13327 resultaten.
Verwachtingsvol
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
4.193 Het zachte schijnsel van de haard
bloost de wangen rozerood
ze wiegt zich in een schommelstoel
en vouwt de handen teder
om het wonder in haar schoot
ze heeft iets...een geheim
dat enkel door een vrouw
is te ervaren
ogen glanzen mysterieus
in glimlachend staren
ze lijkt gehuld in kopergloed
die vertedert en verblindt
voor mij als…
Herfst
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
991 In de bekoring slaapt de zon
altijd tussen een glimlach
in het uithangen van de was
op het grote stadse balkon
groeien de dagen
uitéén in elkanders
verlegen brieven
omdat je juist hem
niet in het ademen
kunt laten vergeten
dooft de herfst
de zonkracht.…
Nooit gezien
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
969 Kijk
daar loopt ze
goudblonde haren
glanzend
maar haar ogen
diepgroen
die mysterie kunnen uitstralen
zijn nu leeg
haar glimlach geforceerd
alsof niets haar kan raken
ze gaat door
praat door
betekenisloze woorden
ze hoort
betekenisloze woorden
niets dat raakt
ze wilt gezien worden
haar ogen zeggen me:
Kijk me aan
en kijk iets dieper…
Zichtbaar en toch heel klein
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
767 wanneer mijn rug de
zwaartekracht overhevelt
van mijn schouders naar het
gevoel van toen het kind dat in mij
huisde met me speelde en mij
de kracht gaf dromen na te jagen
en te gaan slapen op het kille bed
Ik heb de tijd gesproken
gezegd dat het niet bestond
al was het slechts alleen maar
om te zeggen dat wanneer ik sterf
ik ga met de glimlach…
Bittere koffie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
825 Ik zit voor het raam
en sluit m'n ogen
Slechts twee weken
terug in de tijd
Daar fiets je
met je rossige haren
Een glimlach die
sombere dagen openrijt
Een kaarsje ontstoken
om het licht te wijzen
Vandaag eindigde jouw levenstaak
Nooit meer fietsend
door de straat
Zwaaiend naar allen
en iedereen
Mijn koffie is bitter…
liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
806 Drijvende gedachten in je ogen
mij vertellende over gevoelens
vragen die tevens een antwoord zijn
Mijn ziel verweven met de jouwe
gedeelde gevoelens, een pijn
jouw glimlach vol emotie
Dromen die werkelijkheid zijn
jouw aanwezigheid in mijn leven
mijn hemel is er al
Twee mensen samen een geheel
het aanvoelen en aanvullen
en zo leven…
Soms
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
521 fluistert de tijd
ons even terug
ik tel glimlachend enkele malen tien
en schets krullen op het behang
het rolgordijn sluit maanlicht buiten
langs de rand
waar morgen stond te wachten
op het eerste lentewicht
zwichtten vochtige wimpers
ademen was nog puur
ja, soms fluistert de tijd
ons even terug…
Zo pril als meiklokjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
874 haar verlegen oogopslag
toverde
een warme glimlach
op zijn gezicht
een blos kleurde
haar wangen
toen zijn ogen
haar kusten
zachtjes ontsprong
in haar hart
een melodie
zo teer, zo pril
er bloeide liefde
toen zijn hand
de hare raakte
legde zij die vol
vertrouwen
in de zijne
de wind fluisterde
over twee harten
de zee
nam zijn echo…
Surprise
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
903 maand dat later
plotseling uit het zicht loopt
om niet meer om te kijken
alleen de zon trekt juist
die dag alles uit de kast
het lijkt of je lacht
terwijl ik de borden tel
en met het bestek in beide handen
vraag ik mij nogmaals af waarom
je niet heel even aanschuift
ik verschuif her en der
wat stoelen en kussens
en plak mijn glimlach…
Totdat ik haar aanraakte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.215 Bloemen van dankbaarheid
gaf ik aan mijn lieve moeder
die met zachte stem en
een mooie glimlach
vol van vrede mij aankijkt.
Haar liefde
zat al die tijd
in me opgesloten
totdat ik haar
aanraakte…
Verzwelgen
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.123 Het blijft dat gevoel
van verlangen steeds weer
Naar je glimlach je mooie lichaam
de passie keer op keer
Het blijft dat gevoel
van kriebels in mijn lijf
Het willen verzwelgen in je armen
Jij mijn vent ik jouw wijf
Het blijft dat gevoel
kan het bijna niet omschrijven
Steeds weer jij.. alleen jij
liefde die voor altijd mag blijven…
zwijg mij de dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
602 het is kwart over
niet alles is daglicht
of het beleven van huid in de nacht
met een glimlach
tussen
niet alles schrijft een gedicht
of de winter weg
is het dan geweest
wat ik met morgen bedoelde; een wenk van jou
in een vreemde stilte, hier en daar rond hals
en hart
ontluister mij maar en mijn gelaat
het meisje is weg…
Groene ogen en 'n lieve lach
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
519 Heftig zoenend
op het drukke station
velen lopen langs
van en naar het perron
Al die drukte
gaat aan ons voorbij
veilig omsloten
is jouw hand in die van mij
Vele lieve blikken
vliegen over en weer
voel de vlinders dansen
smaakt het zo naar meer
Het moment aangebroken
om uit elkaar te gaan
gewapend met 'n glimlach
loop ik er opgetogen…
Bitterzoet
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
648 in goud gesponnen draden
als liefdesmelodie
van hart tot hart
in vleugelslag
guirlandes
gedragen door de wind
als een fluistering
tot ver over de horizon
ooit was jij mijn lief
maar jouw ogen sloten
in eeuwigheid
nu brengt jouw warmte me
een glimlach
vol herinneringen
bitter en zoet
omdat houden van
meer dan liefde is en was…
schoolfoto
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
848 we hebben een foto waarop
beide dochters erg jong nog
glimlachend een gelukkige
jeugd staan te bewijzen
de fotograaf ene Klompjan
vereeuwigde hen in kleur
zoals wij de ouders destijds
in zwart/wit werden gezet
zo merk je hoe paradoxaal
de tijd kleur krijgt
en straks weer zal verkleuren…
Opnieuw
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.034 En alleen sporen achterlaten in vertrouwde dromen over dagen die passen in een jaar dat niet meer wil groeien
en nieuwe dromen laat slapen
waar de stilte
elke wijzer en schaduw laat wachten op een nieuw begin
van woorden en ontmoetingen
die niets meer verdringen en alles glimlachend laten ontwaken.…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
Watervogel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 Zo rond het middaguur
trof ik haar in de open hand
van de vroege lente
Rust samen met mij
in de glans van mijn ogen
in de tint van mijn flanken
Ik glimlach en streel
in gedachten haar zetel
tussen de twijgen
We wachten samen op het
openbarsten van de knoppen
en het ruisen van de zee
Ik ken de woeste golven niet
zo hoor…
Uitgeput en vaarwel!
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
895 Uitgeput en uitgeblust, zit ze uiteengezakt in een zitzak,
het kost zelfs veel teveel moeite,
haar wangen tot een glimlach op te trekken,
dus ook die zijn uitgezakt, hangen als zakken naar beneden.…
VOOR MORGEN
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.073 Als je morgen doodgaat
je glimlach lijkt verstomd
je ogen zo verdomd
onzichtbaar, je gelaat
een dichtgeslagen boek
waar ik jouw zinnen zoek
in huid van perkament
je blikken afgewend
naar verder dan het hier
waar ik niet reiken kan
zo zal ik deel daarvan
en immer jou nabij
in wat jij schreef en zei
je lach een ornament
voor morgen…
De modeshow van Mark Rutte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Het heeft alle schijn van een modeshow: de foto's,
de apenpakken mèt glimlach in camera's.
Slechts deze uiterlijke vertoning
stinkt in duisternis,
want gouden wiegjes bekleed met diamanten stenen...
schenen elke beeldspraak
om eerlijkheid
te verdringen tot betrekkelijkheid.…
waar de wind gaat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
519 kringloop op het water
ijverde mijn tijd
in langgerekt spiralen draaien
licht verwaaid
met niet veel meer
dan kleine blaadjes, op de spiegel
van een kind
nu zijn oogjes glanzen, door
de lichtval van vandaag
geeft hij zijn jonge hart aan ganzen
in de roze bovenlaag
van roepend langs de hemel vegen
och…
slechts daar laat ik mijn glimlach…
Gem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
605 De wieltjes van de chakra's laten draaien
een vliegmachine, vijf raderen verticaal
cirkelen maar, twee horizontaal
Vol bewondering naar jou gekeken
glimlachend een buiging gemaakt
gevangen het licht uit je ogen
Zullen we daarom een dansje maken
jij mag leiden, als je wil, en ik volg
het duwen en trekken van jouw handen…
Wachten, anders wachten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
500 Hebben jullie al zo vaak
Bij de luchthaven gedropt,
Altijd met een glimlach
En een kus afscheid genomen
Tot spoedig ziens, zeiden
We dan, kunnen niet wachten
Om elkaar weer te zien -
Nu we weten dat jullie
Nooit meer thuis zullen
Komen, kunnen we alleen
Wachten, anders wachten,
Of we ooit nog een spoor
Van jullie terug zien…
flirtage
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 de stille taal van wenkende ogen, de
mondhoek opengebroken in een
glimlach, dwars door sleur
een open deur, zo lijkt het
tanden prijken wit
wimpers waaieren de vaste snit
van zwart omlijnde blikken
en het schikken van
haar lange been
dat hooggehakt de zet bepaalt
verlangen lijkt op slag verdwaald
in openstaande boezems…
Dichters en Vertellers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 Ze leren ons glimlachend luisteren.
Ze laten ons fronsend nadenken,
over de wanen van onze dagen,
en de zinnen van ons bestaan.…
Een zin, een woord
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 Een zin, een woord dat optilt
uit de traagheid der gedachten-
dat glimlach brengt
waar enkel mist de ziel bespringt.
Een kalme lucht die
regen torst en vallen laat
ook waar geen droogte is,
maar die doet dromen van de lente.
Een woord dat niet gezegd,
toch klinkt in dromen en verwachten.…
lentedag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 als mijn handen diep
de grond in gaan, de stenen
raken, die door jaren heen hun
weg omlaag hebben gezocht
het beeld verdringend dat jij daar
verborgen onder aarde ligt
maar vastgeklampt aan het gezicht
dat uit jouw glazen beeld
naar mij gericht- een glimlach geeft
daar leeft jouw liefde
in de grond mijn pijn
het bloed dat uit mijn…
pink ladies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 En later op het malse vijvergras
at ze pink ladies op mijn schoot,
niet voor ze zachtjes tegen me bewoog
schonk ze mij haar mooiste glimlach.…
Na regen komt zonneschijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
712 Het is vroeg, miezerig en kil
de wereld nog stil
zit ’n merel op de reling van mijn balkon
uit te rusten van haar ochtendlied
wat me blij verheugt
door de last van regenwater
richt traag het gras zich op
de sprei van madeliefjes in het gazon
buigen droef hun natte hoofdjes
ach, ik glimlach want na regen
komt toch weer zonneschijn…