875 resultaten.
knuffelloos
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
840 En dan
als het zo ver is
en je gaat naar gene zijde,
krijg je in de hemel
een knuffel van
Onze Lieve Heer
of van je liefste engel -
telkens weer.…
Zondaar
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
995 Gewapend met een ganzenveer
trek ik moedeloos ten strijde
tegen de grote grizzlybeer
die mij dreigt aan gene zijde
opgeschrikt door mokerslagen
op het verzengend offerblok
klimt mijn pen in strakke stagen
boven het kraaiennest in dok
woorden klauwen uit mijn handen
in gevecht met al mijn zonden
voor verlies van ingewanden
is mijn veer…
De reden omslachtig
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.288 En de storm die raast maar door…
De balans neigt naar dat gene
Wat ik angstig zal aanschouwen…
Want ik voel dat jouw gedachten
De mijne niet vertrouwen…
De reden blijft omslachtig..
Maar ik leg mij erbij neer..
Want in het verleden niet daadkrachtig,
blijkt vandaag de ommekeer……
KLEUR BEKENNEN
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
879 Géén kleur; dat zegt waarschijnlijk ook wel iets.
Zo’n meid is vast wel overál voor in.
Maar zwaargewond vernam ik naderhand
Dat zij judoka is met zwarte band.
--------------------------------------------
...in sommige discotheken kun je door middel van een
gekleurde polsband aangeven waar je op uit bent...…
Moeilijke beslissing
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
3.189 Al dat verdriet en die pijn,
want zoals diegeen is er géén één.
Er zullen mensen zijn die je steunen,
die je helpen door die moeilijke tijd.
Na een tijd zul je inzien dat het de goede keuze was,
en heb je van die beslissing toch geen spijt.…
achteraf kijk je
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.023 de koe in de bil
neem mij
toen ik zei
ja ik wil
wij gingen nog onbevangen
over vanuit de verleiding
naar kerkelijke inwijding
verliefd blind van verlangen
je was niet met het idee vertrouwd
dat je niet zozeer elkaar trouwt
meer een compleet erfelijke toestand
wordt liefde met genen een open boek
of is het straks ja nee dank je de…
stemmen
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.487 stemmen in de wind
vergaan als grijze as
géén die ze ooit weer vindt
de plek weet waar het was
dat men ze horen kon
o, mocht ik toch eens weten
waar is der stemmen bron
of is ze al vergeten
die stem zo zacht en teder
die fluisterend mij zei:
we zien elkaar straks weder
want jij, jij hoort bij mij...…
Als gij mij eens zult komen zeggen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.654 De goede Dood zal ons niet scheiden,
Hij is de wachter, die ons beidt
En tot de heerlijkheid zal leiden,
Aan gene zij van ruimt’ en tijd.…
Paradigma? ( Ergo Sum )
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
564 Alléén in geest is
weinig gegeven
wat bij géén
wezen lukt,
blijft maar even,
onbeschrijfelijk
rukt de smart
aan tintelend vel,
de essentie van
verliefdheid,
aangeboren,
tussen heelal
en de hel,
zit veelal
tussen beide oren,
paradigma om
bij de soort te
overleven, wat ziel
en lijf niet scheidt,
meer kon Descartes
ons…
Woordsporen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 Muze is lijden,
schaduw zien aan gene zijde,
nooit ziet men het geheel.
Ontdooide teksten,
ontplooit zich in de breedte,
oneindig even.…
Vlieg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
660 Er is een fruitvliegonderzoek verschenen;
Belemmer je zijn seksuele wens
Dan gaat hij aan de drank en zuipt zich lens
Het beestje heeft, zo lijkt het, onze genen
Dus Rokjesdag, u had het al begrepen
De jajem was vandaag niet aan te slepen.
-------------------------------
Mannelijke fruitvliegjes die voortdurend door vrouwtjes worden afgewezen…
Kleurden tot patronen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
606 jij bent van stof
hebt ooit jezelf geweven
uit genen die je zijn gegeven
zij sponnen zich tot draad
kleurden tot patronen
in veelvuldig delen
hun eigen boodschap
bracht jou groot van
moederschoot tot meerderjarig
jouw bestaan is het uniek gebeuren
van een leven lang leren
tot stof zal jij weer wederkeren…
nu vrijt het rokje met het zand
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.291 nu vrijt het rokje met het zand
van hier tot aan de strandzoom trok
de branding aan je sokken
als dit al kietelt is het ruw en ongekamd
(de uitgeklede, meest radicale versie van een buitenland)
de einder stroomschok
de einder stroomschok de stilte hardrock aan gene zijde de zelfkant
je bleef het herhalen: ongeneeslijk (dit ook) en more
de…
Elke dag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
625 Het gene wat jij.
Niet graag bij mij ziet.
Toch elke dag.
Denk ik aan jou.
En zit ik te denken.
Wat moet ik nou?…
Onsterfelijke ego's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
663 Onze genen reizen verder.
Onze ego's zijn onsterfelijk,
want ze hebben nooit bestaan.…
Zevende hemelleven
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
359 er stonden
bloemen
stelend in een
kleurrijk bed
geurend naar
superieur helen
zij bogen al
bijna volmaakt
onder hemelse
schoonheid die
door hun genen
was gemaakt
toch keerden ook
zij hun harten naar
jouw verschijnen
jij lachte en
bloeide op in een
paradijselijke groet
ik zag deze scene
die in samen gaan
alles aan elkaar…
Grand garçon
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
475 Gentlemen, geëerd-geleerde gasten
Gelukkig grotendeels gevaccineerd,
Grandmaître des gendarmes, gastheer Gaston
- Geleend gilet, grof geld gewend, gerant
In generaties generieke genen
Goudeerlijk, genereus, gentil gezant -
Geen goor getatoeëerd geval (genant!)
Geniet gratificaties (grand garçon!)…
Voor vader
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.979 Jouw stoïcijns zelfvertrouwen
Verscheurde mijn spiegel
Verstrooide mijn zelfbeeld
Over de bodem van mijn ziel
Letterlijk onder de voet gelopen
Je hebt mijn naam geroepen
Getracht de snippers te vormen
Naar jouw evenbeeld
Maar het bleef bedrieglijk
Anders
Genen in je eigen kind
Bleken gemuteerd
Tot daadkrachtig wezen
Ben je bang dat…
Genealogica
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
871 in strengen genen
van mij huist eertijds
vrezen om levende
dood omgeven
welk dna asielt
veronderstelt moleculair
ooit om brood
het eigen bloed gelaten
naast huurling in mij en het
leger van zovele hanen
heeft het niet om Schots hoogland
en eigen volk gestreden
om de weeromstuit is
wat tot Pruis verworden
nu mijn onderhuids…
Amandelde met ogen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
758 mijn russisch
was niet goed
haar engels zoveel beter
we lachten in een groet
ze haarde blonder
dan veroostenlijke genen
waar ooit haar grootouders
in afstamming verschenen
amandelde met ogen
in een blik die dostojewski
ook zou mogen maar zonder
schuld en boetekleed met schik
rook naar toendra's
was de lente in siberisch bos…
Erfenis
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
1.296 Gij langstlevende, ga nog niet
draag mijn kindsdeel in uw hart
het mooiste ligt in het verschiet
voor wie gewisse doden tart
mijn erfenis behoort u toe
tot in de diepste genen
gezaam zijn wij nooit levensmoe
zo God ons tijd wil lenen
zijt elkanders toebehoren
boven doffe droefenis
wie uit doden wordt herboren
verschoont zich van verdoemenis…
Zacht gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Ik prent dit ansicht
(O-)(Gen)-blik
op melkwit ingebonden blad:
een =spoortje= zwartgereden inkt
dat r[a][a]mpjes poldergroen bevat.…
De lieve mensen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
590 De lieve mensen die eens om mij heen waren
zijn nu aan gene zijde
Maar leven voort in mijn hart
En staan mij bij in moeilijke tijden
Of als ik opgetogen en blij ben
en wil mijn blijdschap delen
Misschien tranen van het lachen
Dan lachen wij samen net als in het verleden
Fysiek zijn ze niet meer aanwezig
Maar hun ziel des te meer
Ze zijn verwant…
De kloof
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
2.552 Als ik aan je denk
Bijna zo vaak als er
Dagen tussen ons liggen
Veroudert mijn gezicht zich
Trekt mijn mond
Vreemde krommingen
Zoals door de zon betrapt
Op nutteloze vraaggesprekken
Mijn naieve kijkertjes
Zien soms onvermijdelijke genen
Dansend over de kloof
In dwaasheid ik me nooit wenste
En al die jaren
Beweeg je je daar
Gewoon…
Lieve Cathy
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
980 Want liever heb ik u nabij
als kwelgeest die mijn heil beproeft
in zoete blinde razernij,
dan dat u hier niet meer vertoeft
en ergens zo ver weg van mij
aan gene zijde mij bedroeft.…
een broze brug
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
696 ik bouw een brug
over een vluchtig dal
ondersteund door
broos gesteente
een verbinding scheppend
tussen
deze en gene wal
mistig is nog
de overzijde
schoorvoetend
ga ik vooruit
niet wetend
wat te verwachten:
een menselijk beleg,
uitstekende handen
of donkere krachten
aarzelend
is mijn tred
heeft het zin
die weg te gaan…
Belofte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
674 En wat mij wacht aan gene zijde
van dit bestaan aan zacht soelaas:
als ik mijn laatste zucht uitblaas,
mag het mij eeuwig nog verblijden.…
Het zwermen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
486 zij schudden lucht
van verre streken
uit vermoeide vleugels
weten zich weer
thuis na een lange
gevaarvolle vlucht
zeeën en bergen
waren al bekend wegen
en steden nog ongekend
toch drijft hun
instinct de trek naar
paradijselijke plaatsen
met paren en overleven
kunnen zij in de soort hun
sterke genen doorgeven
nu is het zwermen…
Groot hart [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Tussen eenzame harten
onbegrepen anderen begrijpend
met aandacht, mijn wachtwoord
de hoofdsleutel in mijn genen
Spartelend deed ik het al
verder kon ik nog niets
als baby, als volwassene
zou niemand het moeten afleren
zou niemand het moeten opeisen
wanneer hij zich gekwetst voelt
door gekwetsten, verongelijkt
door de wereld
van schijnvolwassenen…
Groot hart [2]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
114 Tussen eenzame harten
Onbegrepen anderen begrijpend
Met aandacht, mijn wachtwoord
en de hoofdsleutel in mijn genen
Spartelend had ik al aandacht
Verder kon ik nog niets
als baby, en als volwassene
zou niemand het moeten afleren
en zou niemand het moeten opeisen
wanneer hij zich gekwetst voelt
door gekwetsten, verongelijkt is
door de wereld…