1203 resultaten.
Te lang.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
522 Mijn ogen gaan open,
laat mijn blik weer dwalen
terwijl de tranen drogen.
Om pijn die woorden
eens gaven en al de tijd
in mijn hart werd gedragen.
Vraag me nu maar niets
een toekomst ligt in het
verschiet zonder verdriet.
Te lang is het verdrongen
was blind wilde niet zien
wat me diep heeft verwond.…
Het glooiend duin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 een vroege zon
boven het glooiend duin
de zee zo onvoorstelbaar ruim
een handdoek
op het zand
nog maagdelijk het strand
wat kinderstemmen
dwalen in
grijsgroen geluid
jouw hand
die me raakt
van twee weer samen maakt
wil melker
03/08/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Plan B
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Ten hele dwalen
en ten halve keren.
De kronkels volgen
en de hoeken afsnijden.
Recht door zee,
gejaagd door het getijde.
Te kiezen en te falen,
met vallen en opstaan.
Om op eigen benen
van A naar B te gaan.…
Vleugjes zoete geuren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
625 de eerste bloem
zal nog geen
lente kunnen dragen
ontluikt en hoopt
wat warmte aan de zon
te kunnen vragen
want zij belicht
het blauw en paars
tot sterke kleuren
in de overgang
van lucht naar aard
dwalen vleugjes zoete geuren
voorjaar op kalendertijd
geeft ons in omarmen
nog drie weken respijt…
Het lange lome
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 koortsig
dwaal ik rond
op deze hete dagen
het lange lome
komt met
overspannen dromen
wiek om koelte
voor de schaduw
die ik was
ontheemd
sluit ik me af met
een been in het graf
delirium
krijgt realiteit in
wartaal en wat spoken
de lijn is niet gebroken
rafels zijn er nog als
waarschuwing van boven…
Het getekende schrift
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 ik voel
de lijnen van letters
geschreven op je huid
tekens van leven
liefde en verdriet
negeren kan ik ze niet
maar als
in je ogen de
glimlach weer komt
verzacht het
getekende schrift
rond je mond
dan dwalen
je handen niet
doelloos meer rond
maar onderschrijven
beeldend je woorden met
een al hemelse gloed…
Dagdroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 Ik loop, hoop
en ik dwaal
af van het spoor,
Niets komt tot gehoor.
Nergens waar ik mij aan stoor.
Ook al gaat alles ongeremd door.
Ik droom, hoop.
Daar ben ik immers mens voor.…
voor altijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
403 in mijn slaap
voltrekt zich een
stille storm in
vertraagde tijd
mijn geliefde vliegt
naar de sterren van
de dood voorbij
de zwarte lucht
mijn oude ogen
dwalen naar de
dwaze wegen
die we gingen
roerloos reis ik
met je mee
we dachten dat
we voor altijd
voor altijd
zouden we zijn…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 We dachten, dat was niet goed te horen
dat de authenticiteit van ons denken
ons voor dwaal-angst kon behoeden.
Maar het kompas van onze harten
had zich slechts duister toebedeeld
waar licht ons meer dan welkom was.
We waren onderweg, steeds verder
op zoek naar nieuwe horizonnen
in de zoete duisternis van de nacht.…
Vasthouden
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.057 Je ogen kijken naar omhoog,
zonder af te dwalen,
verwarmen mijn verloren hart,
weten het aan te halen.
Intens voel ik de liefde,
het kloppen van onze harten,
dit wil ik blijven vasthouden,
maar de tijd, die speelt ons parten.…
Weerklank
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
914 als klanken zich herhalen
dwalen gedachten
de vroegere tijden
leiden naar nimfen
die leven geven
zingen in bossen
ontspringen in bronnen
goddelijk schoon
het licht laten schijnen
in diepe ravijnen
zich verbergen in een kloof
en in groep antwoorden
op de roep: bijgeloof
bijgeloof
bijgeloof
het was toen zo
zo is het nu nog…
Vrouwe Justitia....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.019 waar molens dwalen
in het duistere labyrint
van opperste gerechtigheid
de oneer gaat schuilen
in die prangende vraag
van het schuldig
waarom
zoekt Justitia
haar blind vertrouwen
in het weken en wegen
naar eerherstel
velt zij oordeel
in bewezen feiten
zij hoort de partijen
luister ernaar…
Warme ogen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
616 In een orgie van stemmen
waar mijn dromen
dwalen en
warme ogen
mij leiden
naar de cocon
verlies ik de werkelijkheid
en ben jij de vlinder
die
mijn zwaartekracht
weer zal vinden.…
blauw
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
893 ik praat met je in onze droom
tot we blauw zien
we spreken tegen de hemel
over anekdotes uit onze kindertijd
mijn handen blijven steken
in jouw tedere gebaren
ik wil je loslaten
maar kan het niet
wij in deze vreugde
van weelde en waarheid
sliepen rustig verder
tussen dwalen en hemelsblauw…
Stierengevecht
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.774 Het rochelen van de toreador
gaat tussen de hoeven verloren,
zijn mistige ogen, opwaarts gericht,
dwalen door groene velden.
Dan valt het doek,
rood,
ook voor de knielende stier.
-----------------------------
Picasso 1933…
Still wondering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 het fluistert
in jouw wereld
vraag ik mij stil af
mijn hoofd waait tijd
rond zijn verleden
lijm momenten
uit een breuk
geuren bloemen
aan de poorten
staan wij
schreeuwend
over het land
bruggen zetten
jou aan de overkant
en ik dwaal
in 't onbekende
Uit 'Onzin ... of niet'…
p.s.
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
723 daar dwaal ik nog, langs randen
van verdriet
de wereld draait
toch lijkt het enkel -slechts
verkeerd
geen rozen aan mijn poort
platgetreden onschuld
woekert tussen vorst en adem
open thans mijn brief
lees
de kanttekening vol pijn
mijn hart
zweeft waar het lichter is…
Spiegeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
541 de gelijkenis is uitzonderlijk
minutenlang dwalen mijn ogen
naar de persoon in wiens jas
ik woon
zelfportret bevestigt beeld
van vergeten foto's in een
schoenendoos op zolder
toch is het anders nu
alsof er iemand in woont
wiens sprekende evenbeeld
in woord en gedachtegang
kleurt bij het mijne
is het thuiskomen teder…
Wildernis van ziel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 verloren geen schoonheid
tussen eiken, beuken en wilgen
groeide ik
uit mijn hemd
en uit mijn dromen
in rookwolken
nachtwouden
speelde ik
indiaantje met mezelf
tegen blanke betweters
ik verbond mijn geest met vrede
in deze wildernis van ziel
liep ik weg uit de stad
van de dwaasbeschaafde mensen
om in het wilgenwoud te dwalen…
splitsing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 Het doet pijn
bij je te zijn
lichamelijk aanwezig
ogen dwalen weg
zeggen zoveel terwijl je
al zo lang niets meer zegt
opnieuw sta je op
loopt heen en weer
die tergende onrust
kwetst elke keer
nog ben je
hier lijfelijk thuis
je geest is al
in een ander huis
het doet pijn
bij je te zijn…
Camouflage
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Met een blik op oneindig
dwalen ze af en gaan
op in de horizon.…
Vertrokken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 We zitten te praten
maar je bent al vertrokken
en wat ik gezegd heb
heb jij niet gehoord
De muziek en het glas
ze brachten je elders
naar andere oorden
met ander genot
Ik zie nog je handen
om het wijnglas gebogen
en voel hoe je adem
de mijne ontmoet
maar je ogen, ze dwalen
je zinnen ontwijken
Ik zag hoe je wegging
al ben je er nog…
In jouw ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 in jouw ogen
zie ik granieten bergen
waarvan lawines dalen
zie ik woeste rivieren
naar hun monding dwalen
zie ik de stormachtige wind
die altijd de juiste richting vindt
naar het dal
en naar de zee
van liefde
voor mij is het zaak
dat ik door het zand
niet verblind raak
ik zie en wacht af…
Gevangen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
556 Zeg dat je me niet verlaat
Zeg dat je niet weggaat
Zeg dat je blijft
Zeg dat je in de liefde drijft
Zeg me dat ik het ben
Zeg me dat je me verwen
Zeg nou dat wij samen
Hetgeen zijn en zullen dwalen
In licht en in duister
En ik luister
Alleen naar jou stem
Want jij bent diegene die ik ken…
Tussen stations
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Zoals altijd dwaal ik af
tussen de woorden,
alsof ze het laatste zijn
dat me nog vasthoudt.
Een stil stel uit Suriname
zit tegenover mij.
Hun zoontje doet me denken
aan de jonge koning van Nederland,
maar dan met een donkere huid.
Hij weet niets, denk ik,
van het verleden
dat hem achtervolgt.…
Stilte (2)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.288 in het donker
In stilte
Ik dwaal in chaos
In stilte
Ik dwaal in de wereld
Ik dwaal in stilte
Wanneer de stilte verdwenen is, is de wereld onrustig
Wanneer geluid de overhand krijgt, slaat de twijfel toe
Wanneer liefde toeslaat, is de stilte ver weg
Ik dwaal in stilte
Mijn verleden is mijn toekomst
De wereld bestaat niet
Ik besta niet…
die handen heb ik pas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
697 mijn blik bevat
ineens veel minder ik
er is een vreemde
door mij heen gegaan
ik zag lachen
om verdriet
met ogen die
geen ander ziet
mijn geest heb
ik nog vrij
het lichaam is
niet meer van mij
vaak ben ik bang
dat zij me gaat verlaten
mijn hoofd zal haten
omdat ze me niet kent
mijn stappen dwalen
gedachten malen
ik ben vergeten…
De Natuur
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 In een prachtig bos
geniet ik van de natuur
liggend op het zachte mos
kom ik tot rust, hier is het puur
Ik hoor de vogels fluiten
neem de geluiden in me op
de bladeren die zachtjes ruisen
hiervan geniet ik volop
De natuur het mooiste wat er is
om eindeloos in te dwalen
voor mij van grote betekenis
ik voel hier positieve signalen…
Tussen kaders
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.081 Binnen
deze lijnen wil ik dwalen, nooit meer
ontkomen.…
Tijd streelt van ver.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.087 Tijd, streelt van ver
De hoop die schuilt
Opzoek naar de ster
Een jij die niet huilt
Kracht, vecht voor erkenning
Een masker af te zetten
Uit de cirkel van gewenning
Om altijd maar op jezelf te letten
Wil, om bestemming te halen
De ster in de spiegel te herkennen
Niet langer in vervreemding te dwalen
De weg van waarde te verkennen…