36197 resultaten.
Maatstaf?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 Boven de doden staan, een
handreiking naar het eindig,
zoals ze vroeger leefden, zijn
de overlevenden van nu, hun
schaduw gisteren verweten,
draagt de baar in eigen zicht,
en zonder het te weten, schijnt
de zon in ieders graf, de dood
als maatstaf werd gemeten, werd
voor hen, die de waarheid hebben
voorgeschreven, de grootste straf.…
O God
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
406 O God o God
dit kan toch niet
zoveel ellende wat er in
uw naam geschiedde
en nog steeds geschiedt
de christen hindoe boeddhist
of islamiet ze snappen
de inhoud van uw boodschap
blijkbaar niet
kan uw Zoon niet nog
eens nederdalen
zodat Hij weer wat
zonden die nog steeds
onder de mensheid leven
op z’n schouders kan nemen en ophalen…
Hitte-haiku's
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 De zon
brandt een gat in de dag
te weinig schaduw.
Het is zo droog
water bereikt
de lippen niet meer.
Bloedhete zomerdag
de middenstand zegt:
'vrouwen bloot, handel dood'.
De zee rekt zich uit
een rode bikini
deint op de golven.
De hitte
verschroeit de aarde
geur van bosbrand.…
Een streepje zon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
849 Een streepje zon, wat koude wind
en bovenburen die weer ruzie maken
(is 't hun manier om bij elkaar te raken
waar het verschil geen woorden vindt?)
De haan kraait luid, de middag is
al ver gevorderd en de vogels zingen.
't Geheim klopt stil, onhoorbaar door de dingen,
omringd door water als de vis.…
Vader met zoon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.293 Beschermd door prikkeldraad, vers van de rol gekruld
Om niet herkend te worden, over ‘t hoofd een zak
In het zand zit vader met zoon en berust in geduld
De voeten in oude sandalen, machteloos mak
Hoe zou ik u beiden niet herkennen, onlangs nog
zag ik u, mijn broer hield tegen zijn borst bemind
een breekbaar lijfje en in zijn palm rustte toch…
ZOON EN DOCHTERS
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.448 Wat betekenen zoon en dochters
voor de vader van dit stel?…
De zon schijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
543 voor elkaar, en met elkaar
dat heb ik nu door, de hele tijd
op het grasveld in het park
naast de onverstoorde mierenhoop
mijn minnares ligt naast me
in minirok met geurige bloes
haar dijen zijn vol
zoals ik ben van haar borsten
de hele tijd corrigeren we elkaar
een knoopje, een rits, een ringetje
we zijn verliefd op kleine dingen
de zon…
Geluk uit de zon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 Ik haal mijn geluk
uit de zonnestralen
op mijn gezicht,
waarom doe ik dan toch
mijn ogen dicht?…
Jouw Zoon de Zwerver...
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.696 "
Je oudste kind, gewoon jouw zoon..
een grote traan biggelde over mijn koon
Wat ben jij dapper, lieve nicht
Ik kan geen woorden vinden...
maar wijsheid in je hart wil ik kerven...
Je zoon hoeft nu niet meer te zwerven...…
Lesdag
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
6.248 Buiten schijnt de zon
en speelt de wind
onschuldig met het groen
ik zit hier dag na dag
in een lokaal
grijs en kil
niets te doen
zet het raam maar open
en laat het zonlicht binnen lopen
of vlieg ik weg
op een wolk van veren
over de daken
over de bossen
vlieg ik
niemand die me ziet
want in werkelijkheid
ben ik daar niet
ik schrik wakker…
ROZENBOOMPJE
poëzie
3.4 met 7 stemmen
4.046 Als de zon des avonds daalt
Staat mijn rozenboom vol rozen,
Nog in 't avondlicht te blozen
Dat zijn kruintje overstraalt.
't Boompje bloost en bloeit en blinkt
In het midden van mijn gaarde,
Waar rondom de duisterende aarde
Reeds in schemering verzinkt.…
De luiken
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.955 Nu dringt uit het rumoerig buiten
Alleen de klaarheid van het licht,
Want zie, de harten zijn nog open,
En zon komt helder ingezeefd
En toont, van blanke glans omdropen,
Al wat er binnen staat en leeft.
Heer, doe de luiken van ons wezen
Voor werelds ijdelheden dicht.
En maak ons hart door Uwe vreze
Zo vol van helder zonnelicht.…
Na de regen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
747 In het rood
een uitgesteld verlangen
de ondergaande zon
extreem in elke kleur
buigt in de laatste bui een boog
in purperen schemer wacht de nacht
de dag is weer volbracht
een volle maan
in 't midden van de boog gedacht
kleurt zich na 't wijken van de wolken zilver
wanneer het spectrum dooft
is een belofte neergeschreven
het…
onweersbui
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
662 -
en zorgen dreigende donders
voor branding zonder zee
afwezig deuntje op de radio
geeft een beetje veiligheid
nietigheid op noten gezet
wacht de stilte
op een beetje zon…
ploert de koperen dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 waarom kies ik
koelte als de zon
brandt op mijn huid
ik wil het bruine beest
dat eerst in wit weer
rood wordt als mijn thuis
maar feller ploert
de koperen dood, nog even en
mijn cellen hebben het begeven
daarom verdwijn ik af en toe
ben haar hitte zat en moe
duik de koele schaduw in
die zalig meekomt als jij schijnt…
De oorsprong
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
648 De zon - haar stralen strak op zijn gericht
zodat zij komt tot leven
geen duisternis blijft onverlicht
het Licht is haar hergeven
De roos verheft zich boven 't gras
de mus begint te zingen
onbekend met hoe zij was
en hoe haar knoppen hingen
De symfonie der natuur begint
Hoor! Hoe zij op klanken zint
Nu de bron is opgedoken
Kijk!…
olijfboom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
609 .-
(ik ben wat in de war)
het gaat om jou, altijd
weer om jou, mijn lief-
je met fluistermond,
met groene ogen en
zachte kracht, jij bent
de olijfboom onder
de zon in een tropisch
land, ik lig onder jou,
rustig te wachten.-…
Nodig
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
653 kleuren
tijdens het zonderlinge
woordgebeuren
want ben je overbodig
dan geven ze taal
komt er zonder te weten
een einde aan ’t verhaal
verdwijn je langzaam uit zicht
van je laatste droef gedicht
verlies je langzaam het moraal
door het geweten van de taal
troef ze niet af, als dat niet kan
wees ook met ‘t woord een man
verlies de zon…
Gift van de zon en de zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 wij hebben
de duinen zien bloeien
als gift van de zon en de zee
eerst het lichtere paars
dan het zomerse geel
de wind speelde mee
verlieten de drukte
van zaken en stad kozen
de stilte van het glooiende pad
in het zand bij laagwater
tekenden sporen de lijn
een horizon verder zal het rustiger zijn
elkaar bij de hand
in een tocht…
ALZHEIMER
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.047 Vanmorgen ben ik bij mamma geweest
ze zei: "Goedenmorgen meneer, komt u voor mij"
direct kreeg ik een kopje thee
ik pakte één van haar vele fotoboeken
ze keek mee en zei: "mijn zoon Jorris lijkt op u,
die is al weer jaren dood, ik denk veel aan hem"
bij het afscheid kreeg ik een ferme handdruk
komt u nog maar eens langs, heel gezellig
toen de…
gouden glans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 verzamelt haar nog broze
krachten
en stapt uit bed
verlangend hoort ze reeds de
uren wachten
die ze zichzelf heeft
beloofd
een gouden glans te geven
nieuwsgierig zonlicht door een
kier in de gordijnen
fluistert:
wees gerust, ik zal je helpen
bij dit streven
ze strekt zich uit en weet zich
voor deze nieuwe dag in
zichzelf en in de zon…
vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.324 spreken met je hart
zwijgen met je mond
je bent een geval apart
sterk en heel gezond
maar meestal averechts
zijn jouw gedachten wel
bizar, zeker niets slechts
dat begreep ik echter snel
dus schenk ik je het vertrouwen
ontgoochel me alsjeblieft niet
ik wil het niet berouwen
zo besparen we veel verdriet
ik hou van jou mijn zoon
mijn…
Dag mam
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
547 Ik zag je in het grote ledikant
Een teer schijnsel kroop voorzichtig binnen
Gezonden licht van hemels tinne
Halverwege de kamer gestrand
In de fronsen van het beddengoed
Zocht ik naarstig jouw gezicht
Je scheen zo bleek en ook zo licht
Doorschijnend haast, voorbij de gloed
Dan plotser nog, het dagen van de zon
Zeilen schaduwen door dromen…
Midzomers orgie
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
508 ik zag je vingers
komen tussen
geurende bloemen
in de volkleuren wei
wij waren toen
nog groener dan
onze dromen
toch zomerden wij
wij trioden met
zon als koesterend
speelkameraad
zij scheen zo heerlijk
en hij straalde maar
daar waar wij ons
samen overgaven aan
midzomers orgie
getint terugkijkend
gloeiden wij nog na
hadden elkaar…
Hun zomer blues
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 warm
stippelden
de eerste
zonnestralen
hun zomer blues
op een manier
die kinderen
al deden kraaien
naar zon en strand
het nu al
draaien
met de kleine
blote voetjes
in het zand gaf
al de zachte ruis
van wit vallend
water als
voetenkuis
waar warmte
zich al laat vertalen
in het rood van
gezichten
zal het ijsje
van het…
INTROSPECTIE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 zeker falen
bleek
en de vraag rees
zoals bij zo velen
wat ging er mis of juist goed toen
en hoe zou je dat nu anders doen
helaas het is gelopen
zoals het nu eenmaal is
ooit verkeerd begonnen
wordt er veelal
niets meer gewonnen
toch het belangrijkste wat ik
wel kan en al die jaren kon
is hem van mijn gezicht
af laten stralen – de zon…
De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Vroeger of later zal ook jij vergaan,"
beet de uil de zon toe
"maar het water zal blijven bestaan."
De zon was al lager gaan staan.
"Zolang deze eikel er is, houd ik hoop
maar jij, draaikop, krijgt je gelijk.
Morgen ben ik echter terug in deze baan
en jij
pas maar op met die zwerver van een maan.…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
horizon
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.560 het breiwerk verloopt
van donker antraciet
naar lichtgevend wit
op stammen staan
opengewerkte knotten wol
van zwart
naalden tikken
tegen de ruiten
van de trein
maar daar is ook
de zon!
en Utrecht, mijn station…
Moederdag 2005
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.316 Ach eigenlijk heb je alles al
Je koestert je even nog
bent nog blij met wat
je zoon je als presentje bracht
Een nieuwe, onbekende vrucht
die je doormidden sneed
Uitlepelde met een lach
hem beroerde heel zacht…