Tussen stations

Zoals altijd dwaal ik af
tussen de woorden,
alsof ze het laatste zijn
dat me nog vasthoudt.

Een stil stel uit Suriname
zit tegenover mij.
Hun zoontje doet me denken
aan de jonge koning van Nederland,
maar dan met een donkere huid.

Hij weet niets, denk ik,
van het verleden
dat hem achtervolgt.

Hij draagt de zon
met zich mee
in de trein.

***

onderweg

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 265