13838 resultaten.
In kraak en ritueel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 ik verdwaal in jaren
ben de maanden kwijt
seizoenen krijgen nog respijt
dagen hebben geen gezicht
uren glijden als los zand door
vingers van mijn koude hand
alleen de zon
geeft mij m’n dromen terug
haar warmte stuurt mijn vlucht
dan zie ik weer
het laaiend vuur van
pure hartstocht in je ogen
breek jij de hemel
voor me open in…
Je puntig schrift
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
541 je puntig schrift
deed pijn
verloren zijn
de ronde krullen
voelbaar het venijn
woorden sisten
afgekort in
zwarte zinnen
eilanden op
eenzaam wit
de koude
woordenstroom
verpakt in envelop
mijn naam er op
vernietigde een droom…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
956 En kan alleen maar dromen,
Dat ik daar toch
alleen uit kan komen.....…
Uit godvergeten dagen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
634 werelden zijn stilgezet
zij beeldhouwen de lucht
uit godvergeten dagen
de slotgracht wordt gegraven
en in de heuvels groeit het bos
voor hoofse juffers en
edellieden zijn er troubadours
en ridderlijke spelen in de
grote zaal met slotvrouw en gemaal
maar als de wereld draait
het parallel is afgehaakt
is mijn kasteel vervlogen
dan droom…
Dicht der Nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.911 Wel te rust
wees wel thuis
in dat gewoel
achter de ogen
waar je meer dan overdag
jezelf mag
en moet zijn,
waar het soms goed
toeven is,
maar soms ook
grote droeven is.
Tot ziens.
…
NIEMANDSLAND
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 Ik droom in het lange gras
van hoe eens de wereld was.
Ergens, wáár wilt u nu weten
- maar dat ben ik glad vergeten -
ligt het laatste niemandsland.…
De gemiste Vogel
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
903 Ik droomde van een gouden vogel
bezet met edelstenen en vleugels van satijn
Zij nam mij mee naar de hoogste sferen
om te plukten diamanten smaragden en robijn
doch mijn mandje had geen bodem
toch bleef ik plukken aards als ik was
tot ik vermoeid van onder haar vleugels glipte
en naakt terug plofte op mijn harde matras
Waarom…
Een mooie herfstdag
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
823 Laat me nog maar
even dromen....
van die zomerse
zonnige dagen...
Want de herfst
zal ze verjagen!…
Alles bruist vitaliteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 uit een schatkamer
van beelden dansen
dromen en sprookjes
hand in hand
op muziek van
lang en kort geleden
klinkt in woorden
en gebeden hun gezang
ze kleden zich
met kleuren die
spotten met gewoon
in alles bruist vitaliteit
breken alle banden
voelen zich niet meer
gevangen in het ontstijgen
van de werkelijkheid
laat ze komen…
Sophie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
489 Haar ogen verleiden,
Als stadse volle cafés,
Zij raakt en ontwaakt,
Mijn kloppend hart van lust,
Zij vlijt als marmeren zuilen,
Op de Roomse pleinen,
Toen ik mijn ogen sloot,
Droomde ik over de muren,
Die verleidelijkheid met zich meenamen,
Eeuwig dromen,
In het hart,
Waar ik het meest genoot.…
Waarde van werk'lijk weten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
715 echt
Benauwt
De droom als water
Echt vliegensvlug
Held're schoonheid
in heerlijk stromend water
dat jouw echt mooi lichaam
Zonder schijn en zonder opsmuk*
Goed beoordeelt.…
Op
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
591 Soms droom ik wel een beetje,
hou op met het verdriet,
soms droom ik wel een beetje,
ik zit aan mijn limiet.
Soms wil ik toch een beetje,
subtiel is het ook niet,
soms wil ik toch een beetje
dat jij haar niet meer ziet.
Soms scheld ik wel een beetje,
dat jij mij belt, zo niet,
soms scheld ik wel een beetje
geen jou in ´t verschiet.…
Zij die zich in haar schepping wakker droomt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Mijn atelier vormt de tempel
waarin de muze woont
Mijn tekentafel als altaar
waar ik jou mijn ziel verbeeld
Voorbij het mogelijk
waarneembare der zintuigen
De plek waar alleen nog
rust, liefde en inspiratie geldt
gelegen in de binnenstad
waar de haven zijn verbrande
schepen telt
In een smeltkroes van culturen
en waar de honger…
Het dromend verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
557 keek ik kon niets ontwaren
Dan zong zij mij toe droom verder mijn lief
En laten wij de toekomst
Bewaren…
voorbij de horizon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
618 afstand nemen dat wil zeggen
een stapje terug doen
om vervolgens tegen de zon in
de horizon waar te nemen
met half dichtgeknepen ogen
zie ik tussen mijn wimpers
door een bewogen lijn
die loopt van rechts
naar links en andersom...
deze verte benaderen
het gaat me niet lukken
dus troostdroom ik mezelf
met verre horizonten
en de…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit een achteloos achtergelaten agenda
van mensen ontwapend met emoties
op weg naar het bittere einde van een droom…
Alleen.
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.008 Wil er alleen uitkomen
en kan er alleen van dromen
dat me dat lukken zal.
t'Is het belangrijkste
van allemaal....
Iedereen heeft zo
zijn zorgen.
Niet denken aan
de dag van morgen
Wat die weer brengen zal.
Ik weet, het komt weer goed
dat geeft me nieuwe moed!…
Contouren,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
722 Wie bij daglicht de
gordijnen van de
wereld sluit en de
kaars zal doven,
beleeft de toekomst
in een droom, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden,
verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat
geluk niet zal benijden,
vandaag te beitelen in
contouren…
een schijnbeweging demonstreren
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
1.217 terwijl je op de reservebank zit
raken je voeten amper de grasmat
tóch maak je een onnavolgbare
beweging waarmee je 22 man
plus alle reservespelers
op het verkeerde been zet
als de bal vervolgens luchtledig
als een pannenkoek op het hoofd
van de scheidsrechter terechtkomt
verwijst hij je resoluut naar een plek
op de tribune alwaar jij…
ZWAAILICHT
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
645 De hond blaft in je oor, zo hartverscheurend hard
niet te tillen, te torsen dit geluid, als een sirene in
de nacht plotseling, of een donderslag opeens
gaat het in je tekeer. En een fel blauw licht zwaait
in je binnenste, waar je hart ooit moet hebben ge-
zeten. En je ogen staan groot, vol schrik, en kijk-
en in een rare wereld. De huizen…
Heimweeland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Het sombere heimweeland doet denken
aan de naderende winterstorm
een vreemde benadering van witte kou
je laat gedichten achter
geeft mij een glimlach
om te herinneren
en gaat dan terug naar jouw droom.…
EEN ENGEL HIELD MIJ STAANDE
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
812 we belanden in een groot park
dat ik nog nooit had gezien
prachtige geurende bloemen
in grote hoeveelheden
helder stromend water
alles zonder geluid
geen enkel woord viel
ze keek me lachend aan
prachtige ogen en lieve mond
ik kreeg een heel apart gevoel
tastbaar was niets meer
ik verbleef in een wereld
waar je alleen maar van kan dromen…
Winter .
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
680 en weer van de
zomer gaan dromen.
Verlangend naar
de warme dagen...
Zo kunnen we
de kou verdragen!…
De onderkoelde wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 het was
geen dooien
maar ontwaken
weer even
ademhalen na
het winterslapen
vogels horen fluiten
in de onderkoelde
wereld buiten
een warme leven stroom
die ons meevoert
uit de eerste lentedroom…
Bloemen
gedicht
3.2 met 36 stemmen
16.938 Als alle mensen eensklaps bloemen waren
zouden zij grote bloemen zijn met lange snorren.
Vermagerde vliegen, dode torren
zouden blijven haken in hun haren.
Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten,
zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten,
katoenen knoppen zouden openscheuren
tot pluche harten die naar franje geuren,
En op de bergen zouden…
Binnen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
749 zo is de wereld rijk en willen woorden blijven
hier binnen zijn zelfs de dromen dood.…
't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.581 't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte;
weer slaan mij vreugdevlammen in 't gelaat,
en wat ik ál doorstond, in bittre haat,
gaat op in 't hoogtijdsvuur dat groots ontblaakte.
Hoe lang heb ik gedroomd - wie weet? het staat
geboekt op treurge bladen, - sinds daar kraakte
mijn ganse wezen en het leven staakte
zijn wondergang?…
oeverloze mens
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.000 wij zijn dwergen
die aan het grootse appeleren
wij banen ons een weg
vanuit een stoel
waar we onze dromen projecteren
wij hinkelen achter
op onze hoogtechnologische benen
wijzend naar de buitenmenselijke einder
vol epossen van vuurstenen tot androïden
ooit bemannen wij de regenmakerlasers
van op onze droomeilanden
ons ozonrijk boven de…
Gloed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 [Haiku]
Omhuld door de nacht
dromen bomen in het licht
van een nieuwe maan.…
een zachte streling
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.174 Terugdenkend aan vannacht -
'gek', fluisterde jij waarna ik
een zachte streling voelde
van jouw beide handen met
mijn gezicht ertussen.
‘Schrijven maakt het leven mooier,’
zei je toen ik je er later digitaal
naar vroeg omdat ik wilde weten
of je sliep toen je het deed.
Is het echte leven het leven
zoals we het ervaren, of is…