6043 resultaten.
rotonde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 rond en rond de straat
niet hier of daar -heen, maar alleen
naar voren
waar wat richtingwijzend blik
de weg wel vindt en zij slechts volgt,
alleen gelaten door een lege hand
die enkel nog de band herinnert
uit een tijd
waar kinderen vanuit zichzelf
haar naam herkenden
verder is ze reeds die liefde
en hun ogen
kwijt…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 De hoogste piek van berusting
zal ik niet bestijgen, ik blijf
steken onder de toppen van
herinneringen, doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs…
te leven
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
565 een stem roept
het slaan van de deur
het is avond
schemer
kopieert woorden, de bleekheid van de maan
en nog veel meer koude
misschien zoek ik een weg
waarachtig achter ramen
ongeteld
"zou dit het sterven zijn
uit tussenpozen gegroeid"
het voelt zo aan, zeg je
je ogen op mij en het verschil
gericht
zonder gezicht
loop je mijn…
Vandaag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
497 Er vallen berichten van gisteren uit mijn pen
papier inktzwart door te zacht gesproken woorden
terwijl gretig groen het wildgevogelte in zijn armen vangt
tjilpend van onrust oude nesten inspecteert
om zich voor uitsterven te behoeden
bronsgewijs met bezwerende toespraken
het langer licht zijn maakt
tot een heel gewone dag.…
pimpajoentje
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
613 ik droomde dat je in mij geloofde
het was zichtbaar
zoals een traan
zachtjes slaapt
op de wang van een kind
dat aan het huilen wordt gebracht
door een lieveheersbeestje
gestorven
in een smoezelig doosje
waarop rode stippen dansten
en een zachte zoen
het was in mij
misschien slechts met een paar woorden
maar meer dan ooit
het kind…
Voornemens
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
471 Mijn voornemen is
dat ik me voorneem,
om niks voor te nemen,
waarvoor ik me
voornemens moet,
voornemen,
want wanneer ik
me dingen voorneem,
dan moet ik die ook volbrengen.
Daar ik niet zeker weet
of ik mijn voornemen
ook ten uitvoer kan brengen,
neem ik mij thans voor,
om mij niks voor te nemen,
dus tot zover
mijn goede…
Wat je denkt dat ben je zelf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
509 Want ben je niet
voor een groot deel
wat je denkt dat je bent
en projecteer je dit
niet ook zo op de ander
zodat die over jou gaat denken
zoals je denkt over jezelf
daarom ben jij ook zelf
degene die dit kan doorbreken
dat is een kwestie van tijd
in één keer kan het niet
het begint met accepteren
van het waardevolle in jezelf
het…
Billijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
454 je sloeg haar om de oren
met wat je zelf zo verafschuwde
bleek controverse ongegrond
stevende het af op een dwaling
die kant noch wal raakte
vertroebelde blikken vernauwde
jouw waarheid gestaafd op drogbeelden
is gepaste stilte een billijke prijs…
retraite
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 ach, de lamp legt weer haar licht
op mijn doorgeleefde tafel en daaronder
rusten slechts m’n voeten, warm
in luchtdoorlatend wol
er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd
waar vogels zwijgen, als de wind weer
kille tonen fluit
reten -vol met stof- vergeten dat het helder was
en dat rauwe korrels zand
een schurend ritme maakten
overal…
de som van vragen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 zal ik mezelf weer verbergen
gedachten
die vastlopen
in het harde van je lippen
wanneer mijn kus blijft
om niets
moet ik dan de pijn
op vragen kleven, niets meer
geven aan de waarheid, het wachten op
en nog eens opnieuw
als dat niet wordt gevoeld
of zal ik verder blijven dromen
zoals een maan in volle dracht
wanneer jij
uit steeds…
soms, in de nacht
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
720 achter me reikt de verte
tot aan het gehinnik
paarden stijgen uit het weiland
nog vol van nacht
ik laat ze voorbij draven
en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt
langs het zout
dat bij volle maan werd gewonnen
basaltrivieren banen zich een weg
langs de ondergrondse waanzin
van mijn ziel
het waaien houdt op
zoals het beeld van het water…
De twee gedachten
gedicht
3.8 met 27 stemmen
15.476 Een denker dacht met zacht misbaar
twee gedachten bij elkaar.
Daar zij niet naar buiten kwamen
had hij zelf voor hen geen namen.
Wij noemen ze dus Ploot en Fuit
(zo zagen zij er namelijk uit)…
Fuit was zestig angström groot
maar magerder dan kromme Ploot.
Het viel niet op hoe overdag
de een over de ander lag
maar in de…
stiltemoment
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.746 er woont een vlinder in mijn huis
heel zacht…
schijnen blauwe ogen zomerlicht
waar nachtsfeer koud verdwijnt
verschijnt het kleine wonder
tussen glas en glas, vertrouwd alsof
het altijd al zo was
mag ik zuchten rond het middaguur
de avond beter weten langs de witte muren
van vandaag?
graag lees ik wat ze zeggen wil
blijf verlegen,…
bronnen en barsten
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
636 jij denkt aan de ochtend
jezelf nabij
maar soms
houd ik op met leven
zet de wereld stil
en het geluid uit
zoek onderdak
om de ongelijkheid in mij
tegen de grond te drukken
of wens een vogel
die ik van buiten kan leren
en in mijn buik trekken
tot het schrijven, aangetast
door de tweestrijd, een landschap
neerlegt
in het diepe…
Siddering (haiku)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 Een siddering ruist
Als zachte werkelijkheid
In boombladeren…
waar we waren
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
613 vreemd blijft het
om het bed te zien
kussens liggen stil, haast gerangschikt
als museumstukken in een eigenaardig, oud licht
het wordt koud, killer dan buiten
ook dit schrijven kost meer tijd
zoals de weg langs muren
en loze lakens
het doet pijn
wanneer jij beweegt in een veranderde blik
en ik vecht voor eigen recht
de hemel leeft met…
Schaak
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 jouw reactie was ijskoud ongepast
nadat het resultaat zich omzette in 'n bult
er hing al langer een koele sfeer
nog nooit had de koningin zich zo verlaagd
om gericht te gooien terwijl twee kleine
pionnen toekeken…
onbewogen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
562 schrijf geen waanzin
over mijn woorden heen
of waar de wind zal zijn
wanneer alle richtingen
verdwijnen
het huis bloedt nog steeds
uit linker
en rechtermondhoek
veegt de vloer rood
in de kamer waar ik nooit meer kom
misschien had je het weten
anders verwacht
maar achter in de sneeuw
waar de wind een huid
krijgt
staat het kind…
Dichte mist
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
507 de nacht tekent figuren in dichte mist
gezichtslozen gaan aan hem voorbij
nu er voor de maan geen doorkomen aan is
bomen staan als houten harlekijnen
ondoordringbaar het bos waar hij happen
uit knipt om zich 'n weg te banen
lopend in cirkels verslikt hij zich
in datgene dat hij altijd al vreesde
aan de grond genageld gaat op in zijn angst…
Lichtflits
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 Al is het maar iets
waarmee zij in het duister kan tasten
hoeken en gaten welke toegang geven
met drie woorden: kom maar hier!
een wens komt niet uit op bestelling
doch daagt op als lichtflits, onverwacht
als flashbackdijken doorbreken
op een plek waar zij haar ei kwijt kan!
eigen toekomst willen ontdekken
zou misschien een optie kunnen…
Weggaan
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
526 de kringen die je achterliet
om zogenaamd indruk te maken
vervaagden sneller dan aanvankelijk gedacht
de tint van het weggaan kleurde
goed bij jouw grijze jas en humeur
nimmer had ze zo uitgekeken
naar de lente die nu nog ver weg leek
en gooide haar haren in de wind…
we leven regen
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
651 niets dan lege regens
die gefaseerd ons ontdoen
van beloftes, beloftes zonder schuld
maar wel met de waarheid
van een bijna voorbije januari
het lijkt op gekonkel
of op het etiket van
het pikhouweel – niemand
kan vluchten zonder voeten –
ja maar, zou hij dan niet kunnen
vluchten in een rolstoel? zeg jij
neen, ik zeg toch dat het januari…
Judas
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
900 Hé jij daar, ja jij ! Judas, judas, judas
Judas van jezelf….…
en dan wordt het stil
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
619 op een dag
zullen de lijnen op mijn lijf
tastbaar zijn
regen zal mij vinden
en mijn karkas dragen
alsof alles met het waarnemen
verdwijnt
en enkel nog
de waanzin wordt opgenomen
in verbeten visioenen
het wordt donker
in de schaduw van de maan
ook de tijd
uit vergeet-mij-nietjes genomen…
Kloppend hart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
520 wurmend langs drommen mensen
gekleed in winterjassen kinderwagens
voort duwend die tegen hielen aanbotsen
meegaand met de stroom is verzet zinloos
penetreert geur van etenswaar de neus
wat herinneringen oproept aan toen
heel even de ogen sluitend opgaand
in de mensenmassa komen vluchtig
een paar blauwe ogen voorbij
welke het hart…
HET VERSTOORDE LEVEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 Met leiband en al
Rukt ze zich los, mijn hond
Sappho is haar naam
Het goudgeel op mijn hart
Schrikt, vliegt weg, stijgt op
Om dan neer te vallen, levenloos
Het kind in mij
Kent zijn rooster niet langer
Heeft het tekenen of rekenen het
Eerste uur?
Ze zijn met velen
De meeuwen boven de winterakker
Zelfs hen kan ik niet verdragen vandaag…
Levenslied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 In het meerstemmig levenslied
lijkt de blinde zanger toch
inmiddels oud genoeg
om wijs te kunnen houden
maar heldere tonen
wisselt hij voortdurend af
met valse noten zonder ritme
waarin woord en melodie
soms niet meer zijn te herkennen
dan zoekt hij naar de harmonie
die hij weer een tijdlang vindt
in de klank van geleende vreugde
die…
Zonnewende
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
715 Om mijn hart heen ben ik gebouwd
in wereldvreemde lagen
op zoek wat dit doet gedragen
zonder centrum ben ik niet
zonder binnenkomen klopt het niet
zonder verliest het snel
kan ik zijn bij die zogenaamdheid
of bedoel je
spring ik uit het zaad
dolgedraaid door het rad van avonturen
in het onbekende van mijzelf
maakt het van de ander los
vreemdeling…
onomatopee
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
1.239 ik had eerder
moeten opstaan
om zes uur
of wanneer kraait de haan
om het woord te horen in mijn keel
dat tegen het raam wil tikken
als tijd
zonder knarsen
in stille ochtendwind
wat mag je vragen
wat mag ik vragen
van dit onderkomen
en van wat me ontsnapt;
de stem
waarmee je me roept
om liefde binnen te laten
wanneer kraait…
Het Midden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 Zachtjes waaiend door alles
Door een onaangetast of verdord geheel
Slurpend, kwijlen van alle beetjes
Ongenaakbaar zacht en teder
Hard en ijzend
De wind raakt ieder stukje
Van het midden
De weg door alles
De goot de duivel en verlaten
De passie en de bloem
Balans
Het Midden…