7715 resultaten.
Waterval
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
737 Achter het geklater
kijken wij samen
naar de Stem van ooit
die uitstort
in ons willen horen
ze doorboren ons
verloren klanken
suizen onophoudelijk
in de leegte
toch, jullie
vergeef mijn suizen
verhoor mijn stilte
in jullie verlangen
zijn woorden vergeten
wordt zwijgen verstaan
bedwongen word ik
in het alles geven
uit eigen Naam…
Donker
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.613 De zon streelt haar zwarte haren
en rustend op haar knieën smeekt zij om leven
want de donkere nacht
nam haar ziel weg van haar
Ze spreekt met haar ogen, die het licht niet meer zien.
Aleen maar donker
Alleen maar donker…
Rust
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.012 Je weet dat ik ongedurig ben,
de kalme golven van de zee
namen ooit mijn ongeduld met zich mee.
“We zien elkaar morgen, oké?”
Ik leg me er bij neer,
ook al doet ieder woord zeer.
Er is geen windkracht
die mijn onrust kan beschrijven.
Dat zal dan altijd wel zo blijven.…
Stil maar
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
962 het kind wijst
naar de bomen die traag
met winter antwoorden
iemand zwijgt, iedereen
sneeuwt
en de haren van het kind
worden wit
als uit de slaap
gebeden staren, stil te volgen
op haar huid
een vrouw wijst
naar de winter, in de ochtend
jaren later
en vraagt haar naam
aan vlinderbomen
iedereen zwijgt, iemand
sneeuwt…
tijd van leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 geen verdienste doch tijd van leven
zoals men dat nu eenmaal van je verwacht
als spoorman echter op de hielen gezeten
door de klok wist ik mij gehaast
door telkens weer een andere trein
zo gingen jaren als stations aan mij voorbij
waarbij de vertraagde tijd geen naam mocht hebben...…
Peutertijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.083 Peutertijd
de eerste stappen zijn gedaan
wat je aanraakt krijgt een naam
de bakens worden meer en meer verzet
je wil,
als een bloem nog in de knop,
doch zichtbaar reeds omhoog geschoten,
zoekt grijze grenzen op
de spiegel van je zijn is
ijl en transparant
de landkaart van je leven
zonder vaste rand
je zoekt
je kijkt verwondert…
ochtenden zonder ogen
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
813 als een moeder zwijgt
en haar kind dichtvouwt, dat van nergens lijkt
te komen
in een niets dan lege kamer
van onverschilligheid
vraagt het kind zich dan niet af
of zijn naam bestaat
in gedichten, vernietigd door
gebrek aan gelijkenis
en zal de stilte dan het einde vinden
in verwilderde dromen
wetend dat de werkelijkheid
die…
Naamloze nachten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
948 kom toch, treuzel niet
krul je vingers om de mijne
en gehoorzaam je voeten
die allang de juiste plaatsen zien
kom toch, verzet je zinnen
proef de nieuwe stilte
rond je vergeten naam
de toekomst is nabij
kom toch, stap uit die
lege dromen die niets meer
toevoegen aan je wereld
kom toch en geef je leven lucht…
als een taxi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
896 ze was als een taxi
ze nam iedereen op
taxerend taxiënd
de wereld op z'n kop
ze was als een taxi
iedereen reed mee
maar na vele ritjes
nog steeds niet tevree
ze was als een taxi
werd veel gevraagd
maar er was er geen
die haar heeft behaagd
ze was als een taxi
alles en alles kon
tot de motor haperde
en het sterven begon
ze was…
tweetakt
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
795 jij hebt het nooit geweten
de eenacter, opgevoerde brommer
ik nam de wijk en week uit
stond schuin tegenover jouw kamer
vreemd vertrouwd met een onbekende omgeving
maar jij gaf nimmer thuis
ik stond buiten de werkelijkheid
gordijnen kierden niet
onverrichterzake keerde ik weer
naar wat eens was, mijn huis…
Uitgebloeide papaver
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
987 ik drijf de leugens naar je toe
omarm ze maar
ze zijn van jou
-altijd al geweest-
al dacht je niet
dat ik ze ooit herkennen zou
ik nam ze aan
-tijdelijk weliswaar-
ze smaakten zoet
maar rispten op
door hergebruik
-genazen me voorgoed-
omgekeerde zinnen
op de kop gesproken woorden
zijn aan mij niet meer besteed
ik draai me om en proef…
vaalrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
984 zondagochtend
eind september
om het kasteel
nog dieprood
zie ik de rozen
stilaan afwaarts gaan
zij geuren steeds
meer aangeschoten
met of zonder naam
geraniums blozen
onvermoeibaar
lila en vaalrood
snedig op de vijver
hoor ik het gesurf
van wilde eenden
halfvermolmd schier
spant stokoud
een houten brug
haar rug…
Ballonnen en slingers
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.454 jij hebt me
jarig gemaakt
op het stilste
moment van de dag
met je ogen op morgen
ontmoet ik je lach
samen de eerste seconden
aan het begin van de nacht
intiem met ons twee
maar jij nam me mee
met ballonnen en slingers
op het feest voor beginners
alles is nieuw
naar lichaam en geest
in heel mijn leven ben ik
nooit zo jarig…
Kleine lichtpuntjes
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
609 van brood en wijn
proef ik klaarwakker je naam
in het rood
wanneer duistere wolken samenpakken
de maan en sterren verbergen
het uitzicht
in een vreemd geworden wereld
van vervuilde luchten en
misverstanden
is er geen taal of teken
die onuitgesproken, of ongeschreven is
zijn er kleine lichtpuntjes
van uitersten die elkaar raken
in…
Voor wie haar wil kennen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
941 hier ontwaakt de jonge vrouw
tussen stof van gisteren
en een minnaar met zijn voet tussen de deur
lichaamstaal raakt verward in het laken
ze lacht, de nacht gelaten bij de maan
schampt de dag haar grijze ramen
gedachten verbergt ze tussen lingerie
voor de naam die haar wil kennen
ze moet gaan, voorbij het oude vuur…
Spiraalde zwart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 we wolkten
op de wind in
vederlichte lagen
nog voerde wit
wollig gekruld
de boventoon
maar de thermiek
spiraalde zwart
de onschuld binnen
het buien
kon beginnen met
een eerste bliksemflits
maar in ontlading
verregende het zwart
de wind nam langzaam af
wij wolkten
weer geboortewit na
de laatste donderklap…
Kwik als zilver
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.755 Steen der wijsheid
met de post gekregen
van een meer dan goede vriendin
in de hand gewogen
bewogen gedragen
de kracht gevoeld
de energie gekregen
om door te zetten
naar lichaam en ziel en geest
te luisteren
dankbaarheid, liefde en warmte
voor jou, die wist
datgene ik nodig had
een naam noemen hoeft niet
ze leest met haar hart en ogen…
Dag lief kind
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
822 moeder kolft het warme melk
en geeft de kat te drinken
smeert wat zalf in de tepelkloven
en heeft geleerd om in God te geloven
zij schreit ter wille van de klok
terwijl vader staat te wroeten
in de aarde van zijn laatste tuin
draagt zij haar dode kind
naar het raam
en noemt zachtjes
zijn nieuwe naam…
Het dak
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
821 Jij bewoog mij
daar het huis te bouwen
met een dagelijkse krant
en een dichteres op het dak
en ze sprak daar over het weer
over de oorlog en eindelijk vrede
tussen ooievaars en zomerregen
liefde ze de kinderen en mijn wiegend lied
nam ze op in haar vloeiend repertoire
vol speelse zomer woordenzinnen
zag ik het dak vaak als de hoogste…
Mijn slopende proces
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.788 Het gaat heel langzaam,
Nu pak ik je stem,
Ik heb een naam,
Nog even en je hart zit klem.
Ik stel me voor,
Dit is mijn proces,
Tot het einde ga ik door,
Aangenaam, ik heet MS.…
Momenten van vergetelheid
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
540 ze kent nog de namen
van bloemen
herinnert zich veel
van de glans
van de dag
van toen
maar op het vuur
staan de eieren te ontploffen
is de rijst vaak
zwart geblakerd
in de pan
het doet haar pijn
de momenten van
pas nog kwijt te raken
een stille traan
als ze zich weer eens vergist
of vergeet
dan kan zelfs
de wind niet meer…
lief klein mensenkind
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.638 Lief klein mensenkind,
je naam was al bedacht.
Lief klein mensenkind,
't heeft niet zo mogen zijn.
Lief klein mensenkind,
het doet mijn hart zo'n pijn.
Lief klein mensenkind,
al ben je nu een ster,
je blijft mijn lief klein mensenkind,
ook al sta je nu zo ver!…
Nummer B 0698
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
778 laat zijn tranen over Poolse akkers lopen
bijtende kou kan hij verdragen
maar nooit, slijt het snijden
van stilte
in voetstappen die vertragen
weer ziet hij de barakken
waar zijn ziel werd vermoord
en waardigheid verkracht
hij brengt zijn hand naar de borst
zijn stem stokt, ze stalen mijn naam
ik werd nummer B 0698…
Vernieling
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
913 Doña Juana
trok een spoor van
vernieling
strijd
bevrediging
door alle levens
op haar pad
zowel dat van haarzelf
als die van derden
dusdoende nam ze proeven
met varianten zonder tal
techniek
geslacht
moraal
en
wat dies
meer zij
vermoeid
viel ze nu terug
op aow en www
want Don Juan
had ze al dood gepest
olé…
Rouwproces
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.677 Zwart waar ik kijk heen
Onwerkelijkheid
Een witte grafsteen
Onbegrepen waarheid
We lopen samen
Samen in het licht
Ons beide namen
In leven gegrift
De wolken huilen
Niet kunnen schuilen
Dan een witte steen
Huilend en alleen
De werkelijkheid
samen maar apart
met als onderscheid
Witte steen, verward…
Hunkering
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.118 Marktkoopman in wijze woorden
de spullen zijn je toch de baas
het gebed dat wij verhoorden
zet weinig bloemen in de vaas
verscholen in een regenjas
hou je de hunkering tegen
al jouw gedichten die ik las
zijn aan ons niveau ontstegen
wie het pensioen nakend ziet
verkoopt alle volle kramen
tegen het geestelijk failliet
van de meesters zonder namen…
rotonde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 rond en rond de straat
niet hier of daar -heen, maar alleen
naar voren
waar wat richtingwijzend blik
de weg wel vindt en zij slechts volgt,
alleen gelaten door een lege hand
die enkel nog de band herinnert
uit een tijd
waar kinderen vanuit zichzelf
haar naam herkenden
verder is ze reeds die liefde
en hun ogen
kwijt…
Ouders
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
1.425 Soms wordt het je allemaal
teveel diegene die je meer
dan vijftig jaar lief hebt wordt
langzaam een vreemde
jarenlang lief en leed gedeeld
maar nu lijd ik door het leed
je wou nog zoveel doen
maar het lukt niet meer
het doet pijn om jullie
te zien lijden
maar zolang ze mijn naam
nog niet vergeten is
geniet ik van haar liefde…
Verder voorbij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.709 Zoek jij mij ook zoals ik jou
in alles wat veel verder gaat
dan het voorbij
of slaap je zacht in mijn berusting
droom je met me
als de nacht ons album openslaat
hoor jij mij ook zoals ik jou
om antwoord vragen
in de echo van oneindigheid
en schreeuw jij dan
net zoals ik
het stille van jouw naam
*Zoals elk jaar…
De schaduw voorbij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 zag je arm
opgestoken
in de menigte
een hand
die wenkte
of zwaaide
ik kwam
er niet uit
wilde bij jou zijn
drong langs
de mensen
trapte op tenen
vloekte de
schaduw voorbij
want jij
een open plek
in de eerbied van stilte
jij was gegaan
zag nog je arm
vingers en hand
alleen ik kende je naam…