7969 resultaten.
Woorden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
826 Als een vlijmscherp mes
Kunnen letters woorden vormen,
Die in een zin gezegd,
Iemands ziel zo raken.
Als een pleister
Kunnen letters woorden vormen,
Die de pijn verzachten,
Al is de wond er niet mee weg.
Met letters die woorden vormen,
Die hele zinnen maken,
Kan je zeggen wat je wil,
Soms schieten woorden tekort….…
satansgeweld
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
710 o,satan van oorlog,schuldig ben je aan
je vernietigende begeerte
doden, gevoelloos in bitterheid
verwoestend monster in grimmigheid
onuitgenodigd dring je binnen
als een loopgraaf door de dageraad
spoot je het rood in de verse aarde
jij maakte een zwijnenstal van ons land
het mensdom schuldloos geknecht
en geknakt in haar ziel…
Groninger koek
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.453 Echt Groônger koek is stijf en vast,
Doet ziel noch lijf ooit overlast,
Maar maakt en houdt elk sterk en krachtig, stout en kloek;
Perfesters en Studenten saam,
We bidden dus je in 's Heren naam:
Bak hier steeds Groônger koek!…
Ontvolking
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
721 Ik wil mijn eigen plein ontvolken
van keuvelaars en querulanten
gespiesd zijn zij aan scherpe dolken
en slagtanden van olifanten
in moddergaten van moerassen
gegraven door couveusekevers
zal ik hun ziel tot pulp verassen
en voeren aan volwassen bevers
bevrijd van vuige invloedsferen
zal ik mijn dichtershart verversen
om uit een fontein…
Mijn gezicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
658 Toch zou ik niet meer willen
herbeginnen al zijn de jaren
te zien wat het leven mij heeft
gegeven, zit bewaard in mijn ziel…
Weerzien in kristallen ogen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.060 We begraven onze zielen
in een toevlucht
naar zuiverder oorden
We knipogen ons weerzien
in kristallen ogen
van innige woorden
We stillen dorstige harten
als het gekwinkeleer
van de merel spreekt
We verlaten onze schaduw
waar het licht in
duizenden kleuren breekt…
In compositie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 heb je
de schoonheid
van glas laten zien
breekbaar fragiel
blinkend en
transparant als je ziel
geleerd
kleur en pigmenten
te mengen
in compositie
warmte en hart
tot leven te brengen
mag ik
je houwen uit het
eeuwenoude graniet
zal dit stuk rots
jouw trotse leven
ooit willen prijsgeven…
dat jij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
707 onvoltooide woorden
zingen zinnen
van verleden heden
in mijn hoofd
verstilde aderen
vergeten gevoel
tot in de botten
van mijn ziel
verdoofd
waarom
heb ik geloofd
in vooraf
vergeten
beloften beloofd
en even
heel misschien
verwacht
dat hij
die het boek schrijft
naar de maan
kijkt
aan mij denkt
en glimlacht…
Voor mijn schoonvader
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.982 Lieve Henk,
Elke dag toonde je
liefde en zorgzaamheid
saamhorigheid, genegenheid
de andere 23 uur vocht je in jezelf
de strijd
met die tegenstrijdigheid
In een inktzwart beleven
stond jouw leven
aan de binnenkant van
je ziel beschreven
in jezelf geleden
in jezelf
voor ons gestreden
voor ons te vroeg
uit het leven gegleden…
en wil mij niet vergeten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.435 mocht mijn geest zo zoetjes aan verstillen
in mijn broos geworden lijf
verlangend naar een zachte dood
mocht mijn ziel naar verre einders reiken
willen schuilen en rusten in een oude
hemelse droom
laat me dan los, weer huiswaarts keren
naar wie mij immer dierbaar bleven
en wil mij niet vergeten…
Ik durf niet meer...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
780 Ik durf niet meer
gewoon te zeggen,
alles gaat goed,
ik durf niet meer
gewoon te vragen,
gaat alles naar wens,
ik heb het lef niet meer
om te informeren,
hoe het met
de mensen gaat,
want:
er zijn geen antwoorden meer,
die mijn ziel niet raken,
er zijn alleen antwoorden
die me uit mijn slaap houden,
er zijn geen antwoorden…
Meer reliëf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 jouw profiel
zat in mijn handen
probeerde met slijpen
de vorm te ijken
kon de diepte
niet pakken
pas door hakken
kreeg jij meer reliëf
heb je verwond
met mijn bruutheid
ook later bij het polijsten
kon ik de verhouding niet krijgen
de trekken zijn stuurs
warme zachtheid ontbreekt
mijn handen hebben jouw ziel
niet doen ontvlammen…
In volheid gedompeld
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
660 ik voel het zachte
van stilgevallen blaren
waar onder een tapijt
van vergankelijke kleuren
het rusten is begonnen
en mijn ziel zich
al stervende bereidt
op een mogelijk baren
tussen het grijs van boven
en de melange van benee
voel ik me even zo heel
opgenomen
in een immense zee
alsof ik mezelf
met al het zijnde deel…
Mijn slaap.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
681 Het was weer een nacht
met zware donkere vleugels
mijn slaap lijkt te zijn
gestorven in het diepst
van mijn ziel
langzaam neemt het
verleden afscheid
het was een mengeling
van schuld en verwijt
mijn ogen zijn niet meer
doorweekt van tranen
jouw lach ontmaskert
mijn diepe gevoelens
- als jij weer stralend naast mij staat…
Rijk aan creaties
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 woorden in overschot
bruggen de ruimten aaneen
geen verval zo rijk als mijn
netwerk aan gedachten
ik kan wel minnen, zo jouw
hart als het mijne, rijk aan
creaties maar arm aan liefde
geen gebed zo oud
als mijn dolende ziel
en wat ik ook verwoord
toch zal mijn droom voorspoed
gaan brengen in de chaos waarin
ik ben geordend…
Ik voel mijn lach
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
790 er woont een merel in mijn tuin
hij zingt van de liefde
op een hartjesdag
hij wakkert het voorjaar aan
alsof er roze stofjes zweven
een proviand voor mijn ziel
ik voel mijn lach
de tobberige wereld
verdwijnt achter een gordijn
van zacht frivool zijn
laat me dromen, verzinnen
zo vlinderachtig, prachtig
deze vreugde minnen…
Hoog klepelt het brons
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 de klokken luiden
in hun donkerste klanken
schonen zich zielen
hoog klepelt het brons
onverwacht nieuwe tonen
onwennig in pas samenkomen
het is nog geen lied
maar een eerste ontmoeten
schuchter elkaar boven begroeten
in verbazing zo jong al
van het leven gescheiden
ondertonen verhalen hun vreselijke lijden…
Altijd op zoek...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
936 Op zoek naar zekerheid
Op zoek naar wat er niet is
Op zoek naar wat er ook nooit zal zijn
Op zoek op zoek en nooit zullen weten
Op zoek naar jezelf
Op zoek naar die ander
Op zoek naar oplossingen
Op zoek veraf...kijk dichterbij
Op zoek in jezelf
Op zoek naar die spiegel
Op zoek naar je ziel
Kijk in de spiegel en zie wie je bent…
Kaarsje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Voor jou, steek ik altijd
een kaarsje aan
en ik bid dan intens
met hart, geest en ziel
voor jouw goede gezondheid
en een menswaardig bestaan
dat jouw wensen en dromen
aan het einde van het leven
zouden samenkomen tot
het moment dat de laatste levensadem viel
en je je via een vertrouwde weg
naar het vredige rustpunt zal begeven.…
Onnozele rivier
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
593 Grauwe wolken en
Holle zinnen
Ze martelen mij
Alsmaar door
Oneindige vloed van
Onnozelheid
Onguurheid
Bedorven en
Bestolen
Mijn eer
Mijn ziel
Ontnomen
De blauwe knikker
Ademt door
Gelijktijdig met de seconden
Die als stekende dolken
Genadeloos mijn voertuig doorboren
En de rivier van gal
Stroomt geruisloos voorts…
lente-sprong
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 worden wie we zijn klinkt wijs
ik raak er niet uit of in
want vandaag is lentesneeuw in mijn ziel
veranderd in ijs
oude versleten gedragspatronen
duizendmaal dolgedraaide CD
wekt me tot nieuw
in de wereld van springlevend
kom kleine paasgele pracht
bloemboeketjes, aardekracht
maak alles zacht en wacht
dan word ik weer wie ik ben…
Bevrijd mij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 ik leg al mijn zorgen
in de veilige handen van morgen
en kus gisteren vaarwel
lang genoeg heb ik mezelf verstopt
mijn diepe gevoelens opgekropt
ik heb genoeg van dit spel
gooi de ramen, van mijn ziel, wagenwijd open
voel hoe regendruppels over mijn gezicht lopen
en weet ik zeker, ik kom er wel…
De som der delen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 je hebt mij geanalyseerd
gewikt en gewogen
alles keurig op een rij
vlees en bloed
het klopte allemaal
psychisch was ik ook normaal
je dacht mijn ziel te raken
door de som der
delen te gaan maken
maar mij
ben je vergeten
terwijl jij alles dacht te weten
het is je
door de vingers geglipt
alleen liefde kent de ware ik…
Toewijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 M'n ogen zijn droog en mijn ziel wil geven.
Ongestoord luister ik naar de stilte in mijn hoofd.
Geruststelling heerst in mij, zolang jij in mij gelooft.
Nieuwe dagen trekken geruisloos aan mij voorbij.
Niks is meer van betekenis, behalve jij…
verlangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
503 met tintelende ziel
beklom hij haastig
de Olympus
met kloppend hart
zocht hij het begin
van een antwoord
met tuimelend hoofd
viel hij ontredderd
in de diepte
met onvaste hand
schakelde hij heen
en weer in de tijd
met open ogen
ontdekte hij
de leegte en de afstand
tot in het merg
van zijn botten verlangde
hij naar huis…
Afdichter worden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
767 Onze ware ziel beminnen.
Een afdicht heelt een open wond.
Afdichten schrijven is zeer gezond.…
Thuisgeroest en vastgevoeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 hoor
tussen het fluisteren van glazen
het scheuren van een ziel
onder de ogen van tientallen
gedrogeerde toeschouwers
slaat een wanhopig hart
de tenenkrommende aanblik
van dit ene lege glas getuigt
van het hopeloos thuiskomen
en de conversaties die echoën
tussen uren en hoofden
zijn pantoffels voor de ego
genageld aan het concept…
SAUDADE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 jij sleept me mee
in al jouw triest
naar de kade van weemoed
waar het sterven steunt
het o zo wankel gaan
door en door getransponeerd
naar mijn ziel
die tussen de snaren hangt
ik hoor je tonen drijven
over de tranen van de Taag
en tussen de voegen van Alfama
waarin ik mijn eigen Fado huil…
In kritische reflectie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
530 ik breek meer
in de wereld
dan ik bouw
bekijk schoonheid
met een vaak
opgelegd wantrouwen
geniet muziek
maar hoor feilloos
dissonanten in het lied
toch eis ik
geen perfectie
in kritische reflectie
maar ga voor de ziel
en handen waarmee
mensen werken
zij bouwen
aan de hemel terwijl
anderen vroom kerken…
regelrecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 het hart roept de ziel
schreeuwt
haar geeuwende nood
van eigen loslaten
waar praten we?
waar liggen we
weer hand in hand
waar
verblijven we boven verstand
in aardse woonsten?
ach
de allerschoonsten
blijven haken, in
het tussenland van
alledag…