5935 resultaten.
Franse Gold Rush.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 Franse Gold Rush
Euforische kreten klinken op.
Vechtpartijen rond de oevers voor het beste plekje.
Koud, winderig, geen tafeltje dekje.
Maar slechts afzien en ontberingen ten top.
Dat alles heeft men over voor een grammetje goud.
's Avonds verstijft van 't bukken; teleurgesteld, stram en koud.…
Aducanumab
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
619 Goed nieuws, men heeft een medicijn ontdekt
om dementie wat beter aan te pakken.
Amyloïd-eiwit blijft dan niet plakken,
zodat uw levensduur wordt opgerekt.
Aducanumab, gaat het middel heten.
Een flinke klus om dat niet te vergeten!…
hier en nu
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.067 Het is vandaag de derde februari
Ik spel de krant, het nieuws is al weer oud
Eng is het denkraam, 't maakt een mens benauwd
Recht door dit alles heen zingt de kanarie
Elk nieuw moment wordt rechtstreeks uitgezonden
Nu blaast het door ons heen, een melodie
Nog nooit vertoond, met stille euforie
Urgent, vitaal, wie is er mee verbonden?…
Ondeugende verlangens
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
8.757 De lust doet me verlangen naar meer,
Om samen te gaan spelen en verlangens te delen.…
het kwetsbaar witte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.220 ze vraagt
het winters onbehagen
niet langer te verdragen
naar buiten te komen
de huid te schonen door
te spelen in het licht
we leggen haar
het kwetsbaar witte voor
geborgen in de donkere maand
ze blaast een
zoele wind erdoor en
kleurt wat zich zo schaamt
ze raakt
een toon die al
zo lang niet heeft geklonken
het nieuwe leven…
Brief uit 1981
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
1.497 Als ik het doe, dan hoor ik jou,
rank als in die Bachpartita
terug de winterprelude
in c spelen,
ebbend in mijn kale lanen,
nergens.…
School
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
4.523 School is samen
stapel schriften, boeken
angstdroom van een kind
is pen, papier en
zonder spijt
gedroomde brand
veel vrije dagen
drama echter
waarin krijt
venijnig krassen
school is
ik moet plassen
ruim voor tijd wat spel
is één kwartiertje
tot de bel
in brons gegoten pijn
de bel van dr. Hein…
jouw lach verdween
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.281 waar ik die lach in jouw ogen
niet langer ontwaar
het speelse verdween
in gelaten tranen
verkrampen woorden
gebroken door pijn
worden onhoorbaar
in de vraag
waarom
zoek ik het antwoord
in betraande ogen
aanzie het smeken
dwars door mij heen
schenk jouw de troost
die woorden vermogen
geef ons de lach
die even verdween…
Eigen Wijze
netgedicht
3.5 met 124 stemmen
24.848 Zoals bij 't veelbelovend ochtendlicht
de merel gestaag het leven kust
voel ik haar schoonheid ontwaken
en stijgt ze sprankelend op
Jij speelse overmoedige melodie
waarom niet blijven resoneren
als de dag zachtjes schreiend
haar voortschrijden verscheurt
Wat harmoniërend en zuiver klinkt
kan toch ook fier, edel en standvastig
getergde…
De zee
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.259 Het spel van golven, zee en wind
dat is wat ik het mooiste vind.…
Parcours
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.391 in het glansrijke daglicht
laat jij de dag in plooien glijden
in gedachten verken jij de dag
giet het naar jouw vormbeeld
emoties spelen hierbij een rol
in tal van voelbare golflengtes
langzaam krijg jij ideeën
in unieke herkenbare beelden
dan verschijnt er in jouw ogen
een prachtig glooiend parcours…
Borrelnoten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
766 Terwijl toeter en drankorgel spelen
zingt Remi een fado in droevig mineur
en de anderen spoelen de kelen.
Ene Mimi neemt sisi maar wel met een tic.
'Lalala' lalt ze tussen de slokken.
Nu pakt ze d'r sleutels. Terug in d'r blik
zit ze toonladderzat met de brokken.…
het wordt een drukke dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.043 nog vlug dit gedicht
te veel beelden spelen
in mijn hoofd, kleuren
en morgen kan ik dood zijn
momenten scharrel ik
tot herinneringen
mensen klamp ik vast op straat,
alles heb ik lief vandaag,
morgen kan ik dood zijn
ik wil onvergetelijk worden,
gemist worden
de korte nacht zal vol en blauw zijn,
morgen kan ik dood zijn
geen tijd voor…
dagje Efteling
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.255 wij waren er kind aan huis toen
Anton Pieck in ons dorp ooit
een sprookjeswereld schiep
waar schoentjes dansen konden
reusachtige paddenstoelen ons
met speelse deuntjes verbaasden
die pure verwondering voel ik
nog steeds als ik ‘t kasteel van
Doornroosje betreed
waar ik m’n kindertijd verslond
het jochie van toen pardoes
weer…
Etstoel Anloo
netgedicht
2.1 met 44 stemmen
4.067 komt vrienden naar de Etstoel
beleef er oude tijden
draailier en vedel spelen
men danst er op de brink
drost en etten vellen vonnis
het volk kijkt ademloos
de dief wordt straks verhangen
ginds op de Galgenberg
de buurvrouw blijkt een heks
na het wegen op de Waag
loapieswater heelt een ieder
Magnusbitter spoelt de keel…
Winter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
620 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
Aan het klavier
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.051 Dan spelen
haar vingers vuur, en met een suizeling
van tonen wordt het vertrek gevuld -
Zo kan haar lichaam bezig zijn, nog jong
met wiegende borsten.…
zomaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.115 is liefde dan altijd
aan voorwaarden gebonden
je leert al jong
de regels van het spel
men vindt je lief
als je gehoorzaamt
je taak vervult
een ander helpt
later zijn er
die op je rekenen
voor wie je zorgt
je nodig bent
anderen
die je bevelen
gebruiken
afhankelijk maken
het blijft verbazen
is er geeneen
die van mij houdt
gewoon…
paarswitte lelies
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
770 waar een bed van lelies
meren kleurt
paarswitte tinten
deinen op het water
zien wij het dansen der meeuwen
hun luchtballet
een spel van schaduw
in de ondergaande zon
langzaam verdwijnen
in het avondrood
waar de schemering gevallen
kleuren dooft
en rimpels op het water
oeverloos breken
paarswitte lelies
zachtjes sluiten…
vurige waanzin
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.332 ik probeer
de vlammetjes te pakken
ze lekken aan mijn hand
branden in mijn huid
tot waterige vlekken
het vuur gaat er niet uit
de hitte heeft me beet
zet tanden in mijn botten
vlees wordt veel te heet
het is een schande
kijk nu mijn verbrande handen
vlammen spelen om me heen
ze vinden me heel aardig
loeien door elkaar…
stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.004 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
Volubel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
907 mijn gedicht bouw ik vol
met gevlagde woorden
volubel scheren ze over het papier
herkauwend een mondvol
lichtzinnige woorden
in purperen lichtgroen
knipoogjes werpend
en kleverig grijnzend
verheffend in de geneugten
van de literaire wereld
toffe liefkozende zinnen
op de drempel van het onbekende
in al mijn nietigheid
en zwart-wit spel…
stil verbond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.967 hij riep ze nooit
maar wist vrijwel zeker
dat onkruid wieden
het signaal was
gewoon zijn strohoed op
hurken boven de serrebak
woordeloos werken
en ze kwamen
altijd
kleine schoffeltjes
helpende handjes
de woordjes
speels door elkaar
in tuinderslatijn
het gaf niet
dat veldsla onkruid was
of de tomaten groen bleven
ze smaakten…
de appelsmaak vervliegt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
622 ik heb alles
uitgedaan
en weggesmeten
kaal ben ik
mezelf gebleven
heb me toen
aan jou gegeven
Eva zonder slang
je bent
mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs
verdwenen is
je handen weer
met kleuren spelen
en in je mond de
appelsmaak vervliegt
ik zal je
sterren tonen
zon en maan
afromen en je
vele…
in kleurengeurend wiegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
810 je daagt me uit
in kleurengeurend wiegen
wacht in zachte zomerwind
tot ik je streel en speel
met jou mijn voorjaarskind
ze stonden weer apart
je bloemen bloeiden
in ontluiken de knoppen groen
gevat zij openen in zijdezacht
hun rode hart naar buiten
nog lentefluitend
vliegen vogels in het blauw
de kou is uit hun vlucht en…
polijstte ze meegaand
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
660 ik zocht de lijnen
in het steen en
modelleerde kop en romp
de schouders rond
en zwierig speels
de armen en je handen
het bekken
stond wellustig
op de benen
die eindeloos
vervoetten in een
reeks van kleine tenen
maar je hart
was tegendraads verpakt
in ferme borsten
ik polijstte ze meegaand
maar mocht alleen naar…
Het regent vleugels
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
733 je handen
spelen een schaduw
boven duinen
en ik zie slechts
woorden boven wolken
zacht en dichtbij
laat de wind ze liggen
in dat ene uur van stilte
wanneer je zand strooit
over dode vissen en de maan
doorheen de avondbranding
hoe koud de nacht is
in mijn buik
een mond in overvloed
maar ik hoor vogels wenen…
Vriendinnen
hartenkreet
3.2 met 44 stemmen
7.270 Vroeger konden we
nog met de poppen spelen.
Vroeger konden we ook alles
met elkaar delen.
Net als nu,
dat zie je meteen.
Echte vriendschap,
Wij laten elkaar nooit alleen.
We zijn al zo lang vriendinnen.
Tien jaar,
maar ik zou zo weer
opnieuw willen beginnen,
omdat die tijden met jou zo mooi waren.…
Anatomisch museum Leiden
gedicht
2.5 met 40 stemmen
13.671 Gehurkt, hun oren dubbel
tegen het glas, spelen ze
wie het langste onderblijft
in de Nantische brandewijn.
Die steken om het hart!
Geen moeder rijgt zo'n naad.
Ondergedoken in hun jeugd
dromen ze over knikkers lucht.
Een nauwelijks zichtbare lijn
verbindt hen met de stop.…
scheiden
hartenkreet
2.2 met 77 stemmen
6.346 Razend roepen vaders om gerechtigheid
zij raken hun kinderen kwijt
lijden daaronder
dat wordt gewoon gevonden
Onthutsende taferelen spelen zich af
van vader tot zwerver, je recht ontstolen
door het systeem gericht op de vrouw
verpakt in het kind
alsof de vader zijn kind niet bemint
uit huis gezet
niemand gevoelig voor de pijn
om niet meer…