5922 resultaten.
Voorbij de dageraad
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
828 Ik leen aan jou
mijn
uitgestorven hemd,
dat huilend op mijn naamdag
kwam.
Mijn veel te
ruim
gedachtengoed
zit in mijn mappen weg-
geschreven.
Ik geef aan jou
mijn
aardse muntgeld,
dat ik spaarde vol van
gram.
Mijn veel te
ruime
hartsgeheim
is bij een enkel vriend ge-
bleven.
Ik vraag aan jou
alleen
mijn lijf te wegen op…
Mei Merel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.349 Vandaag zag ik weer de merel.
Maar nu dood.
Dood.
Hij lag op het zand
in mijn tuin.
Soms meer zijn tuin.
Zwart van dood.
Donker zand.
Dood.
Zijn pientere
geelomrande ogen,
zijn nu ingedroogde ogen.
De merel die altijd
voor mij floot.
Voor mij.
Natuurlijk.
Natuur.
Lijk.
Voor mij, en nu,
in mei, dood.
Gemist wordt door mij, nu al…
even niets....
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.808 Ik wil nu even niets
niets meer van je horen
ik wil alleen
alleen verder
Verder zonder jou
jouw liefde is weg
weg van hier
hier wil ik niet meer blijven
Blijven doet zo’n pijn
pijn heb ik genoeg gevoeld
gevoeld hoe je zei
zij is t nu voor mij
Mij, ik heb je niet meer nodig
nodig om te weten
weten om te beseffen
beseffen dat alles…
nooduitgang
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.523 de deur speelt een akelig spel
vormt een hindernis naar buiten
ik geraak er niet doorheen
er moet een raam in
een raam blind voor jouw silhouet
ik zoek een achterdeur
een weg naar weg…
versterven
netgedicht
3.7 met 48 stemmen
1.891 wat is het toch
dat in mij zo
dreigt weg te vloeien
ligt er misschien
een voortschrijdende
onthechting te broeien
of verlies ik de wereld uit het oog
alwaar in de gejaagde mallemolen
het steigerend paard mij afwerpt
om mij, in wat nog rest aan adem,
even rond te laten dolen
schuurt de tijd soms aan het stof
dat over mijn beleving…
Nadood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.366 Zoetgevooisde hymnen en lofzangen
bezwangeren de blauwe lucht
Woorden zonder betekenis noch toekomst
dwarrelen neer als herfstbladeren
in het altijd mistig okeren ochtendgloren
Terwijl een vrolijke rouwstoet
van dierbare herinneringen
als een slang
door het rottende groen sist
en de grond zich opent
als een vuilbruine schede
gaapt…
Opgelopen
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.610 Ze hebben mij vergezeld
Mijn legergroene schoenen
Over het strand in winkels
Stappen vele miljoenen
Ze hebben overal gedanst
Zijn gestruikeld gevallen
Geschopt tegen schenen
Gescoord met voetballen
Ze hebben overal gelopen
Nooit een plek vermeden
Stap voor stap zoekende
Ook vaak zat uitgegleden
Ze hebben mij ondersteund
Geklauterd…
impressie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.104 *** *** *** ***
witgele roosjes
zeggen zacht ik hou van jou
vertellen van rouw
*** *** *** ***…
Binnen gesloten bomen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.484 De gouden cirkel
glanzend op het witte vel
zijn ongrijpbare waarheid
in wankele letters
Ogen zuigen het landschap
rond gesloten bomen
wringende handen
kneden gebalde vuisten
Staal op staal
rolt de afstand op
duistert leven
in opstropende vlakken…
pap
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
978 pap, soms vraag ik me af
hoe het met je gaat
en hoe het is daarboven..
Speel je daar ook piano?
Lees je de donald duck?
Eet je daar ook nasi
en is de printer ook wel eens stuk?
pap, ik zou graag willen weten
hoe het daar nu is
en ik wil je even zeggen dat
ik je ontzettend mis!…
Tasten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
841 Waar daagt de horizon
voor ogen
die verloren
dwalen
in hun eigen zicht
vroeg ze me
zwijgend
en ik zei:
in de beelden
van voorbij
Wat zoeken handen
in het schemer
als er
enkel
leegte ligt
was haar vraag
voordat ze ging
en ik zei:
herinnering.…
Kerst zonder jou
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
6.247 Lichtjes, muziek en heerlijk eten
met elkaar zo weldadig één
hoe anders is dat zonder jou
zo onbereikbaar, stil, alleen
Het is zo moeilijk te geloven
dat ik jou straks wat minder mis
en dat nu elk moment van warmte
ook eens onbereikbaar is…
Heel weinig blijft er nog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Heel weinig blijft er nog
van wat in lange zomerdagen
ons hart verheugde
door zijn klank en kleur.
Nu is er vaag de geur
van sterven en van dwalen,
van weemoed en van scheiden
en alles wordt zo traag, zo traag...
zo vaag en toch zo helder,
want wat de echte dingen zijn
wordt helder door de glans van pijn
en van veel moeten laten...…
een schim
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.241 ik bewoog nog eenmaal
mijn handwarme glas
keek met weemoed
door het gebladderd venster
het raamwerk begrensde mij
met dat wat was
achter in mijn diepe tuin
bij het bouwvallig priëel
zag ik nog haar schim
langzaam verscheidend
in een duistere kim
ik draaide me om,
nam een laatste slok
onder de dode schemerlamp,
begroef daar mijn…
bedankt B
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.038 ik ben hem kwijt
mijn grote ruige met
sexy wimpers omfloerste blik
op vier poten die mijn billen
nietig doen lijken
de onvervalste bariton blaf
als heerlijk welkom voor zijn
speelkameraad, de dame
niet van haar stuk te brengen
door zijn imposante verschijning
ging lustig door zijn brokken
op te eisen en hij zag
en onderging met…
Bij het graf
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.552 Door dezelfde bomen suist
nog steeds dezelfde wind.
Het is de gelijke regen
die ruist over eendere daken.
Het is het oude verlangen
dat geen overkant vindt.
Snel gaan regen en wind
voor eeuwig over ons beider
namen. Ze vervagen. Ik wil je
weer begraven onder
bloemen eer niemand, niemand
ons meer vindt.…
iedereen te leen
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
3.026 Eigenlijk zijn we allemaal te leen
Niemand is werkelijk bezit van elkaar
We vergezellen elkaar slechts tijdens de rit
De rit van het leven weliswaar
We delen het leven met onze geliefden
ontvangen steun, toeverlaat en kracht
maar alles is ons slechts tijdelijk gegeven
Wij zijn het bezit van een hogere macht
Hier op aarde dus samengevormd…
een droom verder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
924 ik rek de avond nog wat uit
tot voorbij het droomniveau
en schrijf je een brief
bij het licht van een maan
het wordt vroeger nu
ik draai de aarde een slag
zorg dat er een andere ochtend komt
er is geen droom meer in nood…
je bent niet meer
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.620 te pas en te onpas
loop je mijn leven in en uit
over je schrijven wil ik
maar als de pen het papier bijna raakt
stollen woord en hand
over je praten wil ik
noem ik je lach, je lange gestalte
of, liever nog, alles wat ik van je ken
het zal niet genoeg zijn
het is altijd te kort
waar begin ik en waar houd ik op
te pas en te onpas
loop…
balanceren
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.575 alsof ik een sikkel
in de hand draag
één voor één de obstakels
neermaai om mijn veld te overzien
het wordt kaal maar klaarder nu
nieuwe zaden komen aangewaaid
en ze zoeken een stekje vaste grond
onder mijn afgrondvoeten…
Het laatste lichtje
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
2.019 Onze laatste dans
Gaat verder in mijn ziel
Zoveel passen
Mijn benen doen zeer
Onze laatste kus
Vloeit voort in mijn aderen
Zoveel huiveringen
Ik vat nog kou
Onze laatste woorden
Echoën na in mijn hoofd
Zoveel rimpelingen
Zal ik verdrinken?
Zoveel gevoelens
Ik ben verdwaald
Het laatste lichtje dooft…
Dieptepunt
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.468 ik voel me zwaar beladen
in het teken van de nacht
je hebt me nu verlaten
het wachten is volbracht
het weten van gisteren
de verwondering van vandaag
voor verleden en toekomst
de herinnering wordt vaag
je bent me nu vergeten
een leven lang voorbij
er is te lang verweten
de vrijheid is nabij
mijn toekomst is onzeker
mijn liefde is…
Evolutie einde
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
455 Op de kade
In de grijze ochtendzon
Staart hij in het water
Waaruit al het leven ontstond
Eenzame cel
Die zich evolueert
Tot hij al kruipend
Het strand betreedt
Een zware steen
Strak aan zijn voet
Het is het water
Dat zich ook van leven ontdoet…
Zal ik dat kunnen?
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
2.342 Zijn mond zal niet meer praten
zijn hart zal niet meer voelen
zijn hersens zullen niet meer denken
hij zal er niet meer zijn
De aarde zal hem opslokken
de donkere dreigende aarde
Hij zal me nooit meer kunnen helpen
bij mijn grote en kleine verdrietjes
Hij zal niet meer blij voor me kunnen zijn
Hij zal me niet meer kunnen steunen
bij alles…
suites voor annemieke
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
436 I
heerlijke geurtjes
zweven over de drempel
voor de rollator
bij de oude rijn
zwem je in een warm kuurbad
de kou voorbij -
alle gekken gaan
naakt zwemmen in de singel
het is hoog zomer
je wordt wakker
belast met wat je draagt
een lieve glimlach
lage winterzon
op zoek naar saharageel
boven onze stad…
Ga...
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
769 Verdwijn in de leegte
Waar niemand jou zal vinden
Verberg je niet in
De krochten van mijn geest
Maar vertrek,
Vertrek uit mijn gedachten
Overmand door kristallen tranen
Die mijn vrijbrief kunnen betalen…
Dodelijk gebod
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.006 "Sta op", zei je
en ik stond op.
"Ga heen en
verdrink je".
Ik ging heen
en verdronk mezelf
in bloed,
vergoten door jou
en mij.…
thuisland
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.984 in het donkere huis leek niemand
meer te wonen alsof hij voorgoed
vertrokken was
doch aan de wazige einder werd
onverhoeds het licht ontstoken
alsof hij was aangekomen
daar waar zijn reis ooit begon
(aan A)…
de zee kleurt
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.557 de wind jaagt
over de golven
omlijst hen met
bleekwit schuim
aan de horizon
kleurt de avond
jouw dode masker
nacht vervaagt de zee
laat branding
hoorbaar breken
herhalend ritme
van stromen eeuwenoud
daglicht onttrekt de zee
aan het duister
aan de horizon
kleurt de ochtend
vaag herinnering…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Ontspanning dat stervenslijden voorbij
is, wordt uitvaart weerzien van familie
en vrienden; de dood leeft sterk en ze
komen van heinde en ver afscheid nemen.
Keren we huiswaarts verwaaien in de wind
sporen van de dood die aan ons kleven;
ik zal me haar altijd blijven herinneren
zoals ze was tijdens haar lange leven.…