Alle inzendingen over glimlachen

3333 resultaten.

Sorteren op:

Verlangen

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 566
Mijn pas is licht, mijn hart is blij, een glimlach om mijn mond. Ik wil, dat dit gevoel zal blijven, maar ik val zo snel terug. De negatieve wereld beinvloedt mij zo vlug. Wereld van haast en onbegrip, agressie en boze blikken. Wantrouwen en egoisme en alles wat ik maar moet slikken.…

Rembrandtcyclus 14: anno 1656: troost zoekend bij Hendrickje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
ik ben je veel verschuldigd Drickje maar je glimlach lacht het weg. (Troost zoekend bij Hendrickje Stoffels na mijn faillissement wegens grote schulden)…

Weer

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 647
sneeuwballen weer regent weer voor de zoveelste keer zomers weer haren in de wind wapper weer fiets weer tussen de druppel doortrap weer regenpakken weer je toch kouder dan je dacht weer geen gezicht weer tram trein bus weer niet vooruitkom weer je maakt me gek weer handschoen muts sjaal weer herfst weer korte rokjes weer vriendelijk glimlach…
LadyLove6 februari 2011Lees meer >

Het leven in vraag stellen

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 748
Er kwamen geen woorden Geen gefluister, geen geschreeuw De ogen waren hun glans kwijt, Ze werden geteisterd door tranen De glimlach was gaan liggen Zonder troost Verdronken in troosteloosheid Verzonken in hard ijs. Versteend en wazig Afgeschermd in gedachten Waarom moest het zo ver komen Waar zijn de mooie dromen.…

Eeuwige liefde (3)

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.186
In eenzame nachten, en bij het aanschouwen van roze ochtendlicht kom je met regelmaat weer op in mijn gedachten verschijnt een liefdevolle glimlach om mijn mond.…

Binnenbrand

gedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.945
Wie graaft mijn glimlach op? Wie engelt me het bed in? De meisjes onder mijn matras, die zijn zo snel, die bliksemen op mijn bevel hun kleren uit, die heten niet, die leven niet, die zijn zo weggelegd.…

Levensloop

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Dan wint je trots van alles en kijk je je jezelf glimlachend aan. Heel even schijnt de zon weer in je hart, waardoor je straalt: met dit stukje geluk in je hand weet je dat je het haalt.…

Vuurvlieg

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
Geen handjes tastend uit te steken, geen glimlach doet de harten troosten en waar de lichte adem breekt, te rouwen in een ademloosheid en terugkeert in de geborgenheid van een eindeloze regenboog.…
pama4 augustus 2011Lees meer >

allerlaatste keer

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
allerlaatste keer strak haar gezicht gespannen lijnen vaag een blos ogen met verre blik lippen een streep honderd glazen bollen in alle kleuren van de regenboog kijken op haar neer als ze naar de lift loopt voor de allerlaatste keer zegt ze monter even iets dat op een glimlach lijkt op het bed een bruin hemd haarkap en broekje…
kornelis7 oktober 2011Lees meer >

Nou, voor mij... hoeft het niet*

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
na de bommen weer de stilte voor even maar de eerste officiële daden wachten weer het nieuwjaarsconcert de oliebollen en koffie het schansspringen nou, voor mij… hoeft het niet naar schoonmoeders nou, voor mij… hoeft het niet misschien wat zwartgallig laat mij maar vandaag ik sla me er wel doorheen glimlachen op straat handen schudden…
enrico1 januari 2012Lees meer >

De weg

gedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.244
Ãtman zag hij, elk mens voorbij; het Licht ging schemeren in een ledig vergezicht, een glimlach lichaamloos achter het Rad.…

Een mooie dag!

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Een dag die bij aanvang al gedoemd is te mislukken in de mislukkings top 10, die dag wil niemand echt niemand graag zien, Een dag, zonder glimlach een dag zonder vriendelijkheid, een dag zonder barmhartigheid een dag, zonder hart, is een dag zonder leefbaarheid!…

Het witte huis

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 740
Achter een vrolijke glimlach ligt er toch angst, voor later. Een lichaam stijf, traag, en zwaar, mijn rechterarm beeft, voelt niet als deel van mijn lijf. Een lach vervaagt in een mimiekloos gelaat. Ik alleen kan hier doorheen. «Kom meid, accepteren.» Iedereen wordt oud en moet dat leren.…

DE LENTE KOMT !

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
Fotograferend dit natuurwondertje voor later... nog eens te bewonderen Glimlachend stapt hij weer op lenteneuriënd zijn weg vervolgend naar een volgend blijk van nieuw en borstkaszwelgend geluk. DE LENTE KOMT !…

dacht het niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
oh, en vergeet je bloemen niet mee te nemen neem mijn tijd niet langer in beslag je verleidelijke glimlach werkt niet langer bij mij ik lach nu om je 'charmes' en op de vraag of je terug mag komen? wat dacht je er zelf van?…
fairouz24 maart 2013Lees meer >

In memoriam matris

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.104
.' Haar rimpels betoveren haar glimlach, het verleden staat op een kier. Heel even kijkt een meisje naar een oude meisje in een hof van Eden. ------------------------------------------- uit: 'Het geduld van de dingen', 1996.…

Zo'n moment

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
klaslokaal waar een stinkerd ook nog windjes liet Diezelfde geur hangt om een oude vrouw troebele ogen kijken onschuldig om zich heen staan in de rij voor de kassa in de supermarkt omstanders deinzen als ik terug, kijken omhoog in stil gebed en niemand die een antwoord krijgt Door een bovenraam de fluittoon van een mees een glimlach…

Wind en regen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Maar er kan nog hoop zijn, even stil verblijden omdat iemand je graag ziet en je een glimlach schenkt. Deze wereld gaat nog verder omdat er ergens toch wel tien rechtvaardigen zijn, of een groot veelvoud daarvan; er komt gerechtigheid, ooit komt er vrede.…
Adeleyd22 december 2013Lees meer >

Ik val steeds van de wereld af

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.693
Ik val steeds van de wereld af als ik stilsta om zomaar om me heen te kijken verlies ik neus ogen en glimlach in de ramen waar ik aan voorbij kom overdag de perfecte samenleving vereist de perfecte onverschilligheid dus ik gebruik straten en pleinen zoals ik de metro neem ik wacht stap in en klamp me vast aan een lederen lus en ik maak…
Els Moors14 september 2025Lees meer >

Jam Session

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
trompet deed hij 't publiek verbazen De Big Band schonk hem mateloos plezier De swing was hem als 't ware aangeboren En deed hij iets van Mozart of van Bach -Wat in de jazz scene af en toe wel mag- Ook dan liet hij spontaan syncopen horen Vandaag, de acht en tachtig ruim volbracht Schonk hij klavier, trompet en sax aan Maarten Een glimlach…

Ik droom je

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 736
rilling niet veinzen de brok in mijn keel en opwellende tranen blijdschap en opluchting dat het je goed gaat, al klink je nog steeds gehavend 't Is zo idioot, besef ineens dat trouw en rouw slechts een letter met elkaar verschillen In gevoelsdiepten niet voor elkaar onder doen, een dans van eb en vloed Zilte tranen naast mijn glimlach…
Sanne21 juni 2015Lees meer >

Zonder één woord

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
scherven zoek ik krampachtig naar houvast in dat wat leven heet wat eens mijn basis was, is veranderd in onzekerheid cement omgezet in tranen, voelt het als één grote zee waarin ik stuurloos ronddobber, in de hoop langzaam weer grip te krijgen op dit maal zonder de veiligheid van jou aan mijn zijde nooit meer jouw stem, noch jouw glimlach…
LadyLove20 augustus 2015Lees meer >

De Geblindeerde Straat

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Een verborgen glimlach troont zich achter Hun gezichten, dat slechts de zonnebril kent Zonder iets van henzelf toe te lichten. Voor Het Onbeminde kind onmogelijk te weten wie Het nog vertrouwen kan; bij wie het antwoord Voor zijn nieuwsgierigheid vindt.…

Mijn moederke

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Al ben jij hier allang niet meer, ik weet, al word ik honderd jaar dat ik jouw lieve glimlach hier, hier diep in mijn hart bewaar. Ach moederke..., was jij hier nog maar.…
Frans Vanhove22 september 2015Lees meer >

Een grauwe herfstdag

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 889
gedreven door wind en motregen ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen wandelend langs troosteloze lege café terrassen toch een glimlach op mijn gelaat gekregen fascinerende aanblik van bossen met kale bomen alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren kraaien huizen er met tientallen paren zon lijkt er toch even…
Leonardo30 oktober 2015Lees meer >

Dictee

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Glimlachend plaats ik straks mijn rode strepen: o spelfauten! o werkgelegenhijt! (uit: Goed voor hart en bloedvaten, afdeling Klassenboek)…

Een overlevende

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 684
Een glimlach werd aan hem ontnomen door die bittere traan die al hetgeen vertroebelt wat reeds was opgedroogd voor het door hem kon worden beweend. Hij is er aan ontkomen. De nachtmerrie van Auschwitz.…

Even kroelen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Lief lig je te slapen zoet en zacht Dat doe je het liefst en kijken elkaar aan met een glimlach Ik lig op je schouder en voel me geborgen Oh je moest eens weten want ik voelde me jaren verloren We hebben elkaar steeds meer lief ook zijn we pas net begonnen We zijn zo blij met elkaar en vergeten langzaam onze zorgen We zeggen…
Arlette18 september 2016Lees meer >

Mimosa pudica

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Ik zal zijn brede glimlach nooit vergeten en hoe hij met zijn slanke, mooigebruinde lichaam voorbij schreed. Je kunt me niet vastpinnen als een zeldzame, doodgemaakte vlinder in een relikwieënschrijn. Ik ben niet de som van mijn verwarde taal of het vaststaande profiel, dat jij van mij denkt te kunnen maken.…

Naast honderdvijftigduizend kelen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
De kamerbode in jacquet, de glimlachende beveiliger; ankers van ridderlijke mildheid. Sinds dit jaar word je wakker door één enkel keelgeluid, de nog woordeloze stem van de absolute overmacht. Jouw roer is de onschuld.…