8622 resultaten.
Grootmoeder
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.776 Soms bekijk ik nog haar foto
Dan kijkt ze terug
Zoals een mentor z’n leerling
een moeder haar zoon
een martelares haar goede zaak
een kenner z’n materie
een kind z’n speelkameraad,
dan knipoogt ze
een dartel katje
van 90 jaar
Dan kijk ik weg en zeg tegen mezelf
"Het was eigenlijk gewoon maar m’ n grootmoeder"
Een leugentje om bestwil…
aan sarah
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.428 als tranen ontoereikend zijn geworden
en je het lachen hebt verleerd
als je kijkt door een nevel van onverschilligheid
je handen niet meer kunnen liefhebben
als je moe bent van het vechten
het eindeloos praten uit een lege doos
als je geleefd wordt in luchtledige ruimte
en bewust geen weg meer zoekt
dan komt een klein meisje
met wapperende…
Elenore
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
2.454 Denk dat ik je maar dierbaar bijzet
in de doos van onvervulde dromen
één van die punten, die ik niet heb bereikt
Bij nacht op zoek naar jouw aanwezigheid
je opnieuw van dwaallichtjes maak en meng
met witte wieven voor damp en luchtigheid
's Morgens de lakens terugslaan, uitrekken
je bent geweest en hebt dingen verplaatst
automatisch het…
Hoop kind!
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
1.254 liep als jij van mijn dorp naar de stad
waar ik voor vreemden ging sloven
omdat ik honger had en dorst
voelde mijn lippen bijtend kloven
ik ken je al zo lang lief kind
heb jou heel stil gedroomd
vroeger toen ik dertien was
bij sfeermuziek die treurig toonde
in een deuropening gekluisterd
kon ik in klank impressies horen
leefde ik in jouw…
Zwaan
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
990 aan
haalt zuurstof uit de lucht
snerpend haar neusgaten vult
breekbaarheid een aanfluiting maakt
zelfs die van het verliefde hart
de pijn onschadelijk verdrijft
Haar blik omlaag ziet ver
nog steeds niet hoog genoeg
rook van verbrande veren
verlangen daar weer te zijn
waar aarde lucht en water kust
zachtheid haar drijven doet
eenzaam…
Ernstig, eerste gezicht
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
943 gestapeld
alles paste precies en jij vroeg
hoe het ging of het geen pijn meer deed
in de diepste gewrichten van bestaan
hoe je eens kwam en alles nam
ziel, geest, lichaam en in de vlam
van licht het zelf niet herkende
me nam omdat ik er toevallig was
We leefden van geruchten en eenmaal
verstomd, verdween jij net als ik
om weer vrij en eenzaam…
love/hate me
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
1.689 kapot, verscheurd,
opnieuw geplakt
en weer losgehaald.…
Geen fata morgana
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
803 in niemandsland
pak ik je hand
in ogen op verloren
stappen in het zand
van de woestijn markeren
slechts je laatste sporen
mag ik in groen weer de
oase zijn nee geen fata morgana
wel je paradijsje na alle pijn…
VERLIES
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.292 Woord dat je bent
zo weg en denkelijk
verloren gelegd
ik zoek je
tevergeefs op alle juiste plaatsen
je naam roep ik
nee fluister ik verliefd
je vrezend je beminnend
de vreemdeling die je werd
in mijn gedachten
uitgewist
als slecht geschreven
letters aan elkaar gerist
verlies ik de herinnering
aan jou als grijze haren
op mijn kussensloop…
Wie ben ik ?
hartenkreet
3.1 met 24 stemmen
1.218 Die lieve kleuter
veilig op schoot
bij haar moeder
die warmte bood?
Dat kleine meisje
daar op het strand
in de storm struinend
aan vaders hand?
Die drukke bakvis
vól levenslust,
die voor het eerst
haar liefje kust?
De zwoele puber
boordevol hormonen
die het liefst niet meer
thuis wil wonen?
Die jonge vrouw
met één verlangen…
schoen op de snelweg
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.086 zomaar ergens op de snelweg
een verloren schoen
één van een paar...
ze zullen elkaar missen…
Mama’s prinses
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.187 Zoals een groen blad
trouw aan de dorre plant
eenzaam stil verdroogt.…
onder de treurwilg staat haar bank
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ze telt de bliksems
haar wolken breken
ze vraagt: schipper mag ik overvaren
en het meer wordt een blaasjestapijt
er is geen boot
nooit
is er een boot…
kleine baai
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
805 kleine baai
je bent zo stil vandaag
ik hoor je gefluister niet
er vervaagt een zeilboot
triest en traag
kleine baai
nu kraken krekels mijn schedel
wijzen cipressen mij na
alles waarin ik geloofde
dreef het verdwijnen
achterna…
heil
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
732 ze danst op de marmeren tafel
waar geen klimop groeien zal
en reikt de roemers aan
zegt heil tegen koperen luchten
maakt van de sterren haar bondgenoot
onder een waakzame maan
enkel de naam onder haar voeten
geeft grip op realiteit
in de schaduw van haar kruis…
wolkenpijn
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.140 ik kijk omhoog
en
de wolk is groot en wit en prachig
en allemachtig
kijk
hij lijkt op mijn ongeboren kind
een foetusafdruk in de lucht
en
ik voel weer de pijn
nog steeds als dolken
nu
komend via de wolken
in mijn nietmoederzijn
zucht
ik kijk nog
en zie alleen nog nevel…
Gesloten Hart
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.445 Het licht dat schijnt
uit je ogen
heeft je verblind
hoe anders
zag je niet
dat een ziel als ik
schijnbaar liever
in het donker zit?…
helderheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
700 eenzaam staar ik in de verte
waar de sluier van de mist
langzaam verdwijnt
alsof hij wist
dat ik hier sta te zoeken
naar een beetje helderheid
voor mijn sombere gedachten
en zegt: nu is het tijd
om je hoofd te laten rusten
even stil te blijven staan
en je gedachten stilletjes
even weg zien gaan
roerloos staar ik in de diepte
langzaam komt…
Wachten (Cohen vertaald)
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.216 Ik heb gewacht mijn liefste
ik wachtte dag en nacht
met een gebroken zandloper
mijn halve leven afgewacht
ondanks invitaties
waarvan enkele van jou
bleef ik wachten op het wonder
het wonder dat komen zou
Laten we nu trouwen liefste
we zijn al lang genoeg alleen
we kunnen samen eenzaam zijn
jij wacht toch eveneens?…
waar niets alles is
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
802 weemoed kleurt de lucht grauw grijs
snijdt littekens in mijn ziel
maar hoog boven winden
spreidt meeuw haar vleugels
hoger steeds hoger draagt zij de pijn
ver boven ruimte en tijd
geen stilte geen lawaai
niets is alles - alles is niets
haar klagelijk gehuil verdwijnt in nevelen
op vleugels gedragen offert zij zich aan de zon
terwijl tussen…
Jij vond haar ...
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
1.231 Gevoel
zoveel mogelijk
weggestopt,
vooral niet
teveel nadenken
over het gemis,
identiteit
langzaam verloren.
Maar jij vond haar
en liet eerst
haar tranen vrij,
en daarna
de vrouw
die zij altijd
al was.…
Denemarken (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.115 Op 't eiland Funen is
de zee een bruisend blauwe vlakte,
met aalscholvers die wachten op vis,
daar verrijst het oude slot Waldemar eenzaam
temidden van ruw boerenland, stille straten,
Deense haring, velden met pompoenen.…
ontbloot van alle pijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
828 je ontkleedde je
gedachte na gedachte
ik ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf in waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
je kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken
gelijmd…
En kust de dood
hartenkreet
4.7 met 34 stemmen
2.419 Gedachten zingen trieste tonen
de zon sluimert zachte stralen
Het ruisen van de zee zo mooi
Maar ik ben aan het verdwalen
Ik zoek een herkenningspunt
Langs roze huisjes en baaien
Maar alles lijkt zo op elkaar
laat mijn geheugen verwaaien
In mijn jurkje van wit linnen
Blote voeten vol met blaren
Tranen die een weg zoeken
In ogen die zo…
Een boompje aan een paal
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
1.017 Een boompje aan een paal gebonden
staat bang te rillen in de wind,
en nu de storm raast door de hagen
voel ik me als een eenzaam kind.
Het boompje zwiept weerbarstig stilte
en heel de lucht weent tranen grijs.
De paal heeft wel geen wortelwaarde
maar maakt het boompje aardewijs.…
In druk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.408 mijn pen begeeft zich
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ze schreeuwt
om lijfelijk contact
alsof ze
met het maagdelijk papier
de liefde wil bedrijven
het schrift kent echter regels
en ik ga regelmatig vreemd
met de pc
daarmee bezegel ik
het noodlot
ik begeef mij
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ik schreeuw…
Vlakken rimpelloos tot grond
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
717 bergen dalen als hun toppen
brekend vallen in lawines steen
heuvels gapen eeuwen rond
vlakken rimpelloos tot grond
waarover winden ongestoord zich
haasten naar een nieuwe morgenstond
golven brullen wittend schuim
zeeën donderen hun woestheid
tegen kades pieren en geel duin
zand brengt rust sust eeuwige
beroering en geeft stilte in de…
landschap met paard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
768 zo lichaamstaal iets kan
vertellen dan zegt de houding
van het paard in de wei
mij dat het niet gelukkig is
met het hoofd diep voorover
gebogen lijkt de zwaartekracht
het vooralsnog op punten te winnen
verstoken van de oorzaak
van zijn verdriet kan ik er toch
in het voorbijgaan niet omheen...
op zulke momenten ben ik weerloos…
Bevroren rood
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
678 neem mijn winterrozen
bevroren rood met
druppels koude dauw
ik heb ze voor jou
uitgekozen omdat de
herfst niet rijpen wou
haalde me open
aan de dorens in het
plukken van jouw bloem
mijn bloed vloeide
in het warm herkennen
van de kleur van toen
ik hoop dat zij
zal bloeien in het
ontdooien van haar pracht
de vorst zal overgroeien…
Je regent wat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
708 ik zie je staan met in je hand
de lijnen acht en negen
borsten recht vooruit
je neemt tram zeven
je wisselpassen raken
naturel mijn ritme
om problemen snel en
ongezien voorbij te lopen
ik droom mijn weggaan
als je komt jouw denken
weeft ons samen tot
vegeteren in geborgenheid
we lopen ieder
op een eigen pad
ik pak mijn zonnebad…