7174 resultaten.
In groen gevatte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 jouw ogen
keken met
het helder blauw
van de eerste
lentedagen
die met
voorjaarsachtige
zachtheid vol
verbazing het zwart
van aarde vergeleken
met een
curieuze snelheid
had de metamorfose
van donker naar kleur
plaats gevonden
waarin pril wit en
in groen gevatte
bloemen en planten
nu al bewondering
oogstten van alle kanten…
Papieren vonnissen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
464 voorzichtig
rollen zij
door het stof met
onherkenbaar
gemaakte
gezichten
nog zijn de
ogen droog in
de grimas van
verleden tijd
alsof zij dit al
jaren wisten
waar berouw en
spijt nog altijd
geen handen
wensen te geven
dromen papieren
vonnissen
alles bepalend
zwart afgelakt
verwoestend in
dreigend gaan
dwars door hun leven…
fanfare zonder muziek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 in trage uren
gist de taal in
het duister
later na het
rijpen in de zwarte
nacht lijkt
wat ze zeggen wil
zomaar uit het niets
aan te waaien
ze ligt voor het
oprapen woord
voor woord
maar haar klank
loopt vast
zie haar ontsnappen
fanfare zonder muziek
hoor haar knarsende
ledematen
achter de huizen
in een doodlopende…
In vrolijk bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
519 ik heb ze
zien zweven
de stukjes blauw
uit je ogen
ontsnapt uit
de hemel
heel ver
daarboven
zij raken
het zwart
van de kring
die het wit
donkert in
je heldere blik
die de combi
laat spreken in
vrolijk bewegen
en de dans der
luchten volgt
zo sprankelend
in kleine letters
de sensatie van
goddelijk
contact ervaren…
Jabberbabboe
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
477 Ze schuiven op hun buik in babboekarren
Als jabberwocky's vol tomatoekids
In snelle hedendaagse urban arrows
Griselda fishfinger queen
van de bricks
Op zoek naar drakendoders
van loch ness
De queeste van king maxim
de legende
Als blackadder galante
zwarte ridder
Naar zijn miss tassy en joop
van den ende…
Anish Kapoor
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.735 Ik ben in een echt bloedmoment
rood is altijd in het middelpunt geweest
hoewel ik veel treurige dingen heb gedaan
toch was er rood en vreugdevol
rood is lichamelijk, maar het gaat
naar zwart diep naar binnen
rood is een afdaling naar de hel
de onbekende eeuwige herhaling
rood gaat ook naar geel
waar het licht is, het leven
rood gaat…
zegge en schrijve
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 doorbreek stilte met verstommen
belijd een voorwerp
start als laatste en win
ook al staat het zwart op wit
het gedicht legt het af
tegen uitleg, tegen beter weten
het gedicht ontkent grenzen
herhaalt redelijkerwijs
maar tart alle logica
er is geen zin zonder woord
-suiker, hitte, karamel
zegt het voort…
over herinneringen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
73 nu de grofgebekte kraai
de roerdomp overstemt
de zwarte nacht in harten
binnensluipt
verdwijnen vergeten wezens
in laatste korrelige beelden
wordt de pijn zorgvuldig
in kooien vastgezet
als menselijke zangvogels
opdat
geen herinnering ontsnapt
en zich zonder spiegelen
vastzet in de ziel
als een gruizige afdruk
ijle lamentaties…
Zinnen zonder toekomst
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.302 Hoe fluister ik stilte
in lang vervlogen
tijden, waar letters
waarheid lazen in
geschreven zinnen
hoe fluister ik liefde
in tedere gedachten
waar opengevouwen
handen mij niet meer
kunnen bereiken
hoe fluister ik dagen
vooruit naar jouw
armen, als nachten
zwart en eenzaam
zullen zijn
hoe fluister ik een
toekomst zonder
schreeuw…
KLEUR BEKENNEN
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
879 Maar zwaargewond vernam ik naderhand
Dat zij judoka is met zwarte band.
--------------------------------------------
...in sommige discotheken kun je door middel van een
gekleurde polsband aangeven waar je op uit bent...…
Waterval
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.471 Doet me vaak zien in het zwart.
Tranen zo groot in aantal,
Aan het water lijk ik wel een waterval
Kon ik het maar accepteren.
Het zou me dan niet kunnen deren.
Maar dat is niet mijn sterkste kant,
Dus veeg ik nog een traan van mijn wang.
En krop ik het maar op.
Ik weet het…..
Daar los ik niets mee op.…
Zelfmedelijden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.036 tussen vrienden toch alleen
gevoel van einde na begin
bliksem wil er niet omheen
tegen beter weten in
gevoelens worden spiegelbeeld
koud vervangt blij warm
nieuw litteken toebedeeld
aan de ziel onder mijn arm
even vlinders, bonzend hart
kleuren warmer dan normaal
weer terug naar wit en zwart
en tweedimensionaal…
Sterven
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
980 De nacht wordt steeds
groter in mijn hart
mijn ogen worden
steeds zwaarder
nevel daalt over
de resten van wenende dagen
zwarte schaduwen overvallen
mijn lege vragen
ik loop doelloos rond
in volstrekte kou
en adem een pijn in
zo blind en zo grauw
ik zwijg een eeuwig zwerven
de dag gaat langzaam sterven…
Slagveld
gedicht
3.0 met 238 stemmen
72.708 Er gaat door alle landen
een grote zwarte hond.
Wij liggen in het rond.
Niet langer van elkander.
Wat ons tezamen bond
stierf tussen onze tanden.
De schemer valt als grond.
--------------------------------------------------
uit: Blauwzuur, postuum verschenen in 1969.…
Herfstsonate
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
743 Wuivend in de milde herfstzon
schitteren de vele kleuren
als op een schilderspalet
strak tekenen de nerven zich af
de wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich
als een vliegend tapijt
aaneen gesmeed voortbewegen
opgejaagd en weer uiteengerukt
om met een laatste buiteling
zacht dwarrelend neer te komen
op de zwarte aarde die hen wacht…
Hemelsblauw
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.688 Staan op een hoog gebouw
dichtbij de oude markt
De lucht is hemelsblauw
de straten kil en zwart.
Beneden piept een oude tram
en heerst het volle leven.
Ik gaf je al m'n liefde
meer kan ik toch niet geven.
Voordat ik naar beneden ga
kijk ik nog heel even.
De lucht is hemelsblauw
zonder jou wil ik niet leven.…
schaduwen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
504 de ondergang van ‘t licht
verlengt de schaduwen
van de sombere sparren
projectie in zwart en grijs
bevroren en verstijfd blad
de avond in kille kleuren
de nacht lijkt zonder einde
in grauwdoodse nevelflarden
berusting in ‘t onvermijdelijke
er is elke dag een wonder
als ’t opkomend licht ontwaakt
de schaduwen korter worden…
staarde mij al wassend aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
769 ik heb de zon gezien
als halve maan
zij staarde mij
al wassend aan
kwam snel tot
volle glorie toen
het verduisteren
was gedaan
daar, waar draaien
kruisen wordt slaat
donker toe en projecteert
haar beeld in zwart
massa breekt het
witte licht van jaren
geeft duister weet van eindelijk
weer schaduw te ervaren…
groeiend blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
870 in mijn ochtendrijk
ben ik alleen
zo mooi alleen
donker is nog
het gordijn
naar het licht
maar toch
geluiden van mijn kippen
of nabije hond
kleuren de
bevalling van de dag
dit is rust
na slapen
stilte
balanceren
tussen zwart en wit
nog niets moet
zo luister ik
nog in mijzelve
zie langzaam
de contouren
van de geboorte…
Toegift
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
657 Niet het geluid van uilen in de wouden
noch geuren van het afgevallen blad
geen donkerblauwe lucht bezaaid met sterren
of wind die langs het zwarte water strijkt
de zomer laat zich dit jaar niet verjagen
al geven wij haar voorsprong van een uur
weer bloeien bloemen, vliegen vlinders
een broze toegift van moeder natuur…
Als
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.158 als 's avonds de onweerslucht
de hemel te snel sluit
de nacht te vroeg aanvangt
dan worden mijn gedachten
weer zwart als de inkt
waarmee ik schrijf
als 's morgens de zon
weer verschijnt
werpt zij nieuw licht
op oude zorgen
worden vandaag
de cirkels doorbroken
mag het voor één keer
een rechte lijn zijn…
Black Widow (Een lied voor Thomas Pasatieri)
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.008 Het publiek verbleekt
wanneer de nacht zich als een
zwarte weduwe op hen stort.…
De verlating
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
2.487 Heeft nog geen besef
van wat er komen zal
Gisteren leefde ik nog
Ik had sneller moeten zijn
sneller dan hen
Maar ik kon niet meer
Er kwam een knal
Die was voor mij bestemd
En ik kreeg hem
Een paar tellen later lag ik op de grond
Met pijn in mijn armen en benen
Niemand helpt mij
Niemand kijkt achterom
En dan wordt het opeens allemaal 'zwart…
Rond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
788 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloepapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
Drenthelingen 2
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
617 In het afgeperkte weidje
stond al dagen een zwart paard
van het malse gras te eten
het was drachtig en bedaard
en op deze mooie zondag ochtend
waar het gister nog niet was
lag daar opeens een veulen
naast de moeder in het gras
op onzeker dunne pootjes
kwam het wankel overend
om voor het eerst te drinken
een ontroerend mooi moment.…
Poezelig
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.509 Je vingertje aait
voorzichtig
het kleine poesje
dat zwartglanzend
langs de bladzijden
schurkt en sluipt
zich verbergt
bovenaan een trap
achter een bloembak
bij een stalletje met fruit
je kleine handje
dwingt de mijne
in je poezelige nekje
je kleine bolletje
vleit mijn hart
onophoudelijk
aaien we
alle zwarte poesjes…
ontspoord
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
671 over de dood en zijn dans
de bruid en haar sluier
de kerkers van het denken
achter deuren van angst
pijn van schreeuwend paars
in samengeperste vuisten
langs tollende muren
dwalend in gapende echoes
de trein vertrekt vandaag van spoor acht
schreeuwende uren
zwart vochtig en stil
cipier geworden beeld…
Van boom naar boom
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.162 Ik hield de achterdeur van de zwarte limousine voor je open.
Je was klaar en kon gaan.
Naar een nieuw bestaan.
Ik draaide mij om, om naar de achterblijvers terug te lopen.
Dicht bij de plek waar jij nu rust,
vloog een vogeltje met ons mee.
Het vloog van boom naar boom,
van tak naar tak.
Ongewoon mak en vrij.…
een glimlach in wit
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.650 hij kwam in de nacht op
kousevoeten naar binnen
zijn boodschap verpakt
in de kleur van een lach
gebaarde naar mij
wilde anderen niet storen
dempte zijn stem maar
was toch duidelijk te horen
een glimlach in wit
tegen zwart van het weten
hij gaat mij leren het leven
voorgoed te vergeten
nu komen de bloemen
nog steeds in de knop…