3375 resultaten.
Spreken met vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.933 Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend
zacht om te slapen, zacht om te vergeten:
zand dat vervloeit en water, ongeweten,
herinnering en droefheid voormaals onbekend.
Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen
met sterren ’s avonds een onblusbaar vuur
en, rond uw eiland, het traagstromend water.…
Uitwaaien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Vechtend tegen de wind met je hakken in het zand.
Uitwaaiend en genietend van die natuurkrachten.
Weg negativiteit weg nare gedachten.
De wind waait dwars door je hoofd.
Alleen nog positief alsof de wind je verdooft.
Uitwaaien heerlijk bij die ruwe zee.
Die harde wind neemt al je zorgen mee.
Schelpen zoekend aan de waterlijn.…
Transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
657 Als een lelijk eendje
Sloot je jezelf buiten
Want je wilde niet zijn
Zoals zij
Als een kip zonder kop
Deed je alles wat zij niet deed
Zolang je maar niet was
Zoals zij
Als een gekortwiekte struisvogel
Stak je jouw gevoelens in het zand
Want je mocht niet egoïstisch zijn
Niet jaloers of gemeen zijn
Niet zijn
Zoals zij…
Bos der drogredenaars
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
738 schuilen bij het trefpunt
neem een bijl mee zodat wij kunnen hakken daar
waar het nodig is en omdat wij het meer dan zat zijn
strooi hier en daar broodkruimels tegen verdwalen
kabouters zullen ons hier de weg niet wijzen
hou je standpunt van vertrouwen goed in de gaten
laat vooral je eigen stem horen in de woestijn daar
waar het beleid zand…
Het familiediner
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 Het zijn van die families waarvoor
de Evangelische Omroep soms een
zo'n 'zand erover dinertje' organiseert.
Hiervoor is dan vaak leeuwenmoed
nodig, want zo'n dinertje valt wel
eens verkeerd.
Vooraf echter zoekt men naar verzoening.
Naar een gerechtigheid die goed verteert.…
Texel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
693 felle lichtstraal
wel duizend keer
in de heldere maneschijn
met ontelbaar veel sterren
en reuze veel gein
zonder de rust te versperren
al zittend in de duinen
met overscherende meeuwen
de zon die ons doet bruinen
maar ook laat geeuwen
komen we langzaam tot rust
op het Noord-Hollandse eiland
terwijl de wind zacht sust
over 'brandend zand…
Lege woestijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 ik heb al
genoeg getoverd
ben ontgoocheld door
zaken die anderen mij
probeerden wijs te maken
met aladin
dicht bij de hand
schijnt mijn lamp op
lege woestijnen waar wind
giert door onbenoemde pijnen
het oorlogsschroot is
kaal geschuurd door zand
nog glanst onwankelbaar staal
dat zijn positie niet
prijs heeft willen geven
waar sprookjes…
De seizoenen lijken op te schuiven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
730 een hoedje komt omhoog uit het zand
glanzend in de het zwakke zomerzonnetje
glimmend als een bruin ballonnetje
nog onwennig balancerend voor de juiste stand
hij valt me op, naast het pad, tussen de bomen
een der eersten die ik in de Maashorst heb ontwaard
mijn laatste foto heb ik voor hem bewaard
is ’t niet een schoonheid, die opeens tevoorschijn…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 vluchtig dwarrelt zand
over duizend sporen
geselt palmen waaronder
psalmen ooit zijn geboren
een geitenhoeder lacht
als hij de kudde drijft
grijnst als wind de hoofddoek
van een schone verwaait
een vredig dorpsdecor
waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft…
Vrijbroekpark
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 twee eksters verborgen in het lover
kijken me schuin en sinister aan
zo van " jij hier zomaar te zitten
en er moet nog zoveel worden gedaan"
Verrekt toch die kleptomane vogels
hebben dit keer het gelijk aan hun kant
dus zet ik mij weer in beweging
en kuier door slijk en door zand.…
Hoeveel is niet meer te keren
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
700 zoveel onheil hangt er in de lucht
en hoeveel is niet meer te keren
dat is waarom meeuwen cirkelen rond en rond
vergeefs op zoek naar veilige landingsplaats
maar het komt van overal
zand aan het strand werpt barricades op
en dan de raven... al die raven
een wig is snel geslagen
open handen kunnen vloed niet tegenhouden
die verzwelgt wat…
Zo vroeg (in Nijnsel)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
576 aan de rand van dit bescheiden dorp
dicht nabij het begin dat leidt naar de kim
zie ik over vlakke velden en akkers
waar langs bossen en tussen oevers
de Dommel door ons Nijnsel stroomt
een waas van pril groen over zwart zand
ik heb het plots door, 't raakt mijn hart;
word door dit teken der natuur overmand
het is toch winter, in een windvlaag…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
Uppsala
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Wat zou ik lekker lezen
op het warme, mulle zand,
op het ritme van die Zweedsen
die flaneren op het strand.
Hun Uppsalaans is kruidig, hun blikken familiair
dus trek ik gauw mijn buik in en waan me musculair.
De herfst klopt op de deuren
en bijt weldra augustus dood,
hij smoort de zomergeuren
en blaast de lindebomen bloot.
En dan !…
Veranderend tij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
605 Als ieder roept van ach en wee
is dat een taal of teken,
in stilte is het zand, als loper uitgeweken
en heeft zich neergevlijd als banken in de zee.
Een man met bierplezier tuurt over zee
hij ziet een zeehond met eenzelfde buik
maar kinderen leven zich al scheppend uit
vandaag bevrijd van rekentoets en saai dictee.…
Kwetsbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
433 Er is een horizon vol zwaartekracht
gestorven in geruchten uit een droomland
alsof er een boot met een vergeten ziel
door het warme zand van de woestijn vaart
alle emoties zijn weer als die van een kind
een geest danst rond kwetsbare schoonheid
maten komen zij aan zij, eenzame wolven
verliefde libellen zweven in die ratio
tussen weifelende…
Ooster-/Westerrreide
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 niet bestond
Keno tom Brok
de hoofdman
uit Oostfriesland
de overkant
nu Duitsland
stak hier
de sluisdeuren in brand
sindsdien hebben eb en vloed
in Reiderland wel
vrij spel
op de Punt van Reide
ook met Google Maps
zie je de fundamenten
van Westerreide goed
de rest is verdronken land
in eb en vloed
zeehonden slapen
bij eb op het zand…
JETRO
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Mozes' schoonvader houdt in woestijnland
zijn kudde van steeds zwervende schapen,
zoekt met vrouw, dochters en beschermend wapen
een waterput, loopt door meedogenloos zand.
Bij een groep struiken houdt het gezin stand.
Zijn hier misschien vruchten te rapen?
Ja, de nacht belooft verzadigd inslapen,
rustig gewiegd door Goddelijke hand.…
Dagdromen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
527 Op vele korrels goudgeel zand schreef ik je naam
al blies de wind uit volle kracht en al haar macht,
langs heel de Zeeuwse kust niets vernietigde je faam.
Ik heb daar zitten dagdromen tot ver in deze nacht.
Je liep daar in gedachten weer compleet recht
ik wilde wel op dit stuk strand voortaan wonen.…
Schuimkoppen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Als ik wil schrijven
een soort gedicht of een lied
blijven woorden als op golven drijven
en verdwijnen onder koppen schuim
vaak over seizoensgebeuren
of emoties van vreugde, soms verdriet
natuur en vreugde wil ik uiten
het ander liever niet
teken wat harten in het natte zand
terwijl ik bezig ben komt vloed
breken golven op het land…
Schuilhut van de tempelzee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
438 Kom laten we van liefde genieten
in de schuilhut van de tempelzee
waar kabouters het gereedschap dragen
de duinen gevoelig voor zoveel zand
ver weg van alle vaccinaties
enge ziekten en menselijk leed
om ons te louteren in naaktheid
wulps en welig als de liefde dat wilt
we hebben er niet voor gekozen
ons als wollige schapen te gedragen…
Momenten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Ik heb je neergelegd in een bed van zand.
Jouw naam gegrift in steen.
Blauw als het water waar je zo van hield.
Zo lang, zo lang alweer geleên.
'k Beleef nog altijd die momenten,
van hoe ons samenzijn begon.
Ik kan ze niet vergeten, omdat ik toen mijn leven,
pas leven noemen kon.…
ZIJN HAND OP MIJN SCHOUDER
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
545 Ik ging en ging maar verder door
toen ik plots iemand vermoedde
In mijn spoor
en toen ik verzeild zat in het zand
voelde ik op mijn schouder,
een hand , een stem die zei:
vlucht niet voor uw kruis
zoek de weg terug naar het Vaderhuis
het staat heel dichtbij, -
Hij houdt u staande aan Zijn zij
en het was of ik plots stond
weer op mijn eigen…
Pen papier en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Ziet gij als boreling in polderland
Zee kuu als trotse nieuwe medelander
Taalvaardig een volwaardig Nederlander
Geen gat of been in kleien met los zand
Geen nood leef je hier uit in 't Vrije Woord
Rond Biesbosch Westerschelde en de Maas
De Wormer Schermer Purmer Beemsterkaas
Van Gouda Gaasterland, ooit van gehoord?…
Savannedochter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
454 Al klinkt je stem uit tropisch niemandsland
Je streelt mijn oor en kust mijn zachte hand
Ik spring voor jou niet zomaar uit de band
Voor jou zet ik mijn leven aan de kant
Ik wijlde met je in het brandend zand
d'Afrique Centrale, maar zonder palmenstrand
Je stak mijn eenzaam bonzend hart in brand
Savannedochter, ruwe diamant
O mijn geliefde…
Dordogne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Het wordt mij droef te moede
als ik lees
Van violette heuvels in het zand
En hopen puin van bergen steen op 't land
Het tranendal van weduwen en wees
'k Zie liever Flora bloeien in 't decor
Van Puy-de-Dôme, Dordogne
en Lozère
Ardèche, Haute-Loire, Vaucluse
en Isère
Van Franche-Comté, Savoie
en de Côte-d'Or
In koele meren onder…
Het Valt Wel Mee
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
634 mij mankeert van alles wat
daar word je echt niet vrolijk van
maar als je naar hem kijkt
dan zie je dat het nog slechter kan
en zij rijdt met een zuurstoftank
in een elektrische rolstoel
wat ik dan denk
zeur niet – houd je smoel
toch het gas raakt wel op
en we steken onze kop
heel diep in het zand
in wat voor tijd zijn we beland
maar…
Kwetsbaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
423 Er is een horizon vol zwaartekracht
in geruchten uit een dromenland
alsof er een zeilschip met een vergeten ziel
vaart door het warme zand van de woestijn
Alle emoties zijn weer als die van een kind
een geest danst rond fragiele schoonheid
maatjes komen zij aan zij, eenzame wolven
verliefde libellen zweven in die verhouding
tussen wankelende…
Woestijnkamelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 nog klonken
uit de verte
de schreeuwen
van woestijn-
kamelen en
knarsten het
door lucht
gedragen zand
tussen kies en
spaarzame tand
de wind was
opgestoken
daarom hadden wij
de opgravingen
onderbroken om
in rustiger tij
verder te gaan
aan een nieuwe
opening van het
gangenstelsel
wij proefden al
de lucht die daar
eeuwen in…
Proud mary Yokotjang
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 Zij zong van paradiso Indië
En eenmaal in haar nieuwe vaderland
Van cimeroni en van brandend zand
Zelfs 't nieuwe volkslied van Maleisië
In 't kikkerland bezong ze soerabaay
Haar private dancer was een liefdeslied
Al rees haar ster, proud mary
zong ze niet
Te zoet voor river deep en mountain high
Zij was geen podiumbeest
als miss…