4280 resultaten.
Als de hemel daalt
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
676 ook al oogt de lucht zomers blauw
en het late groen nog steeds
tot verbeelding spreekt
vult mijn adem de geest al met belegen dauw;
ik word deels van de hemel losgeweekt
de voeten dragen schaduw zwaar
als het gras in zijn lengte gaat berusten
ook de ochtend die steeds meer verlaat
verkort mede het licht op gangbare lusten
neen, het zijn…
Oosterend
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
586 van de weg
daar waar het land
versmelt met lucht
Daar is een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
Daar weet ik
elke weg en steg
haast iedere struik
en boom
Daar is waar ik
boven op de dijk
mijn allermooiste
dromen droom
Daar leun ik graag
tegen de wind
zie op getijden neer
dit kleine stukje paradijs
verlaat…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het strand gaan
en naar de grijze zee en de verlaten…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Murw gebeukt door
De golven van de
Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend…
De soberheid van herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.096 jouw roedel maakt de oorsprong
in delen van mijn gelaat zichtbaar, de intrede
van herfst verlaat zich op mijn angst en breekt
de nerven alvorens de dood zich heeft bekwaamd
in het strijken van een gerimpeld blad
hoe moedig is de wens telkens als het geluid
verstomt en breekbare vermommingen
het beeld verhullen dat zonder glans het tij
laat…
In de huid van…
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 Verlaten mens, treedt
uit de schaduw van je nacht,
wat zit je nog te mijmeren
over nieuwe vragen,
er is brood, er zijn
spelen hier,loop niet
dood in een levensspoor,
de dogma’s achterna
verlangens versleten
in een schrander dier.…
Beeldend,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.312 Versleten lijven door het
steen geslecht, verlaten
vrienden voor passanten ,
aan de waardigheid gehecht, ik
raak de beelden niet meer kwijt.
Denkend aan vrienden uit Guinee:…
Veenbrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 te midden van wiegende bladeren
op het ritme van gedempt geluid
voelt het licht de schaduw naderen
drijven golven hun laatste rimpel uit
er is geen dagvullende volheid
de stilte is een teken aan de wand
zo snijdend stil, zo wijdverbreid
geen leegte is er tegen bestand
het nulpunt is reeds lang verlaten
getuige de verkalking van het been…
De heilige uit zijn nis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 heilige zijn woord verbrak en sprak
met de schittering in zijn ogen
zijn borstelige wenkbrauwen scheidde het brakke
water met de waarheid in zijn ziel, in zijn kielzog
liep de koestering naar hoop dat het leven
voor het gerecht nog vrucht mag dragen
het raamwerk van lint en kunst baart de erf
in een zonderlinge tweestrijd, de heilige verlaat…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…
Vlammenzee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Broeierige juliavond
De dag is rond
De klus van weer
Een schooljaar geklaard
Rij naar huis, voldaan
Dat ik mijn bijdrage
Kon leveren aan weer
Een generatie die
De school verlaat
Mijmerend over
Het voorbije werkjaar
Zie ik aan de donkere
Hemel vlakbij een vlammenzee -
Een passerende auto
Heeft vlam gevat
De bestuurder…
Opgestaan
gedicht
4.0 met 12 stemmen
31.184 Pasen,
regen, verlaten wegen -
pascha
en eieren paars en donkerrood -
drie keer kussen op elkaars wangen,
'Christus is opgestaan,' moest ik zeggen,
'Hij is waarachtig opgestaan,' zei de ander -
ik drukte mijn neus tegen een raam,
keek naar de glimmende straat
en zei zachtjes tegen mezelf:
'Christus is opgestaan,
zijn plaatsje is…
Chemisch verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 een pulserend strand
in een neon verlichte hemel
maan en golven slijpen
verborgen gedachten
door de nacht geroken
verlaten wij opnieuw
deze warme progressie onder de sterren
chaos ritme en muziek
penetreren overal om ons heen
fragmenten verdelen
als vuurwerk
de film achter gesloten ogen
langzaam dwalen we af
naar dit bezinksel…
Winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Een stille deken
Bedekt mijn gezicht
Koud tot op het been
Het laatste gericht
Is aangebroken
Dit lege landschap
Heeft geen erbarmen
Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 weet van
weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder innerlijk pais
vaak met uiterlijke onvree
slechts het sterven bevrijdt
het bewustzijn van de wond,
bij leven of dood,
met een zucht van verlichting
verlaat…
Mijn stad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
659 staan vol bomen
‘t volk heeft daar haar dromen
en vrienden zonder geluid
gaan onbemind verloren
de buurten zijn net dorpen
maar zonder sterke schouders
de schooiers die verliezen
die hebben vaak geen ouders
de parken zijn weemoedig
door herfst, verdriet en wind
en mensen droef verdwaald
zijn daar weer even kind
de kerken zijn verlaten…
Wanneer Ik wegga
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.075 Want wanneer jij mij niet voorgoed verlaat,
Weet ik zeker dat ik niet alles achterlaat.…
Getekende handen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
588 Vingers aan Zijn handen
schrijven in het zand
van verlaten stranden
en drijvend land
Schrijvende Hand
tekent op de wand
't rijk geschonden
en te licht bevonden
Tekende Hand
schiep ons leven
heeft dier en plant
vormgegeven
Begerige handen
bleven branden
vrucht genomen
dood gekomen
Handen doorboord
aan 't kruis geslagen
gegeseld…
Als je een kind verliest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
773 De grootste angst van elke ouder
Dat zijn kind iets zal overkomen
Het mooie in ons leven
Zijn onze kinderen die we hebben gekregen
Je grootste nachtmerrie komt tot leven
Als je kind is overleden
Er is een lege plek in je leven
Een leegte die niet meer op te vullen is
Maar je kind zit in je hart dat hij nooit zal verlaten
Uiteindelijk na de…
Jantje Beton
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Geen plaats voor het
Kind dat graag binnen
Voor buiten verlaat.
Jantje Beton,
Scheur rap van de
Straten en pleinen.
Het spel van het kind
Is niet langer meer
Een van jouw domeinen.
Jantje Beton,
Jouw buurt is niet meer
Veilig voor spelende
Kinderen. De stad parkeert
Jouw binnen; buiten zal men
Jouw niet meer herinneren.…
In premiere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 ooit heb ik
stormenderhand de wereld
willen veroveren
met groot orkest
op hemelse maten het
podium hier willen verlaten
ik overdonderde
mezelf met het decorum
dat ik jou toen gaf
het was geen toneel
jij overrompelde mij
je ogen regisseerden te veel
wij kregen nooit
ovationeel applaus
de muren hadden oren
wij speelden
elkaar…
Strijkbout
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.155 .
---------------------------------
Uit: 'Een huis verlaten', 2012.…
Jongen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
763 Jongen, gooi je kop in de wind, leef
verlaat de brakke grond en wis je sporen
uit de klei, vergeet dit zwarte oord,
de krenkende kruisverhoren.
De meute zal je nawijzen, zij die liefde prediken
zullen je bespuwen, wilden je helen
maar achter de coulissen, zelfvoldaan
jouw lichaam stelen.…
Enige samenhang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
583 Ook zij hebben mij nu verlaten,
daardoor voel ik me niet meer senang,
’t waren jarenlang mijn vaste maten,
't ging mij misschien te goed, 't kwam in gedrang.
Maar toch; bij een gedekte tafel en distillaten,
ontken ik enige samenhang.…
Asbak
gedicht
4.5 met 4 stemmen
2.909 .
---------------------------------
uit: 'Een huis verlaten', 2012.…
Mijn dag begint verlegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Mijn dag verlaat dan meer belegen
met zijn teleurstelling en zijn zegen
de wegen van de mens in bewustwording
aldoor klein; die slechts in dagdromen
groot mag wezen; maar immer toch altijd
dat ene schakeltje in het geheel kan zijn.…
verhalen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 we moeten het verhaal afmaken
maar we willen ook wat langer
schuilen in de lege ruimte
van zwijgen en nog niets zeggen
de tijd valt stil achter
een gordijn van onzekerheid
we hebben iets in gang gezet
de afloop staat vast
als laatste verdediger en doelman
in één op onvaste grond beland
zonder route
in een verlaten niemandsland
zeldzaam…
Jouw spoken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 passen in het zand
hoofd gebogen
schouders hangend
in een diep verdriet
armen zwaaiend
in een traag bewegen
golven zongen droef hun lied
het koude water deed
je schrikken jij keek op
en zag me bij je staan
met tranen in
de ogen fluisterde je
nee ik zou niet verder gaan
hand in hand zijn
wij rustig terug gelopen
over het verlaten…
Nabij de einder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 kim vertoont
dan verdwijnt de hoop
op de oneindige duur
de verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koud vuur
maar het ademen legt steeds meer bloot
dat nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot
dat wat je nodig hebt als dagelijks brood
niet dat je ontkomt aan verlatenheid…
Waarom ik?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 O God, help me deze beproeving vol te houden,
zodat ik mijn geliefden niet snel verlaat.
Een beetje geluk is toch niet te veel gevraagd.
Geef me de kracht om te kunnen genieten
van onze liefde.
De kracht van geluk brengt me
waar ik zolang op wacht.…