7174 resultaten.
De echo van jouw spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 je handen strelen
met je vingers spelen
het gaat me nooit vervelen
ken de muziek
als jij de toetsen raakt
uit zwart en wit de tonen maakt
het licht staccato
in je temperament dat liefdevol
de klanken tot akkoorden stemt
samen luisteren
naar de echo van jouw spel
het applaus komt altijd veel te snel…
Geld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
799 Stinkende rotzooi
Verrot tot op het bot
Vies in je handen
Gezwel in je hoofd
Dreigend zwart gat
Het begin..
maar ook het einde
Het einde
zeer nabij
Zonder enig besef
gebruiken
misbruiken
van munten en biljetten
van aandelen en opties
De mens van nu
als keerpunt
De mens van nu
alleen nog maar
te redden
Zónder geld…
Venus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
703 Je was in de rouw
van de vrouw
met je zwarte t-shirt en broek,
nooit was ontgoocheling zo diep
je kwam en kreeg
medeleven
ik ving je meer dan
moedig,
in mijn hart nog steeds
een plaatsje vrij
kan de vrouw je blijven boeien
na zoveel pijn
door het spel van
venus
die plaats vraagt
geneest als haar rol juist
is gespeeld…
De kleine scenes
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 heb de laatste stukjes gelegd
de puzzel van mijn leven
zijn uiteindelijke vorm gegeven
maar alles voelt emotieloos
heb nooit de goede kleur
kunnen bekennen in wennen aan
de kleine scenes gaan
daar smeult en vonkt de liefde nog
plaats en tijdloos zonder gêne
maar het vlakke
overheerst zwart wit
in een bestaan met grijs gezicht…
iets niet zeggen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 je wilde iets zeggen
maar je wist niet wat
dus je zei niets
en later had je spijt
had ik zelf maar iets gezegd
dan waren er tenminste tranen
maar wel te laat
waarom ben je altijd te laat
zeg eens iets voor de verandering
want je zegt niets, waarom zeg je niets
ik ben kwaad zo kwaad als ik ben
op de zwarte regenwolken vandaag…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
Het mensonterend tafereel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
891 het glas was zwart
beroet door de walm
van een kaars die
te weinig zuurstof had
het bacchanaal
liep ten einde
hoewel de gordijnen
de dag nog buitensloten
gebroken glas
gevallen flessen
geknoeide drank in de
stank van asbakken en bier
nee ik was niet hier
maar zie het mensonterend
tafereel van veel te veel
doe niet mee aan dit vertier…
Gedachten jagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 Als onweerswolken
Vol donder en bliksem,
Dreigend zwart getooid met
Verraderlijk zilveren rand,
Jagen oncontroleerbare
Gedachten door mijn brein -
Ze gaan er met mijzelf vandoor,
Zonder dat ik ook maar een moment
Boven mezelf word uitgetild -
Gedachten jagen,
Gedachten jagen,
En laten mij dingen doen
Die ik van mijn leven…
Woordwonden
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
692 Uit eerbied voor uw schrijven
reageer ik niet
uit al uw woorden voel ik stilte
al zou ik er toe neigen
de minste liefde
voel ik niet
uit al uw wonden
stroomt inkt
naar de rivier
van nieuwe woorden
zo zwart als uw geest
ben ik in uw stilte geweest
zo duister als de nacht
voel ik uw onmacht
in de woordwonden
van uw tedere ziel…
H E R F S T
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Stormwolken kolken de lucht
vogels op de vlucht
wieken van vleugels op de wind
kijk omhoog aardekind
en zie wat je van waarde vindt
zwart de nacht
duister een oor te luister
in kracht en onmacht
rood de lichtende mond
van de ochtendstond
als herfst haar goud ontvouwt
en het lentekind rouwt
om het groen van toen…
Wie ben ik?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.226 Wat ben ik
Een contractant, de zwarte Piet!
Nummer zoveel die er niet toe doet
Minderwaardig in een hoek geduwd
In hun hiërarchie besta ik niet!
Novii (c) 2014…
dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 in nevelige duisternis
twee figuren in zwart
zonder gezichten
met de ruggen naar
me toegekeerd
met niet meer dan
een vlek
een luchtspiegeling
ben ik toeschouwer
van een bal masqué
de duisternis houdt
me tegen het
licht van een
wankel blind
bestaan
tot het licht onthult
hoe ze draaien
hoe ze golven met
met hun torso
hoofden…
Verbroken Zegel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 depressie kan verworden
tot sluipmoordenaar
zij dringt ongevraagd binnen
in schijnbare veiligheid
waar wijkplaats zou zijn
het benauwende net
wordt aangetrokken rond
resten levensblijheid
duister groeit tot
morbide zwart, verstikkend
is de ademnood
angst gruwt met golven
hoeveel kan een mens verdragen
vóor hij het zegel verbreekt…
Waarom wolven huilen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 Zwarte Pieten,
zijn allang geen slaven meer,
als werknemers van Sinterklaas.
Blanke slaven,
die lang geleden sloofden,
en nu machtige consumenten zijn.
Maar opgefokte honden,
in bezit van laffe meesters,
lopen nog steeds geketend aan hun lijn.
Beseffen wij mensen eigenlijk wel,
waarom vrije wolven huilen?…
zwijgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 ik ruik het zure zweet
van oom Antoon
de weeïge lucht
van de rozenstruik
ik voel het duizelend verdriet
onder de ruisende bomen
de bevende angst
achter het masker van de lach
ik hoor bijen zoemen
onmachtig wonen we
op uiteengescheurde planeten
foto's zwijgen in zwart-wit…
Biodio 2 Vuurrode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
713 Rood haar, geen
goede grond, dacht
zij en trachtte de
schok van de ouders
na 2 zwart en 1
blond voor te zijn.
Op de 4e dag
viel het doek
voor haar,mij,
kreeg zij ontslag
en ik, 1 vuurrode,
op schoot genomen.…
Trump wint nipt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Hij, Donald won nipt
met 4 stemmen
op haar, Hilary
4 wilde jaren volgde
maar de verlossing kwam
in 2021
in een vrouw, zwart
een mens met
visie, empathie en levenservaring:
Michelle Obama
en Barak haar man werd
de leukste first man ooit
'a real black gentleman"!…
Roetpiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 De oude moegestreden Zwarte Piet
Wordt nu door RTL opzij geschoven
Alleen de kleine Halbe blijft geloven
En roept dat hij het als een aanslag ziet
‘T is of hij op tv solliciteert
Als nieuwe witte knecht van blonde Geert.
(Een kraag een muts en nog wat veegjes roet
Als schoorsteenpiet doet hij het denk ik goed.)…
Oma
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
748 Een kluwen wol, twee breipennen
een glimlach die maar niet verdween
koffie zwart, twee zoetjes
bij haar had wederom de zon geschenen
maar een dag legde zij haar pennen neer
keek dwars door je heen
de glimlach nog vaag
geen koffie meer, geen zoetjes
waar een lach eens heerste,
kwam heel traag
een traan.…
ondraaglijk daglicht (de moeder 3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 het bezwerende ritme
van haar zang reikt voorbij
het ijle verwarde
gefluister in het woud
de moeder wil haar kind
het daglicht laten zien
het optillen het
bevrijden van de dood
men wrikt haar los van de
kist die in diepe
zwarte aarde verdwijnt
in het ondraaglijke
daglicht valt het broze
leven in scherven uiteen…
Nachtelijke onrust
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
621 Intensief in beeld
leven herinneringen
in één gedachte
op een zwarte bladzijde
dat sterrenhemel omringd.
Schitterend gekleed
belicht op het podium
in de eeuwigheid
blijf jij mijn inspiratie
die mijn nachtrust beïnvloedt.…
Wat me dwarszit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Een verzameling zwarte gaten,
zonder sterren bent u niets. Ik
zou uw duisternis niet verdragen.
Bij gebrek aan beter smeek
ik de verlichte hemel.…
Haar familie is haar passie haar thuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 Ze heeft zwart haar en een vrolijke schaterlach.
Ze zoekt het lied van hoop.
Stemmen die stralen.
Maar haar familie is haar passie haar thuis.…
Achter glas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Jouw foto op de tast
Naast twee rode rozen
Een zwart lijstje er omheen
Zelf uitgekozen
De rozen verwelkt
Ze hangen gebogen
Al tijden het
Scharlaken verdrogen
Jouw ogen, jouw glimlach
Gevangen achter glas
Jouw parfum, jouw lippen
Nooit meer zoals het was.…
Met haar doornen bloot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 In dit decadente
gedeelte van de kosmos
zwijgt de rede
en bedekt een zwarte wolk
het verstand
dat buiten aan
de hemel
hangt dat zodanig door
het vlees is bezwalkt
dat men de mens
niet meer
met nieuwe inzichten
kan verrijken en iedere poging alleen
maar paarlen voor de zwijnen
gooien wezen zal
zij is als een roos…
het binden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de tocht langs
zwarte zeeën en
vreemde rivieren
voert niet naar de
plaats waar alles
weer goed komt
waar zwaarte in
gewicht te vangen is
een handbreed
aan dagen laat
vroeger stapvoets
over de brug verdwijnen
naar de overkant
van verloren tijd
een bittere schreeuw
vernielt de keel:
bevestig ons…
Wanhoop (in tranen)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 (Gezien in De Kunsthal te Rotterdam, 6 februari 2011)
Op haar knieën
Voorovergebogen
Mooie, zwarte
Lange haren. Handen
Bedekken haar
Intens betraand gezicht
Vanwege wat en waarom?
Heeft z'op golven
Van innige liefde
Hevig gedeind
Of is het pijn van een
Leven niet te
Leven, daar de wereld
Zich om leegte bekommert?…
De ganzen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Rechts het weiland waar ganzen met zwarte
halzen landen. Mijn passen vertragen,
ver de bocht voorbij hoor ik nog steeds
het gakken en het gulzig rukken
aan de grassen.…
Panoramaraam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
339 Onder de groene pracht
van kroos draait de zon
weg, vissen verdwijnen
natuurlijk
wonderlijk evenwicht
van de nacht
het bedwarme waterfilter
van zilveren en zijde-
zwarte gevoelens
de woekerbloemen
op golven van eb en vloed
onder de grote najaarsmaan
en mijn liefde deint
heen en weer tussen vrienden
en verloren…
Lijnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
266 Als een kleurplaat,
die wacht op haar maker
De lijnen, ze volgen elkaar
Nog niet wetende waar en wanneer ze zullen eindigen
Zwarte inkt, wit papier
Onschuldig, zonder vlekken
Verlangend om tot leven gebracht te worden
Als contouren van iets
dat nog ontstaan moet
Ze hebben een begin en een eind
Maar alles binnen de lijnen is nog schoon…