3400 resultaten.
we kunnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 we kunnen de hele nacht blijven
praten, het ochtendgloren ontwijken
maar wel dansend de nieuwe dag beginnen
met uitgestrekte rituelen
we kunnen onze obsessies uitvinken
en samen schreiend het bed bevlekken
met de lust die in ons nog telkens
de evenaar hervindt
we kunnen vechten tegen de grote woorden
die ons trachten uit elkaar te drijven…
Gelijk hebben en gelijk krijgen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Gelijk hebben betekent niet altijd
gelijk krijgen. Je kunt er naar neigen;
en je kunt ermee dreigen.
Gelijk krijgen is het meten met
de juiste maat. Wordt dus niet kwaad
als je als meter geen gehoor krijgt bij
de wereld om je heen. Wees dan van steen;
opdat de juiste steen boven komt.…
Laat me, vijver, waar ge ontwaakt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
877 Laat me, vijver, waar ge ontwaakt,
- daar, ten dagerade aan 't rozen,
naar uw nacht de morgen naakt, -
laat mijn aanzicht, week en naakt,
eigen bleekheid tegen blozen.
o, 't En is een scheemlen maar;
maar, in 't stijgend morgen-scheemlen,
zie 'k ten vijver, minder klaar
maar te dieper naar ik staar,
schoonre hemel dan ten heemle…
Materialisme
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Auto's cirkelden over de rotonde.
Ik keek neer op het tafareel.
De zon gaf tegenlicht,
waardoor ik mijn ogen samenkneep.
Waren het de mensen in die voortuigen
waarvan ik probeerde te filteren,
wat zij dachten nu zij bijna thuis,
of in de supermarkt waren?
Zou er iemand op hen wachten thuis?
Als een kwispelende hond, blij
in hun armen springen…
Generaties
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Generaties.
Kloven overbrugbaar.
Omdat leeftijden niet
bepalend hoeven te zijn.
Tegenwoordig.
Jong
Oud zeer.
Kan beslist slijten.
Want jong wordt oud.
Ooit.…
Moeder zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Eens wordt iemand moeder
zonder beschrijving erbij
gemengde gevoelens
vernieuwend, gelaten of blij
Ze gaat op gevoel
want wie zegt wat te doen
iedereen is anders
in dat grote moeder-zijn legioen
Ze groeit in die rol
jaren aan één
met vallen en opstaan
vaak voelt ze zich hierover alleen
Maar je moeder is je moeder
die laat je zomaar…
l'envoi
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.985 ik wil een ander leven
waarin ik onbevangen aanraak
en me blijf inzetten
ik heb genoeg van mijn tekortschietende handen
mijn zwatelende brein en snedige tong wil ik niet meer
ik ben moegeswitcht van:
hoe blijf je jong naar hoe blijf je levendig
van hoe blijf je levendig naar hoe heb je lief
van hoe heb je lief naar…
Zomerse warmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
580 Zomerse warmte uit mijn eenzame jeugdjaren
herhaalt zich alsof ik nogmaals moet ondervinden
dat ik alleen ben in een drukkende wereld
die om handelen vraagt tijdens mijn traagheid
ik herhaal mezelf ook in hunkerende heimwee
waar het spelen als vanzelfsprekend is
alsof we kinderen van de zon zijn
nooit last van hoogmoed of eigenwaan
altijd…
Niet langer angst voor de duisternis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Niet langer angst voor de duisternis.
De zon straalt ruimhartig over mij uit.
Vrolijkheid bedeelt mij eerder dan
de droefenis. Een gevoel van geluk
tintelt over mijn huid.
Niet langer angst voor de duisternis.
Een optimist ploetert, maar trekt voort.
Een feest is het leven zonder ergernis.
Vrij is de geest die zich niet stoort.…
Nieuwe Merels
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.146 Er was een man
die bij elke strofe
die hij hoorde van
de merel
zei
schat schat
en er kwamen weer
nieuwe merels merels
En bij elke jongen
die hij zag op de
fiets of lopend
dacht
en zei hij
beeld beeld
En die man
ben ik zelf
------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 2018.…
Muiterij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
934 Langzaam
Als dikke vla
Door een trechter
Sluipt het van
Boven naar benee
In mijn rechter
Brutaal en ongestoord
Heb ik last van muiterij
Laat hij mij voelen
Dat het over is
Gescheiden
Hij niet meer bij mij hoort
Zo dood en koud
Zit ik daar
Toch probeer ik heel benauwd
Er wat mee te doen
Moeizaam kom ik op
Sleep me voort
Door passanten…
Bij ziekte zoek je weer troost
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Bij ziekte zoek je weer troost.
Bij iemand die je al zo lang vergeten was.
Een echte vriend in nood. Van wie je
vroeger al zijn belevenissen las.
Hij is bij jou en vergeeft je al jouw zonden.
En doet als een zaalarts iedere dag zijn ronde.
En legt zijn helende handen op je neer.
En dan denk je plotseling weer aan zijn lijden
aan dat ruwhouten…
voor altijd kind zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 ik ben een kind
laat mijn verbeelding gaan
laat hem achter als ik
voor de oprit naar volwassenheid
kom te staan
die weg duurt levenslang
en eenmaal ingeslagen
raak je steeds verder
van het kind zijn vandaan
het zonder moeten
maakt me toch zo bang
en toch ik heb hem altijd nog herkend
in alles wat ik heb gedaan
hij hield zich rustig…
bluegrass
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
460 alleen binnenmuren vertellen
over de stilte in de buitenlucht
een oceanografische stem
verhaalt met lange halen
over wat voorbij gaat
zonder enig gerucht
en de kunst van het op
volle zee verdwalen…
steen in de vijver
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 hij is de
steen in de
vijver die
het kind in
hem wakker
kust ver weg
van het
rumoer waait
de stilte
in hem aan
hij is een
beetje bang
nog om te
verdwijnen…
Dag mijn dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
498 ik zwijg over de woorden
niet geuit voor de ingang van de nacht
het is de stilte die mij overweldigt
ook al schijnt het bed mij toe, zo warm en zacht
en beslaan gedachten het zuchtend kussen
zij nemen de zwaarte van het zijn of de verleden dag
mee naar de onbekende duistere wacht
het zal de adem doen sussen, heb ik zo bedacht
ik rijg al…
Tegen welke prijs?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 Wie zoekt niet, met groots
allure, een tijdloze mystiek
uit ervaring van verdriet en schijn
troost haalt uit eigen avonturen?
zoekt het in het kleine,
verdiep je in de echtheid
van de mensen, richt je op
hun herontdekte schreden, in
onbestaande mogelijkheden,
misschien onechte treden
beschildert ze met je eigen kleur
van aardse…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Er is niets dat je niet wilt
Alleen dat wat niet je nieuwsgierigheid stilt
Niet in de lichtste sluimerslaap
Of uit de diepste bron gedroomd
Een geparfumeerde fantasie vervliegt
Of water dat naar ergens stroomt
Ver van meningen vanuit vooroordeel
Of een korrel zand die in de Sahara woont
Of als schelpen waar getijden, in voor
en tegenspoed…
Het heerlijke gevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 De mist moet zo langzaam
opgetrokken zijn, dat toen
ik het landschap zag
toen het tot mij doordrong
dat het er was, ik het onbewust
al gezien moet hebben
net zoals toen
ik verveeld zat te kijken
naar de passerende mensen
en dacht dat ze net zo terloops
mij zagen, een meisje
met bungelende benen
zomaar een meisje
dat ze niet kennen…
Wat ik voel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Ik leer zien
wat belangrijk is door na te doen
hoe jij kijkt
Ik voel wat jij voelt
door na te doen wat jij voelt
Als een brabbelende kind
volgt mijn kennis
mijn lichaam dat
jouw bewegingen volgt
Hoe dichterbij hoe beter
mijn weerspiegeling is
maar nooit precies hetzelfde
zelfs als het water glad is
en dat is weg
zodra ik erin duik…
Levensecht genot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
356 Vertraagd trek ik gekke gezichten
tezamen zien ze er normaal uit
Ik spoel mijzelf verder
en weer terug, vergroot me
en bekijk me dicht op de huid:
ik zie er levensecht uit
wat voor hoed ik ook draag
wat mijn wensen daaronder
ook zijn
In het duister tast ik in mij
naar wie ik ben, luisterend
naar mijn lichaam
dat slecht te verstaan…
dralen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 en nu op deze
winterochtend
vallen alle
verschillen weg
onder een witte
deken van sneeuw
ik denk aan al
de mensen die
ik ben geweest
herinneringen
de dromen die
ik navertel
zijn ze echt
niemand die het weet
de wind gaat liggen
het huis kraakt niet meer
ik open de deur
doe haar weer dicht
opnieuw valt er
sneeuw…
Mijn lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Ik zie het wel
in het isolatieglas
mensen dragen zichzelf
op hun rug
hun hemden zitten strakker
dan hun huid
kalkoenkerels steken hun waaier
trotser dan heer pauw
.....met gebonden handen
.....paraderen ze in de lucht
.....van hun droogwindige darm-
.....bacteriën en ze laten daklozen leven
.....van de natte muntjes
.....uit…
Santanova
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Ze zit daar maar
als een sterke magneet
mensen komen en gaan
genezen naar huis zeggen ze
Ze moet wel een heilige zijn
een nieuwe, die onder ons is
Ze heeft niets nodig, geeft
alles meteen weer terug
Mensen die hoop geven
ontvangen hoop, mensen vol liefde
krijgen nog meer liefde
de teleurgestelden vertrekken
diep teleurgesteld en agressieve…
Loos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 Sprak ik de geest van de doos op het naaktstrand
verlegen als een verlaten vogel op de vlucht
tussen al die bewegende benen op het zand
vond ik de brievenpost opgedronken
in een geheime whiskyfles
toen ik het ophield en verstokte
in mijn ademhaling bij schoonheid
die op zichzelf geschreven toch bestond
liep ik daar zelf nu in mijn blote…
Hersenmengsel ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Mama zei wat
kun jij dat goed
en zo leerde ze mij
braaf te zijn, en nu
leer ik mijn kinderen
door niet streng te zijn
dat ze per ongeluk
of expres iets kunnen
doen wat niet mag
Ik zie hen ontdekken
wie ze zijn, wie ze denken
te zijn en wensen te zijn
en over mijzelf denk ik
na: wie ben ik geweest en
wat is daarvan gebleven?…
mislopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 op dagen
wanneer het leven
voelt als iets
dat je misloopt
waarop alleen
overblijft wat
geen hout snijdt
op die dagen
kom je beter
niet uit de verf
zweef je door
een leeg decor
een milde steen
des aanstoots slechts…
Houd van mij – 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Soms waait er in mijn hoofd een slechte
wind, een duivel die duivels najaagt
in een ander of
een verongelijkte hoogmoed
die zichzelf bevoordeelt en vraagt:
Houd van mij!
.....Bij wie kan ik voorspoed kopen
.....(levenslang en met garantie)
.....welke opties zijn er
.....wat in hemelsnaam moet ik
.....en zal ik daar voor doen?
.....Ach…
oevergewas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 had ik je niet al eerder gevraagd waarom
morgen alles anders is terwijl er gisteren
nog een man was, er kon geen lach vanaf,
die zich ‘werkelijkheid’ noemde en dat er
geen reden was om daaraan te twijfelen
maar misschien is het beter dat geen
mens weet wie ik bedoel, ik val in herhaling
en sta op, draag water naar dezelfde rivier
mijn…
brievenschat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 zijn brieven
tot de laatste
millimeter
beschreven kleine
ansichtkaarten
elk stukje wit
tot aan de
wolkenluchten
op de voorzijde
volgeschreven
zijn 100 jaar
slapende zinnen
gemiste woorden
wekte zij letter
voor letter tot leven…