6607 resultaten.
Ontdooid
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
543 Op het netvlies van mijn oog
schetsen zich de kleuren van een regenboog,
ontdooit het eerste groen.
Voorbij is het witte seizoen.…
Geen wilde takken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
557 iedere lente
wilde ik weer
groeien naar het licht
hoger de vrijheid
ontdekken in blauw
en het groen van mijn blad
maar elk jaar
werden mijn takken gesnoeid
zij wilden breedte en bloei
mijn vruchten
zo voor het pakken
geen wilde takken
ben geknot
in de groei van talenten
een boom in het bos van dezelfde enten…
Leegte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
515 de leegte die door mij stroomt
ontpopte op die groene heuvel
waarvan de naam mij is ontschoten
zwierden takken die kusten
de grijze nacht die hen
in evenwicht hield
zwarte vogels cirkelden
om de hoofden van degenen
van wie de zin verloren had
knaagden bevers zich een weg
door het onoverkomelijke
'n naamloze hief haar kelk op…
Nachtmerrie tijdens reces
snelsonnet
1.6 met 5 stemmen
731 Ik droomde over twee abri’s vannacht
Bij één stond ik, een jong politicus
Na lijdzaam wachten plots een groene bus
O wee, de buschauffeur was Dries van Agt
Hij sprak: ‘Gij schrokt, kunt gij mij niet verdragen?
Och vrind, ge boft, ginds stopt Maxime Verhagen!’…
Purmer
gedicht
1.5 met 28 stemmen
6.991 Ze zit in bus 106
de stad trekt bleek aan haar schouder
op de weilanden ligt groen
kinderen fietsen in de wind
huizen spartelen aan de grond
onder de rivieren
geen polders maar bossen
zomers de Sonse duinen
ze kan er niet genoeg van krijgen
het land zó uit de zee geschept!
---------------------------
uit: 'Glazen jas', 2007.…
Ik geef ze de zee van ruimte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
653 Als ik wandel
door de uitgerekte
groene velden dan
ruik ik de zwoele zomerlucht;
zie ik de vogels op het veld;
voel ik het zweet op mijn voorhoofd
en mijn warme voeten en benen.
Ja, en als er gedachten
opkomen in mijn hoofd
geef ik ze de zee van ruimte
van de uitgestrekte velden
die ik voor me zie.…
Ach die warme herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
663 Nu loopt men weer te zeuren
over de mooie herfstkleuren
de boombladeren blijven te lang groen.
De zon in de zomer bijna niet gezien
laat zich nu van een andere kant voelen en zien
in een maand dat zij dat niet zou mogen doen!…
Mijn hart is als een blomgewas
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.179 Mijn hart gelijkt het jeugdig groen,
dat asemt in den dauw des morgens;
maar zwakt, des avonds, moe geleefd,
vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!…
gan eden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 ze proeft zijn stem
klanken liggen
ongeopend op haar hart
luidkeels smaakt het
naar bittere pijn
dat geschel besluipt haar
zonder argwaan
slangerig vindt hij zijn weg
draait zijn smekend lijf
om haar heen
tastende vingers ontvouwen
woord na woord
het groene monster
bijtend in haar enkels
het gif tot aan haar lippen…
Viooltjes
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.750 't Lachenschateren
Schittert al boven 't groene-aandachtige uit!…
Atalanta
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
603 In het licht dook ze op
flirtend door het ontluikend groen.
Haar speelse aanwezigheid
fluisterde om aandacht
en jubelde in mijn ziel.
Ze liet zich lezen
in een lange adempauze van de tijd.
Mijn voeten in de aarde.
Haar vleugels in mijn dromen.
Mijn ogen verankerd,
mijn hart voorgoed verloren.
Haar laatste vlucht.…
Was jij het
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
753 die levendige dans
de schoonheid op de heuvel
sierlijk in de wind
manen glanzend tegen de horizon
vloog jij daar in galop
de zon tegemoet
om er te zoeken naar welig groen
klaverbloemen, tierig zoet?
*
ik zie je schaduwminnend staan
trouwe bruine ogen
ze kijken me afwachtend aan
appeltje delen?
* Voor Janneke…
Vorstelijk Geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
590 verliefd als ze zijn
levend in eigen wereld
omringd door het groen
hij lacht tevreden
zij kwekt en kwaakt gezellig
liefelijk naast hem
hij vertelt grapjes
maar is dan weer serieus
-zij houdt zo van hem-
vorstelijk en blij
draaien zij knus en constant
om hun eigen as
volmaakt gelukkig
is hun natuurlijke staat
stilstaande…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Ach laat me in mijn paradijs
De wereld buiten laat mij koud
Het gaat niet om wat goed wat fout
Hier te zijn in het weelderig groen
- de zoete geuren, zachte kleuren -
Maakt kalm en wellicht wat wijs
Ach laat me kijken naar de vogels
en luisteren naar hun gezang
Zo was het in het paradijs
Slechts schoonheid - niemand bang.…
Nog zoveel moois
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
850 Tuinen tonen kleurrijk blad
in tinten goudgeel,
groen en koperrood.
Ik ben dankbaar voor wat
het bloemenaanzicht bood,
enkele rozen zie ik nog staan.
Natuurschoon waarvan
ik altijd geniet
er ligt zoveel moois
nog in 't verschiet.
Ween maar niet.…
Ontwinterd...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
572 De groeven van de lange winter schuilen onder mijn nieuwe huid,
En het hart,
zacht dichtgeknepen,
springt met frisse veulens naar de groene grasoverkant.
Die zweem van vrijheid prikkelt mij en doet het jonge lam in mij verrijzen.
Even blikt - met wasemogen- dit oude leven achterom,
en kijk,
het grijze schaap wordt lijk.…
Objectief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Alleen het groen van de natuur
het leven voor flora en fauna
de waarheid gespot in de lens
alleen een fabel is te gedogen!…
Joepie, pepernoten!
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.293 En jawel,
3 september is het vandaag,
Ik verveel niemand met de vraag
Zal piet zwart zijn, groen of rood
Maar zal wel zeggen wat de aanblik
van de winkel me bood
Pepernoten, taaitaai poppen,
chocolade letters strooigoed
Alles ligt al klaar op de plank,
terwijl nog niemand weet,
Of zwarte piet welkom is!…
H E R F S T
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Stormwolken kolken de lucht
vogels op de vlucht
wieken van vleugels op de wind
kijk omhoog aardekind
en zie wat je van waarde vindt
zwart de nacht
duister een oor te luister
in kracht en onmacht
rood de lichtende mond
van de ochtendstond
als herfst haar goud ontvouwt
en het lentekind rouwt
om het groen van toen…
Landloper
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 Altijd met zijn eenzaamheid
dat hij eenzaam zwerven zal
door onderhuidse spanningen
nabij de zee van blauwe gedachten
tussen de overblijfselen
van onzichtbare gordijnen der liefde
als een nooit voltooid schilderij
aan een muur van groene gevoelens
op weg naar stille horizon
met niets anders te verliezen
dan zijn droeve eenzaamheid
in…
toen (voor S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 toen de meidoorns zich hulden in een groene waas
en je naar woorden tastte
voor het onderliggend verdriet
zag je toen de stukgereten wolken?
of voelde je de druk
in het vroege blauwe licht
de woekerende onpeilbare pijn
die je de adem benam?…
De lach van het paradijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 je kabbelt
water van de beek
door een uitgesleten bocht
kleurt onverwacht
de kleine bosanemoon
die ik al zo lang zocht
tekent met vocht
beschouwende gezichten
op de basten van bomen
wuift met groen
van zompige varens die het
met weinig licht moeten doen
met ontzag zie ik
jouw spel van alledag
in de lach van het paradijs…
Venster...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Je voelt je
geborgen
bezit nog van nacht
van maan
kussen en laken
Naar buiten
kijken
ontluikend groen,vogels
en hun nestelen
bespieden
Er zijn
van die lieden
die niet aarzelen
naar binnen
te blikken
Je gade slaan
zonder blozen
door -hetzelfde- venster.…
Zicht op Anloo
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
459 er is een hittedag voorspeld
dus passen wij ons aan
om toch nog koel te lopen
zijn wij op tijd op pad gegaan
wij lopen tussen lommer
tussen het frisse groen
daarna een groot glas water
met een schijf citroen
gordijnen dicht, deuren dicht
buiten schijnt het felle licht…
oogmeting
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 de oogmeetjongen
in de oogmeetkamer
was aardig en hij vroeg
of ik het beter zag
met dit glaasje
of met dat glaasje
met deze vierkantjes
of met andere vierkantjes
met juist groen
of eerder rood
wat hij niet vroeg:
zie je vluchteling
of zo'n gelukzoeker ?
passagier met koffer
of terrorist met petje?…
Vlinders
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Bruine ogen treffen zwoel priemend mijn groene
Ogen dansend en bruisend in een meeslepende tango.
Spel van kleuren, passie en kolkende hitte
Onze ogen alle kleuren van de regenboog, zo hoog.
Spetterend en vol betovering
Aanzwellend tot de machtigste intiemste explosie.
Tranen vloeien.…
Ontvallen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 strak in kostuum
met gesteven boorden
zongen zij traditionele
muziek van Russische bodem
zelfs de muzikanten speelden
in groen kostuum en hoge pet
van alle rangen en standen
strijdliederen vol passie
nu zijn ze uitgevlogen
Syrië hun doel
al zullen ze daar nooit aankomen
de hemel bleek hun bestemming…
groener
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
551 het wordt steeds groener in dit land
met al die hoge temperaturen
het is een teken aan de wand
en zal ons straks nog flink bezuren
dan groeien hier bananenbomen
en laat de hitte ons bezwijken
het zal ook zeker overstromen
met al die veel te lage dijken
dus misschien bent u wel blij
met al dat mooie extra groen
die pret is zo voorbij
wellicht…
XiIi - voor Fiore della Neve - (1900-2000)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
617 eeuwwisseling
in een leunstoel de hangmat
bewust in de mist
in het winterlicht
het laatste groen klatergoud
een glazen wereld
een bloem in depot
voortuin van avondnevel
van tan twang eng
een fleurig plantje
bij de verlaten villa
bloeit niet ongezien
in rode luchten
zal het dagen in haar ogen
bloemen goud omrand…
Kroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 iedere nieuwe eenling
bobbelt een druppel
oppervlak groen
kroos dat langzaam uitdijt
het water toedekt
met een dun lakentje plant
alsof het zegt, doe maar
even niet zo vloeibaar
ik verstop je
zet je kabbels stil
probeer wat te slapen
dan houd ik de wacht
als een verlaten stukje land…