Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

Voorbij de dageraad

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 828
Ik leen aan jou mijn uitgestorven hemd, dat huilend op mijn naamdag kwam. Mijn veel te ruim gedachtengoed zit in mijn mappen weg- geschreven. Ik geef aan jou mijn aardse muntgeld, dat ik spaarde vol van gram. Mijn veel te ruime hartsgeheim is bij een enkel vriend ge- bleven. Ik vraag aan jou alleen mijn lijf te wegen op…

Mei Merel

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.349
Vandaag zag ik weer de merel. Maar nu dood. Dood. Hij lag op het zand in mijn tuin. Soms meer zijn tuin. Zwart van dood. Donker zand. Dood. Zijn pientere geelomrande ogen, zijn nu ingedroogde ogen. De merel die altijd voor mij floot. Voor mij. Natuurlijk. Natuur. Lijk. Voor mij, en nu, in mei, dood. Gemist wordt door mij, nu al…
Henry White1 september 2007Lees meer >

even niets....

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.808
Ik wil nu even niets niets meer van je horen ik wil alleen alleen verder Verder zonder jou jouw liefde is weg weg van hier hier wil ik niet meer blijven Blijven doet zo’n pijn pijn heb ik genoeg gevoeld gevoeld hoe je zei zij is t nu voor mij Mij, ik heb je niet meer nodig nodig om te weten weten om te beseffen beseffen dat alles…

nooduitgang

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.523
de deur speelt een akelig spel vormt een hindernis naar buiten ik geraak er niet doorheen er moet een raam in een raam blind voor jouw silhouet ik zoek een achterdeur een weg naar weg…
jandeb1 oktober 2007Lees meer >

versterven

netgedicht
3.7 met 48 stemmen aantal keer bekeken 1.891
wat is het toch dat in mij zo dreigt weg te vloeien ligt er misschien een voortschrijdende onthechting te broeien of verlies ik de wereld uit het oog alwaar in de gejaagde mallemolen het steigerend paard mij afwerpt om mij, in wat nog rest aan adem, even rond te laten dolen schuurt de tijd soms aan het stof dat over mijn beleving…

Nadood

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Zoetgevooisde hymnen en lofzangen bezwangeren de blauwe lucht Woorden zonder betekenis noch toekomst dwarrelen neer als herfstbladeren in het altijd mistig okeren ochtendgloren Terwijl een vrolijke rouwstoet van dierbare herinneringen als een slang door het rottende groen sist en de grond zich opent als een vuilbruine schede gaapt…

Opgelopen

hartenkreet
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.610
Ze hebben mij vergezeld Mijn legergroene schoenen Over het strand in winkels Stappen vele miljoenen Ze hebben overal gedanst Zijn gestruikeld gevallen Geschopt tegen schenen Gescoord met voetballen Ze hebben overal gelopen Nooit een plek vermeden Stap voor stap zoekende Ook vaak zat uitgegleden Ze hebben mij ondersteund Geklauterd…
car23 oktober 2007Lees meer >

impressie

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.104
*** *** *** *** witgele roosjes zeggen zacht ik hou van jou vertellen van rouw *** *** *** ***…
Bij3 november 2007Lees meer >

Binnen gesloten bomen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.484
De gouden cirkel glanzend op het witte vel zijn ongrijpbare waarheid in wankele letters Ogen zuigen het landschap rond gesloten bomen wringende handen kneden gebalde vuisten Staal op staal rolt de afstand op duistert leven in opstropende vlakken…

pap

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 978
pap, soms vraag ik me af hoe het met je gaat en hoe het is daarboven.. Speel je daar ook piano? Lees je de donald duck? Eet je daar ook nasi en is de printer ook wel eens stuk? pap, ik zou graag willen weten hoe het daar nu is en ik wil je even zeggen dat ik je ontzettend mis!…
Martine21 oktober 2005Lees meer >

Tasten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 841
Waar daagt de horizon voor ogen die verloren dwalen in hun eigen zicht vroeg ze me zwijgend en ik zei: in de beelden van voorbij Wat zoeken handen in het schemer als er enkel leegte ligt was haar vraag voordat ze ging en ik zei: herinnering.…
sacrajewa24 oktober 2005Lees meer >

Kerst zonder jou

hartenkreet
2.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.247
Lichtjes, muziek en heerlijk eten met elkaar zo weldadig één hoe anders is dat zonder jou zo onbereikbaar, stil, alleen Het is zo moeilijk te geloven dat ik jou straks wat minder mis en dat nu elk moment van warmte ook eens onbereikbaar is…

Heel weinig blijft er nog

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
Heel weinig blijft er nog van wat in lange zomerdagen ons hart verheugde door zijn klank en kleur. Nu is er vaag de geur van sterven en van dwalen, van weemoed en van scheiden en alles wordt zo traag, zo traag... zo vaag en toch zo helder, want wat de echte dingen zijn wordt helder door de glans van pijn en van veel moeten laten...…
Adeleyd4 november 2005Lees meer >

een schim

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.241
ik bewoog nog eenmaal mijn handwarme glas keek met weemoed door het gebladderd venster het raamwerk begrensde mij met dat wat was achter in mijn diepe tuin bij het bouwvallig priëel zag ik nog haar schim langzaam verscheidend in een duistere kim ik draaide me om, nam een laatste slok onder de dode schemerlamp, begroef daar mijn…

bedankt B

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.038
ik ben hem kwijt mijn grote ruige met sexy wimpers omfloerste blik op vier poten die mijn billen nietig doen lijken de onvervalste bariton blaf als heerlijk welkom voor zijn speelkameraad, de dame niet van haar stuk te brengen door zijn imposante verschijning ging lustig door zijn brokken op te eisen en hij zag en onderging met…
jandeb5 januari 2006Lees meer >

Bij het graf

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.552
Door dezelfde bomen suist nog steeds dezelfde wind. Het is de gelijke regen die ruist over eendere daken. Het is het oude verlangen dat geen overkant vindt. Snel gaan regen en wind voor eeuwig over ons beider namen. Ze vervagen. Ik wil je weer begraven onder bloemen eer niemand, niemand ons meer vindt.…

iedereen te leen

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.026
Eigenlijk zijn we allemaal te leen Niemand is werkelijk bezit van elkaar We vergezellen elkaar slechts tijdens de rit De rit van het leven weliswaar We delen het leven met onze geliefden ontvangen steun, toeverlaat en kracht maar alles is ons slechts tijdelijk gegeven Wij zijn het bezit van een hogere macht Hier op aarde dus samengevormd…

een droom verder

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 924
ik rek de avond nog wat uit tot voorbij het droomniveau en schrijf je een brief bij het licht van een maan het wordt vroeger nu ik draai de aarde een slag zorg dat er een andere ochtend komt er is geen droom meer in nood…

je bent niet meer

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.620
te pas en te onpas loop je mijn leven in en uit over je schrijven wil ik maar als de pen het papier bijna raakt stollen woord en hand over je praten wil ik noem ik je lach, je lange gestalte of, liever nog, alles wat ik van je ken het zal niet genoeg zijn het is altijd te kort waar begin ik en waar houd ik op te pas en te onpas loop…

balanceren

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.575
alsof ik een sikkel in de hand draag één voor één de obstakels neermaai om mijn veld te overzien het wordt kaal maar klaarder nu nieuwe zaden komen aangewaaid en ze zoeken een stekje vaste grond onder mijn afgrondvoeten…

Het laatste lichtje

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.019
Onze laatste dans Gaat verder in mijn ziel Zoveel passen Mijn benen doen zeer Onze laatste kus Vloeit voort in mijn aderen Zoveel huiveringen Ik vat nog kou Onze laatste woorden Echoën na in mijn hoofd Zoveel rimpelingen Zal ik verdrinken? Zoveel gevoelens Ik ben verdwaald Het laatste lichtje dooft…

Dieptepunt

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.468
ik voel me zwaar beladen in het teken van de nacht je hebt me nu verlaten het wachten is volbracht het weten van gisteren de verwondering van vandaag voor verleden en toekomst de herinnering wordt vaag je bent me nu vergeten een leven lang voorbij er is te lang verweten de vrijheid is nabij mijn toekomst is onzeker mijn liefde is…
J.J.v.Verre20 februari 2008Lees meer >

Evolutie einde

netgedicht
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 455
Op de kade In de grijze ochtendzon Staart hij in het water Waaruit al het leven ontstond Eenzame cel Die zich evolueert Tot hij al kruipend Het strand betreedt Een zware steen Strak aan zijn voet Het is het water Dat zich ook van leven ontdoet…

Zal ik dat kunnen?

hartenkreet
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.342
Zijn mond zal niet meer praten zijn hart zal niet meer voelen zijn hersens zullen niet meer denken hij zal er niet meer zijn De aarde zal hem opslokken de donkere dreigende aarde Hij zal me nooit meer kunnen helpen bij mijn grote en kleine verdrietjes Hij zal niet meer blij voor me kunnen zijn Hij zal me niet meer kunnen steunen bij alles…

suites voor annemieke

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
I heerlijke geurtjes zweven over de drempel voor de rollator bij de oude rijn zwem je in een warm kuurbad de kou voorbij - alle gekken gaan naakt zwemmen in de singel het is hoog zomer je wordt wakker belast met wat je draagt een lieve glimlach lage winterzon op zoek naar saharageel boven onze stad…

Ga...

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 769
Verdwijn in de leegte Waar niemand jou zal vinden Verberg je niet in De krochten van mijn geest Maar vertrek, Vertrek uit mijn gedachten Overmand door kristallen tranen Die mijn vrijbrief kunnen betalen…

Dodelijk gebod

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.006
"Sta op", zei je en ik stond op. "Ga heen en verdrink je". Ik ging heen en verdronk mezelf in bloed, vergoten door jou en mij.…
Ancor15 april 2008Lees meer >

thuisland

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.984
in het donkere huis leek niemand meer te wonen alsof hij voorgoed vertrokken was doch aan de wazige einder werd onverhoeds het licht ontstoken alsof hij was aangekomen daar waar zijn reis ooit begon (aan A)…

de zee kleurt

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.557
de wind jaagt over de golven omlijst hen met bleekwit schuim aan de horizon kleurt de avond jouw dode masker nacht vervaagt de zee laat branding hoorbaar breken herhalend ritme van stromen eeuwenoud daglicht onttrekt de zee aan het duister aan de horizon kleurt de ochtend vaag herinnering…

Afscheid van oude Oma (11.08.2008)

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.184
Ontspanning dat stervenslijden voorbij is, wordt uitvaart weerzien van familie en vrienden; de dood leeft sterk en ze komen van heinde en ver afscheid nemen. Keren we huiswaarts verwaaien in de wind sporen van de dood die aan ons kleven; ik zal me haar altijd blijven herinneren zoals ze was tijdens haar lange leven.…
Custor13 augustus 2008Lees meer >