Alle inzendingen over herinnering

6857 resultaten.

Sorteren op:

Zeewind

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
Koele zeewind ontspande mijn gemoed schuimkop en vloed spoelde mijn voetstappen weg ik harkte daar rouwverdriet bijeen witte meeuwen schreven cirkels tegen hemelblauw mijn lief hier vond ik jou ik loop hier alleen met jouw schaduw de zee is ruw.…

aan de bar

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Aan de bar waar stemmen klonken in de verte naar het scheen, wat het rotgevoel versterkte dat ik helemaal alleen een omhulsel op een kruk, een niemand leek te zijn, een levend ornament zonder emoties, zonder pijn was daar plots die enkele gedachte die mij terugbracht naar voorheen. Terwijl de bar mijn hoofd kuste (niet zachtzinnig, heel…
Lucero5 april 2004Lees meer >

Portret

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 970
Wat schetst mijn herinnering telkens weer: Jouw schoonheid levensecht in mijn atelier. Ontelbare kleuren die mijn ogen blijven bewerken, haast uit lijken te breken door lagen verf; het zichtbare ontward. Er is geen begrensde ruimte meer alleen licht dat graag door vensters gluurt.…

Memory

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.060
Een zachte glimlach om je mond; in je ogen zoveel tederheid.…
N. Wamelink1 december 2004Lees meer >

Memories

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.352
Zwijgende herinneringen aan weleer, van blauwe luchten en stil geluk, vervagen snel en vallen stuk. Op je graf leg ik een roos neer.…

Een kaarsje

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.145
een kaarsje wit en gebroken ver weg van de mooiste avond klein stukje van de zee die mooie zee van licht nu alleen en gebroken eenzaam in het donker toch zal het ooit weer branden oplichten in het donker en de eenzaamheid verdrijven…
SSSS14 december 2004Lees meer >

MET VLEUGELS

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 914
op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar haar stille jeugd naar de hoge bomen die om haar herinnering…

LUCHTKASTELEN

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 790
ik kleurde vroeger met m'n stiften het ene na het andere kasteel dat ergens in de lucht, of wist ik veel, bestond en niet alleen maar in mijn schriften in mijn beleving waren al mijn giften de variaties op één groot geheel waaruit het ideale tafereel waar ik het oog op had, zou zijn te ziften een tekening van Jezus aan het kruis of sjouwende…

Zomermiddag

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 689
Zij rent op blote voeten de vele rondjes in het pas gemaaide gras de wind waait door haar lange haren zon schijnt op nog bleke huid haar lach tovert glans in de dag van deze zomermiddag vele madeliefjes vlecht zij behendig in 't rond en legt ze rond haar kinderhoofd zij voelt zich blij zo vrij te bewegen in gedachten…
Almaresáre3 november 2005Lees meer >

lading

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
rozenhout klemt als doorn in mijn oog een zwak protest de gouden dukaat aan de afschuwelijk rode draad ik ben de eenogige piraat een stompje krijt hinkelt me naar een getekende hemel de stiekem geplakte kauwgom onderaan is het knelpunt om te sluiten wat moeilijk open kan…
Jandeb12 december 2005Lees meer >

Randverschijnselen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
de klaarheid van het moment de graagte van de geschiedenis de plek die je van vroeger kent de stilte van de getuigenis het daagt bij vloeiende vlagen een ongeschonden kindverleden van voor de bewuste dagen zo voortschrijdend vermeden wat niemand meer kan horen raakt in rangen kwijt gaat in geheugen verloren in de zomen van de tijd…
Iniduo13 december 2012Lees meer >

Hier

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 872
hemelblauw over uitgestrekte velden lijkend alsof hier niemand eerder was zo ongeschonden haast als niets of niemand kan zijn mijn voorheen gebroken lichaam heelt zich duister wordt slechts een vage herinnering tot hij verdwijnt je was er niet toen genadeloos de kilte mijn land betrad maar het is hier waar ik je vind en ik begrijp…

uitzicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
drijvend over satijnen avonden proevend van herhaalde vrucht in een groen elzenbos, aan de pijnloze oever bij het boezemgemaal uit het zicht van aangeboren diepte met vlakke hand reikend naar de lucht nog één keer vragen, verzuchten als een speld in mijn stiltekathedraal geheugen dat ooit waarheid was de eerste woorden die ik las…
Iniduo28 december 2017Lees meer >

ik herinner mij haar lach

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.467
Herinneringen kiest men niet toch niet bewust maar liever dan de pijn en het schrijnende verdriet herinner ik me haar tanden die, na een te brede lach, onder de kast belandden.…

Den Bosch en passant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.053
klaagmuur tussen trein en drempel het neon- gotische station en een rijtje heilige huizen voorbij drie sluizen of zo einde van een bedevaart zuidwillemsvaart in de avond kwamen alleen de zenuwachtige fluitsignalen en de obligate tamtams van voorbijgaande schepen de indische buurt nog even herinneren…

laatste herinnering

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 681
ik klamp mij vast o ja, alleen in gedachten aan wat ooit was; het zijn in verwachten zweef in hier en toen loop in een straat met dovend licht wat moet ik doen verduisteren van het laatste gericht of opnieuw verlangen naar iets dat vergaat ik bewaar die lach en houd hem vast ongemerkt door de tijd veredeld het vervlakt de pure…

Positieve ontwikkeling

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.419
ze zijn in de maak net zo lang tot ze de smaak van onvergetelijkheid zullen overtreffen ze neuriën een melodie niet eerder gecomponeerd die zal blijven hangen als een luminescente ballade zonder slotakkoord maar het stemmen zal duren tot de boventoon zo helder is dat grondtonen spontaan verschieten van kleur als passend decor…

Opa`s sigaar

hartenkreet
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.582
Roken is ongezond maar ik mis de rokende tekens in zijn ruimte de perfect met trots trillende lippen gevormde cirkel dansend op de klanken van –ons- zingend fladderende kanaries en mijn vinger mag de cirkel verstoren schrijven met zijn rook ‘Opa ik mis jouw ruimte!’…

Muurbloemen

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.296
ze is al halverwege de trap naar boven mijmert over de treden die haar nog resten en of ze heel misschien nog een stapje terug zou kunnen doen ze beweegt haar vingers langzaam over de muur tript van bloem tot bloem als een speurende bij die stuifmeel verzamelt uit een gedateerde fresco ze hoort het zoemen van zoete herinneringen de…
Nina Laverona29 november 2006Lees meer >

hoe je toch

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 486
hoe je zonnebloempitten plant de bodemlagen uit je hoofd bant toch over het lot van Aleksej N tobt denkt aan bordjes van de kindercrèche hoe je een vogelvlucht ziet je ogen pogen haar te volgen hoe je toch omkijkt naar het ravijn aan het speelgoed van Alice denkt hoe je het onkruid wiedt de bodem adem geeft en zonlicht biedt je toch…
J.Bakx10 maart 2024Lees meer >

sprakeloos

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.615
Dit is vreemd zo te blijven hangen in het verlangen naar een teken van jou. In teken en taal spreken wij al zo lang niet met elkaar de geborgenheid die ik vond, jouw lach in de avond is voorbij wat aanbrak was een kille morgenstond waarin zelfs tussen koude woorden geen traan zich meer bevond.…
chatfant16 april 2007Lees meer >

Roerloos

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.969
Herinneringen spinnen beurtelings door mijn hoofd. Wild was ik toen van verlangen, dronken nu van melancholie. De plotselinge golven in mijn leven zijn kleine rimpelingen in een plas geworden, de heerlijke storm in mijn hart is even snel weer gaan liggen als hij kwam opzetten. Wat mij rest is de zoete geur van je haar.…

Afscheid

hartenkreet
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.764
Als ik mijn ogen sluit dan zie ik jou dan hoor ik je voetstappen die langzaam vervagen de wind neemt ze met zich mee jouw sporen die gaan nooit verloren ze blijven de herinnering dragen.…

Texel

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.026
die wandelingen op Texel met de hond een mooie herinnering verworden tot gemis om wat was en nooit meer komt gestorven is in ruzie de echo van vroeger klinkt en van later of het ooit weer wordt als toen de wandelingen met de hond op Texel…
Yve26 juli 2007Lees meer >

Als ik soms terug kijk

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.940
Als ik soms terug kijk op mijn levensloop daar zaten fouten tussen en wel een hele hoop Er zitten dingen tussen waarvoor ik weemoed voel maar ook die ik vergeten wil en wel een hele boel. Doch alles wat herinnert aan die tijd met jou die blijf ik altijd koesteren die blijf ik altijd trouw.…
henk van Zijp28 augustus 2007Lees meer >

Keldergeesten

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 681
hoofdfilm van mijn leven te zien als herinnering.…
Hanny9 oktober 2007Lees meer >

Op zolder

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 739
Zoals het opgeslagen ligt op zolder: de treinen op dood spoor, de fijne delen spinrag & meccano en dieren die je zwemmen liet vanuit een ledikant - of neem zo'n toverbal waaraan de laatste kleur is gaan ontbreken: Je kauwt je suf, maar blijft genadig met de dingen die versterven.…

Weerhaakjes.

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 913
Zelfs de herinneringen aan dat moment hebben lastige, scherpe weerhaakjes en zijn eigenlijk best nog wel lang blijven steken in mijn vel.…
Peterdw.4 december 2007Lees meer >

bij de dood van een moeder...

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.056
herinnering aan toen.... "…
boudien17 februari 2008Lees meer >

Verbloemlezing

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 989
ze is al halverwege de trap naar boven mijmert over de treden die haar nog resten en of ze terloops nog een stapje terug zou kunnen doen ze beweegt haar vingers langzaam over de muur tript van bloem tot bloem als een speurende bij die stuifmeel verzamelt uit een vergeelde fresco ze hoort het zoemen van zoete herinneringen de bittere…