5945 resultaten.
het leven...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.711 Het leven
is hard,
zeg je,
En ik hoor hoe je de deur achter je
dichttrekt,
De koude windvlaag
breekt de stilte.
Het leven
is hard,
zei je.
Ik geloofde je niet...…
Voelen dat je gaat..
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.228 Het laat je blijkbaar koud,
want hoe vaak ik het je ook vraag,
je zegt dat je nog steeds van me houd,
maar dat was voor het laatst vandaag!…
woordkus
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.073 als een zachte warme deken
voelt jouw liefde zo vertrouwd
alle rimpels gladgestreken
voelt mijn hart niet meer zo koud
door een handvol sterrenregen
zie ik eindelijk weer licht
is er zon na zoveel regen
is mijn blik opnieuw gericht
op het einde van het duister
daar waar jij nu op mij wacht
los van loden last en kluister
zwevend…
hoe ik van je hou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.991 over ruwe huid
glijdt de hand,
ontdaan van gevoel,
naar nieuwe vragen
een woord dat stuit
op koppig verstand
in een vieze poel
van dode dagen
zoeken naar licht
in donker verlangen
maar alles blijft koud
en leven hoeft niet
alweer een gedicht
door ogen gevangen
verre van eenvoud
van knagend verdriet
tijd om te laten
wat weg…
Lachbui
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.215 Ik kijk je vol in je ogen
die als wolken bij me weg lijken te drijven
alsof ze niet op hun plaats kunnen blijven
en voor het contact alweer zijn gevlogen
Ik vraag je zachtjes wat er is
verveelde zuchten langs me heen
verkilde blikken snel van steen
ik heb het fout, ik heb het mis
Bedrukt vallen er gaten in de atmosfeer
storm dreigt in koude…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.410 Ik zag je lopen door de straten
Je was alleen en leek verlaten
Je liep daar door de regenstromen
en leek vanuit het niets te komen
Ik zag je lopen door de straten
Verder had niemand je in de gaten
Het sneeuwde en je had het koud
en opeens leek je heel oud
Ik zag je lopen door de straten
Langs de plekken waar wij eens zaten
In de sneeuw…
Mijn tuin
netgedicht
3.7 met 91 stemmen
14.771 eendenliefde
geur van leven en nieuw blad
Lindebomen, eiken dromen
wilgen langs de waterkant
zonnestralen, bootjes komen
zomerzotheid aan het strand
Lindebomen, eiken dromen
beukend in de straffe wind
regenwolken, waterkolken
want de winter komt in zicht
Lindebomen, eiken dromen
wilgen in het winterlicht
sneeuw in vlagen, laat maar komen
koude…
Probeer het niet meer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.179 Mijn ogen zijn nat en rood
gevoelens bestaan niet meer
mijn hart is koud en dood
het doet zo schrijnend zeer
De zoveelste klap te krijgen
terwijl je me iets had beloofd
begin je weer met bedreigen
van vertrouwen ben ik beroofd
Waarom moet je manipuleren
om te krijgen wat je graag wilt
is het leuk om mijn leven te ruïneren
kick je erop…
Ondergaande zon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.374 Als een oranje bal
gaat zij onder
ze kleurt de wolken roze
een feest in de hemel
in de laatste dagen
van het jaar
mijn hart springt op
bij de aanblik
en ik mijmer
ga nooit... weg
ga nooit weg
uit mijn hart
het zou koud worden
ga nooit weg
uit mijn gedachten
ze zouden worden afgesneden
ga nooit weg
uit mijn dromen
ze zouden kleurloos…
Samen alleen
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
3.041 Zoekend naar mijn wil
Geboren om te groeien
Geen ruimte om te bloeien
Soms wordt het mij teveel
De klanken, zwijgzaam klein
Het heeft zo mooi geklonken
De echtheid van jouw lonken
Soms wil ik bij jou zijn
Mijn dromen, koud en kil
De rust opnieuw gevonden
En wij, voor één seconde
Zo sterk, intens en stil
Soms samen op één lijn…
Telkens weer
hartenkreet
4.2 met 48 stemmen
1.741 koude rillingen
verkroppen,
m'n hart niet meer
te stoppen,
verklampte handen
zweten,
laat je me de kilte
vergeten,
raak je me keer
op keer,
ja...telkens weer...…
wilde vaart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
608 twee jaargetijden en zelfs de herfst
onafgebroken in volle vaart
links bleef de thuishaven liggen
ogen bijna toegeknepen
tegen de lage ochtendzon
tuurt hij gespannen naar de kade
waar de stuurmansvrouw
verstek laat gaan
winter al weer
ook haar hart te koud
na 't eenzaam wachten
langzaam ademt hij haar warm
tot druppels vergaat het…
In geen spiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.475 De nachten verkrampt als
een steen onder de koude
hemel van de woestijn.
De grauwe ochtend: ik val
schokkend uit het duister
met gebroken benen.
Tussen mijn mond en uw oor
dwarrelen mijn woorden
krachteloos op de grond.
Wat ik maakte heb ik verbrand,
wie ik ben heb ik verbannen:
Gij zijt mij zo ver gebleven als ik U.…
Wereld
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
3.957 alleen zijn en
dan weer niet
is in juiste evenwicht
De bomen zijn niet
dichterbij gekropen
en de wolken drijven
hautain over mij heen
toch is de wereld heel
wat groter geworden
met de wetenschap van
ik ben niet alleen
Waar de regenboog
neerdaalt is waar mensen
op me wachten en waar
het regent schuil ik
bij je omdat het
soms koud…
Bitter zout
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.648 dat er nu
een enorme grote stilte is
De bank is leeg en koel
de krant ligt er nog ongelezen
zelfs je pantoffels zijn weg
ik weet nu weer hoe lang
een dag eigenlijk kan wezen
Ik kan de geur nog ruiken
die je in huis achter liet
het blijft nog de vraag
slaap ik wel of slaap ik niet
Na zoveel jaren in één bed
lijkt het nu zo groot en koud…
groen is op de vlucht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
2.061 het dwarrelt
ieder jaar weer anders
de langste weg
een laatste keer
nog door
de lucht gegleden
gedraaid, gewenteld
en weer uitgevleerd
het ritselt nog
in vlagen en
laat zich bebazen
door een sterke wind
luwte strekt
zijn armen uit en
maakt een eigen bed
van bruinrood bladerdek
bomen tasten nu
met dunne takken
naar een koude…
kerstmijmering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
2.682 als de bejaarde slag
het angelus laat horen
hij is een roepende
over de winterse velden
kijkt statig uit zonder
dat men hem nog hoort
of ziet als hemelse bruid
hij draagt slechts
een stenen verleden
en echoënde psalmen
naar verluidt
laten we ons
nog verwonderen
door eenvoud en mystiek
ik zou het niet weten:
zie zoveel koude…
Nieuwjaar
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.020 Afscheid nemen van het oude
alweer een jaar voorbij
Ondanks winter, sneeuw en koude
schijnt de zon binnenin mij
Dit jaar mocht ik jou tegenkomen
zo onverwacht op mijn pad
Het antwoord op mijn dromen
ben jij mijn lieve schat
Het nieuwe jaar, een nieuwe start
ook al ben je ver van mij
jouw zon schijnt altijd in mijn hart
En dat maakt me…
dit is stilte
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.276 moeder, waarom zijn mijn benen zo dik
zo rood, de stappen die ik zet
of bloedend de borst waartegen ik sliep
jij leerde me lopen, de schoenen dragen
waardoor de aarde kantelde en vaak
bevroor op het hout van mijn lippen
waarom zijn mijn armen zo dun
zo doorzichtig, de leegte die ik voel
door het naakte kind in mijn keel
ik heb het zo koud…
Hemel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.613 Ging zij ooit open in het oosten,
het noorden wachtte op de zon
de terugkeer van het licht
symbolisch in het dennengroen
in deze koude winternacht
bedenken dat het zuiden straalt
en onze nacht in 't westen daagt:
het is nooit overal hetzelfde
de maan is rond, de maan is rond
en uit het donker stralen sterren
als alles zo om alles draait…
Mijn broer begraven
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
3.173 Het was alleen zijn lichaam dat er lag
en meer ook niet
we hebben samen stilletjes gehuild
van intens verdriet
Ik heb zijn handen nog gestreeld
gefluisterd dat ik van hem hou
nog één keer heb ik omgekeken
en kreeg het warm en koud
We hebben samen met elkaar gezongen;
Heer ik wil Uw liefde loven
al begrijpt mijn ziel U niet
zalig hij die…
En het verdriet dan
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
775 zo stil, zo doods
het wintermuseum
ver weg van wijsheid
en brede straten
ik hoef niet na te denken
binnen zijn ramen, verdwenen vaders
en kinderogen zonder voedsel
de nacht naast me, ellendig
als een koud, kil huis
en ik schep geraamtes
in de bevroren spoelbak
naast label nummer één
de opgehoopte sneeuw
scheur ik tot stilte
ineengedoken…
gedicht met stilte geschreven
gedicht
3.5 met 35 stemmen
15.289 Met een weefsel van regen en moeheid heeft
de stilte ons bekleed en onze lippen gericht
naar het van koude biddend noorden.
Zo stil is het nu dat men huivert en vreest
dat iemand plots op een gong zou slaan
en van de leegte zou scheuren het oorzichtig vlies.…
Sluimerende branie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
544 Mijn hart liet geen hart koud
en mijn handen waanden zich ineens
deel van een nieuwe schepping.
Een woud van sensaties kwam aan de oppervlakte
van mijn tast drijven, als een fles met een boodschap.…
Utrecht CS, spoor 7a
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
684 De roker heeft het koud
onrust stookt hij niet
kranten leest hij niet
lachen doet hij alleen
als niemand hem ziet.
De koffie is op tijd
en de trein vertraagd.
De zuil brandt offers
slierten rooksignalen
zwalmen zwijgzaam.…
Nooit tevreden.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.101 De zomer vinden we te heet
de winter weer te koud
de lente kan er nog mee door
herfst is waar je niet echt van houdt.
De regen is te nat
de herfst brengt stormen mee
de winter is te glad
en met de lente zit het ook niet mee.
Toch heeft ieder seizoen
zijn eigen pracht en praal
ook ik heb van die dagen
dat ik zeg: het weer ?…
Zwarte sluiers
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.028 Fluisterend roept de dood je
Geduldig sluit hij je koude ogen
Tilt je op in je doodsgewaad
"Ga mee"...
Fluisterend roept de dood je
Zijn donkere stem streelt je lichaam
In zijn zwarte sluiers voorgoed gevangen...…
Jaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.805 De lente kwam met storm
De dood kroop – zonder vorm -
Uit zijn ei
Genadeloos besloop hij mij
De zomer bracht het licht
Onzichtbaar, hard
Stil stralend en gericht
De kanker plots verstard
In de herfst een gouden blad
Blij met wat ik had
Ontlook ik weer
Opnieuw, een tweede keer
De winter, niet somber of koud
Maar helder, transparant…
de toenadering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 kijken lopen
naar den kimme
verleggen van den horizont
steeds wijkend
dichterbij weer verderaf
moeders baren
schepen varen
bergen komen af en aan
soms staat men stille
rarekieks het fotootje
minne in een autootje
’s anderen daags
heel al in kanteling
na donkerte zonneschijn
volgt bemanteling
in nevels achter neuzen
koud traag
niet…
bij jou zal blijven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.245 De oever van de maas lag
glimmend op het droge land
waar de kou het water in een
licht bevroren schijn haar
anker in een trots van welvarendheid
had uitgegooid
de koffie parelde aan je lippen
terwijl je ogen twijfelden
je stem minder sprak dan voorheen
voelde mijn hart jouw emoties
van heel nabij
de kiezels waren koud en maakten
wind…