5637 resultaten.
Waterkokerverkeer
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.764 Nu stoof je wolken,
houdt warmte in je vast.
Jij binnenvetter, oppotter!
Struikelen over je eigen tuit,
met je schril gefluit.
We lopen nu heen
en weer, lauw van stress,
dit hok is te klein voor jou,
mij, deze stoomfontein
en dit waterkokerverkeer.…
Laat je hart (voor verjaardag)
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
2.543 Laat je hart
zijn dank vertolken
om een jaar
dat weer begint;
om de zon
en om de wolken,
om de vogels
en het kind;
om de regen
en de sterren,
om de bloemen,
en het licht;
om de vele
lieve mensen,
om de vriendschap
en de plicht;
laat je hart
van vreugde zingen
ook al is er
soms ook pijn.…
In uitstervend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 ik heb
de bladeren geraapt
vruchten terug gehangen
met muziek
van wolken gespeeld
de wind uitgefloten
maar jij
ging niet open
in zomerse bloei
ruiste kou
dwarrelde dood
in uitstervend rood
je ziel lachte zachtjes
want in de grond
stroomde jouw leven
niet jij maar ik
viel aan afscheid ten prooi
bij lentes eerste dooi…
Het begin en einde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Het zijn de luchten van geruchtloos leven,
kortstondig vlammende wolken,
druppend als kaarsvet
op ontvankelijke bodem, voor even.
Het is de vraag die geen antwoord behoeft,
de wekelijkse reis zonder bestemming.
Het zijn de schemerplooien in het gelaat,
vreugdevol en bedroefd.
Het heeft het aroma
van de eigenkant.…
Ongehoord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 De visser vist geheimen uit de zee
toch is de spoeling dun want
alleen de mooiste neemt hij mee
De bakker ziet zijn kans schoon
om zijn vleugels op te leuken
want hij zegt altijd: gewoon is maar gewoon
De koster schildert wolken van weleer
zijdelings hangend aan de kerktoren
smaken zij alleen maar naar meer
De barmeid borduurt in de lucht…
Symfonisch
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 de viool strijkt de narcis glad
in zes richtingen, terwijl de
trompet trompettert, toch lokt
het de Lente niet uit haar schulp
zij houdt zich verborgen achter
een kwintet van wolken, al laat zij
sneeuwvlokken dansend
op de aarde neervlijen
of heeft zij wellicht 'n pact gesloten
met koning winter die haar in 'n
wurggreep houdt tot zij…
er zaten meeuwen op dit papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
569 is mijn vleugel
niet meer dan denkbeeldig, dan een wimper
van de wind over dichte zee, ik vraag je, immer
of ik wolken ben, transparant voor het oog,
van nog minder dan een gezicht
golven ruisen door elkaar heen, harder dan ooit
tot ze het antwoord zijn geweest
ik plaats -straks- op de tijdlijn
terwijl de dag in stukken breekt
wellicht…
Weerloos
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.187 geen wind geen wolk
geen zon geen regen
weerloos zit ik in m'n
teleconferentie
verslagen aan de haak
geen zintuiglijke
concurrentie
enkel uitgesproken
eloquentie
luister ik met volle attentie
naar mijn en dijn
en tegenspraak
met haar pure concentratie
zakelijke consternatie
lijkt deze conferentie
op beroepsmatige detentie…
Opent deuren in verschil
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 in een machtig waaien
jagen witte wolken
vol mystiek voorbij
de zwarte zijn
veel aardser en brengen
de magie nabij
het is de oude strijd
tussen goed en kwaad die nu
naar licht en donker overslaat
heksen en het hellevuur
tegen roependen in de woestijn
zal dit elixer ooit de hemel zijn
zelfs het verscheiden
opent deuren in verschil…
De stilte van het doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 ik zag
je voeten in het gras
handen vol met bloemen
je lichaam raakte
aan de wolken
een hemel in je lach
ik wilde snel beginnen
met dit moment op linnen
schetste vage lijnen
maar jouw ziel
leek weg te kwijnen
in de stilte van het doek
jij reikte mij de hand
zette verf en ezel aan de kant
om de echte lente te genieten…
Jouw hemels blauw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
533 ik weet dat
mijn tranen niet vallen
zie ze gaan in stromen
verdampend tot dromen
mistige wolken
die emoties vertolken
van vorm en kleur
steeds verschieten
hun buien hozen
gevoelens gieten op
stormachtige winden die
neerslaand de luwte vinden
geschoond weer stijgen
om uiteindelijk klaring
te krijgen oplossend in kou
van jouw hemels…
Juli
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.847 We wolken boven het land
te meeuwig om teugels te vieren.
-----------------------------
uit: 'Af en toe' (2014)…
bij dag noch nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als Venus niet meer de nacht afsluit
En wolken in blauw rond zweven
Het riet rustig noch luid
Overdag is gaan bewegen
Nat gezicht nog zeldzaam is
Verdwijnen geschreven woorden
diep in een nis
Niet zuiden noch noorden
Het huis voor de schaduw is levend
Overdag onder het einde der hemel
Een schouwspel vertekend
Zoals een spreuk op een muurtegel…
Lente...laat ons wachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 Wind
blijkt
heer en meester
Rukt en trekt
aan boom
en tak
Meester en heer
gehuld
in somber wolken
Een schrale zon
zoekt zich
een wak
aan blauwe randen
van schuchter
lente
De optimist
in het jongetje
laat z'n vlieger op
Wind rukt
en trekt
vlieger met touw
uit bei z'n handen.…
Rijkgevulde kinderhand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 hoi lief
meisje wat
zoek jij
tussen dit
heerlijk geurend
groene gras
oh boterbloempjes
en madeliefjes
deze vond
mijn mammie
het allermooist
zij is
naar de
hemel ja
pas
pappie zei
als zij
ze ziet
lacht mijn
mammie door
de wolken
heen
straks als
ik weer
naar huis
ga druk
ik een
dikke kus
op haar
foto op
het vele
hartjes…
Maanvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
702 Over genegenheid weet ik door zomerse nachten
onder maanlicht van het muggenland bij het meer
alsof ik ergens in een verte een brief moet schrijven
plotseling een vreemdeling zonder adres op de oevers
in diepte van het ogenblik, in romantiek zo divers
onder wolken die als slagschepen regen bezorgen
op het hoofd van mijn personage in een droom…
Bijzondere verrichtingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 het moment is weer ter plaatse
verscholen tussen nu en even
moeilijk te benaderen, zoals
te doen gebruikelijk in een
zee van tijd, een glooiende weide
groener dan blauw, aanwezig
als strijklicht onder een hellingshoek
alles vloeibaar, nergens steen
altijd plaatselijk en ontdaan
van elke zwaartekracht
ja, ik krijg de wolken steeds…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 ongenaakbaar zwijgt de lucht
zo erg dat wolken knarsen
hiervandaan neemt aanwezigheid
af, tot dunne gestalten, versmolten
met het grijs van hersencellen
Hoe laat staan de klokken in de
zwak beschenen hemelberm?…
Gave voor verwondering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Zomaar opeens
ontvang ik zielservaring
door een ontmoeting
met een werkelijkheid
waarvan ik het bestaan
nooit heb vermoed
maar een gevoel geeft
te mooi om te benoemen
opgetild word ik
uit buitensporigheid
doordat de zon
die zich veel te vaak
achter wolken verschuilt
me juist vandaag
opnieuw laat verstommen
bij haar opkomst…
met respect
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
692 haar handen
hebben lettergrepen
ze verbergen een gezicht,
ongewassen
en wolken die oogleden sluiten,
de dagen
van de doden,
hongerig in de oogopslag van het kind
wie kan haar eenzaamheid verdragen
dragen
als een gevallen vogel,
achterblijven
en dan weer doorgaan in het gerimpel
van warme wind
we staan op een heuvel, golven naar de…
Huizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Hier
huizen de goden
in loden luchten
Hier
hullen de halfgoden
zich in wolken van sinister zwijgen
Hier hebben we
heel wat te duchten:
onheil en 'wee-je-gebeente'
Het is hier
dat de wraakgodinnen
op zoete wraak zinnen
Hier kun je
of slaag
of 'n pak rammel krijgen
Het is hier
dat 'een goed beginnen'
uit den boze is…
Antoinette Sisto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
668 Nu zij weg is kan zij overal zijn
op mijn linker- en mijn rechterschouder
telt ernstig mijn goede daden en trekt
tong uit haar mond de slechte ervan af
Voor mij uit op straat, op het plein
haar loopje wordt herkend
tot zij in de drukte verdwijnt
onderweg naar ergens
Ik zie haar gezicht in de wolken
hoor haar stem bescheiden spreken
zingen…
boomkunde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 in het stramme van bomen
schuilt een onverschrokken
dichtheid van het bos, met
adem die we alleen kennen
van geoliede wolken, vanaf
hun strooisellaag roepen zij
mij rechtstandig aan, rijzen
tot ver boven ooghoogte
neem mij bij de hand dan
vergroeien wij tot hout
tot diepgaand blauw en
vergeten we samen de weg
balorig als in onze…
De tijd in haar ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
664 In de wachtkamer
zit ze van angst te beven,
ineengekrompen tot
minder dan niets -
Nog maar vijftien minuten
sinds haar lief achter
de mintgroene klapdeuren
verdween -
Zij heeft de tijd
in haar ogen,
Zijn leven komt
in wolken voorbij,
zijn jaren zijn
minuten geworden,
zijn minuten worden jaren -
De angst groeit uit haar ogen,…
Zomerend strand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
500 je lachte
ik zag hoe jij
de wereld
bedekte met een
dun laagje goud
voelde jouw
warmte gloeien
in hoe jij alles
lieftallig met
zijden bestreek
zag tedere
gebaren in ogen
die staarden
naar jou als
bron van de zon
raakte je hand
wist in je blik
licht witte wolken
jij golfde al zee
op zomerend strand…
Glimlach van het Avondland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Bloesem in wolken,
lotussen aan de hemel,
verdiepen de Melkweg.
Purperen druppels
traditionele horizon,
de aarde geurt op.
In meditatie
vertaalt in een oogopslag
innerlijke schoonheid.
Rode klaprozen
geanimeerde Geisha’s
rouge aan de bron.…
Gebeden ratelaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 GEBEDENRATEL
De reiziger wil zich herinneren
de droge kale lijn van de horizon
waarop de plekken waren
waarmee hij verwant kan zijn
Hij ziet het land weerspiegeld
op de wolken, terwijl de trein
traag kronkelend bergen bedwingt
de wind 'n onbestaanbaar lied zingt
Hij houdt niet op met verlangen
naar verlies en missen, opdat zij
altijd…
Elk moment opnieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 met open ogen, hart en ziel,
hoe witte wolken blijven drijven.
GENIET! van het wonder van muziek.
Elk moment opnieuw.…
Alsof we kijken naar een toneelstuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 de geur van madreliefjes
doordringt
het geboorteland
waait door het geweld gekwelde slachtveld
met de ijzeren robots die het lijden
van het volk begraven
lamgeslagen door angst
dat zich als een huilende wolk
boven de steden der landen uitbreidde
alsof we kijken naar een toneelstuk
dat ons koude rillingen bezorgt
en de adem beneemt…
April
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
588 De bloesem staat in weer en wind
te bibberen van de kou
terwijl de grijze wolken jagen
langs het oneindig hemelblauw
Het is alsof de storm
de lente uit wil doven
die door de bomen giert
het oog verduistert
de pijn te boven brengt
Op al mijn wegen kom ik God tegen
U leert mij weer te zingen
het lied mij in de mond gelegd…