zaad
in de vruchtbare bodem en
wortelt weer voor de zoveelste…
Stroomopwaarts ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Daar ligt de kiem, het zaad,
het ontstaan uit de oorspronkelijkheid,
het ontspringen van seizoenen, uit die
dagen stroomt mijn leegte vol.…
Een nieuw begin
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
632 De geploegde akker ligt daar
het nieuwe zaad zal wasdom geven
zo is het ook in het leven
aan het begin van het nieuwe jaar
voor ons ligt onaangeroerd de tijd
wij mogen de tijd vervullen
met blijdschap of met narigheid
met tienen of met nullen
de toekomst nodigt uit
om dromen te vervullen
neem daarom een kloek besluit
met passie en liefde…
Wiegt licht verschrikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 wiegt licht verschrikt
op zomers warme winden
bloeit te snel
omdat in het
verstoorde evenwicht
je geen balans kon vinden
je stuifmeel
is verkleefd
omdat de stamper
niet mocht groeien
de bijen zijn
niet langs geweest
er was geen koningin
op het uitvliegfeest
de darren zijn te vroeg
dit jaar zal jij danook
door bol en niet door zaad…
nog clandestien
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
711 oogst is uitgebleven
maar de winter is niet koud
de eerste bloemen
heb je al gezien
misschien te vroeg
in de natuur nog clandestien
het hagelt soms
maar sneeuw is niet gevallen
en koning vorst regeert op
andere plaatsen zijn vazallen
mag ik je nog een lente bieden
groeien in nieuw samengaan
bloeien tot de mooiste bloem die
in zaad…
Geef me een tuin!
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
3.741 Geef me een tuin, waarin
poliepentrossen hun zaden zwellen,
en woekeren over benige pergola's.
Bemest met levensleed wordt driemaaldaags
het onkruit uitgebuit.
Het is niet bloeien maar bloeden
zei mijn moeder,
maar nu bloeit ze
en bloedt niet meer.…
Gelijk?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
805 En we zaaien
zaden van nieuwe hoop
om onze kinderen
te laten opgroeien
We hebben wetboeken nodig
om ons gelijk te bewijzen,
maar beseffen niet hoe
gelijk we allemaal zijn.…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
Onkruid kornuit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Onkruid bestaat niet
zegt een lieve tante
uit het rivierenland
ze noemt ze
wilde planten
en je knikt ja
wiegt jouw stevige stengel
in de zilte winderigheid
laat onverwacht jouw stekels zien
lokt vogels met jouw rijpe zaden
onkruid bestaat niet
beaam je nu volmondig
en de hongerende wind
neemt jouw stuifmeel mee.…
de troon van Vishnu
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
736 een ruiter op een adelaar
strijkt over de lotusvijver
hij zwaait met vier armen
discus en schelp en knuppel
als loze wapens in zijn greep
één vrije hand plukt de roze bloem
ontloken aan een lange steelwortel
een doorzeefde kegel
zwicht onder zijn gewicht
de zaden vallen
verzinken in de drab
de ruiter rust er op bladgroen
als een…