Netgedichten

netgedicht (nr. 89.218):

Lijnen

Als een kleurplaat,
die wacht op haar maker
De lijnen, ze volgen elkaar
Nog niet wetende waar en wanneer ze zullen eindigen

Zwarte inkt, wit papier
Onschuldig, zonder vlekken
Verlangend om tot leven gebracht te worden

Als contouren van iets
dat nog ontstaan moet
Ze hebben een begin en een eind

Maar alles binnen de lijnen is nog schoon
Omdat je bent vergeten
Hoe je de kleuren moet gebruiken.