533 resultaten.
Groten getale
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 namen van gezichten
verdwijnen met valwinden
van eb en vloed
langs veldlijnen van de zon
gehuld in onhoorbare gloed
hun reddeloze gedachten zijn
als vleugels van een drakenvlieg
zo ontwapenend broos
zij voegen zich als eenlingen
bij de massa zo harteloos
de afgeruimde tafel
vertoont nog kringen
van het genuttigde bier
de ontvolking…
Als het stormt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
569 als het stormt
doet de vloed haar werk
raken bakens in mij los
zo menselijk sterk,
teer als mos
als eb aan mij zuigt
en ik de boeien pak
ben ik niet meer overtuigd,
is mijn zelfvertrouwen zwak
vanaf de drassige oever
zie ik in de verte de horizon,
eens het beloofde land,
verward zie ik een schim
steeds minder aan mij verwant
als…
Aan de wandel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 de hand in eigen boezem
mijn waterbeemd
aan brede stranden gelegd
naar het vasteland gedraaid
westenwind
met tussenpozen, zeearmen
mijn duinen met boombestand
groene bossen
bijnamen, vloed, waterkant
noordkust, afkalvend heden
bruine kiekendief
oostplaat, nest van gebeden
pleisterplaats voor helden
tussen eb
en eiland ligt uitgestrekt…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand
Geef eb…
Periodiciteit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 Leven en dood
ziekte en lijden
hebben hun plaats
binnen de periodiciteit
zoveel wat we ervaren
heeft twee polen
zoals dag en nacht
donker en licht
hitte en kou
zo raakt eb de vloed
ook nooit kwijt
we kunnen het
eenvoudigweg
niet verklaren
het ligt verscholen
in wat wij steeds
waarnemen als
het keren van het tij…
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 Wisselend getij
't werd eb, de zee liep weg
voetje voor voetje.
Wandeling aan zee
Ik kijk achterom
naar jouw kleine voetstappen
in het natte zand
vertedering treft mijn hart
in een verstild ogenblik.…
uitwaaien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
473 dansen op het gemoed
van eb en vloed
wisseling van de wacht
bij westenwind
het steengruis onder je voeten
voelt waterkoud
overal horizon, tijdloos frontaal
maar dunner dan lucht
achter ons de weg
naar alles dat fout ging
heb ik thuis het licht wel uitgedaan
wat eten we op een dag zonder brood
dooradem de aderen
soms is niet…
Geel en roze rood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 het duinde
geel en roze rood
de kleur van
het seizoen
we liepen steeds
een stukje verder
weg van de
drukte in groen
naar de stilte
van zee onder
een aflandige
warme wind
op strand met
het harde zand
op de kentering
van eb en vloed
waar je de grootste
schelpen vindt
nog waren we
niet alleen de witjes
fladderden mee ook…
Zeegod bij Tahiti
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.283 De zeegod rust met zijn hoofd
op een vulkaan die borrelend
warm langs zijn oren bruist
de haren als zeewier omhoog
op een krioelend bed van leven
op tien kilometer diep
Zo groot is hij dat hij slechts
drie keren ademhaalt per vier
en twintig uur, een maal in
het wordt weer eb
nog eens uit
het wordt weer vloed
opnieuw vallend getij…
Namen in het zand
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
862 De zon brandt op mijn huid
zoals verlangen branden kan
ik teken namen in het zand
en schelpjes leg ik daarbij uit
De zee van eb golft nader
rustig maar bewust en sterk
tot aan de namen in het zand
die zijn getekend in een kader
Speels glimlach ik naar mensen
die reflecteren mijn geluk
want door die namen in het zand
herkennen zij mijn…
Het golven van een metafoor
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.329 jij zou lachen
Maar de golven doen jou dobberen
op een tergend eb-en-vloed.
Laten me telkens aan jou ruiken
om dan harder te beseffen,
wat jou missen, met me doet.…
Scholen vis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 ik dreef
op een zee van
geschreven woorden
de aflandige wind
opende een blanco
a-vieren strand
daarboven de zon
vol ludieke ideeën
in zomerstand
ik lachte om de
creativiteit van
koud watervrees
na deze eb ben ik
gaan springvloeden met
gouden grepen uit het goede
wij stormden buien
voorbij in een
extreem calamiteiten tij…
Het tweede spoor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 zomaar op het strand
stond in zand geschreven
niet door een mensenhand
ik kon de tekens
nauwelijks ontcijferen
het voelde tegendraads
begon aan mezelf te twijfelen
tot ik het tweede
spoor ontdekte
uit de glooiing in de verte
holde leven naderbij
in achteruit bewegen
stond de ontmoetingsplaats
heel duidelijk beschreven
op de rand van eb…
Uitgesproken liefde
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.449 Je kunt me niet veranderen, ja of nee
Ik wil geen eb of vloed zoals dat gaat aan zee.
Het is alles of niets, met heel je hart ervoor gaan
Ik wil niet ergens op de derde plaats staan.
Ik houd van jou met heel mijn hart en ziel
Dat was vanaf dag één dat ik voor je viel.…
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 Droomde jij ook
Over die velden vol leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd…
ik laat je gaan
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.657 ga maar kind
beweeg mee met de winden
de noordenwind de oostenwind
als je meebeweegt dan breek je niet
buigen is beter dan barsten
ga maar mee met de seizoenen
dans in de regen
en baadt in de zon
draag haar zacht over sneeuw en ijs
als je warm ben dan bevries je niet
ga maar kind
ga maar mee met eb en vloed
kabbel in zacht golvende zee…
Drift
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
651 vannacht
als wolken dromen rijgen
rond een volwassen maan
en verlangen
in jouw rusteloze lichaam waakt
zullen mijn vingertoppen zacht
het vurig dagen raken
traag
zoals de zon stijgt
om de baren warm te strelen
zal mijn mond
jou tot verloren drijven
in een bevend eb en vloed
maar ik zal volgen
en me toevertrouwen
aan het ritme van…
zandgedachten
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.422 Wanneer je zoekt wordt het eb
als je terugtrekt in je eigen diepten
om dan, door de kracht van gevoel
een waanzin die je meesleurt
naar het land, waar ik wacht
en je woorden me overspoelen,
zandgedachten verwoestend
Je brengt me schatten uit de zee;
sterren, een krab
wrakhout smijt je me toe
waarmee ik een hut kan bouwen
Wanneer ik gekroond…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 Het is bij ons net als bij de zee
soms is er eb of vloed.
Na een koude winter komt
er steeds weer een warme zomer.
Dus lopen wij hier langs de zee
samen gelukkig en tevreden.…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 de zee kent slechts schaduwen
van wat er boven hangt
of rusteloos op drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan…
Vlinder
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
882 Soms wil je begrijpen
of begrepen worden
Zoals na eb de vloed komt
en de zon de maan verdrijft
Soms wil je enkel voelen
als een bloemknop die ontluikt
geurend zacht als fluweel
strelend door je hart
Teder en oprecht
bloeiend en groeiend
Soms wil je vluchtten
in oases vol met rust
Jezelf zijn en dromen
in armen vol liefde
versmelten in…
Blauwe kralen
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
751 strooi ik klaprozen zaad
overheen het verlaten strand
opdat zij door de wind worden gedragen
en bloeien zullen in de duinen
in de pan van het hart
als twee-eiige tweeling verbonden
in de beweging van eb en vloed
tussen de zon en de maan
in het heelal zo verborgen
een sterrenval gelijk
dat ik wens de dromen naar mijn werkelijkheid te…
Waar vind ik mijn vrede toch?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
868 het slaat me van lieverlee,
van links naar rechts
en ik schipper
tussen wal en schip
en raak door scheurbuik,
van een wreedheid als deze,
bedlegerig en wens
te mogen blijven slapen soms
als ik het zou vatten
het verzuurt niet zeggen ze
maar mijn spieren
en deze deining
die aantrekt en
afstoot als eb
en vloed
moet ik jou laten gaan?…
Geertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Als Eb en Vloed
Jouw Downs en Ups
Een lach een traan
Je krachtig verzet.
Wat was en niet meer terug komt.
Dan ontspant je gelaat
Alles wat ooit in je samen dromde
Komt tot staan en staat.
Kan alleen nog door de natuur worden ontbonden.…
Heerser
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 want
als de oude langoor Loazi
op zijn waterbuffel teleurgesteld
de beschaving verlaat
beschrijft hij de potentie van het niets
in raadselachtige teksten
in eigen context overzie ik hier
mijn ongerepte koninkrijk van leegte
een diepe inham aan zee
met een droogvallend kelpveld bij eb
kaal grasland op de schaars begraasde heuvels…
gespiegeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 ten diepste
mag je niets verwachten
zo is het bestaan
je komt en gaat, ongevraagd
naast iemand staan
zijn letters in gedachten
of woorden in de hand
het is enkel de eigen ziel
welke laag voor laag
vaak wordt uitgedaagd
stormen beheersen
eb en vloed
doen je wankelen
of schenken gif of
laten je drinken
uit tranenbloed
klem je vast…
dit persoon houdt er niet van herinnerd te worden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
405 de liefde en de dromen vervlogen
waarheidsval en betichting, vluchtige ogen
de minste herinnering
en woorden bogen gericht opzij
omdat geen lucht alsnog ‘t einde was
’n nieuwe lezing
als we ‘t op ‘n scherpere manier doorzien
‘t eb en vloed van gevoel laten stromen
mogen bloeien als ’t ijzeren hart
in de hand van ‘n ieder die dat nog dragen…
Beperkt zicht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.765 Is het dan een wonder
dat je met je vloed van leugens
al verdrinkt bij eb
door de diepte van waarheid?
Hoor ik iemand naar adem snakken
of is ook dat een gewoonte,
een manier
en is de bodem nog steeds niet bereikt
en ben je alleen te redden
als voedsel voor de aarde.…
Van de zee.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.018 golven
Sterven
Op mijn strand
Jij bent
Het witte schuim
Dat mijn lichaam siert
Ik ben het zand
Dat keer op keer
Jouw welkom viert
Van de zee
Een tedere streling
Die hart en ziel
Vervoert
Van de zee
De hoogste golf
Die mij steeds
Tot tranen roert
Ik ben het zand
Jij bent de zee
Geen geliefden
Zoals wij twee
Eb…
(over)vloed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.608 Metronomisch kabbelde je
interesse maar wat voort
't klotste, schuimde
en betastte m'n lippen
spoelde tevergeefs tegen m'n kade aan
tot eb opkwam
en ik begon te missen
wat zo'n ritme verdoven kan
Schor smeekte m'n verstand
maar die golven bleven
botsen en woorden ongehoord
zo ging ik wat verpozen na dit akkefietje
en schudde…