4095 resultaten.
Stilzwijgend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.877 Het kan niet anders
je ligt hier stil
te zwijgen
sinds de laatste julidag
De dodenakker
minder doods vandaag
dag van Allerzielen
Een ster
was je in woorden rijgen
aan de rode draad
van je bestaan
Ik deed er vaak
't zwijgen toe
zo boven thee en cake
Wat onlangs bleek
is dat ik je stem
begin te missen.…
Koopkracht en koopzwakte
snelsonnet
3.1 met 18 stemmen
1.213 Het oude vrouwtje was geweldig blij:
Eerst ging zij immers dit jaar naar verluidt
Een hele euro er op achteruit,
Maar nu krijgt zij er toch een euro bij.
Alleen de euro’s die ze heeft gespaard
Zijn volgend jaar geen eurocent meer waard.…
Drakenstekers
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.407 Als een kind reisden we rond
langs wilde bossen om te dwalen
in de duimelotverhalen
die verkleefden aan het hout
Waar het stout ons niets kon schelen
voor de takken die wij braken
en de draken die wij staken
met Sint Joris en de schout
Nee - nog even zou de zon
het zoete smelten ons besparen
ook al jokten we de jaren
voor ons uit - we…
lachen in de herfst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 het lachen in de herfst
verleerd bijna vergeten
dat het er was
als mossig groen en vochtige aarde
dat leven doet
jouw hand op de mijne
de kinderen in de bladeren
wervelwindje van leven
een zomaar zondagmiddag
en nu
nu ze groot en bijna weg zijn
vallen de bladeren weer
slaat regen ongeduldig tegen hetzelfde raam
van waar ik je lopen…
niet meer!
hartenkreet
4.1 met 51 stemmen
3.132 papa mama,
Nee ik wil niet, nu niet meer
Ik wil niet praten steeds maar weer,
Het is je eigen fout, je eigen schuld,
Ik wil niet praten, al heb je nog zoveel geduld
Het is mijn leven, mijn verdriet,
mijn moeilijkheden zie jij niet.
Ik los het zelf wel op, daar heb ik jou niet meer bij nodig
Jouw hulp is voor mij helemaal overbodig.
Dit…
Aanleunwoninkjes
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
729 De vervliegende tijd vervormt
de lijnen van hun lichaam
van strak en fier als kathedralen
tot knusse aanleunwoninkjes
't gevolg van gezegende arbeid
gedragen vruchten en tegenwind
De kleur van het leven is gebleven
ondanks de langstrekkende kelken
waaruit soms bitter, dan weer zoet
genipt of gulzig gedronken wordt
het paar, gespaard en…
Tand des tijds
snelsonnet
2.9 met 14 stemmen
1.507 Een kunstgebit, een glas en wat tabletten
Zo ging dat vroeger, schoon duurde maar even
Nu wordt oma verwaarloosd bij het leven
Geen tijd om er de tanden in te zetten
En valt haar oude hart straks plotseling stil
Geen mens die haar dan nog beademen wil…
Pa
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.151 soms hoor ik nog het zachte
ploffen van je dobber alsof
ik jou tussen 't riet ontwaar
terwijl het beeld verbleekt
de zon hier warmer schijnt
weemoediger ondergaat
waar je verstrooide lichaam
met de tijd verzonk, je ziel
voorgoed met je oude stek
verweven blijft…
De dochter van
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.488 Op onze trouwdag werd ik genoemd: “de dochter van”…
Maar jullie konden hierbij niet getuigen.
Toen onze kinderen ter wereld kwamen, werd ik “de moeder van”
Maar jullie hebben je kleinkinderen nooit kunnen zien.
Voor mensen van vroeger ben ik nog steeds de dochter van
Maar voor mensen van nu zijn jullie slechts een verhaal
Een zwartwitte trouwfoto…
Als geen ander
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.257 Mijn jong
’k Ben blij
Dat jij er bent
Jij geeft mijn leven waarde
Zonder jou
Bleef er de vraag
Waarom ben ik op aarde
Jouw komst
Was een gedroomd moment
Meer was er niet te wensen
Nu ik je ken
Staat voor mij vast
Jij bent de top der mensen
Dus zeg ik je
Nu nog maar eens
-
Niet dat ik dat verander
-
Jij bent mijn grote, lieve vriend…
Vraag
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.216 Een vrouw. En kinderen. Duizend mensen
daarbij waarmee je om moet gaan.
Hoe langzaamer het hart gaat slaan
hoe voelbaarder worden de grenzen
van zijn gebied. Het eens intense
verlangen om door het bestaan
de weg in samenhang te gaan -
verviel het, met veel andere wensen?
Wat ridders deden doe 'k vandaag
- een draak verslaan, molens bevechten…
spiegels
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
625 hij heeft de spiegels
te hoog gehangen
geen kijk meer
in het omlijstend zelfportret
het geheugen wordt bevroren
wat het vasthoudt dooien
en craqueleren
als een oud schilderij
terwijl de dood
op schootsafstand kwam
vroeg de oude man
zijn zoon
hoe ziet mijn gezicht…
Spanning in de metro
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.706 Steun en hulp geven, er altijd voor je zijn.
Spanning in de metro, ruis op de lijn.
Ruggen tegen elkaar, geen gepraat.
Hoofden afgewend, toch volg ik jouw gelaat.
De ondergrondse spiegel toont jouw bezorgde blik.
Onzekerheid, nerveus, jij boos en stil ben ik.
Jouw mooie plaatje lost snel op, nieuw daglicht dient zich aan.
Ik zit hier aan jouw…
Sinds
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.812 wij deze weg
zijn ingeslagen, zijn de
zwaluwen weergekeerd
is de jasmijn diep uit
haar slagaderen gaan
geuren is de sneeuw op de top-
pen gesmolten sinds wij
deze weg zijn ingeslagen
is een man geluidloos
achterover getuimeld
door de lucht die we in-
ademen ach, het is alle
lucht van de aarde over-
weldigd door het iele ge-
luid van…
Ik wilde dit voor uw leven
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.246 Voor mijn kinderen
Ik wilde dit voor uw leven geven,
Dat blad en boom en struik uw vrienden zijn,
En wolkenspel en blanke maneschijn.
Ik wilde dit zoet weten u toebrengen,
In lucht en zee en aardrijks diepe schacht,
Woont een geheim, dat op uw komen wacht.
Ik wilde dit licht schenken aan uw ogen,
Waar gij ook wacht of aarzelende staat,…
wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
985 Rode haren, grijze draden
Nog ongekamd.
Achter op je hoofd
een vogelnestje.
De duster nog naar slaap geurend
Je ogen wakker en moe,
De koffie, al op,
Aan je derde bakkie toe.
Maar eerst
douchen,…
Taalbarrière
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.618 wij spraken nooit dezelfde taal
al peuterde de kleuter die ik was
letters uit zijn mond
ik kraaide nimmer zijn GEMAK
noch zijn ONVERMOGEN
wel eigen wisselwoorden
die hij niet verstond
stappen, fietsen, autorijden
vreemde talen die hij sprak
of liever: schreeuwde
tot het kristallen lexicon
van mijn kinderliefde brak
deelden wij geen idioom…
Vaderdag zonder vader
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
14.134 je grafsteen oogt nog nieuw
al is hij bijna 25 jaar oud
de zon glanst in het marmer
waar het verleden rouwt
dieper en verder, steeds verder
ligt de horizon van jouw leven
toch is mij die horizon nabij
welk schip vaart zonder steven
in stilte lees ik je naam
het jaar waarin je gestorven bent
een vaderdag zonder vader
een leegte die nimmer…
Huize Oudehorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 rond de tafel van gebreken
rollen stoelen af en aan
wie lust heeft of wil spreken
kan zich hier te buiten gaan
aan thee met een biskwietje
smachtend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
kom kwezelen en klaverjassen
doe handarbeid of gymnastiek
op donderdag is ‘t bingo krassen
en rond de…
Huize Oudehorst
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
842 rond de tafel van gebreken
rollen stoelen af en aan
wie lust heeft of wil spreken
kan zich hier te buiten gaan
aan thee met een biskwietje
smachtend naar het blonde bier
of cuba libre met een rietje
tapt men uit and’re vaatjes hier
kom kwezelen en klaverjassen
doe handarbeid of gymnastiek
op donderdag is ‘t bingo krassen
en rond de…
Titanium pot
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
856 Deze dichter, volg de wijsvinger
onthoudt wat hij geschreven heeft
spreekt als de stem van het heelal
uit het hoofd rechtstreeks tussen
de oren van het bewonderend publiek
Deze dichter raakt nooit zoek
hij strooit als Klein Duimpje
maar dan met woorden en vindt zo
altijd de bekende weg naar huis
Zijn vrouw en kind wachten op hem
ook de…
Samen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
835 als we dan een bankje vinden
met de zon op onze rug
denkend aan de jaren terug
wat is geweest maar toch tevreden
zoekt jouw oude hand de mijne
blijven wij zo uren zitten
zonder kijven zonder vitten
geheel apart ineen geweven
dan zullen er bloemen groeien
eentje voor elk grijze haar
een voor het verleden jaar
en middenin daar bloeien wij…
In herhaling
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
859 Het kind naast jou, de hand
aan de rand van jouw canvas rok.
Jullie keken hoe de schemering
zich het eerst onder de appelboom
verzamelde, je hand als vanzelf
daalde, komvormig op haar fontanel.
Jij een liedje voor haar zong
over een meisje, dat moest gaan slapen
om vroeg in de morgen samen met jou
de zonnegroet te doen of te laten
jouw vingers…
frisse kijk.
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
507 die lieve oudjes
zijn de schrik van
het verleden…
De kleine porder
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.838 Wie roept daar voor Moe's kamertje:
Doe open, doe open?
Wie klopt daar met zijn hamertje:
Doe open nu de deur?
Ik weet het al! ...
Wie is het dan? ...
Dat's onze kleine Janneman
Die niet meer slapen kan,
Die met zijn dikke vuistjes tromt
En om een morgenzoentje komt.
----------------------------------
Kindergedichten (1914)…
als kinderen uitvliegen
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
3.413 Ja ik weet wel
dat het pijn doet
nu je kinderen uitvliegen
maar GENIET toch van ze
laat ze gaan in hun eigen ruimte
Ja soms vallen ze neer
met een smak op de grond
maar je bent zelf ook vaak gevallen
het bleek niet eens zo ongezond
Ja ik weet wel
dat jij ze wilt behoeden
voor de fouten die je zelf hebt gemaakt
maar leven is geen leven…
papa, ik mis je <3
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
3.226 Lieve papa,
ik mis je elke dag,
elke dag heb ik tranen in mijn ogen.
De tijd dat je bij me was,
dat vond ik zo normaal,
terwijl ik niet besefte
dat dit kon gebeuren.
Papa, mijn hart is gebroken
met wat er gebeurd is.
Ik probeer mijn leven te herstellen
maar het lukt gewoon niet.
Een traan loopt over mijn wang.
Ik kan er echt niks aan doen…
Het leven
gedicht
3.1 met 146 stemmen
75.670 Ik kijk naar mijn leven:
het wordt kleiner
ik houd mijn ogen er vlakbij:
ik kan al niet meer onderscheiden
tussen goed en onwaarschijnlijk, tussen zien en ontwijken
tussen mij en iedereen...
wat zeg ik nu weer...
mijn leven groeit, woekert, grijpt om zich heen
en ik kan alles onderscheiden:
onraad, wansmaak en zelfs de kleinste wangedachten…
het schilderij in mijn hoofd
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.655 het schilderij in mijn hoofd
de kwast pakkend papier wit
de kleuren mengend het angstig rood ook
de geuren de luchten de lege straat
het omhoog geschoven asfalt
wortels van mijn bestaan
de verhalen van mijn vader
ver maar dichtbij de lokkende polder
op sloten al het onbetrouwbare ijs
met daarnaast de oprukkende snelweg
foto’s met een…
papa, het is anders <3
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.840 de dag dat je me verliet papa,
ik dacht, dat ik nooit meer blij zou worden.
maar dat is juist helemaal niet zo.
ik lach vaak, omdat met huilen de pijn ook niet overgaat.
ik heb gemerkt, dat je anders kunt leven.
gewoon met mama, en met papa apart.
ik mis je wel papa, maar het is anders.
hoe vaak ik heimwee naar jou heb
is niet te omschrijven…