Alle inzendingen over zeilen

591 resultaten.

Sorteren op:

Scheep gegaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
We zijn samen scheep gegaan Scheepsmaatjes zijn we geworden aan stuur-en bakboord We hadden wind in de zeilen We kenden stroomopwaarts en stroomafwaarts Het water zelden onberoerd We leden bijna schipbreuk stormwind, onze tegenstander We lieten meer dan een enkele waterlander Nu kennen we wal en oever de tros…

Gisteren had ik al spijt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 890
een kamer met uitzicht ramen vol groen de weg als een film mensen met honden een rustig plantsoen je kijkt langs je tranen een mistiger beeld de donkere huizen zeil en plavuizen op straat werd gespeeld in meubels en dozen het leven van toen de oogst van gedachten van jarenlang wachten van hopen en doen een kamer met uitzicht…
wil melker17 januari 2006Lees meer >

Lieve fluister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
vraagt honderduit om mijn roze weg te filteren en hem kritisch te vergelijken met de man van mijn dromen maar ik laat haar de nuchtere en saaie gewoonheid Liever wil ik lieve fluister en verstolen kussen mij openvouwen om te geuren mij uitrekken naar zijn ogen en me nestelen in de wind van zijn verhalen, het leven vangen in volle zeilen…
Zywa4 december 2020Lees meer >

Knipoog

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
hoog te belopen treden eindeloos de duinen, het strand, de zee veel zee die wacht, het troostende water zie ik je drijven op zachte golven naar het schip met de drie zeilen naar de verre dunne lijn naar de zakkende zon en je zwaait maar ik kan het niet, armen die weigeren mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer er is veel wat ik…

Energietekort

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Bijzetten moet hij alle zeilen Om in het doodgewone leven - - Dat is na tegenslag het streven - Een lange tijd nog te verwijlen Bij theetje drinken, schuitje varen Geen cruises meer naar tropenoorden Enkel wat dobberen op woorden.…

Zilverdoem

hartenkreet
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 510
Mistroostigheid behoeft geen kleur, een kleed van zilverdoem bedroeft een wilgenkant die zwijgend zinkt in dicht verwaterd land de stilte weegt vervaagt het al omfloerst en leegt tot daar een vogelvlucht wit opduikt uit de grijs vermiste lucht meeuwen zwenken, hangen alsof ze naar harmonie verlangen ze hijsen zeilen op de plas…
Mari L.22 juni 2025Lees meer >

VOC ballade

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Ontbering kerft m’n leven Door misoogst, honger en dood ben ik naar Amsterdam gedreven Daar is werk, daar is brood Los de trossen, licht het anker Hijs de zeilen, kom we gaan De wind zit in de noordhoek Grijpt het roer, houdt stuurboord aan Het water is groen en slijmig Maden graven in het vlees Luizen kleuren m’n hemd rood Dagelijks…

In voor en tegenspoed

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
Wij zijn als de kinderen die zeilen op de wind wie zal 't verhinderen?…

Vloedlijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
De vloedlijn is geen scheiding meer, maar is verbinding tussen land en zee, mijn woorden zien de zeilen aan de horizon en ontsteken een baken.…
John Loopstra27 februari 2020Lees meer >

Zondagmorgen aan het strand

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.044
Zachtjes blaast het meisje in het zeil. Maar te stil was 't de knaap; Hij roert in het water om storm te hebben, En hij plonst en hij stampt met de voeten in 't nat, Dat de blauwe spiegel rimpelt en golft, Tot hobblend 't klompje kantelt En 't popje over boord valt in de plas. Ach!…
Carel Vosmaer27 februari 2022Lees meer >

Mijn oude school

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.145
In de eindeloze gangen naar de klas hangen geen jassen, staat geen tas alleen de herinnering waar ik naar zocht De zon die door de hoge ramen schijnt verwarmt het oud versleten zeil Waarover menig kindervoet in allerijl nog zichtbaar in een klas verdwijnt Één voor één passeren ze mijn gedachte de oude broeders, klasgenoten Hun namen zijn…

een straaltje rood

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.263
Zet alle zeilen bij om toch op tijd mijn kin te halen. Wordt niettemin onderbroken wanneer mijn tong de taak van spelbreker op zich neemt. Ik krabbel nog eens, benieuwd of vers bloed de traditie van het spel waardeert. (Mijn thee wordt koud.)…
illusie-16 september 2002Lees meer >

Deze lentegift

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 427
jij bent als zacht fruit in harde handen die de energie al ver voorbij de tanden hebben opgebruikt door alleen al de geur van deze lentegift nog zijn de kraampjes dicht maar het warm aroma ontsnapt tussen de zeilen uit de vol voorjaar opgetaste stalletjes nog houdt een klein probleem de verkoop tegen het is de donker dreigende…

het Wad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.096
water - mijn idee de zucht waar eeuwen zijn neergestreken een blauwe lucht met wolken als pennenstreken een vlucht van meeuwen en ganzen kleine witte golfjes – en als je goed kijkt dan lijkt het alsof ze dansen op het schimmenspel van avondrood en morgenstond het Wad hoeft geen octrooi er is geen zee geen land zo mooi – te leven met de zeilen…
elze24 mei 2006Lees meer >

Armoe

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.906
Verscheurde lakens voor gordijnen Jarenlang dezelfde broek Truien, versleten en met gaten Een kamerplant staat dood in de hoek Droge spaghetti met wat tomaat Koffie van vooroorlogs fabricaat Elke ochtend oud geroosterd brood Voor de afbetaling van je 16 meter lange boot Met zeilen, wind gebold Vaar je over 't IJsselmeer En geniet met…
Darius18 november 2006Lees meer >

'De wind nam hem mee'

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 748
Ik krijg de wind er maar niet onder, ik krijg 'm ook niet in m'n zeil, mijn bootje vaart, niemand aan 't roer, de rest óók beneden (alle) peil!…

zomergedicht

gedicht
2.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 11.750
de schipper is een team. luister achter de nevelvoile zeilen - bevelen: vragen van wind, stroom aan het schip; richting: een antwoord dat de koers vermoedt. luister stilte verpulvert de branding maakt hoorbaar een reis naar de zon - zontijd: de benevolente zijnsfiguur die men eist, niet vraagt.…

Bij het kampvuur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 656
huiswaarts ga Na de hele dag in draf besef ik weer helemaal waar ik sta Dichter bij de werkelijke stilte op dit late avonduur brandt hier tegen de kilte vrij gezellig de open haard als vuur Ik staar erin en zie de prachtige vlam die voortkomt uit een exotische stam net afgehakt met de botte bijl en zij ligt al lang weer onder zeil…

Stenen malen kaf

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 631
molenwiekend wentelen we door het koor op klompen dendert in hun halleluja’s voort storm grijpt de bijgezette zeilen stenen malen kaf koren blijft nog ongeboren de aren zijn niet af de gek dolt dwaas la mancha heeft geen haast de wereld draait wel door zingt het op klompenkoor amen vlagt slechts uiterlijk vertoon hun hoop is…
wil melker20 oktober 2009Lees meer >

Veelheden hoe

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.601
. ----------------------------------------------- Uit: 'Ik geef je niet voor een kaperschip met tweehonderd witte zeilen', 1993.…

Voorbij het rif

netgedicht
4.8 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.650
vaart een majestueus schip, volkomen uit koers geraakt bij het omzeilen van de Kaap in ‘t allerijl verlaten nest gaat het gekraai verloren, serene rust aan de overkant omgeven met zacht groen soms zo wonderlijk levensecht bevalt het water voorbeeldig gedragen haar mooi evenbeeld met zeilen hoog gehesen toont ze haar behouden sterkte…
Rob van Tol24 oktober 2023Lees meer >

Iota

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 939
vlak voor de boeg schuimkoppen tegen de steven brallen als een scheepsorkest dat in maatloze triolen van meervallen en slangen ter kaperen boog bevond zich de leegte van parasangen tot het alziend oog in de uitkijck riep dat zich aan de einder geen iota bewoog maar driemasters met tientallen vervaarlijk uitziende zwarte zeilen…

AFRIKA

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.079
honger rimpelt zelfs een zachte, zoete huid en gore, zwarte vliegen stelen de allerlaatste zoute tranen uit bijna dode ogen ergens ver weg leeft de honger, geselt kinderen en mensen, zie ze schuilen onder een plastic zeil, terwijl scherp zand hun huid schuurt ik met mijn laptop op schoot, een mooi, koel glas Chablis onder handbereik…
Tjoke5 augustus 2007Lees meer >

Tête-à-tête

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 667
~~~ de nacht verschoot spontaan van kleur toen jij –slechts gekleed in goed humeur- mijn slaapkamer binnen kwam zeilen de ochtend in je ogen reeds gewekt door rommelige lakens die nog onbevlekt de dag tegemoet leken te geilen je onverwachte opkomst was de droom waarmee ik me normaal gesproken loom nog even lekker omdraai in mijn bedje…
Nina Laverona25 september 2007Lees meer >

Verborgen angsten

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 740
ter lande werd geplecht toen ’t zwijgen me verried en boze tongen het lichaam wilden vierendelen doch slechts in daad want het gericht die mij van ’t leven wou onthechten sprak geen vonnis over mij als parvenu die het sterven aanbad met orgieën en iconen maar nu het vroeger mij bereikt striemt de wind grote gaten in mijn vluchtende zeilen…
elze9 augustus 2009Lees meer >

BLAUW

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Er zal weer blauw zijn strakblauwe lucht en wolken als zeilen Het groen en geel trekken zich uit het landschap terug Nog even maar is er klatergoud bladgoud in kruinen van bomen Langs stoep en straat waar wind vrij spel krijgt je de adem wordt ontnomen Het seizoen wordt oud en misschien wijs rijgt laatste bladeren aan…
Harry Daudt20 oktober 2009Lees meer >

Grijs

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
ik loop de ondergaande zon tegemoet de mist plakt aan mij als natte lucht mijn haren hangen als slierten zeewier langs mijn vermoeide gezicht mijn kleren wapperen als zeilen in de wind wolken hangen uitgerafeld in een stille schemering de lucht een baldakijn van grijs in 't westen een smalle strook oranjerood met een vage streep blauw…

Sterk Water

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Als het kon mijn lief ving ik voor jou de zon op sterk water liet haar stralen in een fles met alle stralen die ik vond deed er een scheepje dan nog bij waarmee jij zeeën kon bevaren en een droom die je nog dromen moest en kussen op je mond Liet je dan gaan op volle zee waar ik je zeilen bol zou blazen bol zou blazen met die droom waarin…
jan haak16 augustus 2010Lees meer >

De Driemaster

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 911
reisde met volle zeilen richting Curaçao Met Tula als kapitein en Karpata als stuurman Maar het schip leed schipbreuk zonk naar de bodem van de zee en daar bleef het liggen, tot het op 1 juli 1863 naar boven steeg, statig de haven van Willemstad binnen schreed en met gouden letters schreef: ‘De slavernij is voorbij Ook hier…
Walter Palm4 september 2013Lees meer >

oude stad

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
de oude gevels hebben het licht gereefd een dag geleefd terug van de uitreis zijn zware zeilen gestreken neergelaten aan een verlaten rede een smalle gracht meert donker af schemer schommelt op de kade het spiegelbeeld van een boot wordt gedragen over de romp rimpelt water hier wordt niet meer gewoond of verhuisd uit nissen…