4186 resultaten.
Zeulen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
665 Aard vervormt mijn wandel
wisselvallig van zwart naar wit
als lastpak der seizoenen
dwarrelen is aangemeten
het creëren van dribbelangst
uitglijden in pijnlijke val
doormodderen in nattig rijmen
als een warme kant ontstaat
doch keer ik terug naar later
soms afgezwakt en loom
ondanks komende lente
tors ik de naam van 'winter'.…
Romantische dwaas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
518 het is twijfel die
mij trager maakt
in afwachting
doet zitten of
alles nog wel gaat
ik lach naar zon
droom lente
in een groene waas
maar weet mezelf
een romantische dwaas
nog heb ik
niet afgehaakt
verbaasd over de
snelheid in ontwikkeling
en de enorme haast
het overzicht
is er nog wel maar
hiaten worden groter
biedt zomer nog…
Een laatste dans
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
586 ik vang gedumpte
zinnen die als protest
in bomen en struiken
zijn blijven hangen
lente en zomer hebben
geschreven maar zijn voor
het oogsten door recensies
neerbuigend weersproken
weg uit een groeiend
behagen omdat anderen
hun bloei en succes
niet konden verdragen
in een laatste dans
gaan wij kleuren herfsten
ik hoop dat mijn…
Haiku 4#2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 Lichtpuntje
Langzaam keert het tij
boven schuimende wolken
een zilvermeeuw krijst
Mei
Het ei is gelegd
in geborgen nestwarmte
de lente vliegt uit
Juni
De zomer ontploft
een vlinderhart staat in brand
de maan lacht een traan…
interglaciaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 luwte van
dit traag ontdooide lichaam
ik kijk in mijn zeespiegel
en zie een naderend eiland
het tijdstip is onbeduidend
want niets blijft bijvoeglijk voornaam
de vroegte oogt nogal waterig
aan het einde van de sneeuwrand
met mijn hals over kop
trekken tranen over beslagen glas
blauwe maandagen, grauwer dan grijs
ik wou dat het al lente…
Lentebode
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
921 Lokkend gekwetter
een vogel schudt zijn veren
de lente vliegt aan.
Een veulen doet voor-
zichtig zijn eerste stappen
de natuur ontwaakt.
Wollige schapen
plompverloren in de wei
warmpjes bij elkaar.
Vlinders klapwieken
met hun gekleurde vleugels
geluidloos applaus.…
Nachtgedachten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
604 Herinneringen malen door het hoofd
in het midden van de nacht
Wie had dit ooit geloofd
Dit had ik niet verwacht
Hij had het mij beloofd
we worden samen oud
Hij is toch weggegaan
het is hier stil en koud
De lente doet haar best
en maakt een kleurenpracht
De roodborst maakt zijn nest
ik zie de grote macht
Ik denk en .... op het lest
zie…
Antwoordloze tijd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
529 Het lijkt steeds vaker net als
in mijn lucide dromen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
in een antwoordloze tijd
dromen van een frisse lente
die nooit meer zal komen
een vergeten zomer-nevel
om de wildernis te omvatten
in een toekomst vol vragen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
stiltedromen
ontsnapt uit de tijdelijkheid…
Ik proef de lente in je kussen
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.575 Ik proef de lente in je kussen
en voel de zomer aan je huid
daar waar ook de winter soms heerst
maar ik warm ook je koude voeten.
Het is niet meer gewoon of normaal
dat dit alles tussen ons zo gaat
een regenboog geeft de kleur aan
die jij mijn leven hebt gegeven.…
van lente en zomer (revisited)
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
823 Zij laat als kind een witte moeder achter,
wrijft zich wat eerstelingslicht uit de ogen:
er komen klokjes, er verzamelt groen
zich in eentonig groene regenbogen.
Zij gaat aarzelend lopen en vermoeden
dat er een feest broedt verderop, of later.
En heel het veld bloost waar haar voeten gaan,
want twee, drie tinten dragen haar op handen.…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn smachten is naar de lente van het sterven
waarin ontbinding zorgt voor de mooiste kleuren
tot de gevelde geuren overgaan in de frisheid
van gierende rust tussen angstaanjagende vlagen
verbijsterd krakende en vallende takken.
Buiten de warmte die weer aan kan voelen als thuis.…
lente die nog zomert in mijn geest
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.248 raken
zodat de boom in tweeën splijt
de donder mag weer knopen in
mijn maag gaan maken, raken aan
de angst die altijd in me strijdt
want ik ben bang geweest
als kind omdat ik onweer niet
voorspelbaar vond en altijd schrok
zie nu de buien dreigen en
de wind uithalend hijgen als
hij vlaagt door het stervend blad
kijk naar de lente…
lente in een handvol pillen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
841 zijn vlammende tentakels
wat als de pijn
steeds twijfels zaait over
het nut om zo te leven
dan huil je in
je bed slechts toegedekt
met wensen en verlangens
en worstelt iedere dag
om de molenstenen om je nek
als bordjes te verhangen
strijdt een ochtend lang
om bij de tijd te komen die je
door de nacht weer was ontnomen
je wilt lente…
bloemen liegen lente
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
891 je stoel is leeg
gisteren ligt in
kruimels op tafel
bloemen liegen lente
bloeien uit voorbij
je kraakt in de vloer
zucht bij het
sluiten van gordijnen
laat jezelf verdwijnen
als ik je nodig heb
je leest vragen
in mijn ogen
ziet het onvermogen
om met jou te leven
ik kan je niet meer geven
je hebt vandaag
mijn beeld gebroken…
Lente Haiku Vijf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
600 Mmm, even ruiken,
tere leliebloesempracht,
eeuwige lente.
Mmm, even denken,
schoonheid is van elke eeuw,
de zin van leven?…
lente in 't stad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
723 half februari komen de terrasjes
uit hun winterhol naar buiten gekropen
worden al gauw bezet
door de eerste zonnekloppers
japanse kerselaars staan fier
als bebloemde lantaarns
tussen de geparkeerde files
en strooien hun roze tapijt
een stoere woerd is uit de zoo ontsnapt
en waggelt met vijf kuikens
parmantig het centraal station binnen…
lente in ‘t hart
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.267 zo fluister mij
en niet slechts dat
maar houdt mij vast
omarmd
de lente wekt
de liefde, lust
houd mij dus vast
verwarm mij nu innig
en kijk
zelfs ook mijn lippen
zijn die van jou
kus teder mij
en heftig
tot het mij
wild wordt in het hoofd
schenk mij je lijf en zinnen
als ’t jou bevalt
dan houdt mij dichter
aan je hart
streel…
Lente vreugde. ( Haiku )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
953 Het vogelnestje
verliefde vogels bouwen
blij aan hun toekomst.…
Nieuwe lente II
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.183 Vannacht stond zij wat ui te eten.
Die ui was op azijn gezet, met lieve
kruiden. Het geroosterd broodje mét
neutraliseerde haar gezien de combi-
natie beider smaken. In die dagen werd
hij ingekeerd, zijn roestvrij staal verweerd.
Hij zag eruit als in geen tijden afgestoft,
haar serreplant als goed verzorgd met
zwoele bloemen op het Zuiden…
toch zal de winter lente bloeien
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.154 als ik
je vergelijk met lentebloemen
kan koude ogen niet benoemen
als je ontluikt in kleur
ik heb je winter meegevoeld
het ijs in je gedachten
bevriezen moest jezelf om
nog gezond te overnachten
een korte dag was je houvast
de lange nachten vol met spoken
voor even ben je weggedoken
omdat je alles hebt gehad
toch zal de winter lente…
lacht in vleugjes lente
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.311 ik breng je zee
de branding en wat golven
zomaar cadeau, uit
mijn herinnering gedolven
je opent stralend
als ik binnen kom
en lacht in vleugjes lente
je ogen schijnen zon
ik zie geen steen
of grauw beton als ik
mijn armen om je sla
met woorden verder ga
je fluistert kus
als een beginnen
woelt door mijn haar
verleidt me tot beminnen…
in de lente - ik weet waar
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.434 in het amsterdamse bos
van alle mensen los
daar is een slootje
en ik weet waar
de brasem paait
in een modderpoel
met rotte bladeren
bellen uit de bagger
uiteen spattend
we zullen stil zijn
wachten je ziet
het wentelen
reuze grijze
vissenlijven
heel enge waterschuddingen
tot overstromen toe
nee zal ik zeggen
ze eten geen mensen…
Waar blijft de lente ?
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.257 Voorzichtig schieten kleine sprietjes
uit de koude wintergrond omhoog
alles wil de lente begroeten
bloeien in de kleuren van de regenboog.
Rood en geel gekleurde tulpen
blauwe druifjes en gladiolen
alles zal in bloei weer staan
potten vol met paarse violen.…
gebed voor de verdwenen lente
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
639 waar ben je gebleven lentelicht?
waar is je ontluiken?
je ruisen?
je schittering?
moge het groen
de lucht de geur
het gegons en gezoem
ons verlossen
van deze over alle seizoenen heentrekkende eeuwige herfst
(uit de reeks gedichten over "climate change")…
Zag lente in je brief
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
531 met weinig woorden
wist ik
dat je hoorde
wat ik vertelde
tot ik je antwoord ontving
waarin wantrouwen
liefde verving
kil tussen de regels
je liep stuk
twijfels vernielden
geluk dat we
eens zouden smaken
ik had je lief
zag lente in je brief
nooit wen ik aan spijt
er is maar een realiteit
ik heb je lief
vandaag nog liever
dan…
Stormachtig volgt de lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
910 Als de dag zijn rapheid heeft gedaan
de avond vraagt om kaarslicht
mijn onrust zich naar beelden richt
hoe zal de wereld er weer voorstaan
bewustheid suddert snel in opstand
mensen laten zich niet meer draperen
als duivels en gezindte hen regeren
valse beloftes aan een halsband
de andere kant toont ‘t goede leven
voorgeschoteld als ‘t…
Ode aan de tweede lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Pril in de herfst
Nu, begin van dit seizoen
Zie ik heel fraaie bloemen
in hun fleur rijke doen
Dieper van kleur
krijg ik ze op de lens
Net voor de bonte avond
beleef ik het intens
Zo is het een feest
om met het hof van heden
die kleurrijke gaarde
vol bewondering te betreden…
Eén graad lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Ik open de deur
de straat is akelig leeg
één auto bibbert…
Lente...laat ons wachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 Wind
blijkt
heer en meester
Rukt en trekt
aan boom
en tak
Meester en heer
gehuld
in somber wolken
Een schrale zon
zoekt zich
een wak
aan blauwe randen
van schuchter
lente
De optimist
in het jongetje
laat z'n vlieger op
Wind rukt
en trekt
vlieger met touw
uit bei z'n handen.…
In de lente juichen hun kruinen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 Deze wezens verkeren graag met bosanemonen
en houden van vogels met hun zang. Ja, de bomen.
Zij omzomen vijvers en spattende waterstroompjes.
Hoog, maar áárdgebonden zijn wij, willen ze beklemtonen.
Elke soort, in ieder oord, is in zijn eigenheid uniek
zoals de moerascypres, naakt nu, pronkt in water en zand.
Stronkwortels steken als keien omhoog…