8758 resultaten.
Dauwdruppel
netgedicht
4.1 met 88 stemmen
7.112 Het is alsof de wereld heel
even stil blijft staan.....…
Moeders stem
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.793 Ik hoor hem:
moeders stem
Kan m'n oren
m'n oren niet geloven
Alweer een jaar
dood & begraven
Zand erover
zoveel scherpzand
Steen erop
zware roodrosse steen
Stil...
zo meteen
hoor ik
hoor ik weer
haar stem.…
Boomdroom
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.247 Ik sta daar
en ruis maar
ben een boom
in die droom
Volg het seizoen
soms in groen
dan weer kaal
monumentaal
Bij weer en ontij
herken je mij
je staat dan stil
bekijkt me pril
Zou je willen vragen
iets voor alle dagen
laat die hond thuis
zie te vaak z’n kruis…
Tijd...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.397 Tijd is iets waar we niks over kunnen zeggen,
Het is iets wat iedereen graag wil,
Je kunt het niet vast leggen,
Want de tijd staat nooit stil.…
Gevouwen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.439 In vervagend avondlicht
zag ik een bloem de bladeren
vlijen rond het hart voor zij
haar hoofd boog in de nacht
ik zag d’r dromen
drijven op de wind
en huilde toen haar morgen
niet meer kwam
stil heb ik haar naar zee gebracht
en aan de golven toevertrouwd
biddend dat de oneindigheid
haar blaadjes weer ontvouwt…
Dichter zonder taal
netgedicht
3.5 met 61 stemmen
9.596 ik stap in stoute schoenen
om woorden te vinden
als cirkels
om van het begin
de warmte te dragen
tot het eind en
weer verder
ze zouden
het verborgene
moeten vangen
stil rollend
draaiend, traag
als kringen licht
op huid
mijn glimlach zijn
in kleine letters
als stille adem
ongeschoeid…
in het huis der wezen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
696 achtergelaten
en nauwelijks
te genezen
prevelt de schaduw
uur na uur
de bastaards uit
het stof
ik tel mijn twijfels
van onvermogen
wanneer de dag
nog drupt in het
vermolmd gegroet
van vergiffenis
het was op
een nacht als deze
ik zag een wandelaar
in de regen en een wereld
van waanzin
het was stil
zo rond middernacht…
het ijlen van de nacht
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.501 de zee,
steeds kleiner, verdeelt
mijn handen over duinnachten
en jouw gelaat
wit en stil, als lelies voor zon verborgen
wordt meegenomen door de vlekken
van de wind
ik laat je alleen: meeuwen
zwijgen de wereld en mijn stem streelt
de laatste herinnering
zoveel trager
dan de wandeling naar morgen…
Mijn weg
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.063 Moet ik mijn eigen weg gaan
Maar waar moet ik dan heen
Moet ik mijn pad volgen
Maar als ik het verkeerde neem
Sla ik straks mijn vleugels uit
Maar stort ik dan niet neer
Zal er iemand van mij houden
Of doet hij me telkens zeer
Vragen tollen door mijn hoofd
Mijn hart lijkt stil te staan
Alles is opeens zo anders
Ik wil hier ver vandaan.…
portret van een kind
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
892 ik zag
een kind rennen naar de zon
en naar heuvels
wollig groen
het keek omhoog
omlaag
en uit haar lichte haren vlogen vogels
zij kuste ze, waaiend
één voor één
engelen werden stil
en ik huilde
bestond
in dit enkelvoudig begin
schenk me wierook
de dood is te machtig…
op weg naar later
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.461 Gezichten vervagen
als een levende herinnering
Stemmen verstommen
tot er enkel een stil gefluister te horen is
de gevoelens van het moment
worden steeds intenser
aanrakingen telkens weer herbeleefd
de vlinders zijn in zwermen aanwezig
laat mij nu maar gewoon genieten
en uitkijken naar later
ik mis je nu al
maar ik ben op weg naar later…
je ziet niet wat je ziet 2
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
649 achter de lens
leg je vast
wat je los wilt laten
verbeeld je het weerloze
vang je de onzichtbaarheid
teken je de koestering
droom je in bewogenheid
sta je stil in beweging
schep je tegenstrijdigheid
achter de lens
laat je los
wat je vast wilt houden
je ziet niet wat je ziet…
mond
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.228 kuis mijn blote lippen
met geschuur van je gehuiver
schaduwschade
en alle herkenlekken
aarde donkerdippen
bange amfibieën plotseling
sluiten schril
hun buitenvlies
drukt stil
en in de koude kring
ziet hoger de tersluiker
het gedrag
haar aangerande ogen
pijn met melk en suiker…
Kansloos, stijlloos, hopeloos
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
698 Zwijgend stil en doodgezwegen.
Schreeuwend nooit gelijk gekregen.
Maar het verdoemdenhoekje
is nu leeg
Daar zat een sloeber,
die steeds zweeg:
kansloos, stijlloos, hopeloos.…
Vergane woede
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.050 De kamer is stil.…
kantlijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.186 het heeft iets van een spin
wanneer ze een web
van torens bouwt
ze klost kanten kathedralen
ik rouw maar wat
in mijn vrije tijd
haal de linkse steken uit mijn trui
maak er een wensknoop van
uitbundig roerloos zit ik
uit mijn bol te gaan
lentegedachten toom ik in
iedereen slaapt
het bruist te stil in huis…
Destijds
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.257 het huis staat er nog
precies zoals zij het
achterliet in haar
jonge jaren
de deur is nog steeds
groen van kleur de
raamkozijnen creme
gordijnen vuilwit
haar ouderlijkhuis
die deur waarachter
zich zoveel
heeft afgespeeld
even staat ze stil
vliegen beelden voorbij
en voelt ze zich
nog even onbegrepen…
Winterslaap
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.738 Ergens breekt de hemel het ijs
zo stil de dode bomen turen
en de kiezels zinken in de
kussende sneeuw.
Schaduwen slapen onder de naakte maan,
dromerige volte.
Zie het licht schateren van vredigheid
tussen de jaloezieën zinken gedachten
naar de bodem van een witte winternacht.…
drenthelingen 1
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
894 Het is stil
ik luister
wist niet meer
van het bestaan
maar nu toch
in de verte
hoor ik wat
is dat
hoe heet zo'n beest
een haan?
En opeens
hoor ik andere geluiden
zijn het dieren
die ontwaken?…
Als ik ‘s nachts hoor schreeuwen
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.252 Die griet die zit te gillen
omdat zij een kater wil
ga even met haar spelen
dan is die meid weer stil.…
stilte
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.841 Als je alles even wil verbergen,
Door even stil en alleen na te denken.
Stilte is een heel mooi woord,
Maar nog mooier als je niets hoort……
Het eeuwige verlangen
netgedicht
2.2 met 15 stemmen
2.791 De tijd staat even stil.
Wij hopen zij aan zij.
Briesen van een paard.
Een hand zwaait in de lucht.
Pepernoten vallen.
Ik groet, ik ben, ik zucht.…
Wie ben jij?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
960 Ik weet het niet:
ik doe de dingen die 'k niet wil,
en die me spijten of doen lachen
of schreien soms, verborgen, stil...
Wie is de mens: de een, de ander,
wie is dat vreemde wezen dan
soms zo vertrouwd, altijd ongrijpbaar
mysterievol, maar 'k hou ervan.…
Voor even...
hartenkreet
4.8 met 63 stemmen
1.759 tóch heb ik
van je genoten,
al was het maar voor even,
't heeft geen zin
té lang stil te staan...
Je bent weg,
en je blijft weg..
dat heb ik nu
begrepen...
ik zal aan je blijven denken,
met een halve lach,
en een hele traan...…
maneschijn
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.174 maneschijn
in het bos
bovenzinnelijk
geur van mos
liefde smaakt
warm rozenrood
water verenigt
geef me bloot
Ik tril stil
Van zoet gevaar
handen bedwelmen
in warm gebaar
mooie momenten
troosten, helen
vochtig kussen
laat me je strelen…
kerkhof
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.297 treurende wolken
benevelen grijs de zon
de dag playbackt de avond
ingekerfde stenen rij aan rij
uiten gedateerd het verlaten
half vergane bloemen rotten
boven lijken diep begraven
stil knerpt het grind
schuifelend de dood aanvaardend.…
Het mooiste kindje
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.323 Ze was een engeltje,
zo vredig en stil.
Ze voelde koud maar heel zacht aan,
Het was Gods wil.
Ik zie haar oogjes nog stralen,
het was een wonderkind.
Ze had een glimlach op haar gezicht,
ze werd gedragen door de wind.…
Verdwaasd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.045 Dan staat ze stil
tuurt naar de zee
loopt in 't water
en smeekt zacht
neem me mee
nu...niet later.…
KORENHALMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
844 Roerloos bij zoveel schoonheid
een droom gelijk
staat de wereld even stil
De wuivende korenhalmen
ragfijn gepenseeld
lijken mij dichterbij te wenken
De vogels nog niet uitgespeeld
stijgen in de strakblauwe lucht
De roodgouden gloed
van de ondergaande zon
straalt een bekoring uit
die ik ademloos onderga…
Verlies
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
3.184 Even gaat alles aan je voorbij
tijd staat stil, gevoel staat uit
er is nog zo veel
dat je nog had willen zeggen.
Hoe was die laatste blik
en wat was die laatste grap?
het staat niet zuiver in herinnering
en dat, dat doet verdomde pijn.
-omdat je weet dat het nooit meer zo zal zijn-…