Alle inzendingen over spelen

5860 resultaten.

Sorteren op:

Gezellig

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 845
naar huis Het is mooi geweest het is genoeg Bralt zij met dubbele tong Tegen sluitingstijd van de kroeg Dan vraagt de kastelein aan mij Hou je nog van Haar ben je nog wel blij En ik ook niet meer fris Antwoord gelaten, ach je weet hoe het is Het kan mij door de jaren niet meer zo schelen Soms vraag ik haar om een poosje buiten te gaan spelen…
Ivan Grud18 augustus 2010Lees meer >

in een huis van vele huizen

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 811
een koning gaat je toekomst vooraf, het spel dient zich ongevraagd aan en terwijl jij de kaarten achter een tovermantel opschudt, de handen zichtbaar in het huis van harten zie ik: je bent volledig, nog te groeien jij doet een stap vooruit ik naar achter en tussen deze jaren heb ik nooit getwijfeld jij , mooi mens, ik tik tegen…

Toch herboren

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 441
Doch telkens bij het ochtendgloren mogen we voelen, mogen we bekoren en wakker worden uit het donker naar het licht, weer in de cirkel worden herboren nooit wetend wanneer het einde in zicht, de kadans van tijd en dood die dit spel nog nooit hebben verloren.…
Katty4 maart 2011Lees meer >

Roulette

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 730
ik wilde je nog vragen welk spel je speelde in al die verfomfaaide dagen de visjes die we deelden liggen op apegapen een stapel kleurenblind en het rad draait door, ook zonder wind de bank is blanco facturen verbrand jouw inzet een veeg in mijn blote hand de laatste champagne grand cru van een parvenu verpand aan de tollenaar rien…
Hanny20 juni 2011Lees meer >

Onbegrepen offer

gedicht
2.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 8.236
Het spel valt in stukken uiteen. Geen partij. Als een schaap, met open ogen naar de scheerder, mug op weg naar web, de held zijn slagveld tegemoet. ---------------------------- Uit: Schaakgedichten Uitgeverij Passage 2006…
Mark Boog19 februari 2021Lees meer >

Regenboogweb

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 482
ik hark mijn gedachten vang op hol geslagen eikels die ik in boomholtes verstop in een heksenkring speel ik haasje over als een onbevangen kind tel de appels van de den die ze eerder vallen liet opgaand in de wind zie de bomen dansen beklim een regenboogweb met lichte tred tot de spin er weet van krijgt vlug sla ik m'n vleugels…
LadyLove6 oktober 2011Lees meer >

Blikvanger

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Mijn ogen jongleren doen hun best jou steeds maar weer te vangen je lijnen spelen pingpong in de piste van mijn hoofd kom toch binnen klim mijn trapeze in en nestel er een salto net achter mijn wimpers mijn netvlies heb ik schoongeveegd, mijn iris volgeschonken rakelings, zo mag je gaan langs glasvochtige hoeken mijn vangnet…
Jelou9 oktober 2011Lees meer >

Patricia.

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.202
zwevend, dromend denken aan jouw huis daar aan de plas ik zou je al mijn liefde schenken als jij daar nog maar even was lachend, kussend spelen in die boot tussen het riet ik kan dit verlies niet velen de smaak van louter verdriet de wind waait over de plassen verstrooit het stof van jouw bestaan de urn waar ik op mocht passen verliest…
J.J.v.Verre13 januari 2012Lees meer >

Herinnering

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 947
straat Dat waren een stelletje blagen Zij voedden geregeld mijn haat Wanneer zij mij uit kwamen dagen De straat met dat stel op de hoek Ik liet mij er dikwijls verjagen Vol angst voor een pak op mijn broek Die ettertjes stonden er dagen De hoek van mijn straat met dat stel Het beeld vangt nu aan te vervagen Het was per slot allemaal spel…

Masker.

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Masker op speel maar de clown laat de mensen lachen ook al ben je down Masker op niemand ziet je verdriet maak de mensen blij je pijn zien ze tóch niet Masker op, Masker af de twijfel slaat toe al die lachende gezichten maken je soms doodmoe Masker af je zit gevangen in een val mensen lachen niet meer zien je tranendal…

Ooit was er grijs

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
hoe ik ook straalde jij absorbeerde alle licht in samen zijn kaatste zwart in schaduwrijk bewegen zette leven op het spel het perspectief in ons bestaan liet jij als donkere vlek ten onder gaan ooit was er grijs maar in die mist raakten wij elkaar al spoedig kwijt leven in zwart wit kent geen compromissen de een laat zo de ander…

Met venijnige vlagen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
de duinen zijn geschoond vruchtbare aarde vervangen door zand van het strand de wind heeft vrij spel met venijnige vlagen stuift alles dwars door de straten het helmgras krijgt geen greep op de voet van de heuvels het is traag in de strijd om bestaan wat vroeger in eeuwen gevormd is moet nu in één generatie gaan de mens is geen…

Podium voor de wereld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Podium voor de wereld Voor het podium stond de mensheid Ze waren er allemaal Ze wisten dat het grote donker hen morgen zou opslokken Zomaar Zonder reden Met net zo weinig reden als de mensheid ooit was geboren De violist begon te spelen Alsof zijn leven ervan afhing Ook al was dat niet zo De blauwe aarde verdween snel en volledig…

Als marionet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
vrienden en getrouwen beschouwde hen als marionet wij baden vaak hetzelfde gebed heb ze langzaam aangelijnd verfijnd in manipuleren kleedde ze in gelijke kleren maar zij dansten niet zoals ik wenste het bleven eigenwijze mensen heb ze los gelaten toen zij hun kruizen hartgrondig gingen haten dacht een kunstenaar te zijn maar het spel…
wil melker12 november 2012Lees meer >

Dansen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
Zie in de woestijn naar het wuiven van het riet in de wind zend de bode voor je uit Hij baande de weg zit als kind'ren op het marktplein speel fluit wilde je niet dansen tussen twee reien zing een klaaglied wilde je niet treuren door lelies omzoomd Hij is opgestaan tussen de bloesems ontloken waar zal ik jou beminnen neem geen aanstoot…

ONDOORDACHT.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.056
Ach, ik mag er wel uit leren Met gevoelens mag je niet spelen. Woorden en daden wikken en wegen Constant wil ik dat overwegen. Een gemeend sorry om wat mis liep Alles anders, dat verlang ik intens en diep.…
Sweetje30 december 2012Lees meer >

Meisje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.551
als je pas veertien wordt gaat tijd niet vlug genoeg je wil in zeven haasten naar grote mensenland 't is nog een beetje vroeg geniet maar van je jong zijn van spelen en van sport giechel, stotter, bloos je mag nog even kind zijn voor je volwassen wordt blijf nog even meisje spring maar in je touw 't duurt nog maar een poos de tijd…

In het zicht van kasteelridders

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 813
waar kinderen spelen in het moment golven de gedachten op en neer aanwijsbaar naar verloren zaken, aan het op-zee-herwonnen strand overspoeld door zilte tranen van eb naar vloed gedreven, bruist het leven, almaar hoger een onverwoestbare schat van haar zandkastelen troon.…

Het was niet...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
Ik wist nooit alleen te zijn in dit spel, ook al was er een sterk gevoel van menselijke eenzaamheid. Ik wist, dat er immer een vangnet zijn zal... Het was niet... altijd de manier waarop ik alles deed, zei en overdacht dat men precies wist wat ik over hen dacht. Het was in ieder geval aan verandering onderhevig: zeer sterk.…
Petra Hermans27 september 2013Lees meer >

De afkoelende huid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
zuiver als kristal wilden wij ons glazen universum blazen in vuur draaide waarheid tot transparantie louterde liefde puur we konden niet voorkomen dat er belletjes met dromen scherfden in brekend licht kwetsbaar vloeiden we uit spiegelden elkaars kleuren op de afkoelende huid nog spelen schaduwen op het warme kristal en danst…
wil melker3 december 2013Lees meer >

Jouw donker wuiven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
in een laatste glimp van de ondergaande zon zag ik het strand weer stuiven tegen de achtergrond van dieprood licht jouw donker wuiven wind brak ons spel vandaag zat stormachtig tegen we ploegden door het zand dat nog nat was van de regen de hemel klaarde bij de laatste paal decoreerde deze avond ik zag je voor de laatste…
wil melker24 februari 2014Lees meer >

en eeuwig ruisen de golven

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
gebeiteld in een geut van zonnelicht een naakte vrouw, blanke vlek op het vlekkeloze witte strand schrijdt langs de waterkant, in de speelse branding die haar voeten streeft te strelen.…

Weerspiegeld

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
In jou zie ik mij Weerspiegeld Als jij daar bent Constante stroom van esprit Lachen diep van binnenuit Wij spelen met levenslust Dartelend over de toppen Van jouw en mijn kunnen Spitsvondig, elkaar te slim af Samen opgenomen in zonlicht Jij was weer even thuis Nu pas het besef van stilte Kun je zo eigen worden met de ander?…

Beste Arjen,

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 786
Jullie hebben d'r geen zin an want na al die winst tot de halve finale wenkt bij de uitgang toch nog twee maal verlies 'Om de keizer des baards' zei je ook terwijl de halve wereld meekijkt laat je het kopje nu hangen kijk uit je hangt voor altijd Er is nog niets verloren vandaag daarom wees een vent doe jezelf niet tekort speel…

Kruipen in de huid

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Op de grens van Zin en waanzin Is de gekte In mij gekropen, Onherkenbare gedaanten Met mij onbekende namen Nemen bezit van die Ik was, ben, en zijn zal - Mijn naam is legioen, - Resoneert in de krochten Van mijn brein, woorden van Een acteur die moeiteloos Van rol verandert om De mens te kunnen spelen Die kennelijk ook in…

Mysterieus leeft poëzie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Zoals kinderen spelen. Zo leeft meditatie. Aandachtig. Leven onmogelijk verwoorden. Temidden van pijn en onbegrip, blijven zoeken naar gedichten. Mysterieus leeft poëzie. Gevoelig.…

Uit de as die ik achterlaat

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
ik wilde ooit het magistrale in mezelf naar boven halen iets met sculpturen fantasierijk en speels maar ook cultureels gedragen door zuilen van grieks origine die tijdloze schoonheid hebben gezien schouwde integer het fundament van mijn leven ontvouwde mijn ziel wist dat ik alles zou geven voor het monument van mijn dromen tot…

een ver beeld

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 597
waarom kan ik niet tapdansen zoals meeuwen op de wind spelen met de luchtstroom, ongehinderd terugkeren naar het begin zo echt, zo blij en mateloos verliefd terechtkomen in de duinen om dan weer op te stijgen in wat geen ander ziet elk woord van verbeelding ontdekken nodig en onnodig vastberaden en jij ?…

Ronding in contrasten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
ik componeerde jouw beeld uit mijn hartmuziek toen speelse tonen uit de hoogte kwamen sprankelden je ogen in een passioneel meeslepend bewegen danste je de melodie waarvan ik de ronding in contrasten schilderde op het doek weergaloos waren je passen in een met mes beschreven uitdaging ik zie je nu komen op de boulevard…

Muziek danst de noten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Het is een spel in Sierlijke passen; De danser danst zijn Choreografie. In duale Lijnen danst hij met Zijn danseres figuren met Een bekoorlijke fantasie. Muzikale noten ergens Sterft een zwaan aan Een zilverkleurig meer. Met een pas de deux wordt Beklonken dat liefde leven Danst met muzikale eer.…