4960 resultaten.
Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Boven het steekspel van hun blikken
toonden de kruinen van de bomen stervend steeds weer
nieuwe kleuren zonder naam
een milde wind trok bij hun eerste stemverheffing
ruisend nog wat verder aan
-het was herfst
op het scherpst van de snede.…
Majesteit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 verloren slenterend door een jeugd
waarin je zocht maar niet kon vinden,
stond je soms uren op een hoek
de tijd verhangend met wat vrienden.
maar toen zíj langs kwam, zonder naam,
beschermd tussen va- en moeder in,
had de vriendschap afgedaan,
je droomde haar jouw koningin.
nu, jaren later als mevrouw,
ook meisjes worden eens volwassen,…
Stel je open
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
914 Open zonder moeite je ogen
Slijp je tanden strijdvaardig
Bal stevig je vuisten
Luister zoals het hoort
Biedt gepaste weerstand
Ga nooit gezapig akkoord
Boor diepliggende wijsheid aan
Zelfs wanneer je het bezit ervan betwijfelt
Laat de grijze massa alleen achter
Laat hem tegensputteren en schelden
Recht je rug en ontdoe hem van oneffenheden…
Dag van de waarheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
852 Als alle dagen,
maandag tot maandag,
het credo
'Dag van de Waarheid' dragen,
is het beter toeven
in een leugen.…
Vruchteloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
606 In ochtendadem fronsen landerijen
stil
verwonderd
om het lege van hun schoot
aardedonker rust
verkillend onder rijpen
nevelsluiers drijven droef
over de vorens van de velden
dauw beroert
haar ogen
vol begrijpen…
een kokkel legt zij aan mijn voeten.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
763 in de verte de ebbende zee
die fluistert kom , kom maar mee
zich terugtrekt en zachtjes weer opkomt
en dichter en dichter been voor been
drapeert zij een schuimkrans om mij heen
een kokkel legt zij aan mijn voeten
terwijl de wind de wolken roert
en t spiegelbeeld mij zacht vervoert
word ik de wolken en de zee
http://www.youtube.com…
Zeeblik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 Zie de zee gestaag het land verleiden
door haar lippen vochtig langs de rand
te strelen van het maagdelijke strand
om in diep verzinken te verglijden
en hoe het avondlicht blozende brand
als de zon zich drenkt in de getijden
wolken nevels weven als verscheiden
duinen zwijgen in hun rust verzand
hoog op de keienkade zit een vrouw
haar…
De rivier stroomt altijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 over de kade rolt
een fietser
voorbij
de rivier stroomt altijd
richting zee
op de ladder strijkt
een schilder
kozijn
na kozijn glad
momenten vergeten we
sferen niet…
Vraagje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 Wie heeft ze geplukt?
De veren in mijn kussen.
Wie heeft de eend vermoord
in wiens kleed ik
elke nacht vakkundig word gesmoord.…
Litteken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 De eerste winst, was 't ontwaken
vrijwel gelijk daarop de trance van
een strijd, ongelijk, verloren het lied
dat bij aanvang zijn refrein al inzette
'k Verloor de tijd in een leven
niet veraf, dichtbij dood gelegen
Een uur. Etmaal, of misschien wel jaren
buiten bewustzijn dat leven belette
'k Vlieg en zweef zonder motor
rijt de regenwolken…
gek gedicht foppe
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
931 GEDICHTEN FOPPE IN DE NACHT VAN NOVEMBER 2012
DADA GEDICHT
heden is het n8
ik ben wakker
en een arme stakker
de maan schijnt als een grapefruit
en het is nog mistig ook
ik kan niet slapen
en luister naar de radio
gezellig met een gekleurd lampje aan
ook een gele als een banaan
ik verdrijf de tijd met dichten
en muziek op you tube
laat…
Flits
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
803 Starend,
omhoog naar
twinkelende sterren
in het enorme uitspansel,
zag ik een vallende ster
in een kortstondig
lichtend spoor.
Na een seconde
was hij verdwenen.
Het spoor dat kan leiden
naar de plek waar hij belandde
is uitgewist. Straalt zijn
licht mogelijk straks
onder dit gedicht?
Misschien een ijdele hoop;
ik was de enige die…
Het Leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
713 Het leven is als de seizoenen:
Ontluikend als de lente
Frivool als de zomer
Kleurrijk als de herfst
En ingetogen als de winter…
oud worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
960 Ik word nu toch wat ouder
en ook slechter ter been.
Wanneer ik mij een borrel schenk,
gaat het meeste er over heen.
Hoewel dit niet het ergste is,
is het niet leuk voor mij,
want nu moet ik wel dagelijks
weer naar de slijterij.
En ook het zicht gaat achteruit,
dat merk ik keer op keer,
ontmoet ik soms een mooie meid,
dan zeg ik ´dag meneer…
Onverlet.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
673 Koffie
heb ik geloof ik
al gezet
maar was het
voor de vorst
of na de dooi
ik denk zelf
vrij en onverlet:
het moet dan wel
geweest zijn
ná het verzet
Ik
geef me over…
gered door Braille
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 dagen als vallende regen
doch tussen de buien door
de nacht als schuilplaats
voor onbehuisden...
met het lege gevoel dat
ontheemden eigen is tast ik
op zoek naar tederheid
vooralsnog in het duister
goddank wijst iemand die
Braille beheerst mij de weg
naar het ochtendgloren…
tussen wolken en zee
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
960 daar volgt hij de zilveren lijn
tussen wolken en zee
tot het brandpunt van ontmoeting
schuim en schaduw loopt hij
jaagt hij het beeld
om het vast te houden
maar alles beweegt
http://www.youtube.com/watch?v=y4xL2tZyVRk…
Dagboek van je leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
777 Het dagboek van je leven
Elke stap die je doet
Hoort al bij het verleden
En wordt in je dagboek bijgeschreven
Want zo gaat het
In het dagboek van je leven
Alles wat je doet goed of slecht
En je komt er niet onder uit
Want in je dagboek komt alles uit
En als de tijd daar is dat je je ogen sluit
Dan zal ook het dagboek van je leven sluiten…
bezeten van poëzie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
664 het neerkrabbelen van woorden
bekruipt me in een begrijpend gemis
als straatrumoer in mijn armoedigheid
in voelen wat mij is bijgebracht
knokkend als mijn plichtsgevoel
als messen en vonken wispelturig
in bladen van boeken
waar het niet waait
zodat je lezen kunt wat ik schrijf
mijn boek is niet te eng
ik kan wonen in mijn nesteldrang…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Het is nacht
en de wind speelt met de houten gong
de maan straalt
zachtmoedig
op de daken
de kamer is gevuld
met pianoklanken
klanken
die klimmen en dalen
In de stad
verstrijken de uren
gedwee
uren gevuld
met zoeken naar geluk
Zoeken
dat het geluk
verhult
Geluk
niet te vatten volheid!
Cafégeroezemoes -
geluiden
die…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…
adieu 2012
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 het jaar kende precies zijn plaats
het was bezig met wat bewegen moest
het vond het moeilijk om zichzelf aan te raken
toch liet het een spoor achter
van mooie en minder mooie dingen
in een wereld van ontmoetingen
waarin activiteiten samengebracht werden
in een beschaafd applaus
deze tijden weerspiegelen nu
in onze herinneringen.…
here we live and now
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
955 oprukkende betonjungels
waar deuren verdwijnen
wind transparante naaktheid slaat
in hoeken van digitaal leven
vanachter lichtende schermen
stroomt chemo door aderen
van geleende tijd
gif licht op in elke cel
modderpoelen en draaikolken
van leugens
leugens om bestwil en eigenbelang
om landsbelang en geld
wij zijn verloren gelovigen…
Het echoot diep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
619 misschien ga ik wel dood
in de nabijheid van jouw
grijpende hand, er is tijd
waar koele lucht
mijn pad kruist
voor wie de klei in
mijn stem beheerst, er mee
stoeit tot aan de top van de nacht
- is eerbied de wet die me kust
in de vrolijkheid van het ongeboren kind ?
ik ben speels in mijn oudheid
echoot met naklanken die voorzichtig
het…
just white
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
772 knisperloop door niemandsland
het uitgestrekte onbevlekte
ik schrijf mijzelf heel even
op een onbeschreven blad
strek mijn tong verlangend in de ruimte
waar vlokken brandend landend
tot versmelting komen
heerlijk onbeschrijfelijk lijf'lijk
ijs - ijs koud…
alles is vluchtig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 (ook de poëzie)
je herhaalt hardop
wat in je hoofd zit
je schrijft het op
en schuift met woorden
je schrapt en streept
en schrijft opnieuw
tot het hangen blijft
je leest weerom
en als je er warm van wordt
dan is het goed
tenminste vooralsnog…
zondag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
791 Zoals ik warm word
van een vloeiende gitaarsolo
me dwingend
naar mijn eigen instrument
De snaren onder mijn vingertoppen
te voelen spannen
de akkoorden vol en zwoel
tegen elkaar te vleien
Zoals me diep van binnen raakt
hoe Remco Campert
bedeesd en broos
maar vol
van oude ingehouden kracht
zijn verzen leest
en ik
mijn eigen…
Kabul
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 De nacht legt zich te rusten en de zon
komt bleek en dapper uit het stof gekropen.
Vier wielen drijven, haastig warm gelopen,
mij over gaten in asgrauw beton.
Het stadse leven buiten mijn cocon
ontspint zich traag en breekt afwachtend open.
Een kind met een gekromde moeder lopen
in stof gevangen uit mijn horizon.
De beelden zwellen aan en…
epigrammetje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
770 Ik ben oud en ik beef,
maar ik schrijf, dus ik leef.…
In de mist
gedicht
4.0 met 3 stemmen
8.231 Je kan het vaak doen,
of minder.
Met eigen lief of
dat van een ander,
met dat van niemand of
met dat van nog niemand.
Je kan het zus doen,
of zo,
of, als je jong bent,
eerst zus en
dan zo,
of omgekeerd.
Maar hoed vaak, met wie en
hoe dan ook:
een stoombootje in de mist
erna.…