6782 resultaten.
Samen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
797 Als je herinneringen
en het leven dat je kent
vervagen
Je luisterende oor
en troostende woorden
zijn verslagen
Houd ik je hand vast
en zingen we samen
Zie ik weer even je stralende ogen
en kunnen we de dementie
samen dragen…
Verlangen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
515 waar geen vragen zijn
Geen duidelijkheid, geen koers
en geen tijd
Herinneringen
en een stil verlangen.
Naar een plaats om te verdwalen,
naar een tijd om te verliezen,
Zolang je maar tijd krijgt,
zul je proberen jouw dromen te leven.…
Tranen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
457 Tranen, herinneringen, verdriet
en de liefde, die je met mij had.
Vergeten doe je ze zeker niet.…
Moeder....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
583 je droeg
ze zelden
zondags misschien
Bij de klok
van kwart voor tien
de kerk
een kwartierke lopen
Een hoofddoek
om je kapsel
te bewaren
bij wind uit zee
Die herinnering
neem ik mee
wandelend
-zoveel jaren later-
door mijn geboorteplaats.…
Ondergaan
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
506 Zwarte bladzijden uit vergeten boeken
herinneren leegte in ondankbare dromen
en in vleugelloos vliegen
blijven onvergetelijke nachten
liefdeloos ondergaan
wat er zonder woorden
ademt achter stilte
van ’t bodemloos antwoord
door niemand gegeven.…
Johan Cruijff
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
706 Jouw momenten,
als voetballer
en als mens,
zijn voor velen mooie
herinneringen.
Rust zacht allergrootste voetballer.…
De lentezon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Deze zonovergoten dag
zal zeker een mooie
herinnering
blijven.…
het lied van de merel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 hoeveel slaapwandelende
dagen moet een
opgesloten mens
verzamelen voordat hij
leeg is de herinneringen
opraken de tijd lang
geleden vastliep om
stilaan te verdwijnen?
hij droomt telkens weer
over het herhaalbare
het gewone:
het bijzondere lied
van de merel…
Ouderdom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Als ook het wereldgebeuren vervaagt
in de schimmigheid der dagen,
dan sterft de tijd in eenzaamheid,
komen herinneringen steeds meer tot leven.…
woestijnstof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 is het een zegen
of een vloek als
we herinneringen
aan licht en donker
verliezen?
vergeten om
elkaar onder
de sterrenhemel
gezelschap
te houden?…
droombeeld
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
519 het plaatje schetst het relaas
van een schijnbaar weldadig verleden
als je goed kijkt zie je de hond met
weemoed turen naar de tijd van toen
ach ja de herinnering aan de tijd
van toen alles nog zo sober was en
't geluk ruimschoots voorhanden leek…
Hoeks zonlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 zij gleed door
de vluchtige
spleet die haar
met hoeks
zonlicht
eerbiedig
omfloerste
naderde
in voorzichtig
ontsluiten dat
drempelloos
doorgang gaf
van binnen
naar buiten
zij behingen haar
met stukjes
zeldzame aarde
die nog iets
van het fossiele
tijdperk in herinnering
naar boven haalden…
Wie ben ik?
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
533 dood is het verleden
een herinnering slechts
het kan niets meer toevoegen
aan zichzelf noch aan de toekomst
de toekomst die zich weliswaar
toont als het ongerept heelal
zwanger van het leven
zoals mijn gedachten van morgen waarvan evenmin kan worden gezegd
dat zij al behoren tot het leven
maar mijn gedachten van nu
zijn alles wat is
dus…
toekomend
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 er staat het
een en ander op de rol
nog onbeschreven maar aan
te vangen naar behoefte
voorlopig is het stil
op de onwetende plek
straks weten we
wat we destijds niet wisten
uit ons geheugen
door gebrek aan herinnering
gekookt in zwijgwater
zoals een nog te gebeuren verhaal…
Huurverlaging? Huurverhoging!
snelsonnet
4.8 met 8 stemmen
597 Dus mogen wij weer stemmen zo meteen,
herinner u de ezel en de steen.…
MAMA, PAPA, IK HEB GEPOEPT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Een schone drol bestaat niet
een mooie drol wel
zeker als het drolletje
als 1 stuk uit je holletje
als zijnde een nieuw schip
te water wordt gelaten
en de herinnering opdoet
toen je als kind riep, roept:
"Mama, Papa, ik heb gepoept!"…
DIA'S
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.771 Kind in korte broek op draaihek bij weiland,
kijkt vol ontzag gemengd met bewondering
naar vingervlugheid van melkknecht Arie,
- loopt tussen koeienvlaaien, druk op zoek
naar uitsteekbare madeliefjes, bouwt dammen
in sloten, een hol van stropakken in kapschuur,
- maakt schrikbeweging aan hengel van
badmeester, jankend geluid na val met…
Het huis herinnert zich mij.
gedicht
4.0 met 33 stemmen
13.374 Het huis herinnert zich mij.
Hier heb ik lopen geleerd.
In deze kamer begon
de aanloop die eindigde in
een ontzettende sprong.
Hier is de keuken ontdaan
van gestapelde vaat en gerei.
Bij deze kraan waste ik mij.
Stram van ouderdom staan
tafel en stoel in hun recht.
Mat en zeil zijn al lang
aan elkaar gehecht.
De trap naar de zolder…
Geen betere plek om het getier
gedicht
3.4 met 30 stemmen
10.953 Geen betere plek om het getier
van een oproerig geheugen te smoren
dan de keuken waar het licht
neutraal naar binnen valt en ieder
ding zich door een jarenlange
dagelijkse sleur hanteren laat
zonder oud zeer te wekken
zolang ik me maar niet herinner
hoe jij hier na die eerste nacht
gestaan hebt als een tussen
potten en pannen verdwaalde boom…
Waterspiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
969 Op bodem diep
heel stil
een enkele ril
verraad het koude water:
aan een enkeling
herinnering
gedachten zijn voor later.…
Mijn vader was altijd goed
gedicht
2.7 met 126 stemmen
32.538 Mijn vader was altijd goed -
moedig, in de winter
droeg hij een bivakmuts
met een hoed erbovenop
om hem af te nemen
eigenlijk was hij een filantroop.
------------------------------------
uit: 'Buitenstaander', 1966.…
Verlaten terrein
gedicht
3.5 met 104 stemmen
27.418 Het mooitste van de kermis was niet
het schelle geluid van botsende auto's
het lonkende licht, de grijparm
die het horloge miste of de zoete geur
van de suikerspinwagen, maar
de bleke vierkanten in het gras,
de afdruk die de kermis op de grasmat
van het park achterliet.
En dat ik dan met mijn zusje aan de hand
naar die plek terugkeerde…
Palmen
gedicht
3.3 met 50 stemmen
30.049 Als ik m'n vroegere vriendjes zo'n beetje bij elkaar optel
Zijn het er zeker een stuk of zeven van wie ik houd.
Jaren niet gezien en toch niet vergeten.
Was niet altijd erotiek of zo
Maar gewoon het overrompelende of het behoudende dat in
Zo'n ontmoeting zit. Och, laat maar. Anders worden
De palmen zo jong. Zo machtig mooi.
-----------…
Wakkerschrikking
gedicht
3.5 met 25 stemmen
13.017 De eenzame trams van Amsterdam
(het kreunen en het knarsen van)
waarin iedereen zich groter voordoet dan hij is,
tevens zich zo klein maakt als maar kan.
Het ijzer van de lege wielen, fluitend bijna
door stokoude bochten, verspreide vrees;
wie wakker schrikt herinnert zich allicht
de nachten van weleer, de jacht op mensenvlees.
Kletterend…
In het donker
gedicht
3.5 met 35 stemmen
17.476 Soms zie ik spoken
's avonds laat op straat
in een vuilwitte jurk
jij die niet bestaat
of mager in een pak
van vooroorlogse snit
mijn vaders gelaat
of tot mijn schrik
in een spiegelruit
mezelf die verdergaat.
-----------------------
uit: 'Dichter', 1995.…
Saudade
poëzie
4.3 met 21 stemmen
6.058 Ik heb alleen herinneringen,
Mijn leven is al lang voorbij.
Hoe kan een dode dan nog zingen?
Geen enkel lied leeft meer in mij.…
December
gedicht
3.0 met 97 stemmen
45.958 Decembers mooi gebogen c
bevalt me, doet denken
aan de lagere school,
de tweede klas van juffrouw Kranendonk,
rode inkt voor perfectie,
de verbeten uren van herhaling,
de lijnen van de letters,
de onmacht op papier,
de streng afgepaalde weg
naar een eigen handschrift,
de vingerafdruk der cultuur.
----------------------------------------…
Weerzien
gedicht
3.1 met 21 stemmen
11.717 De zomers speelden in Arcadië.
Vlinders - in soorten die al lang
niet meer bestaan - vlogen zenuwachtig
en geluidloos in grillige lijnen
langs de droge struiken. Soms stak mijn vaders
donkere hoofd boven de duinpan uit
maar altijd was zijn vlindernet te zien
dat driftig gaten sloeg in schijnbaar niets,
op zoek naar razendsnel onzichtbaarheid…
1935/1987
gedicht
4.1 met 119 stemmen
36.293 Met een blik van stilstaand water
zit grootmoeder tussen haar
nageslacht en is zo oud
als zij altijd was
Een afbeelding van pais en vree
van lachende fantomen maar keer
de foto om en zie de misverstanden
al geloofden we hardnekkig in
familiebanden met grootmoeder
als aanbeden as
Hoe zou het zijn verlopen
had de steen ons niet uiteengespat…
Licht
gedicht
2.9 met 23 stemmen
13.120 Je kunt je duizend keer
Hetzelfde verkeerd
Herinneren.…