3134 resultaten.
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Het inzicht flitst, de schichten verblinden
en met haat zijn de randen afgezet
en met verachting wil u verbinden
verkregen kennis met de strakke wet,
het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet,
al de dingen die in 't duister zweven,
vol van wezens die er niets beleven.
Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jouw vingers de vlinders in mijn handen,
jouw gouden haar de stralen op mijn wang,
jouw armen omspeling van mijn wanden.
Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij…
MEMENTO MORI
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
531 honderd jaar tussen onze blikken
we kijken elkaar aan op de schaarse foto's
het verhaal tussen de regels
verdichten aan minuscule details
melancholie is niets
anders dan verlangen
naar andere, dus betere tijden toen
de digitale doden
hun geromantiseerde gelukkige leven
in schokkerig zwart-wit
vastlegden in 18 frames per seconde
dit alles…
ontwrichting (2011)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het kind Wakubenga
het patina van de tijd
legde een bittere
scherpte over de sluier
van onschuld
de ogen van het kind
dat wordt geminacht
lachen nooit ze leeft
op al te tere takken
onontkoombaar en
smal als een doodskist
wordt het kind bedolven
onder doffe schaamte
in de meisjesbuik groeit
een vreemde bittere
vrucht brandmerk…
Moekemee & Hekkeran
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
449 Op schootsafstand van 't erf van heer pastoor
Graaft vaandrigdrager met diens broeder zwager
Het kostverloren melkpad voor
de meid,
Al zenuwslopend van 't manjuk bevrijd,
Somtijds in kraag gevat door brom gendarme
Als duvelstoejager in nor en lik
De kwaadsteniet vroegindeweigeboren
Met staat en bijbel kaarsrecht
in de hand
Waar woorden…
CIRKEL VAN VERBINDING, irt verslaving
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Het zal je nooit verlaten
het verslavende
maar je kan het laten staan, gaan
zie dat elke keer als een overwinning
op het leven, op jouw leven
vier dat met de puurheid
die jij bent en wilt blijven
Blijf primair open naar jezelf
in ‘meetings en greetings’
zoek je (ont)spannende unieke ik
dan zoek jij vanzelf
de verbinding met die ander…
wat mijn vrouw mij leerde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
618 ik hoop mijn dochter mee te geven
wat mijn vrouw mij laat zien
dat kracht niet in stilte schuilt
maar in weten wie je bent
dat vallen geen falen is
maar een sprong naar iets nieuws
dat onafhankelijkheid een recht is
geen gunst van wie regeert of stuurt
mijn vrouw staat haar mannetje
in een wereld die haar klein houden wilde
zij leerde…
Grootste Twent
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
15 Was Finkers níet tot grootste Twent verkozen
maar Willem Wilmink - nu helaas op twee -
dan had ik daar geen enkele moeite mee
daar had ik echt niet veel voor uitgeplozen
Als Tukker zag hij 't levenslicht in Enske
trok naar de hoofdstad en het randstadwesten
raakte verzeild in kleinkunstcabaret
gaf les als universitair docent
Kom daar bij…
Weergoden
snelsonnet
2.6 met 8 stemmen
889 Natuur is vaak een zegen, soms een vloek
De hoogte van het water is kritiek
En ook al raakt men weer niet in paniek
Er komt nu hulp uit onverwachte hoek
Ik steek, verklaarde kardinaal Wim Eijk,
ook dolgraag eens mijn vinger in een díjk…
"Kleine kinderen worden groot"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.241 Kleine kinderen worden groot
maar blijf jij maar lang klein
want grote mensen hebben zorgen
elke dag, zelfs iedere morgen
Daarom is het heel erg fijn
om heel lang klein te zijn
Kleine kinderen worden groot
maar blijf jij maar lang klein
want kleine mensen willen spelen
soms alleen en soms met velen
Daarom is het heel erg fijn
om heel…
Zomergastvrijheid
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
956 De eerste zomergast was dus Hans Teeuwen
Zijn neuzelachtigheid was haast gênant
En Wilfried kreeg hem ook niet interessant
Voor mij was het vooral een avond geeuwen
Brengt Nelleke de vlam niet in de pan
Dan ben ik daarna ’s zondags weer vrij man…
REPELSTEELTJE, het sprookje!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Sprookjes zijn vooral bedoeld voor kinderen
maar als kinderen sprookjes op- en uitvoeren
wordt je als volwassen toeschouwer weer kind
en verbaas, beleef en ervaar je echt
"Utrechts Sprookjestheater"
met een meesterlijke
'REPELSTEELTJE':
Juliet Kruithof van 11 jaar
in het volwassen besef
dat er in werkelijkheid
zo hard is georganiseerd…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 De schoonheid is tot troost gebleven
al is er droefheid, leed en pijn
en afscheid, onvoltooid dit leven
maar ’t heeft niet anders mogen zijn.
De wind schrijft woorden op het water
en ’t licht beweegt als baldakijn.
Al wordt het uur steeds later, later,
er zal geen raad of zin meer zijn
die ’t laatste antwoord kan bezorgen
want er is enkel…
Kruisen Vluchtelingen Herdenking Rembrandtplein!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
580 Als ik morgen op het Rembrandtplein sta, sta ik ook in gedachten op de Dam, bij het Homo-monument en natuurlijk in Rotterdam, mijn zo zwaar gebombardeerde geboortestad
en als ik daar dan sta denk ik wellicht alleen maar aan:
mijn overleden vader Gerrit Jan, dwangarbeider (11/44) in Duitsland en na mei 1945 alleen teruggelopen; 36 jaar
mijn…
Het Carillon
snelsonnet
4.1 met 12 stemmen
1.081 Voor één keer geef ik op een rijm respons
Waar ik tot nu reacties heb gemeden.
De maakster ervan is al overleden,
Maar nooit meer rijm ik over carillons.
Aan Ida Gerhardt ben ik dat verplicht,
‘HET CARILLON’ is een volmaakt gedicht.…
wat een naam zegt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
628 als jij Tanja Afra Maria
anders zou heten
dan zouden we nog
altijd aan je denken
we zouden niet zwijgen
misschien zocht je eerst
als een hinde je schichtige
weg maar dan fiere Tanja
veroverde je de wereld
dat zou jij doen
thuis Tanja de steeds veilige
thuishaven waar je ouders
blijven wachten reikhalzend
naar je uitkijken en…
Zelfkennis inz. spontaniteit en originaliteit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Mensen vinden dat ik leuk uit de hoek kan komen
mensen vinden dat ik heel erg origineel, spontaan ben
ja mensen en hoe komt dat nou
Dat komt door de hoek, ja de hoek
de strafhoek in de huiskamer van m'n ouderlijk huis
“Jantje ga in de hoek staan” sprak vader anno 1960
Vader Gerrit sprak het meerdere, meerdere malen
In de hoek heb ik…
Heb lief wat liever
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Schrijft zij spitsvondig scherp
zelfs bij vlagen velijn,
lacht ze je inwendig toe soms luid uit
om wat ontspruit onder jouw huid.
Ik zou zeggen heb lief wat liever.
Wat zal je ooit wellicht verdrieten
nu je steeds met al dat vergieten
mee heult, zaken keer op keer onteert,
domweg naar de waarheid niet vraagt
laat staan een andere weg uitprobeert…
Wat nou nee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Wat nou nee
Je zit al dagen binnen
Mijn idee
Kom, wees nou niet zo bang
Wat nou nee
We gaan toch zeker winnen
Ga nou mee
We wachten al zo lang
Wat nou nee
Je hoeft daar niet te pinnen
Kom nou mee
We staan al in de gang
Wat nou nee
Heb jij er dan geen zin in
Jeminee
Ik jaag je niet op stang
Wat nou nee
We gaan zo echt beginnen…
EU Extensie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
518 ..."Hora ruit"...
Wat zeggen mij data
van maanden en jaren
een blokje historie
een blik op het heden
Vandaag is het amper
zestien jaar geleden:
het Brusselse bolwerk
breidt uit met tien leden
Tsjechië Malta
en Hongarije
de Baltische staten
en Cyprus en Polen
ten slotte Slovenië
en Slowakije
Wat zeggen ons data
van maanden…
Verdriet is zeven sokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Deze ogen waren de triestere van een hond geworden
ze braken een voor een om het leven langer dan even.
Leefde er even geen volgster, laat staan vriendin in haar
resteerde er enkel nog het gebaar van er zijn zo waar.
Ken je dat gevoel dwars doormidden breken als riet,
dat gevoel van even zie jij sterk als je bent toekomt niet.
Heeft intens…
Pas de deux
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
650 Hoort en zie,
De dag komt aan
De proefvaart is nabij
Reeds bij de eerste stoot
Van de klaroen
Schalt de schalmei
Out of the blue
Wijst een Molukse
Danseres naar mij
De nieuwe lerares
Oud-ballerina
Van 't Ballet
Een klaroenstoot
Galmt doorheen
Mijn ganse lijf en lee
Als zij mij noodt
Met bonzend hart
Tot een ballet…
De Sint
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
848 Hij komt om kinderen groot en klein
te belonen voor goed gedrag en zeden.
Hij vaart elke december met plezier
van het milde schiereiland naar
het kille Antwerpen.
Nochtans zijn het woelige waters
geweest, waarin Hij en zijn Pieten
verzeild geraakten.
Covid die soms een heel land dreigde
te verscheuren.
Maar zelfs dat kon de onverstoorbare…