13132 resultaten.
Trots
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
652 Op de rotshelling
zetten kinderen zich schrap.
Trots in hun ogen.…
Contact
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Verbonden riep zij
het kind in hem naar boven
tot de dood ons scheidt.…
De lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
639 De lente is als een pasgeboren kind
welkom, ongerept en teerbemind…
droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
676 smelt wapentuig om
en maak er glijbanen van
voor de kinderen
[senryu]…
de pot verwijt...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
463 trouw, ons laatste kind gelijkt
zeker niet op hem!…
[ Welke erfenis ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Welke erfenis
ontvangen de kinderen? –
Alleen de toekomst.…
WINDTURBINE
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
842 de windmolen draait -
een kind springt over de
schaduw van de wieken…
[ Het laatste cadeau ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
617 Het laatste cadeau:
de kinderen om haar heen –
die blijven spelen.…
[ Op feestjes kroop hij ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Op feestjes kroop hij
als een kind door de kudde --
schaap met de schapen.…
[ Leerzame boeken ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Leerzame boeken
zijn voor kinderen, onze --
beste leraren.…
Troost
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
823 ze omarmt troostend
het kwetsbare kind dat nog
binnenin haar leeft…
een huis vol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 een huis vol kinderen
is een huis vol leven
met lekker veel kroost
dat zich uitleven kan
een huis vol kinderen
is ook huis vol zorgen
van maand tot maand
het knopen van eindjes
vader duizendpoot
moeder creatieveling
of juist ook andersom
verzinnen steeds listen
spijkerbroek jurk of jas
wordt groot naar klein
tot echt versleten toe…
Bezinning
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
1.615 worden niet gesproken
ik word me pas van mezelf bewust
als een snik de stilte heeft doorbroken
ik laat me drijven naar het verleden
onderdrukte gevoelens komen voorbij
ik wik en weeg de omstandigheden
en zet mijn gedachten op een rij
ze achtervolgen me dag en nacht
gevoel en denken zijn zo ongelijk verdeeld
maar voortgestuwd door innerlijke…
WOLF
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.511 Geruisloos schaduwend fluweelzacht
verschijnt goud licht in het dreigend
duistere donker dat zwart zwijgend
zich onderwerpt aan schijnselmacht
Als ‘n wakkere wachter voor de poort
die naar de kern van geboorte leidt
en innerlijke kracht van nacht bevrijdt
waakt ze stilte tot zijn stem verstoort
Zijn silhouet tekent zich in gloed
dat…
strijd
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.185 wanen
van elk licht ruw beroofd
in de kilte van haar hart
woedt het vuur van blinde haat
als zij compleet verward
tegenover haar belager staat
in de stilte van haar schreeuw
woedt de woede in haar lijf
duurt een seconde wel een eeuw
voelt haar lichaam koud en stijf
in de kilte van de nacht
woedt de onrust in haar geest
zoekt zij innerlijke…
Je hebt me alleen gelaten...
poëzie
3.7 met 339 stemmen
62.776 jij
de enige was die mij herkende de enige die
zonder mij niet kan leven
en ik heb geglimlacht
ik was zeker dat je me niet verlaten zou
morgen misschien zul je terugkomen
of anders overmorgen of wie weet wel nooit
maar je kunt me niet verlaten
---------------------------------------------------------------------
uit: Het innerlijk…
dimensie
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
3.529 Ik voel me veilig
omhuld door 't donker
de nacht omringt me met stilte en rust
Langzaam glij ik weg naar een andere dimensie
waar een serene stilte mijn innerlijke stormen sust
Nu hoef ik even niet te voelen
zijn lichaam en geest gescheiden van elkaar
Tot het daglicht wordt geboren
is de nacht van mij en behoor ik aan haar
Ik speel een…
geluk?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.738 het grote geluk zit in
innerlijke rust
mededogen en een
vriendelijk woord
dat is wat een mens graag hoort
en iemand
waarom je geeft
dat is het echte geluk
wat je dan beleeft…
Omringend stilleven
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.143 Een moment voor mezelf
Op een dekentje aan het meer
Even alle zorgen kwijt
Hiervan geniet ik zo zeer
Het genieten van
Deze kleine dingen
Mijn innerlijk gevoelsleven
Door de schoonheid van de omtrek
Te laten doordringen
Even één met de omgeving
Zo zuiver de natuur
Kleuren, geluiden, bewegingen
Raken me van binnen
Een genot intens puur…
Wekken in dromen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.788 Zachtjes bladert ze
de verf van mijn muren
waarmee ik een innerlijke
verdediging opgeworpen heb
maar ze laat zich niet wegsturen
Ze bedenkt met welke breekijzers
ze de muur kan neerhalen
en spreekt ze uit
stenen vallen door haar toon
bezwijken onder het geluid
Haar blik kijkt naar binnen
en met sprekende ogen veegt
ze de negatieve…
Eén brok liefde
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.805 Als één brok liefde
Ik geloof mijn ogen niet
maar zij kijkt dwars door me heen
valt mijn hart binnen en
verklaart het tot haar gebied
Ze verandert de dorre bodem
in vruchtbare grond en
laat haar oevers er landen
Ik stroom mee op haar liefde
en draag haar op handen
Als één brok liefde
Ze verkent m'n innerlijke vertrekken
loopt langs…
verlate vlinders
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
4.073 fladderaars
bij me geroepen
mijn ramen weer
wijds open gezet
dat heb ik nodig
met meerdere te gaan
over mijn levensstoepen
kan mijzelf
aan anderen
niet onthouden
dat is wat ik zo
van het leven leer
ik laat me daarom
opnieuw roepen
één kostbare vlinder
koos voor de nacht
hij is mijn ziel vergeten
vloog voorbij
de innerlijke…
herenafspraak afgeschaft
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.436 hoe het met de heren
innerlijk is gesteld
blijkt op het voetbalveld
lag tot voor kort
een speler neer gestort
vreemd roerloos hevig kermend
in de kramp uitgeteld of niet
men trapte sportief subiet
het leder buiten de lijnen
heden gebeurt dat wat later
laat heerlijk liggen men slaat munt
heilig de tactiek scoren nu je kunt
het is…
Een gevoel van eeuwigheid
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
998 Ik danste dan op de vleugels
van de zomer, wang tegen wang,
en dacht, dit innere lied duurt
een leven lang.
Ooit sierde ik de tuin
en vlocht herfsttinten in mijn haar.
Ik legde me dan neer
op gouden neveldraden
en hoorde de lieflijke klanken
van de elfensnaren.
Ooit omarmde ik de winter
en betoverde ze met ijskristallen.…
liefdesverdriet,4 seizoenen lang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 De wind fluisterd hoorbaar je naam
De bomen wiegen heen en weer
De regendruppels verklaren de liefde op het raam
Ik mis je en dat doet zeer
Het sneeuwt en buiten is het guur
Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht
Mis de passie, mis het innerlijke vuur
Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht
Vogels fluiten,bijen die zoemen
Lammetjes…
Een geurtje geluk
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.142 Ik vergaar een innerlijke rijkdom
en geniet van kleine, grootse dingen,
zoals de kruidige geur van lavendel,
‘k wil zelfs in een frisse regenbui springen.
Mijn hart wil stralend zingen.
Diep in mij leeft de zon,
een licht gevoel van geluk
vindt hier haar oorsprong.
Ik zoek zelfs naar kabouters
met ronde, blozende wangen.…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 als mijn armen zich willen verheffen
het zou de hoop zijn die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet van de huidige dagen
waar innerlijke…
ditten en datten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
932 te pas en te onpas
draait mijn mallemolen rond
niet zomaar
of afgepast
nee zo, ja zo onbepaald
hevig, zoals ik altijd vond
maar nu gaat het gericht
weliswaar buiten zicht
en ongekunsteld
maar minder beladen
als een gang van minder
innerlijk verraden
ach, wij componeren wat af
zo hersenloos vaak
denken is een beerput
van borrelend…
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 soms zijn er gezichten en woorden
die volgen hetzelfde patroon en
sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten
en hoop dat wij het echt nooit komen te weten
een wens dat de betekenis ervan, geen invloed heeft
op ons leven tot wij merken dat het innerlijke…
voel jij me nog
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
897 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer weg
naar woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
wilde je gerieven
zo ga ik weer naar een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen
stikkend…