6019 resultaten.
Midwinter blues
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
981 zwervend langs de zee
zo hol van binnen
speelt in mijn roes
een meeuw met mondharp
de midwinter blues
mijn vrijheid verloren
mijn liefde gestolen
mijn schoenen versleten
mijn lever verrot
mijn denken bedot
jouw naam vergeten
zwervend langs de zee
zo hol van binnen
speelt in de mousse
een meisje met mondharp
de midwinter blues…
Op weg...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.225 Een verzachtende lentebries in mei..,
dat gevoel lijkt hier te zijn verloren.
Hier is het stil, eenzaam en kil.
Alleen de regendruppels op mijn gezicht
doen mijn ogen tranen zonder dat ik het wil.
Maar ik wil terug, weer naar het licht.
Naar het nu en de toekomst,
verdergaan zonder te vergeten en herinneringen te bewaren.…
Door de polder
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
721 In het land bij de rivier
volgden wij de polderroute
oude roeiboten aan vergane steigers
stoere knotbomen
aangetast door de zaag
geen nostalgie kon ons bekoren
in wat wij zagen zat een vraag
hoe lang nog in een droom verloren
daar in de polder van vandaag
hoe veel nog om er bij te horen
met vragend dromen in de maag
door de polder…
onmacht en verder niets
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
688 ik voel me vreemd
een vreemdeling tussen bekende huizen
die uiteen wijken, zo groot zijn als het leven zelf
er is iets veranderd in mij, alsof ik iets verloren heb
een uitgebeend woord of een zware sleutelbos
waarvan de roest ouder is dan de waarheid
overgeleverd aan een lijf zonder beeld
en gebroken bestaansrecht
het is niet goed om te…
Salaris, Collega's, Op straat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Salaris
Kijk de vijand
gaat weer oogsten
met hem te werken
elke dag verandert
hoogte variatie
Collega’s
Acht uur vrienden
lachen om de zaak
delen oppervlakte
gescheiden samen
tussen muren dik
Op straat
Een ogenblik
zoeken ogen naar
elkaar, het stinkt
de auto’s razen
verloren is de tijd…
NANNE TEPPER (1962-2012)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Hij is aan uitputting bezweken
Hij had het zo goed met mij voor
Ik leende hem mijn oog en oor
Hij hielp mij bij het oversteken
Hij zou mij nieuwe moed inspreken
Maar langzaam ging er iets teloor
Hij werd bedroefd, want hij verloor
Ik zag al aan de wand het teken
Hij heeft het hoopvol geprobeerd
Zijn volle stem werd dun, benepen
Mijn schutsengel…
Trouwe kameraad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.020 Ben ik de tuin door jou ontworpen
laat me dan niet verloren liggen
overwoekerd door het onkruid
we hadden geschillen
daar kunnen we niet over liegen
maar de dageraad belooft geluk
ik ben de zee
nu je schrijft over oceanen
zitten we samen in een zeilboot
een eiland roept ons
we zien de rotsen daar
en gooien onze wanhoop
voor anker…
droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 droomde dat ik verloren liep
in een levensgroot gebouw
waar niemand was en ik vergeefs
van lokaal naar lokaal zwierf
in deze oneindige eenzaamheid
waar je jezelf eenvoudig kwijtraakt
ontdekte ik de ledigheid...…
Onkruidvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
938 Woeker in mijn dromentuin
als rebel in verloren land
strek jouw berenklauwen uit
maak alles wat te mooi is droef
geef jaloezie een nieuwe glans
naast paardebloem en poezenboot
breng jouw dromen nog een kans
door bloemenzaad en koeienmest
floreer jij mooier dan de rest
vanavond tijdens lentedans
met dwazen die jouw ziel niet zien.…
Eden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
423 Naast hofjes
Met drempels
En hinderpalen
Steek ik dit
Ene brugje over
En kom langs
Opspringende
Fonteinen die
Het leven, mijn
Leven en dat van
Jou bezingen,
Terecht in een
Onvermoede hof
Van Eden - wuivend
Riet, kwinkelerende
Vogels van allerlei
Soort en pluimage
Die de vrijheid
Bezingen als was ze
Nooit verloren…
Polderdijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Kaarsrechte polderdijk
Naamloos fietspad
Ernaast voor hen
Die het duel
Met de eenzaamheid
Durven aan te gaan -
Juist hier de
Eenzaamheid die
Ik voel om wie
Ik verloren heb
De boomkruinen
Wijzen mij loom
De windrichting
Aan waarin ik
Mijn troost mag
Zoeken, ze wuiven
Met zachte beweging
Mij de troost toe
Die ik zo…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 aan het einde van niets
moet het zicht zijn geboren
zonder daglicht immers
loopt men alleszins verloren
naarstig, tot matig talmen
uit nood, wederkerig wellicht
of verblind door vurig aanschijn
zo intens dat letters nagloeien
de zee het duister oplicht
eeuwig zou anders tijdloos zijn
daarom vat ik niets te licht op
Wie kan zich vertillen…
Later pas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
537 weggegleden,
Zonder dat ik er erg in had,
Zijn de trauma's van de oorlog
Je te veel geworden -
Later pas besefte ik dat de
Verschrikkingen die we doormaakten
Je geest hebben geknakt,
Onvoorstelbare gruwelen die
Er bij jou het zwaarst
Hadden ingehakt -
Je het verder leven
Onmogelijk hebben gemaakt,
En ik jou aan het leven verloor…
Kind van de nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Ben verloren gegaan
In het licht dat mij
Dag en nacht overspoelde
Zonder dat ik me erin
Staande kon houden,
Immers, kind van de zon,
Zoals anderen mij noemden -
Nu is het licht voorbijgegaan,
Het huis waarin ik woon
Heeft gesloten ramen en deuren,
En dichte gordijnen die
Zo lang ik leef niet meer
Opengetrokken zullen worden…
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...…
nachtzweet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
438 zij kwam in de kortste nacht
en ging pas weg, nadat
het langste uur zijn tijd verloren had
het licht ging uit,
maar het moest toch echt zo zijn,
de pijn om haar verlies verliet me niet
het bleef maar grote gaten
knagen
petje af voor vader tijd
want hij weet hoeveel spijt
er in doorwaakte uren past
ach
hij hoeft het niet te laten…
jihad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 je moet een goed mens zijn
en je afvragen over het geloof
ik help iemand over straat
een aardige vrouw die mij bedankt
en ik denk aan God en Allah
dat zijn woorden
voor een eindeloos heelal
en voor een gebed
God Allah help mij
ben hopeloos verloren
in deze straat in dit leven
God Allah help mij
ik hou van dit leven
in deze…
Leven en dood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.180 Staande bij de kassa
staat een oudere klant triest en verloren,
is gisteravond zijn vrouw overleden,
terwijl ik hem condoleer,
voel 'k me bijkans schuldig wanneer
ik hem zeg:
bij ons is een kleinkind geboren,
op het moment dat jouw vrouw
de wereld verliet,
kwam er nieuw leven ter wereld.…
Houdt stand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
474 Hier drupt alleen hoop
en vang ik fonkeling,
welke ik plant
in ogen,
die hun flikkering
verloren.…
Wie zoekt zal vinden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
543 Wat is verloren,
werd niet gezegd,
was te laat,
bleef achter,
haalde het net niet?
Viel er niet te rijmen,
paste niet in een gedicht?
Waar zijn de
ongelezen woorden
die ik achterliet?
Wat komt er uit een aarzeling,
de tweesprong van twijfel,
een links of rechts,
wit of zwart
goed of fout?…
Blessuretijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 zich niet hertellen
daarvoor ontbreekt het aan jaren
we zouden elkaar nog vertellen
welk verleden we konden sparen
dan is het moment reeds daar
en zijn we ontdaan van onze last
door spijt is alles vloeibaar
herinnering vervlogen op de tast
de laatste droom doodgebloed
nu lopen we uit de pas
is toekomst voorgoed gegoten
in verloren…
Kleurloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 kleurloos zijn onuitgesproken woorden
die hun betekenis niet kunnen dragen
ze hangen in het luchtledige
waar zwaartekracht geen vat op heeft
het blanco schilderij
hangt verlopen aan de wand
tot gisteren hield het verloren dromen
gevangen die altijd hadden willen ontluiken
maar onmogelijk tot hun recht kwamen
daar de schilder het bij voorbaat…
Zeventig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Het zicht in één oog ging verloren.
Het geluk van kunnen zien gevonden.
De geest van gisteren is vergaan.
Vanmorgen ben ik dankbaar opgestaan.…
de schreeuw van de vlinder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
553 een fladderende vlinder
vlucht schichtig in het avondrood
gevolgd door de... vliegende dood
ondervindt hij op zijn weg veel hinder
geen weerstand en geen kracht
de dood komt steeds dichterbij
zweeft vol van furie en razernij
op zoek in deze enge rode nacht
grijpt hij gulzig zonder… hinder
mijn hart gebroken, hij was verloren
het…
Luwt de scherpte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ik weet
dat de zon
licht zal baren
helaas nog steeds
op de verkeerde aarde
hier dwaalt
schaduw tussen
grijs en zwart
voel me verloren
zonder enig contrast
alleen de maan
geeft gelig zicht
heeft zich geprofileerd
in tweedehands
wederkerend schijnen
zij luwt de
scherpte van dit
ondoorzichtig bestaan
terwijl ik in het volle
licht…
luchtvochtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 er blijkt een verte te bestaan
waarin het geruisloos bliksemt
mijlen bij de maan vandaan
luchtvochtig; het gewicht van hemelniets
veschraald avondlicht dat
kleur schikt met zandblauwe velden
wolken en ijsbergen, in tijd verloren
net als hun landschap
niemand vraagt om vergezichten
in aangrenzende regen
er blijkt een hunkering te…
Schemert traag licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 waar vaag
contouren
spannend maakte
verloor focus
woordloos
zeggingskracht
omdat zuivere
waarheid die hem
ontnomen had
zacht schemert
traag licht zijn
spanningsboog
oplossend
in de lichte
veelheid hoog
aarde rakend
vallen gaten in
fundamenten
waar controle
al eeuwen het
zicht heeft gemist
op het vaag
dat ook heden…
Wat is Rijkdom?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
533 in mijn handen
Geld is handig om te hebben
Maar soms...........ben ik liever straatarm
En zielsgelukkig
Dat heb ik ontdekt in Barcelona
Daar heb ik een man leren kennen op straat
Hij zei:.....geluk is niet te koop
Dat....kun je zelf gaan zoeken
In allerlei gaten en hoeken
Je beseft .....dat .....vaak te laat
En.....dan is het kwaad al verloren…
Daar waar regen verdwijnt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
446 Verloren van de zwaartekracht.
Nog steeds breekt het niet open
het zo donkere wolkendek.
Ik blijf maar verder lopen.
Erken elk van mijn gebrek.
Want gaan zal ik met overtuiging.
Daar waar regen reeds verdwijnt.
Maak voor alle ellende een laatste buiging,
omdat de zon weer schijnt.…
Het kringloopse water
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 ik herkende
je stem in het
geluid dat het
donker druppelend
gesteente maakte
in de kou
vlood het water
sissend langs
eeuwenoude
beddingen en rotsen
het is geen
murmelen dat
de tantra’s als
leidraad kozen
uit de prehistorie
alleen hun scherpte
is verloren in de
zachtheid van het
kringloopse water
uit de laatste gletsjers…