1137 resultaten.
Culturen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 Of waar de rode draad is in de wet:
De eer van een verkrachter dient gered.…
Mijn poëzieboom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 er hangen gedichten
als fleurige linten
in mijn poëzieboom
zwarte draden zie ik
die droevig zwaaien
in mist van melancholie
tinkelende klanken hoor ik
met lichte humortonen
zij sprankelen zo blij
mijn poëzieboom ontvangt
in stilte wat zich aandient
vanuit geworteld zijn…
Theedoek
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.349 Eindelijk had zij het canvas willen zijn
het beroemde landschap of portret
met de eerste blauwe draad
in haar linnen weefsel
zij naam afscheid van haar wensen,
de vier richtingen van deze wereld
in plaats van ogen
gaven vorm aan haar teleurstelling
en zij werd
het kompas van de keuken,
vriendinnetje van ieder,
ideale opportunist en bijdehandje…
Samen rijgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 samen met mijn moeder rijg ik een ketting
ik aan de ene kant, zij aan de andere
nimmer komen wij dichter daar zij eindeloos verdwaalt
in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet
vierkant willen worden, in herhaling vallend
zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog
waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten
vinden, steevast weigert…
Voltooid-verleden tijd
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.349 getrokken groeven
door een landschap
van rimpels
opgehoogde wallen
onder ogen zien
het zicht
vervagend
grijze strepen
wolken
gouden haren
trekken draden…
doolhof
gedicht
3.5 met 74 stemmen
13.352 door de beslagen vensters
van mijn geest
zoek ik naar vaste vormen
naar waarden
en normen
en hoe het is geweest
door de bestofte kamers
van mijn hart
dool ik door honderd hoven
van onwetend
naar geloven
en voel mij zo verward
door de bedauwde draden
van het web
verstrik ik in hersenspinsels
van waarheid
en verzinsels
en verlies…
wordt je warmte koel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.846 ik wil en
zal me geven
tot er niets meer
over is en ik
weer in je armen lig
draden die
gesponnen zijn van angst
vervlochten zijn met pijn
mogen nooit meer
anker zijn
je moet ze breken
anders gaat
je jeugd zich
morgen wreken
als we samen zijn
wat genot
moet worden
is dan schuldgevoel
kap ze anders wordt
je warmte koel…
Verstrengelde signalen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.046 We trekken touw,
als draad,
die rood door 't leven rafelt
zonder gelijk
verstrengeld met een eerder falen.…
In de geur van...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
784 In de geur van paarse seringen
de herinnering stijgt voorbij
oranjeroze opent een lichtvenster
tweevoudig val je op mijn tong
Eenzelfde kamer
aan verlangen
verdwijnend wij
was zo dichtbij
Fijngewreven magie
kleeft als draden
waar vast de aarde ligt…
lading
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 rozenhout klemt
als doorn in mijn oog
een zwak protest
de gouden dukaat
aan de afschuwelijk rode draad
ik ben de eenogige piraat
een stompje krijt
hinkelt me
naar een getekende hemel
de stiekem geplakte
kauwgom onderaan
is het knelpunt
om te sluiten
wat moeilijk
open kan…
Rood de lippen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
877 ik draad
een armpje hoog
haar lach lijkt
nog bevroren
vierkant toch
de vingers
van het handje
in een welkomsboog
daar gaat de duim
in warm ontdooien
rood de lippen in
toegankelijk ontplooien
dit zijn geen
marionetten of juist wel
jij trekt aan de touwtjes
en toch speel ik mijn spel…
Daedalos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
787 vallen is
zweven
in het landschap
aan draden geweven,
is hijgen
geperste longen
in de avondmist
spreken
in morse
met de onderkant
van de brug
de pijlers van
de laatste grap
voor de aftrap
vallen is
aarzelend
op zij gaan
voor het dode lijk
op het voetpad
spelen volgens
andere regels…
Liever gladiolen
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.186 de zon op je gezicht
liegt een gezonde kleur
het buisje in je neus
ademt de leugen mee
een scherm
volgt impulsief
jouw journaal
en terwijl jij je vasthoudt
aan draden van zijde
geven wij steeds weer
de gladiolen water…
Widdoej 1 - 3
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 Steigerend
op de rand van de klif
de bok -
de rode draad om zijn hoorns
raakt los.
Een nachtvlinder
dwarrelt over de rekenaar –
indachtig word ik
al die kinderzielen en wij
zijn hier om het te noemen.
ZONNELEEN
De sequenties van Amos 31…
Van divers allooi
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
460 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
Van divers allooi
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
540 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
Het zwaard van Damocles
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Het wiebelt,
zwaait heen en weer,
‘Damocles’ zwaard
hangt aan een zijden draad,
maar ze stapt door,
het beweegt,
ze wandelt onverstoorbaar,
in haar gang het zwaard
als een schaduw
achter zich aan wetend,
slechts een verkeerde beweging
en het dendert naar beneden.
Maar vooralsnog,
hangt het er
het zal haar worst zijn.…
Een nieuwe trekdraad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 jij spon je web
tussen ophangpunten
die ik herkende
jouw perfectie
had mij al gevangen voordat
ik aan het draad bleef hangen
spartelde nog tegen
maar wist dat jij
mij tot de dood zou legen
je bent langs een
nieuwe trekdraad terug gegaan
verzadigd en onaangedaan…
Nog even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 het blijft steeds nerveus
rondtollen onder een tak
éen herfstblaadje, dat
schijnbaar los in de lucht hangt
vlagen wind zwiepen
het oranje blad heen en weer
wat zou de spin bewogen hebben
voor het maken van die draad?
op een ochtend ligt het opeens
bij al zijn andere broertjes…
Het wilde leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 ik plak de uren
met draden
in mijn web
symmetrisch
rijgen dag en nacht
hun eigen plek
hangen daar
en vangen weken
in spinsels van vergeten
sluit mijn ogen
in niet meer willen weten
wat de maanden zijn
draadloos
zijn de jaren uitgesponnen
het wilde leven heb ik zelf verzonnen…
Vrijheid zonder grenzen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
564 ik laat me gaan
mijn lichaam kijkt me aan
de ogen ongebroken
nog is er
de rode draad
het fluïdum dat beiden raakt
ben vrijheid
zonder grenzen
tijdloos in verplaatsend zijn
het aardse is voorbij
emoties stralen
in geluk hun eind
toch moet ik terug
de ogen huilen
van het lichaam op de rug…
Het tikje border line
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 ik ben
niet eens gevallen
maar gestruikeld over
de zelfgespannen draden
van mijn bestaan
ging perken te buiten
waarin normen huisden
het tikje border line
vergrootte steeds in
waarden het allerkleinst
heb de mazen
van het net bekeken
ben er in gebleven
gevangen of toch vrij
die strijd is nog niet voorbij…
Zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een reis te maken
voorbij de huid
tracht ik te vinden
zonder beladen draden
van alles wat iets was
is niets wat het lijkt
toen kijkt voorbij de horizon
tegen de wind in
om werkelijk één voor één
de raadsels te ontrafelen
en wil ik zijn
nu
onder de oppervlakte
van jouw witte roos
daar waar de geur van thuis brandt…
Waterplas
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
480 Hier
wordt zand opgezogen
maakt plaats
voor water
Diepte... dieper
liep er
eerst roodbont vee
binnen draad en hek
Nu....
is er de zomer door
trek
aan en op 't water
Winters stil
op deze winterdag
geen kijkers, geen spel
de plas verre van in trek.…
Het hart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
482 Een ding is zeker,
je moet de draad wel
weer
oppakken,
want als je ermee blijft
zitten,
wordt het steeds moeilijker
op de weg ,
die voor je ligt.…
Gaten dichten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
531 Met naald en draad
en een klos met garen
in grote en kleine gevaren
en polarisatie als in geen jaren
terwijl de motten kruipen in je hoed
komen de mieren af op het zoet
er vallen gaten
we worden weer geleerd te haten
dat verdrijft het zachte praten…
mijmeren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
608 (mocht u de draad zijn
kwijtgeraakt niet wanhopen
het kan ons allen gebeuren)…
In mijn ziel gebrand
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
1.221 Geslagen merktekens
van ’n onvrij voorgeslacht,
erfenis van angsten
in mijn ziel gebrand
Diepe waters verken ik
door stroming meegesleurd,
op golven berijd ik
mijn grillige levenszee
Patronen geweven
van draden van onmacht,
in de stof van mijn leven
strijk ik de kreukels glad…
Woordwaarde
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.313 Kunnen ze nog wijzen
op de schoonheid van de draad
ragfijne kabels doorweven
van leven?
Om te luisteren
met het hart in de hand
en de lippen onbewogen
naar het zachte zingen van de taal.…
spiegels van stilte
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
761 ben ik
het fluisteren
of ben ik de wind
met een lichaam
van gebarsten huid
moet ik nog ver
de vilten vogels dragen
onder een maan van natte sneeuw
vleugelvreemd en even laag
zo zwaar als draden van
marmeren mist
ben ik
slechts stilte
of enkel het zwijgen
het laatste vaarwel
met bloemen op mijn vlucht…