inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Winter

Een stille deken
Bedekt mijn gezicht
Koud tot op het been
Het laatste gericht
Is aangebroken
Dit lege landschap
Heeft geen erbarmen
Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer
Hij slaat toe
Meedogenloos in razernij
Alles lijkt verloren
In kille dwingelandij
De wanorde verbergt
Een daad van liefde
Het einde nabij
Van mijn leven, geliefde

Schrijver: meint, 4 aug. 2014


Geplaatst in de categorie: mystiek

3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 71

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)