5922 resultaten.
papieren ogen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.373 opgevouwen
in een handpalm
van hagelwitte
schaterlachen
zie je hoe
de sterren
weggewassen zijn
tussen de meisjesdagen
die je met kartonnen vingers
spelde op mijn arm
wist jij echt
dat de goudenregen
zou buigen
onder al die vlindervleugels
kom, geef een laatste kus
fotogedicht bij een meisje in een doos…
Deadline
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
830 toen je zei
dat het tijd was
om te gaan
hield ik je
niet tegen
ook ik dacht
aan later
-wist ik veel-
nooit was tijd
zo ontregeld
als nadien…
in clubverband
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.994 hier is het goed tussen collega -
stervenden waar niet meer
om de hete brij heen wordt gedraaid
enkel gezegd hoe ze te eten
de comfortabele ruimte is groot
- een meevaller -
want hoeveel plaats heeft sterven eigenlijk nodig
als aanloop naar mijn malse weide
- mals is wel een vereiste -
in dit groene kader
iedereen die hier komt is dus…
Een warme avond
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
615 De sterren gaan verschijnen
en plots het weten ook
hoe alles heel vergankelijk is,
hoe eigenlijk heel weinig
er echt toe doet;
alleen de liefde, het vergeven,
want heel gauw komt ook hier en nu
het afscheid dat het laatste is,
het niet meer weten hoe het voelt
geliefd en gedragen te zijn;
dus laat ons nu beminnen, nu...…
'n engeltje komt thuis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.100 In de ban
van 't veel te
kleine kistje
omarmd door 'n
witte bloemenzee
vermengd met tranen
over het lot
van 'n ziel die
ons veel te vroeg
ontnomen werd
rest mij niets
dan kippenvel…
Bij de plotse dood van Frans (mijn neef)
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.054 Verbijsterd laat je ons achter;
zo jong was je nog, zo krachtig,
zo boordevol energie en plannen,
maar de tijd staat stil
en wij begrijpen het niet;
kunnen zelfs niet meer denken.
Er is enkel de leegte, het duister,
het staren in de verte.
Wie spreekt over zin en betekenis,
wie voelt wat niet kan gevoeld worden?
De aarde draait door
en mensen…
een laatste kreet
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.392 schor schreeuwde
mijn keel
de laatste kreet
ver weg was ze al
haar haren
door de wind gespreid
en op een fiets
naar ver geleid
zij wilde
niet meer keren
en zien
hoe zij mij
in het zeer
liet teren…
dag Ellen
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
2.834 een werveling
als een zuchtend
flirtend kind
in een spelend
strelend leven
een sterveling
bleek je…
glazen zerken
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.712 klaprozenrood
op een dodenschrijn
het kruisbeeld lijkt aanbeden
verzuchtingen worden stil gehuild
als lied naar het verleden
het eerbetoon moet ongeremd
de lach is niet gebleven
glazen zerken breken niet
bedekken slechts een leven…
Het moeten gaan
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.632 de weemoed die de woorden wijdt
en sluiers legt over de dromen
omdat de tijd nog niet gekomen,
het afscheid niet genomen,
de leegte niet ten einde toe
doorvoeld is.
Het moeten gaan
en 't nog niet kunnen;
de warme kleuren nog te fel
de dagen vullen met hun gloed,
omdat het hout nog branden moet
en iedere adem leven doet.…
Voor Adrie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
11.141 Stralende, zomerse septemberdagen
ze lijken te vervagen
Donker is het door verdriet
Naderend onheil aan de einder
Het gouden licht verbleekt
Een ijzige mist lijkt op te doemen
De hoop vervlogen, het afscheid onafwendbaar
En toch zal het worden doorstaan
En komt er een moment dat het goud weer helder wordt.…
Laatste moment
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.611 Hoor eens lief, ik moet nu gaan
ze kwamen al een paar keer kijken
waar ik bleef, maar ik wilde nog
voor even met je samen zijn
vragen…
deed ik het wel goed
je weet wel, met de bloemen,
de muziek, de kaart
ikzelf vond het wel mooi
en hoop dat alles ging
zoals jij wilde
tja, ik ga nu…
maar ik moet je wel vertellen
dat dit het…
Kan niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
710 Ik kan niet niet
voor je zorgen.
Iedere morgen
komt jouw
laatste adem
nader.
Ongeborgen
zorg ik voor jouw
beetje tijd.
Tegelijk ben ik mezelf
nog steeds kwijt.…
Hoe zoet kan missen zijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.783 daar zit ik dan
en mijn hart
drumt de blues
hand aan de voet
van een glas
bloedrode wijn
die bij elke slok
zoeter smaakt
net als je afwezigheid
het zijn de laatste
-niet de glazen-
maar bittere tranen
die ik verdronken heb
om, ja om wat
om de gedachte
dat ik iets missen zou
-wat er nooit was-
de tweekwartsmaat
waar ik zo van…
Nog raarder dan dat
gedicht
2.5 met 78 stemmen
39.812 Nog raarder dan dat
we niet meer kunnen lachen
praten elkaar aanraken
is dat ik je portret
heb neergezet en dat je
nu al bent veranderd
in verhalen.
Dat je over nog wat jaren
via de prullenmand
bij oud papier belandt
vergeeld, een beau
van oma, geen één
van je opeens extravagante
gepassioneerde onberedeneerde
jongehonderigheden heel.…
DMN De Machinefabriek Noordwijkerhout
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.022 Sirene
Onheilsbode
Eenzaam en hoog
Afscheid
Van de fiets op het grindpad
Zijn hand
Zwaaiend naar mij
Stilte
Adem stokt
Hoofden buigen
Vrezen voor de klap
Een eenzame, stoere lach
Licht verslaat geluid
Dof dreunt de donder
Explosie van stof en gruis
Uiteenspattend
Opwaarts kolkend
De grauwe hemel in
Even blijft hij hangen…
Voor Anne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.057 Als bloemen de kelken sluiten
De moede hoofden buigen
Als vlinders de vleugels strijken
Het tere lijf ten ruste wordt gelegd
Als de dag haar einde nadert
En de nacht al zwijgend op je wacht
Dan zingt de merel
Van het leven
Dan zingt de merel
Van de volgende dag…
Niet meer
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.858 Mijn zusje mocht de wereld
alleen maar voelen
Ze deed dat
met een glimlach
Nu
niet meer…
Droom vaarwel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.166 zeldzaam
onder de rivieren
zwem je weerloos
op grote tafellakens
trillend van geilheid
door niemand zo bedoelt
eindelijk alleen op reis
door zon gebakken
gedichten lezend
zweef je, draai je
verander jij jouw lijf
onstuimig, langzaam
wulps verleidend
van kleur verschietend
leef je intens
kom je bij me
in mijn armen
neem je afscheid…
Moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
679 Tijd staat soms schril
in oneindig loze momenten
uit het verleden stille prenten
vallen de uren en dagen stil
Totdat de tijd ons inhaalt
sloom en constant
bleek en broos vervaald
gebouwd op wankel drijfzand
Momenten, die traag vervagen
tijd aaneengesmeden
tot in lengte van dagen
langzaam weggegleden…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
zegening bij de euthanasie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
848 ga maar gauw
voordat het bestaan
je verder kwelt
ga nou
word geest
word stof
word niets
ga dood
ga…
Haar vleugels waren klaar
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.582 opgeschreven
uitgemeten
in de lengte
ook de breedte
witte veren
glad gestreken
woorden zal ze
nimmer spreken
kankerziekte
overmacht
levenstaak
nu volbracht
©Lady Love
~* In memoriam Carla Furth † *~
~* na 'n lange strijd herenigd met haar man en dochter *~
*…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door…
Vergane schoonheid
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
987 naar jouw handen kijkend
wordt het zichtbaar hoe
ringen langzaam van je vingers glijden
tijd heeft je getekend
waardoor je ouder bent gaan lijken
diep van binnen bleef je dat meisje
van twintig dat ronddanste in de weide
wat haar rokken deed bollen
zonnebloemen lachten haar toe
al stierven die als jij 'n vroege dood
©Lady Love…
Het donkere water dat mijn voeten kust
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.159 Het donkere water dat mijn voeten kust
En de geheimen meetrekt naar
Een oneindige diepte
Waar ze verzwolgen en
Vergeten worden
Alle sporen gewist
Door de niets ontziende
Handen van waternimfen
Die gillen als sirenes zo hoog
Je dieper meesleuren met hun zang
Langzaam zweef ik richting
Deze blauwe hemel
Waar mijn woorden
Slechts uit…
Jane Doe
hartenkreet
2.0 met 20 stemmen
2.795 Vervreemd van deze wereld
Geheel ontwricht van al haar rechten
Raakte haar ziel steeds meer verloren
Verloor zij uiteindelijk alles om voor te vechten
Reddeloos,was ze, zo zonder ziel
En geen mens zal doen begrijpen
Hoe het kwam dat zij zo hard viel
Of wat haar zo deed (af)wijken
Want niemand had oog voor haar
En dus bood niemand haar een…
Ons Pad
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
854 Vulkanische activiteit
Die brandt
Openrijt
De hitte niet vermijdt
Het splijt
Op het netvlies
De mooiste illusies
Innerlijk verscheuren
Door wat kan gebeuren
Zonder ooit te weten
Geweten geeft advies
Zonder ooit te kennen
Rennen voor verlies
Zonder ooit te ervaren
Verklaren niets precies
Zonder ooit te betreuren
Wat niet kon gebeuren
Afscheid…
Onlosmakelijk verbonden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 de tijd die jij mij had gegeven
waarbinnen ik kon beslissen
of ik al zou gaan of toch nog even
van jouw liefde zou vergewissen
tikt de klok gestaag achteruit
verruilt de zon zich voor de maan
voel ik weer jouw lippen op m'n huid
wetend dat ik je zal moeten laten gaan
schittert het zonlicht nog één keer
door jouw prachtige lange haren…
Mag ik uw woorden lenen?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.888 ‘Tussen deze klamme stenen
heb ik nog maar één doel.
Mag ik uw woorden lenen,
om te zeggen wat ik voel?’
De dichter antwoordde: ‘wat, beste man,
is het dat ik jou op je ziekbed bieden kan?’
De zieke man sprak met rappe tong
over zijn land dat hij verliet,
het lage winterlicht, meeuwen en luchten,
een besneeuwde dijk, de open zee,
snelle…