13327 resultaten.
niemand weet wat ik voel van binnen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 Niemand weet wat ik voel van binnen
Niemand weet van mijn problemen
Of de problemen die ik ooit heb gehad
Niemand weet van mijn verdriet
En alle verdriet die ik in het verleden had
Niemand weet wat ik voel van binnen
Niemand weet wat ik voel in mijn hart
Bijna niemand weet hoe ik ben van binnen
Ze zien alleen de buitenkant
Niets is hoe…
De cirkel is rond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.165 Ga je een paar pasjes vooruit
dan kom je weer op het punt
dat je in het levensspel
niet meer verder kunt
en keihard wordt teruggezet
Mijn eerste reactie
niet weer die pijn
dat verdriet
totdat ik besef
die pijn
dat is een stukje van mezelf
dat er ook mag zijn
Dus omarm ik mijn verdriet
en geef ik mezelf troost
ik koester mijn pijn…
Hondentrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 het was
veelal een
snoepje voor
de kinderen
in de
straat
wat laat
ook de
buurthonden/tjes zijn
dolblij met
een brokje
liefst twee
als het
verdrietig sterft
of een
puppy wordt
geadopteerd/geboren
troost/deel hun
verdriet/blijdschap met
de verzorgers/sters
hiermede nooit
enig tijd
verloren
de knapperds
herkennen jou…
Niets is oneindig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 dieper dan diep
in pijn en verdriet
zo intens
voor een mens
een hart bonkt
een raam lonkt
open is hopen
hoger dan hoog
zweef erheen
ontstijg en
stijg omhoog
de pijn en
verdriet
verdwijnen
maar niet
als vlinder
dartelend
verder dan ver
naar het buiten
bij het sluiten
van deze dag
in het rood
van de horizon
ontvouwt…
Het Spel Dat Niets Eist
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
308 In haar glimlach school het weten
dat sommige ontmoetingen
geen vervolg behoeven
om volledig te zijn.
Toen keerde zij zich half af,
liet haar hand langs zijn arm glijden
als een terloopse belofte
die nooit werd uitgesproken.…
(a)sociaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.038 Eenzaam met een hoop verdriet.
Alles ziet hij maar mij niet.
Geen enkele dag gaat voorbij,
Zonder verdriet en zonder pijn.
Iedere dag is het er weer
Die pijnlijke en verdrietige sfeer.
Ik heb zo lang laten blijken
Dat ik niet altijd voor anderen hoef te wijken.
Helaas trekt hij zich er niets van aan.…
Viooltjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 of was het omdat hun kopkens lief
zoveel verzachtten bij het verdriet.
voor de kruisdood mochten zij uitbundig bloeien
en daarna ging men hun kopkens snoeien
In het nieuwe licht van de Paasmorgen
blijven de zaden van verdriet nog lang verborgen.…
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Geen ster hoog aan de hemel,
terwijl de lach verzinkt in
weemoedige klanken.
De aarde fragiel als een vlinder...
Mensen beven tussen grauwe wolken
en dor gras.
In het park geen rode rozen,
alleen dode gele.
En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…
Nepal, actiedag giro 555
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
464 Zeg ja tegen Ne pal
sta pal achter Ne pal
geef om Nepal
geef aan Nepal
geef Nepal de vijf
stort op 3 x 5!…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Zonder jou, een troosteloos leven,
Waarom moest jij gaan
Voor mij een eindeloos streven
van eenzaamheid vergaan
Zoals wolken drijven in de luchten
gaat alles, als een mooie droom voorbij
Ik zou uit die wereld willen vluchten
laten verdriet, miserie,
weemoed onder mij.…
Zanglijster
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
806 Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim.
Met of zonder hem?
Met de o van oker
en op haar borst
de pijlpunten van Cupido.…
kleinkind
netgedicht
2.2 met 29 stemmen
3.416 Verwondering,
een glimlach opent zich en
kirrend komt er een geluid.
Mijn kleinkind;
’t is nog maar het begin.
Het potje fruit gaat open
en de fles staat klaar.
Blauwe kijkers, oh zo zoet,
zeggen: "Opa starten maar”.…
Passage
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 Naar beneden,
door het moeras, worden mijn
gedachten week en vloeibaar
zoekend naar het laagste punt
waar de versluierende pijn
en een glimlach ondraagbaar
geen ruimte word gegund
Mijn gelaat, slechts penseelstreken
op het masker van gebroken weken.…
De ongeschreven wet van liefde....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.199 Letters dansen rondom
mijn blauw-schrijvende pen
die niets anders wil
dan liefde voor je beschrijven
Ik volg met ganzenveren
de tekens waar niemand
ooit verhalen in zag
tot ik jouw glimlach erin
zag verschijnen
Ik dans met letters
in 't rond langs
de ongeschreven wet
van liefde waar ik
ons weer terug zal vinden…
Zonder Woorden
hartenkreet
3.7 met 37 stemmen
2.726 Een stralende glimlach roept:
Ik kan niet meer zonder jou.
Je oogopslag sprekend:
Ik laat je nooit meer los.
Twee handen strelen:
Ik ben er als je me nodig hebt.
Je zegt me zoveel, al spreek je geen woord.…
Wilde tuin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.174 haar spiegelbeeld gaat scheep
ten onder aan verborgen ijs
en mystiek gehavend oppervlak
geeft enkel vragen prijs
beweging voert haar dronken
wat haar binnenste ontluikt
en met hypnotiserende verhalen
je wereld binnenduikt
ze is als snijdend sap
dat met stalen glimlach wraakt
rots van leven, beschreven skelet
wat nooit versleten raakt…
Voor jou...
hartenkreet
3.1 met 43 stemmen
4.322 Het blijft een wonder,
hoe mijn hart wordt geraakt
door jouw zinnen,
onuitgesproken oplichtend in jouw ogen
als ik je aankijk
in stilte hoor ik
wat je zegt al spreek je geen woord
Een stralende glimlach roept.
ik kan niet meer zonder jou.
je oogopslag sprekend:
ik laat je nooit meer los.…
mijn handen raadselen je huid
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.005 je adem tocht
een spoortje angst
je kust me
licht onzeker
de armen
voor je borst
gaan open als
je ogen hopen
heupen komen thuis
de knip eraf
het voelen hoe
de sleutel past
je bent apart
een meisjeshart
een glimlach
vol verrassing
mijn handen
raadselen je huid
we lossen op
in enkel passie…
In de diepte
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
835 En weer kijk je moeilijk
En weer zucht je flink
En weer zie ik je denken
Ik wil niet dat ik zink
Het is zó ingewikkeld
Je voelt je zo alleen
Je glijdt weg in donker water
als een grote zware steen
Ik zag ergens nog een glimlach
totdat ook die verdween
want je kijkt weer moeilijk
want je zucht weer diep
en je ziet me denken…
Toen ik jou voor het eerst zag....
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.034 De herinnering aan de eerste dag
Toen ik jou voor het eerst zag
Zorgt er voor dat ik nu glimlach
En brengt me terug naar die dag…
Ik kende je niet
Wist zelfs je naam niet…
Maar het was liefde op het eerste gezicht
Dat er voor zorgt dat ik nu voor jou dicht
Nu zie ik je zelden
Wou dat je me een keer belde…
Hoop dat je me niet vergeten…
Sprankelend
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.934 Het is jouw zweem
Zacht om me heen
Ik kruip bij je weg
Nooit meer alleen
Het zijn je woorden
Zo lief en oprecht
Jouw hart is open
Jij bent wat je zegt
Het zijn momenten
Van jou en van mij
Ook als je weg bent
Ben je nog dichtbij
Het is die glimlach
Hoe je naar me kijkt
Sprankelend teder
Mijn gevoel verijkt
Het is een streling…
wens
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.266 heel zacht komt de nacht
aan haar einde getekend
door zonlicht langs zwarte
randen verleden hemel
blauw zal je verblijden
deze dag en zich in rood
en goud verdwalen tot de
avond valt in zwarte lucht
elke ster een glimlach
zeldzaam als de wens die
langs je snelt als hij valt en
jij vraagt in stilte om geluk…
suites voor annemieke XIII -Yburg-
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 wij zijn de enigen
wrijfkoeken met een glimlach
boven op de berg
een gerookte zalm
zacht als een bocht in de rijn
mist in de verte
het wilde zwijn kreunt
en wordt kreunend verorberd
zon in een zucht wind
een glas voor een fles
in de verblindende zon
de dubbele prijs
een fles voor een glas
verwend voor de halve prijs
dicht bij de…
Tunnel zonder zicht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
693 het lijden dat
geen licht meer kan verdragen
stop de pijnen die
om meer verdoving vragen
breng rust en stilte terug
dan ontvlamt de geest
zij weet het lichaam is
al veel te lang geweest
wil naar het warme licht
vliegt in paradijselijk bereiken
uit de tunnel zonder zicht
schaduw heb ik meegenomen
maar op de drempel zei haar glimlach…
kiemend
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
954 tussen de nacht en mijn gelaat
slaat het onbegrepene tegen de akkers
zo wijd en aarzelend
als een kind dat dingen anders ziet
in een boog naar elkanders handen
kiemend in het kantwerk van leven
proevend de zoete vrucht
in de nog schrale aarde
een glimlach glanst op verre tuin
hij is in zicht,weet niet voor mij
een uitgewogen tijdstip…
Nooit meer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.314 is alleen nog een lange vlucht naar huis
De laatste aanraking in de vroege ochtend
is voorgoed voorbij
Ik wil je nog één keer vasthouden
maar het zal nooit meer hetzelfde zijn
Je wacht en weet niets meer te zeggen
het is tijd voor mij om te gaan
Je hoeft niets meer te zeggen
omdat we 't altijd zullen weten
We waren minnaars met een glimlach…
Ik doe niet meer mee!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
812 Ik ben uit de parade
van maskers gestapt
ik zie ons nog marcheren
met een stijve glimlach op
de stappen afgemeten
meermaals liep ik uit de pas
clowns veranderden in pierrots
muzikanten speelden treurmuziek
ballerina’s maakten bokkesprongen
houten klazen sloten de rij
ik ben uit de parade
van maskers gestapt,
muziek klinkt in mijn oren…
Nederlands op straat
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.441 Wat een genot
Enkel nog Nederlands op straat
Prachtig uitgesproken
Pure poëzie
Iedereen het ABN onder de knie
Niemand van de dichtkunst verstoken
Als iedereen straks Nederlands praat
Komt de volgende stap aan bod
Iedereen moet lachen
Enkel nog vriendelijke mensen op straat
Een prachtige glimlach, witte tanden
Puur geluk…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim.
Met of zonder hem?
Met de o van oker
en op haar borst
de pijlpunten van Cupido.…
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn kind
zonder angsten in dromen
tot de morgen je glimlachend…