593 resultaten.
Op gewiekte vissen in Amerika
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.144 in zijn vlucht,
De kringen brandt en blaakt, neervallen uit de lucht
Oprechte vissen, die, de gulzigheid ontvlogen
Van roofziek zeegedrocht, en, zwakjes van vermogen
Hun blode wieken, als een toevlucht in de nood
Die hun aan 't leven dreigt, gebruikende, in de schoot
Van 't pijnhout vlug ter zeil…
Zomaar zomerdag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 Op het water dreven zeilen
tussen oevers wuivend riet
toegezwaaid door wilgen
spiegel van blauwe hemel
die vertelde in een zachte bries
van nog vele dagen zonneschijn.…
Scheep gegaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 We zijn
samen
scheep gegaan
Scheepsmaatjes
zijn we geworden
aan stuur-en bakboord
We hadden
wind
in de zeilen
We kenden
stroomopwaarts
en stroomafwaarts
Het water
zelden
onberoerd
We leden
bijna schipbreuk
stormwind, onze tegenstander
We lieten
meer
dan een enkele waterlander
Nu kennen we
wal en oever
de tros…
Gisteren had ik al spijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
890 een kamer met uitzicht
ramen vol groen
de weg als een film
mensen met honden
een rustig plantsoen
je kijkt langs je tranen
een mistiger beeld
de donkere huizen
zeil en plavuizen
op straat werd gespeeld
in meubels en dozen
het leven van toen
de oogst van gedachten
van jarenlang wachten
van hopen en doen
een kamer met uitzicht…
Lieve fluister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 vraagt honderduit
om mijn roze weg te filteren
en hem kritisch te vergelijken
met de man van mijn dromen
maar ik laat haar de nuchtere
en saaie gewoonheid
Liever wil ik lieve fluister
en verstolen kussen
mij openvouwen om te geuren
mij uitrekken naar zijn ogen
en me nestelen in de wind
van zijn verhalen, het leven
vangen in volle zeilen…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
649 hoog te belopen treden eindeloos
de duinen, het strand, de zee
veel zee die wacht, het troostende water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik…
Energietekort
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Bijzetten moet hij alle zeilen
Om in het doodgewone leven -
- Dat is na tegenslag het streven -
Een lange tijd nog te verwijlen
Bij theetje drinken, schuitje varen
Geen cruises meer naar tropenoorden
Enkel wat dobberen op woorden.…
Zilverdoem
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
510 Mistroostigheid behoeft
geen kleur, een kleed
van zilverdoem bedroeft
een wilgenkant
die zwijgend zinkt
in dicht verwaterd land
de stilte weegt
vervaagt het al
omfloerst en leegt
tot daar een vogelvlucht
wit opduikt uit
de grijs vermiste lucht
meeuwen zwenken, hangen
alsof ze naar harmonie
verlangen
ze hijsen zeilen op de plas…
VOC ballade
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 Ontbering kerft m’n leven
Door misoogst, honger en dood
ben ik naar Amsterdam gedreven
Daar is werk, daar is brood
Los de trossen, licht het anker
Hijs de zeilen, kom we gaan
De wind zit in de noordhoek
Grijpt het roer, houdt stuurboord aan
Het water is groen en slijmig
Maden graven in het vlees
Luizen kleuren m’n hemd rood
Dagelijks…
In voor en tegenspoed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Wij zijn als de kinderen
die zeilen op de wind
wie zal 't verhinderen?…
Vloedlijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 De vloedlijn is geen scheiding meer,
maar is verbinding tussen land en zee,
mijn woorden zien de zeilen aan de horizon
en ontsteken een baken.…
Zondagmorgen aan het strand
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.044 Zachtjes blaast het meisje in het zeil.
Maar te stil was 't de knaap;
Hij roert in het water om storm te hebben,
En hij plonst en hij stampt met de voeten in 't nat,
Dat de blauwe spiegel rimpelt en golft,
Tot hobblend 't klompje kantelt
En 't popje over boord valt in de plas.
Ach!…
Mijn oude school
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.145 In de eindeloze gangen naar de klas
hangen geen jassen, staat geen tas
alleen de herinnering waar ik naar zocht
De zon die door de hoge ramen schijnt
verwarmt het oud versleten zeil
Waarover menig kindervoet in allerijl
nog zichtbaar in een klas verdwijnt
Één voor één passeren ze mijn gedachte
de oude broeders, klasgenoten
Hun namen zijn…
een straaltje rood
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.263 Zet alle zeilen bij om
toch op tijd mijn kin te halen.
Wordt niettemin onderbroken
wanneer mijn tong de taak van
spelbreker op zich neemt. Ik
krabbel nog eens, benieuwd of vers
bloed de traditie van het spel
waardeert. (Mijn thee wordt koud.)…
Deze lentegift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 jij bent
als zacht fruit
in harde handen
die de energie
al ver voorbij
de tanden
hebben opgebruikt
door alleen al
de geur van
deze lentegift
nog zijn de
kraampjes dicht
maar het warm
aroma ontsnapt
tussen de zeilen
uit de vol voorjaar
opgetaste stalletjes
nog houdt een klein
probleem de
verkoop tegen
het is de
donker
dreigende…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen zee geen land
zo mooi – te leven met de zeilen…
Armoe
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.906 Verscheurde lakens voor gordijnen
Jarenlang dezelfde broek
Truien, versleten en met gaten
Een kamerplant staat dood in de hoek
Droge spaghetti met wat tomaat
Koffie van vooroorlogs fabricaat
Elke ochtend oud geroosterd brood
Voor de afbetaling van je 16 meter lange boot
Met zeilen, wind gebold
Vaar je over 't IJsselmeer
En geniet met…
'De wind nam hem mee'
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
748 Ik krijg de wind er maar niet onder,
ik krijg 'm ook niet in m'n zeil,
mijn bootje vaart, niemand aan 't roer,
de rest óók beneden (alle) peil!…
zomergedicht
gedicht
2.0 met 40 stemmen
11.750 de schipper is een team. luister
achter de nevelvoile zeilen -
bevelen: vragen van wind, stroom
aan het schip; richting: een antwoord
dat de koers vermoedt. luister
stilte verpulvert de branding
maakt hoorbaar een reis naar de zon -
zontijd: de benevolente
zijnsfiguur die men eist, niet vraagt.…
Bij het kampvuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 huiswaarts ga
Na de hele dag in draf
besef ik weer helemaal waar ik sta
Dichter bij de werkelijke stilte
op dit late avonduur
brandt hier tegen de kilte
vrij gezellig de open haard als vuur
Ik staar erin en zie de prachtige vlam
die voortkomt uit een exotische stam
net afgehakt met de botte bijl
en zij ligt al lang weer onder zeil…
Stenen malen kaf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
631 molenwiekend
wentelen we door
het koor op klompen
dendert in hun
halleluja’s voort
storm grijpt de
bijgezette zeilen
stenen malen kaf
koren blijft nog ongeboren
de aren zijn niet af
de gek dolt dwaas
la mancha heeft
geen haast de wereld
draait wel door zingt
het op klompenkoor
amen vlagt slechts
uiterlijk vertoon
hun hoop is…
Veelheden hoe
gedicht
4.0 met 7 stemmen
3.601 .
-----------------------------------------------
Uit: 'Ik geef je niet voor een kaperschip
met tweehonderd witte zeilen', 1993.…
Voorbij het rif
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
1.650 vaart een majestueus schip,
volkomen uit koers geraakt
bij het omzeilen van de Kaap
in ‘t allerijl verlaten nest
gaat het gekraai verloren,
serene rust aan de overkant
omgeven met zacht groen
soms zo wonderlijk levensecht
bevalt het water voorbeeldig
gedragen haar mooi evenbeeld
met zeilen hoog gehesen
toont ze haar behouden sterkte…
Iota
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
939 vlak voor de boeg schuimkoppen
tegen de steven brallen
als een scheepsorkest
dat in maatloze triolen
van meervallen en slangen
ter kaperen boog
bevond zich de leegte
van parasangen
tot het alziend oog
in de uitkijck riep
dat zich aan de einder
geen iota bewoog
maar driemasters met tientallen
vervaarlijk uitziende
zwarte zeilen…
AFRIKA
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.079 honger rimpelt zelfs
een zachte, zoete huid
en gore, zwarte vliegen stelen
de allerlaatste zoute tranen
uit bijna dode ogen
ergens ver weg leeft de honger,
geselt kinderen en mensen,
zie ze schuilen onder een plastic zeil,
terwijl scherp zand hun huid schuurt
ik met mijn laptop op schoot,
een mooi, koel glas Chablis
onder handbereik…
Tête-à-tête
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
667 ~~~
de nacht verschoot spontaan van kleur
toen jij –slechts gekleed in goed humeur-
mijn slaapkamer binnen kwam zeilen
de ochtend in je ogen reeds gewekt
door rommelige lakens die nog onbevlekt
de dag tegemoet leken te geilen
je onverwachte opkomst was de droom
waarmee ik me normaal gesproken loom
nog even lekker omdraai in mijn bedje…
Verborgen angsten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
740 ter lande
werd geplecht toen ’t zwijgen
me verried en boze tongen
het lichaam wilden vierendelen
doch slechts in daad want
het gericht die mij van ’t leven
wou onthechten sprak geen vonnis
over mij als parvenu die het sterven
aanbad met orgieën en iconen
maar nu het vroeger mij bereikt
striemt de wind grote gaten
in mijn vluchtende zeilen…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
Grijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 ik loop de ondergaande zon tegemoet
de mist plakt aan mij als natte lucht
mijn haren hangen als slierten zeewier
langs mijn vermoeide gezicht
mijn kleren wapperen als zeilen in de wind
wolken hangen uitgerafeld
in een stille schemering
de lucht een baldakijn van grijs
in 't westen een smalle strook oranjerood
met een vage streep blauw…
Sterk Water
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.230 Als het kon mijn lief
ving ik voor jou de zon op sterk water
liet haar stralen in een fles
met alle stralen die ik vond
deed er een scheepje dan nog bij
waarmee jij zeeën kon bevaren
en een droom die je nog dromen moest
en kussen op je mond
Liet je dan gaan op volle zee
waar ik je zeilen bol zou blazen
bol zou blazen met die droom
waarin…