inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

met respect

haar handen
hebben lettergrepen
ze verbergen een gezicht,
ongewassen

en wolken die oogleden sluiten,
de dagen
van de doden,
hongerig in de oogopslag van het kind

wie kan haar eenzaamheid verdragen
dragen
als een gevallen vogel,
achterblijven
en dan weer doorgaan in het gerimpel
van warme wind

we staan op een heuvel, golven naar de diepte
naar de lippen van de lucht

vandaag blijft het droog

ik buig dichtbij
voor haar

Schrijver: kerima ellouise, 31 okt. 2016


Geplaatst in de categorie: psychologie

4,3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 250

Er zijn 12 reacties op deze inzending:

Naam:
Annejan Kuperus
Datum:
26 jan. 2017
Hoe eenzaamheid de macht grijpt en dreigt te zegevieren...! Bijzonder boeiend verwoord.
Naam:
Hector H.
Datum:
11 nov. 2016
Prachtig geschreven.
Naam:
LadyLove
Datum:
7 nov. 2016
Indringend Kerima.
Naam:
jonhy donovan
Datum:
2 nov. 2016
jij bent super in gedachten en in schrijven Kerima
Naam:
geeraardt
Datum:
1 nov. 2016
Fraaie beeldtaal.
Naam:
Inte Feelders
Datum:
1 nov. 2016
En ik buig voor dit gedicht, prachtig geschreven Kerima !
Naam:
Dianah
Datum:
1 nov. 2016
Aangrijpend.. erg mooi!
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
1 nov. 2016
Eenzaam, toch weer doorgaan, ja respect.
Naam:
Guy Aarts
Datum:
1 nov. 2016
Aandoenlijk mooi, dit gedicht, Kerima. Het laatste zinnetje is prachtig.
Naam:
julius dreyfsandt zu schlamm
Datum:
1 nov. 2016
aangrijpend
Naam:
kornelis
Datum:
31 okt. 2016
't schuurt en schrijnt en scherft; het doet pijn, dan is het goed
Naam:
Marije Hendrikx
Datum:
31 okt. 2016
een mooi machteloos gedicht, eenzaamheid te groot om te verdragen; te groot om te begrijpen....

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)