27424 resultaten.
Kiezel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 Ik was een kiezel
ooit
een gladgeschaafde jongen
glazig
liggend
tussen waterkorrels of
min of meer gezellig
in de stroming
ik mondde uit
ketste zonder vonken
geen begin vandaag
geen einde morgen
steeds het slijpen
het ronde
zijn
versmelten
met de tijd
tot ik kiezel
uiteindelijk
in niets
verdwijn.
© Rudi J.P.…
passant
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
705 zo is er nauwelijks een moment
voor een pas op de plaats
blijkt de tijd een uurwerk
met een voorkeur voor haast…
Dit moment
gedicht
2.1 met 45 stemmen
31.928 Daar bukt ze, rustig buiten elke tijd,
verbonden met haar wereld, ook de mijne.
Ik zie het aan in dit moment en wens
dat ondanks ons vertrijken het beklijft.
------------------------------------------
Uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
Delphine
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.334 Met jou naar de zee gekeken
hoe de zon het late licht
liet spelen op het oppervlak
zag je tersluiks naar me kijken
deed alsof ik het niet zag
Luisterden naar het gezang
van een nachtzwaluw op zoek naar warmte
De nacht zou helder zijn en koud
de slaap trok ons van het balkon
naar binnen en het bed nodigde ons uit…
ik weet het niet
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
3.167 Wacht maar even,
Geef me de tijd,
Ik kom wel met een antwoord,
Maar geef me nu nog even tijd.
Laat me even met rust,
Ik wil weer scherp kunnen zien,
Ik wil weten wie ik ben,
Dan kan ik pas kiezen,
En jullie een antwoord geven,
Maar voor nu....…
vier zomer haiku
gedicht
3.0 met 370 stemmen
64.153 waar groot hoefblad groeit
is de oever verdwenen
daar schuilt de kikker
als de avond valt
en de bloemen zich sluiten
danst de mug zich warm
lisdodde kijkt uit
langs weiland en waterkant
doodstil vlucht een vis
nauwelijks merkbaar
drijft het waterlelieblad
maar de tijd verstrijkt
-------------------------
uit: 'Bladeren', 2007…
Pendule
gedicht
3.0 met 13 stemmen
23.294 Alomtegenwoordig vol minachting hamerde
ze bescheidenheid in onze hoofden. Nu en dan
nam grootmoeder een stoel, klom er op, opende
het patrijspoortje en zette de wijzers naar haar hand.
Lichtjes duizelig gleed ze terug naar beneden
alsof haar vingers daarboven in het kraaiennest
iets onwerkelijk hadden beroerd.
Onder het slaan verstomden…
Mijn vlinders vliegen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
738 brak een arm
van de tijd zij
schoudert in mitella
in die rust kregen
we eindelijk respijt
zonder uren
en minuten tellen
gaan we samen orde
weer op zaken stellen
met de handen in elkaar
ja ik ben klaar
om jou daar te ontmoeten
te begroeten in de bloemen
mijn vlinders vliegen overal
alleen jij weet echt waar…
Avond
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
544 Wat duurt de avond sierlijk lang
met dalend licht nog om me heen,
met straks de schemer zo meteen.
De radio speelt zacht gezang.
Voor avondlucht niet langer bang,
neem ik vast afscheid van de dag
die als een zomer languit lag
voorbij de tuin, voorbij de gang.
Met zoveel bloemen uitgestald
als een ruiker in het paradijs,
win ik opnieuw…
Later
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.306 Later is opeens geworden
Nu
Toekomst
Zonder aanloop
Dromen en idealen
Verwezenlijkt of nog niet
Later zo dichtbij
Bij mij
De tijd onopgemerkt voorbij
Geleidelijk
Geen grootse gebaren maar
Leven wat geen spoor achterlaat
Maar bestaat
Alleen in de verbeelding en vergaat
Nu
Alles is eengeworden met de dagen die zijn voorbijgegaan…
Woorden voorbij de tijd.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.210 Het mag , nu de tijd is gekomen
om het onzegbare
te verwoorden en
uit het verleden
te vertellen
om te kunnen verder leven.
Voorbij de tijd
te gaan en te
leren leven
echt.…
doelman Mostert keert het schot
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.690 geplukt uit een onmogelijke hoek
de oude keeper veinst nog immer
dat hij reddingen verricht...
in zijn dromen keert hij schoten
zoals destijds de laatste die hij tegenhield
de bruin vetleren bal met veter
pronkend op de schoorsteenmantel
de foto van vergankelijkheid
als herinnering in blessuretijd
wanneer de man in het zwart
de fluit…
Nippen op zijn Frans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.401 laat ons nog even samen
de nacht scheiden van de dag
bij een beker galmende koffie
palaveren over het weer
dat er weer niet was
in de stilte van de avond
mijmeren over morgen
waarom die nog niet is
en nooit vandaag zal zijn
jij en ik en weten
dat het zo slecht niet is…
Tijd loopt haast te leuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
751 kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je schopt er tegenaan
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst in stille uren
kinderen op de achterbank
steels gluren naar de buren
in deze straat dwaalt
leven langs de deuren
de lucht lijkt wat verschraald
tijd…
haar oogkleppen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.054 een oever
met haar knieafdruk en
niemand vindt een zuiver geweten
zo bijzonder
zij telt de onderbroeken
ziet bergen en klimt over de hoogste
de hoop op beter
het zit niet in haar genen
maar morgen dragen alle vliegen
tenminste schone sokken en
weten verzacht
het gevolg van iets teveel
wie is dat
waar ben ik
en toen verspilde tijd…
licht in het hoofd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.031 de zon schijnt tussen de wolken door
alsof hij nooit is weggeweest
sta op, haal diep adem
je voeten ruiken een spoor
dat over de horizon leidt
door dat bos op die heuvel
nog even dan zweeft een luchtballon
warmte happend voorbij…
Existentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
739 De wervelende tunnel van de tijd
kent geen eind en geen begin –
als het leven zelf zijn wij:
de eeuwigheid ruist diep binnenin.…
Als de haast is gevlucht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
738 verre geluiden
verhalen van stilte
bemuren de leegte
houvast door begrensd
stilte hangt mazen
in het net van de tijd
weeft draden van rust
in het patroon van bestaan
breng me jouw stilte
ik geef je rust
kom we gaan leven
als de haast is gevlucht…
Wachten op de dood
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.680 trekken om zijn mond
groeven in doorleefde huid
zijn blik op mij gericht
pijnlijk straalt hij weemoed uit
soms vallen ogen dicht
rustig wiegt de schommelstoel
een leven vol verhalen
met de dood als hoogste doel
waarnaar gedachten dwalen
even trilt zijn linkerarm
vingers wijdgespreid
bloedend hart nog altijd warm
doch ingehaald door tijd…
kalendervlucht
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
1.423 de kalender hangt nog steeds
met zijn rug tegen de muur
het is een maand eerder
met 1 januari op zijn gezicht
er wordt niet meer gescheurd
de dagen niet langer geteld
wat voor zin dat ook heeft
als men er geen extra krijgt
in die lange uren van nood
rest er enkel te vergeten
wat nog is komen kijken
toen er nog leven was
al was het machinaal…
blanco stempels
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.072 ik was mijn brein
liefdevol met water
het zout bijt
maar de vlekken
ze blijven bestaan
zijn de stempels
pas echt blanco
als de inkt op is
of laten ze zelfs dan
een voelbare indruk
in je geest achter?…
voor Jan
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.715 we hebben samen
het tweepersoonsbed
gedeeld in de achterkamer
Jacob Marisstraat
naar de muis geluisterd
achter de betingelde wand
ik trok je vaak aan je
kwetsbare oren tot je
een bed voor jezelf kreeg
in het sanatorium
pas veel later
kwam je weer thuis
we waren verhuisd en je
had een kamertje alleen
nooit was je later nog
zo…
Memento mori
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.404 'Voor je 't weet zijn we allemaal lijken:
een kei is de tijd in 't verstrijken,
dus wég met m'n bout,'
zei ze boud, want ik houd
er niet van om m'n tijd te verstrijken.'…
Transformatie van een nachtvlinder
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.404 Grijze nachtvlinder koestert zich
aan de laatste eenzame bloem
terwijl de zwarte boogschutter
zijn volgend schot trefzeker lost
Stuipfladderend
verdwijnt de vlinder
in de duist’re nacht
als een schaduwfiguur
vluchtend voor ervaringen
achterhaald door het lot
Smalle holte van een berk
lijkt de laatste rustplaats
maar een winterlange…
En dan nu
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
747 Het leven kronkelt als een smokkelaars pad,
meandert als een ongeleide beek,
vindt verblijf waar zelfs de dood geen trek in had
en verdwijnt wanneer je eventjes niet keek.
Je maakt je plannen of het leven een kanaal,
een vierbaans autoweg is, vol voorspelbaarheid.
Het botst voortdurend, ach, je weet het allemaal.
Toch wil je de illusie niet…
Bij nacht en ontijd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 Het staren is begonnen
naar de veranderingen
in het levendige gezelschap
van de cijfers van de klok
Hoe laat is het nu
op koud Antarctica
wat is de exacte tijd
bij de Kaaimannen
op hun eilanden
Hoeveel hartenkloppen
per verspringende minuut
hoe ver nog de ochtend
hoe lang nog de nacht…
Opgewonden
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
703 Getijden van erotiek
Het uurwerk van leven
In opgewonden staat
Doet het hart stoppen
Ivan Grud…
gisteren telt niet meer...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Vandaag verbaasd
in tijdloze zinnen,
is wat ik schrijf uit piëteit
hoe heb ik kunnen verzinnen
dat tijd gekluisterd
is alleen uit tijd, het
verleden gewraakt
wat ik vandaag
weer kan beminnen, het
heden goed beluisterd
wordt ik rijp gemaakt
voor morgen waar
ik weer opnieuw
kan beginnen.…
600 seconden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
888 mocht ik een dag bezig zijn
met een gedicht, dan zou ik
nu nog schrijven.
als ik tien minuutjes nodig heb
om na te denken hoe lang het
zou mogen worden, dan had ik dat
zeker nu al gedaan.…
Rusten witte bloemen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood
zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood
het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen
de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen
toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte…