5695 resultaten.
want onze handen raken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
819 mag ik spoken
door je hoofd
je handen voor
mezelf gebruiken
ik geef maar neem
ook uren van je af
die ik je eerder
vol intense liefde gaf
jij deelt mijn bestaan
daardoor kan ik je
niet laten gaan
want onze handen raken
pluk weer die bloem
in het groen, ja korenblauw
ze staat er trouw te bloeien
omdat ik eindeloos van je houd…
Een gesprek
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 werd donker
toen ik fluisterde
naar de goden
- bent u de dood -
ze hielden hun adem in
er gebeurde niets
mijn stem brak
en ik stamelde
tegen de Noordster
- bent u het licht -
met neerhalende zeilen
gleed zij langs de dagen
die voorbij waren gegaan
ik voerde dan een gesprek
met verleden en met heden
met vogels en met bloemen…
wordt nooit een zomerkind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 winterwind
het voorjaar al besproken
wordt nooit een zomerkind
in pril ontluiken
groende het door ochtendzon
maar'savond vroor het
juist streng buiten
we nevelden en
koesterden haar blad dat ook
een gouden herfst voor zich had
maar niets mocht baten
zij heeft alleen
haar knop gelaten in
het korte ochtendleven
haar bloem…
Ochtend in Cádiz
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
942 De Atlantische wind
speelt met de molens op de heuvel,
met het haar van vrouwen,
met stof en met bloemen.
De ochtend is van parelmoer.…
Het vijfde seizoen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.240 zonder verbeelding
raak je de winter
een handbreedte
van mij af
er rust geen tuin
meer onder je
woorden
of de enkele bloem
die ik van je lippen pluk
wendt zich af
van het geluid
wanneer ik het veld
meet, dat doodstil
de vlokken telt
in onrustige dagen
van verweer
ik vind nog slechts
het zwijgen, rouw
tot bloedens…
niet verdwenen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
980 geloof ik je
in vellen vol waarheid
want nooit sprak je
de woorden van de
gestorven dichter
ik zag met jouw ogen
zonder om te kijken
naar het kind dat een
maanliedje fluisterde
langs mijn dood
de bloemen leegzoog
van de lente
tot de winter viel
uit de nachtschade
van die ene avond
toen ik stierf na
het vellen van je vonnis…
golft bloot in blauw
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
708 bloemen slierten
tussen geurig groen
trillen kleur in
spiegels water
bloei verlopend in
groei omhoog
hang naar licht
gebogen loof
verdwaasd pluk ik
in rood en blauw
mijn bloemenzee
rood golft bloot
in blauw de koele
ondertoon voor jou
je kijkt me aan
met het verwelken
van de dag zie ik je gaan…
panorama
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
1.859 hoog
reiken de dunne poten
van de gazelle
in de poel
waar vogels af en aan vliegen
ik leg
me te rusten
in de jaarringen van bomen
en de stilte in mijn buik
het open landschap
en de bloemen in mijn hand
strelen op je mond
de geur van het beminnen
ik schrei jouw naam
in duizend wolken en begeef
me naar de kraterrand
voorbij…
Elkaar geoogst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 ik geef je een bloem
nog altijd in de knop
het groen tiert welig
mag die nog even
in je handen bloeien
of geven we het op
jij kent de kleur
en ik de geur
in samen bloeien
ik opende de zon in de
eerste lente die jij won
we hebben eindeloos gezomerd
elkaar geoogst
maar nu het herfst wordt
blijkt winterslaap een schrale troost…
"Verscherven"
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
513 Geplukte bloemen sterven
een tragische dood
zichtbare kansen versterven
voordat ze aan de kim verschenen,
worden erfenissen geschonden,
en geen lidtekens gesloten.
Wie heeft de onzin uitgevonden;
"dat tijd heelt alle wonden,"
waarvoor het juiste medicijn
nog niet is gevonden?…
ONMISBAAR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.068 Liefde
is als een bloem
in de lente.
Zij heeft tijd nodig
om te groeien
en te bloeien.
Een bezig bijtje landt
neer in haar
snoeperig wereldje,
- zij verkent
- zij proeft
- zij verzadigt zich.
O vreemde wereld
wat herberg jij
aan mysteries.
Die grote woelige zee
onstuimig
geeft maar weinig
geheimpjes bloot.…
Wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
999 Wonen in de Rozenhofstraat
wou je wel,in een smal huis
met luiken en een klein balcon,
een diepe tuin met ouderwetse
bloemen - je naam in meesterhand
geschreven op de aubergine deur.
We lopen langs en kijken
hoe de zon het huis belicht.
In dromen is het even anders.…
winterschimmen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
655 dat
dagen regen zijn
en dat jij de uren van
die dagen nog eens
onderstreept
- nadien-
maakt mij tot regen
vastgevroren
in winter
in mijn vacht
zoals een vogel, dood
onder doornstruiken
en afgesleten rotsen
tegen het landschap
geklemd
dat ik dan sneeuw
op suikerwitte bloemen
en jij je hand niet reikt
naar het geluk…
winteroregano
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
665 we werden
gedood, samen met bomen
van wind
we wensten stilte
en gaven zinloosheid een naam
niet langer dan
eeuwig
ik scheurde dagen uit wolken
en jij verdreef de dingen
naar het verleden
naar sneeuwnachten en dicht
bij jezelf
waar de winter lag, wachtend
op geluiden en zeldzame
bloemen
in het grijsviltige
maar voorbestemde…
Het is koud, maar toch?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
918 Ik mijmer langs
de straten
waar koude nog
primeert
hier en daar
wat bladeren
tot humus
gereduceerd
maar toch
zijn er al tekenen
lente weer in zicht
bomen vertonen
minuscule knopen
de onzichtbare
dingen die de natuur
het eerste verricht
loof van eerste
bloemen breken
het zand
laat de sappen
vloeien
geloof het of niet
er…
Even mooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Even
voelt het leven
mooi
De warme
zonnestralen
over het
verlichte land
De groene
bruine bomen
in het
bemoste bos
De vrije
vogels vliegend
in de
vredige lucht
De zwierige
zwanen zwemmend
op het
schitterende water
De wollige
witte wolken
in de
hemelsblauwe hemel
De bloeiende
bonte bloemen
in de
wonderschone wereld…
De melodie van stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
Totdat ik haar aanraakte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.215 Bloemen van dankbaarheid
gaf ik aan mijn lieve moeder
die met zachte stem en
een mooie glimlach
vol van vrede mij aankijkt.
Haar liefde
zat al die tijd
in me opgesloten
totdat ik haar
aanraakte…
Haar naam is....Sarah
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.732 haar naam is Sarah
ze is gisteren geboren
het kleine vrouwke
dat drie weken geleden
zo heel plotsklaps haar papa verloor
acht pond weegt ze
en ondanks het diepe intense grote verdriet
is ze zo welkom de kleine Sarah
kleine prinses
ik wens haar een leven vol
kleurrijke bloemen
en alle liefde
die er voorhanden is…
Vreemd weer
gedicht
1.9 met 9 stemmen
5.124 ja, wat een weer
de kleuren van je bloemen
passen niet bij elkaar man
mag ik dat niet zeggen?
ik kan jouw tuin niet redden.
-------------------------------------
uit: 'Afspraak met een eiland', 1995.…
Onvergetelijk vergeet-mij-nietje
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
624 Niet aflatende aantrekkingskracht
van bloemen met het helderste blauw
welhaast een hypnotiserende macht
als ik jou tussen het groen aanschouw
Of jij nu staat op weidegronden,
op akkers of langs de rand van een weg
langdurig houd je mijn blik gebonden
word je in mijn geheugen vastgelegd
Is het toeval dat jij die mij steevast behaagt
de naam…
Hart-aanrakend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 fluweelzacht en zo frêle
haar vleugeltjes
het lijfje trillend
van genot
vlinder
de tuin vol geurende bloemen
waarin ze van de honing snoept
de vrouw kijkt toe
ze ziet het
ze bewondert
dan vlieden haar gedachten elders
meisje, mijn meisje
vanaf de allereerste seconde
dat men jou in mijn armen legde
hield ik meer van jou
dan dat ik ooit…
Macret...Sarah
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.058 Lieve Macret
Maccie
dus
vandaag
ben je Sarah
vijfig jaar
een geluksnoemer
ik wens je
boeketten vol bloemen
gezondheid
warmte
veel post
van je pennemaatjes
thuis
veel gezelligheid
met Nico
Bonneke en Fabian
plus
elke nieuwe dag
voetstappen
vol geluk
op weg
naar de volgende vijftig
dikke verjaarskus
Cobie…
Mijn tante is weer jarig
netgedicht
3.1 met 33 stemmen
3.711 Mijn tante is weer jarig
Dat is niet eens bijzonder
Dat doet ze ieder jaar
En lijdt er telkens onder
Ik geef haar geen “kado”
Van bloemen moet ze niezen
Een taart dat lust ze niet
Met al die holle kiezen
Offreer ik haar een boek?…
Het donkerrode sluiten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
487 er knapt iets
en je valt cirkelt
kleuren op de wind
vult het herfsttapijt
met donkerrood het is
geen sterven en of dood
jij die groen ontlook
in lentes eerste zon
en naar de zomer groeide
de bloemen ruikerde
in volle zon hun vrucht
beschermend weer omsloot
het donkerrode sluiten
geeft jou de levensrust om
als voorjaarsgroen weer…
De kronieken van liefde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 vandaag
vond ik een lach
in de kronieken van liefde
verwijderde
spinrag met tijd zag
blijdschap en openheid
bladerde terug
las scherven geluk
in een eindeloos verlangen
een bloem
nat van tranen
verwelkt zonder kleur
slechts de geur
was op het blad
blijven hangen
de lach van vandaag
is de vraag naar het nog
ongeschreven wit…
Cadans
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.177 Door twee hoefijzers gebrandmerkt
leg ik weerom mijn krijgstooi af
op de bloemen van je ruiten
zeg mij dat onze liefde werkt
in de cadans van volle draf
naar een binnen zonder buiten
mijn hart kent nu geen harnas meer
in de dooi van droeve dagen
wend ik de teugels van mijn paard
het is de allerlaatste keer
voor de allereerste vragen…
Uitgesproken lente
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
569 sprekende verzen
zij las ze als kleurige bloemen
hij bracht ze als vlinders tot leven
luisterrijke klanken
als van zingende vogels
kunstvol bij elkaar gebracht
zo dichterlijk zacht
dwarrelde hoop
in allerliefste dromen voorbij
als een bloesemregen
rijkelijk florerend, echter
kwetsbaar als beginnend mei
* dichterlijke vrienden…
Impressie van een schilder(ij)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Een Pruisisch groen
van plant en bloem
De wangen wrijft
Hij vermiljoen
De schilder maakt
de ogen groot
de vrouw ernaast
een tikje bloot
wat zalm roze
en wit erbij
(Hij rust niet
door dit hels karwei)
De draperieën
hemels blauw
Het detailleren
luistert nauw
Als laatste nog
een laag vernis
Nu ziet hij
dat het echt…
zij die dient
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 uit haar mond komen de vlinders
die in boeddha’s gelederen de strijd beginnen
hoe hij het wil dient zij de thee
schikt groene bladeren naar de loten
de bloemen zullen groeien, paarden buigzaam
verheven gaan trappelen voor hun leenheer
zo aanvaardt zij trots de tweesnede van het zwaard
na het leven zal ze keren als valk op zijn hand…