5051 resultaten.
Herbeschreven waarden
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
620 meegaand de regen terug voert
naar een wolkenloze hemel
doch is mijn besef
dat geen zelfbeeld kan bestaan
onder de noemer van pluralisme
waarvan ik de wonderen op
de bladen van een woordenboek kan vinden
ingetogen is het ik naar wie ik
onlangs zocht nog niet gevonden
al vergat ik wel enkele grenzen
te gaan passeren door mijn
illusionaire angsten…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.291 De dag eindigt en het is de kilte
van de de avond die binnen sluipt
en de angst voor de lange stilte
van de nacht,die je dan bekruipt.…
Nooit meer dezelfde
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
798 De slag komt uit het niets naar voren
een mes dwingt mij,
ik weet mij verloren
Ruwe handen trekken,
naaktheid wordt onthuld
Dan dringt het diep in mij
vermoordt het wreed mijn onschuld
Het flonkeren der sterren zie ik met mij sterven
maanlicht dooft
zwart wordt mij de nacht
Door afgrijzen pijn angst
bezwijk ik dankbaar
Stinkend grauw…
Eerloos mijn verzet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
545 ik liet ze binnen
bood ze angsten aan
ze wilden niet beminnen
me nemen en dan gaan
onderliggend janken
eerloos mijn verzet
vaak om woorden bidden
als er weer niets werd gezegd
ik vergrendel slotenloos
mijn ramen zijn gebroken
het uitzicht splintert weg
in een leven zonder hopen
gebarsten is mijn kop
gedachten zijn mijn scherven
mijn…
pijnlijke diepe strepen
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
2.017 Jouw strepen waren diep
Jouw geschreeuw kwam in mijn oor
Jouw haat kwam in mijn hart
Zo onschuldig dat het leek
Was een schijn van wat ik voelde,
Want het was een scheur in mijn boek
Lange mooie tijden
Leken zware donkere nachten,
Want jij deed mij pijn
En gedachten deden zeer
Bij het kwetsen van mijn gevoel
En angst bleef in mijn hoofd…
tweede leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
669 haast ongemerkt kwam de herfst
verkleurde haren
rukte vel in rimpels
zelfs de wortels losten
ondergronds
onzeker spiegelend
het nieuwe ik
tastend door de lege dagen
jonglerend met de tijd
verloren
voel reeds de koude adem
winter blaast me in de nek
vage angst het onbekende
wenkt en wacht
grijpt onverwacht…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 je bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want…
Te laat ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
464 Vijvers groeien
dicht van angst,
een zee met
kroos werd oceaan,
koos het diepste
van mijn gedachten,
zekerheid verder van
mij vandaan, wachten
vult de mand met vlijt
achter wisselende
maskers van de tijd,
glimlacht voordat ze
verder schrijdt, daarin
schuilt een wijze raad,
mijdt de morgen, anders
ben ik de draad weer kwijt.…
De moeite waard
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
540 Zoeken is de moeite waard
om angsten te verdringen
verborgen achter dingen
al zijn ze klein, dromen
van wat nog zal komen, om
over grenzen heen te zien…
MIJN ROZENPRIEELTJE...
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.204 Toen kwam U Elena
raakte me aan
en alle angst verdween...
Ik dankte U zoveel ik kon
met betraande ogen...
De lucht blauwde stralend open
Het omhelzende morgenlicht
deelde onze grenzeloze vreugde...
Toen riep ik onbevreesd
"ELENA"...
Kom mee naar buiten
en zie...
waar "Jehovah" is!…
Koud
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Ik klamp me vast aan wat ik heb,
De angst, de pijn,
Bereid me voor op mijn vertrek,
Zal de leegte opgevuld zijn?
Een half sieraad vergaat,
zelfs al draagt het jouw naam.
Onthou slechts de haat,
Zie het licht door het raam.…
Totem.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.187 Ik ook heb dagelijks de witte
halzen van de angst gezien,
de harde handen van het licht gevreesd.
Ik kon de volle stilte
van de vissen niet vergeten
en werd een heel oud kind.
Nu heb ik mijn voorhoofd
met droomkleur beschilderd.
Dag in dag uit ben ik uw
vreemdeling.
Ik rook een vredespijp.…
van muur tot muur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 de wereld stuitert binnen angsten en een vaag gevoel
onwezenlijk versnippert haar besef
dat
wat ik uit mijn ogen geef niet veel meer is,
dan een dochter geven kan: verstand vervalt, slechts
haar momenten tellen
alles draait zich:
bindt de muren rond wat tafels en een stoel
maar- welke ooit van haar was- ziet ze niet
ze ziet slechts…
Oerdrang
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
747 Jij zag opeens dat er een standbeeld
was die als een schaduw over je heenboog,
je wenkte me, wat was ik graag gekomen,
maar ik sloeg door angst te pletter,
er slaan golven op de kust
en iemand neemt ze waar,
daar blijft het bij.…
Onbegrijpelijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
690 waar zijn de kleintjes
van wie hun onschuld werd gestolen
wiens kleren zienderogen vergrijsden
bij het opspelden van een ster
werd het licht in hun ogen gedoofd
toen angst zich meester maakte
was het leven nog speels de ene minuut
werden ze weggerukt bij de volgende
vroegrijp door een onbegrijpelijke ideologie
die de wereld verstilde…
Niemand.
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
721 Laat me in mijn waarde
dit is mijn strijd zo alleen
kan ik de angst overwinnen.
Gevoelens gaan tonen
het leven weer omarmen de
onzekerheid achter me laten.…
De stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
462 Wanneer de stilte in
alle rust ontwaakt
waarbij reden geen
oorzaak kan vinden
dan ervaar ik de passie
in het opkomende licht
die de cycles volgt
zonder verweer
een kreet die stil
wordt bedwongen
als serene rust
wordt verstoord
angst maakt zich compleet
meester over mij
het is net of de hemel
mij roept
dan denk…
De zwijgende minuten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
607 weer wordt het graf geopend
luiden klokken hun herinnering
de geur van oorlog
ruikt naar vroeger
met sporen angst erin
de zwijgende minuten
waren uren voor een kind
niet uitgesproken woorden
bundelden saamhorigheid
in menig vaderlands gezin
maar de betrokkenheid
wordt langzaam sleets
na generaties van herdenken
is het doden wel geweest…
Naar apotheose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Spiraal van leven en denken
lijnen van enkel gevoel
wegen over bergen en door dalen
lopen door zon en kou
stormen weerstaan en hitte trotseren
de angst overwonnen en
strijden tot het bitter einde
tegen eeuwige onrust en pijn
gaan die weg door ’t leven
niet onderwerpen aan somberheid
maar ’t hoofd geheven
als overwinnaar in de strijd.…
Onder het vee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
784 Het werd zomer
En zonder het
Te willen zat ik
Onder de zwartbonte
Een van de twee
Die mijn ouders
Hadden op hun
Kleine boerderij
Melken moest ik
Leren - ook al wist
Ik niet waarom -
Aarzelend aanrakend
De geaderde warme speen
Waar als ik het goed deed
Warme melk uitkwam -
Angst voor 't grote beest
Overheerste de verwondering…
- staal -
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.160 eens zal ik mijn oor te luister leggen
op het harde staal me rusten
de vogels zullen roepen
de takken buigen, wuiven
ik luister naar de verte
het zingen dichterbij
het landschap traag in stilstand
zwijgt grijs in matte nevel
het zingen zingt van warmte
vol van rust en kalmte
ik klink mijn angst aan bielzen
en hou me verder stil.…
Zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 het einde van liefde begint
met angst voor verlies
verloren zijn de mooie dromen
verloren de herinnering
verloren zin
gewonnen zijn ware beelden
gewonnen is visie
gewonnen zijn
ben niet verloren
ben niet gewonnen
gewoon de twee verbinden
zoals een refrein
verliezen en winnen
totaal zinloos
liefde wint niet
wedijver wel…
laagjes vernis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
589 ben terug gegaan
heb de beschaving ontdaan
van laagjes vernis
verhalen geschoond
doeken uit lijsten gehaald
zonder retouche waarheid bepaald
in legenden en sagen
de echte vragen over
angst en doodgaan gesteld
er is veel verteld
van vader op zoon met
ervaring en leven als loon
kom ik wijs u de weg
in de talen van vroeger
is verleden…
Goud in de lucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
654 ik zie
sprankels van
gouden licht in de lucht
dat het trillend leven voedt
ik zie
dat elk onkruid,
welig in grasland gedijt
met bloemen en distels
gevoed door een groene omgeving,
instromende liefde benut
tot spijt van een donkere kudde,
in angst om verlies van het goud
afwachtend
Ik zie
een zingende zindering in
ieder levende…
Gevecht tegen de kanker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.033 eigen lijf
Maar ook met je harde schijf
Wat spookt er door je hoofd
Is er iets waar je echt in gelooft
Heb je nog vertrouwen
Om weer van je lichaam te gaan houden
Maar je bent bang
De kanker houdt je in bedwang
Je knokt en je bent sterk
Maar deze ziekte woekert en doet zijn werk
Je weet niet iedereen gaat er aan dood
Maar die angst…
Gebruikssporen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
685 De tijd heelt alle wonden
Dat wordt altijd gezegd
Nooit is uitgelegd
Wat daar meer aan is verbonden
Al de pijn, diepe gedachten
Gepieker, open vragen
Wanhoop, angst en slechte dagen
Eenzaamheid in lange nachten
Functioneert het weer nadien
Beter voelend en soms sterk
Deed de tijd zijn goede werk
De sporen blijf je altijd zien…
Generatievrede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Mijn onverklaarbare angsten.
Mijn wisselende stemmingen.
Mijn behoefte aan erkenning.
Mijn twijfel over de vraag
of ik wel gewild geboren ben.
Als oude man beklemt me de vraag
of de kinderen die na ons kwamen
zich wel door ons begrepen voelen.
Worstelen ze met dezelfde vragen?
Kennen wij de antwoorden?
Verstaan we hen?…
Snoezelden warmte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 ik liep voorzichtig
op rondjes kleur
was helemaal
in de wolken van
hun heerlijke geur
licht speelde
zachte muziek
wij mochten rusten
als de vriendelijke
zuster ons riep
lachten samen
naar het blauw
in de lucht
vogels van angst
waren gevlucht
snoezelden warmte
ontspannen en vrij
proefden geluk
voelden de hemel
al dromend dichtbij…
duister en licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 Zonder het duister kan het
licht zichzelf niet zien
De aarde draait door, we
draaien mee en houden vast
Aanpassing is confronterend,
ik merk het elke dag
Zelfs de wind zocht naar
beschutting op gure dagen
Wij worden bepaald door waar
we gaan, niet waar we waren
Houdt de macht bij jezelf
en laat de angst maar varen…
Beschouwing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 Langs wanden van ’t verleden
Klim ik door ’t heden heen
Naar een toekomst van gedroomde
Beelden van hoop en bidden
Vrij van afkeer of aversie
Beklim de toren van toen
Die slechts angst en onwil kent
Legde op mijn doen geen zegen
Zie in spiegelglas van ’t heden
De breuken en barsten
Door gedachten, woorden
En daden die elkaar bestreden…