5922 resultaten.
Ik leef in een droom
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.584 je raken maar je verdwijnt in het niet
Ik wil je roepen maar niemand die me hoort of ziet
Ik wil huilen maar mijn tranen zijn op
Ik wil hier weg
Ik wil dat het stopt
Ik wil je bij me hebben
Ik wil dat je me nooit verlaat
Ik wil dat we samen zijn vroeg of laat
Ik hou van je ook al weet je het niet
Ik wil je in mijn armen sluiten
Ik wil afscheid…
Winterdans
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
538 De rugzak
gevuld met
afscheid nemen
vertraagd elke
zekere pas
bladeren, gevallen
geven blote voeten
tot bloedens toe
nog niet haar laatste
dans voor schemer valt
wanneer morgenrijp
het zicht aanraakt
en wandelende mist
de wereld weer
laat verschijnen
wordt het ooit
zo grauwe verloren
in verstild wit
ochtendgloren…
Een schaduw van vriendschap
hartenkreet
1.8 met 11 stemmen
4.157 Vertrokken zie ik de lege schaduw vergaan tot een
afdruk van een verloren moment
en een afscheid
van een oude droom
die ik wilde delen
met de vreemdeling die
me wilde volgen
als ik zijn schaduw
met vriendschap
zou
vullen.…
ijsvogel
hartenkreet
1.3 met 9 stemmen
1.592 voeten in het water
een Geul zo vol van toen
ogen die braken
een kind dat liefhad toen
een kind dat liefhad toen
maar geen weg wist
te vertellen aan die
die weten moest
die weten moest
te weten
onwaarheid gekerfd in blad
angst rondom het hart
angst rondom het hart
dat afscheid nemen moest
voor immer koud als ijs
ijsvogel aan de…
Suïcide
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
2.378 druk maar niet meer op mijn deurbel
vul mijn fles maar niet meer
vanuit mijn doorgezakte stoel
stap ik uit de kringloop van leven
breekbaar als glas ben ik een mens
in de volle maan neem ik afscheid
misschien niet doodnormaal
maar mijn leven op dood spoor
voor mij hoeft het niet meer
wil niet langer leven
in een schaduw…
Verstopt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
453 Een dag is weer gekomen,
de blik en de zee zijn weid,
ik klim naar huis om verder
te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het
duin beknopt en de bijeen –
geschreven schapen worden
rozig vanuit het oosten, een roze
meeuw die mij overstijgt, zwijgt
wat in het slapen wordt verzwegen,
de morgen haalt z’n netten op
waarvan de mazen…
Alles stroomt bij de beek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek
haar gedachten lossen op, kabbelen mee
Wellicht via de Schelde naar de verre zee
om terug te komen als witte vlokken sneeuw
Boven haar zingt een winterkoninkje een lied
voorvoelt de nog verre lente en het verdriet
van tijd gaat voort zoals het water vliedt
toch het afscheid nemen went maar niet…
memoreren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
855 deze dag
gedenkt een nachtegaal en een dochter
de één verloor haar stem, de ander haar vertrouwen
in
wat werkelijkheid gebood
de zachte witte dood van vroege winters zweeft
langs alle warme woorden, waar mijn afscheid weeft
en ik gebied de lente
nog te wachten
op iets moois
als er dooi valt in december
valt een ster weer op haar plaats…
Eros sonnet
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.226 Mijn lieve god gevoel
geen afscheid willen nemen
van het geel en vermiljoen
de boterbloem de koperzon
lente jong de zomer
met haar bronzen huid
zalig rollebollen op het
platgewalste grasmatras
dromen komen
hoge zuchten langs het zachte
korenbloemenblauw
sterren stukslaan aan de hemel
die je onderdoor de winter glijdt
langs de palmen…
Nachtelijke mijmeringen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
799 later achterlaat
dat kan me echt niets schelen
maar wie ik moet verlaten
dat zijn er toch zovelen
Soms weleens bezig zijn met
m'n gedachten bij de dood
en hoe het zonder mij zal zijn
maar dan houd ik me groot
Want de dood is niet erg
maar geeft opnieuw weer leven
niet door mensenhand gemaakt
maar door God aan ons gegeven
Het afscheid…
Muren kenden schaduwen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
650 met kaarsen
verloor de schemering
zijn licht
vlammen dansten
warmte en intimiteit
rond fraai gedekte tafels
maar de muren
kenden schaduwen van
mensen die worden gemist
waar vroeger het café
nog vol liep bij de reünie
speelt nu het gebeuren in zaal twee
het afscheid is weer zwaar
maar altijd zegeviert de hoop
op een weerzien…
NOG NIET DOOD
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
707 Ik neem geen afscheid,
want ben met god almachtig
en zo gelukkig.
Dit moet je weten:
ik hou van jou en ieder
zoals van mezelf.
Via de dood gaan
we naar de eeuwige rust
waar geen dood meer is.…
Schaduwbeeld
hartenkreet
2.2 met 51 stemmen
3.618 Zelf viel ik op alles, dat aantrok
als goud, van jou
Zeer gastvrij en open
Brutaal met een glimlach
Mijn zon aan de hemel
Mijn maan bij nacht
Kussend silhouet
Verlangend schaduwbeeld
Verstoorde stilte door
Een verstrooide vogel
Een verlate auto
Afscheid. Tot ziens
Van iets herrrezen
Verdiept. Vervallen. Naar…
Fluïdumkoord
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
542 ik heb gezocht
naar een graf
vond slechts gestapelde steen
geen voetafdruk er om heen
een vaag fluïdumkoord
was het enig contact
ik wist dat jij het was
die deze impulsen gaf
van jouw aanwezigheid
jij koos om alleen verder te gaan
liet ons staan
zonder afscheid te nemen
maar wij zijn verbonden
onze vriendschap is niet geschonden…
definitief
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
964 (voor vriend, bij het afscheid van lief)
nu jouw aardse wezen eeuwig
voortgang vindt
ik blijf hier en beleef de warmte nog
opnieuw -steeds weer- opnieuw
elke dag
ik heb
jouw beeltenissen opgeslagen
in de kamers van mijn hart
de mooiste laten stil
een glimlach in mijn ziel verdwijnen
langs mijn lippen spreekt
als immer
jouw…
opvallend rond
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
629 de stilte spreekt in de verwrongen armen
van het ven; ik verzet mij niet
het is een soort afscheid, een knetteren
zonder geluid dat vuisten schept uit het water
ik wil luisteren en laat de oever over zichzelf buigen
herhaal mijn en jouw naam tot maanverloren vlecht
en wacht, wegrimpelend, op een vonk
waardoor zintuigen weer gaan glanzen…
Onkruid wieden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Het groeit vanzelf,
Zo maar, in je gedachten
Schiet het zo maar de lucht in
Zonder dat er iets aan gedaan
Hoeft te worden -
En als je dan een tijdje
De boel de boel hebt gelaten,
En je de ongewenste gedachten
Hebt laten woekeren, dan wordt
Het gangpad in je bovenkamer
Weldra onbegaanbaar -
Hoog tijd om afscheid van ze
Te nemen…
Mijn Ouders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 Het is al weer zo lang geleden
Dat ik van jullie afscheid moest nemen
Mijn Ouders
Ze zijn er al zo lang niet meer
En toch zie ik jullie steeds weer
In mijn dromen en herinneringen
Dan voel ik weer mijn verdriet
En dan een glimlach
Want ik zie jullie blijde lach
Dan weet ik dat jullie dicht bij mij zijn
En dan zeg ik heel stilletjes…
Telkens staan we voor de dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
800 En telkens staan we voor de dood:
het niet te noemen afscheid zonder
woorden die iets van zin vertolken.
We zijn machteloos en stil, geen
kleur of lied kan ons bereiken,
geen warmte die doorgloeit
de kou die ons gevangen houdt.…
Jij bent mijn valentijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
750 ik heb je gezien
in de spiegelende ruit
van een winkel
je vrolijke snuit
keek naar mijn rug toen ik
draaide ging jij weer terug
pas in de bus
werd het ontmoeten
in je stralende lach
een goedendag
wat niemendalletjes
wist niet eens waar ik was
je zwaaide bij afscheid
een eindeloos grietje
dat houdt van madeliefjes
je bent…
Ultima
gedicht
2.3 met 3 stemmen
12.913 Als glas, als ijs dat breekt en waar
een ster in springt, of zelfs als licht in ogen
dat wijkt en door het doffe wit zich ziet vervangen,
neem afscheid, kind en weet,
dat ooit er volgen zijn zal, jou, als ’n hinde
die sprongsgewijs je achterna
komt huppelen, ’t parelgrijze veld over van ’t stille,
en kristallen door de zon gekamd.…
Begrafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 Vandaag zag ik een moeder huilen
Om het afscheid van haar zoon
En ik dacht heel even
God dat is toch niet gewoon.
Kinderen moeten ouders overleven
en niet andersom
En ik dacht heel even
God wat bent U dom.…
Portret
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
595 'n veelheid aan vrouwen
Ik zou
om 'r kunnen
......rouwen
want nam ze
niet -zonder woorden-
van mij afscheid?
Haar blik
-ingetogen-
daarmee veelzeggend.…
Nog in de wolken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
630 zij is gevraagd
en gegaan
met ogen en lach
een surprise
die iedereen mag
altijd in een
allercharmantste
verpakking die
nooit helemaal
de inhoud laat zien
in afscheid
voelen mensen
haar warme hart in
woorden vol emoties
kus en bedankjes apart
nog in de wolken
rijdt zij naar huis
waar leegte koud
aanvoelt ook zij mist
de…
In stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.277 ik lig te piekeren
Omdat jij er niet bent
In stil verdriet
Omdat ik niet wil inzien
Wat ik eigenlijk mis
Jou dus
Maar door een ziekte
Die nog niet te genezen is
Ben jij er niet meer
In stil verdriet
Neem ik afscheid van je
Maar niet voor altijd
Want ik weet zeker dat we elkaar weer zien
Alleen dan niet op deze aarde
Maar op een…
Boom
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
756 De boom vertelt een groot verhaal
Van honderd jaren lang
Zijn takken bergen nesten
En zijn vogels zijn niet bang
Zij weten niet van dreiging
Van hun vredige bestaan
Van mensen die natuur en wind
Hun gang niet laten gaan
Ik hoop dat je mag blijven
Want jouw zuurstof geeft ons lucht
Nog eenmaal schuil ik naast je
Afscheid met een diepe…
Kwijnende nachtbloem
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
643 Afscheid van een bloem
zinneloos in het verdriet
stil ademend hart
in de nacht alleen
zonder bestemming in niets
een zwijgende roos
het liedje fluistert
over jouw naam en jouw hart
liefde blijft dromen
duister spiegelt troost
helder licht van de sterren
aanwezig in rust
kwijnende nachtbloem
toegegeven aan het noodlot
maanlicht…
Weg...
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.072 De rode gloed
van de ondergaande Zon
tekent op je gezicht
Ik weet dat dit de laatste keer is
Je handen op de mijne
Een laatste kus
en alles is Weg.....…
Laat me los.
hartenkreet
3.6 met 27 stemmen
2.949 Droog je tranen.
Geef mij je lach.
Laat me een weg banen,
voor de dood die wacht.
Laat je armen zakken.
Ik moet nu gaan.
Je mag mij niet vastpakken.
Ik moet dit doorstaan.
Ga hier vandaan.
En pak je leven op.
God zal je bijstaan,
wanneer mijn leven stopt.…
Afscheid van Rob Molenaar
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.672 Toen ik mijn hand legde
op zijn rode doodskist,
keek een blauwe pauw
door het raam de aula in.
Met zijn witte haren
vormde het de driekleur
van het land en taal
waar hij zo innig van hield.
Bilthoven,12 juli 2005…