21092 resultaten.
Winter bewonderingen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.366 Ver van vervlogen tijden,
leek stilte nooit stil te staan,
blies winter met ingehouden adem
zijn bespiegelingen op het raam.
Spiegelingen van verdrongen warmte
subtiel geurend in knetterend haardvuur,
vlammende liefde doet hartstocht oplaaien
eerder buiten nog winters aangekleed.
Genietend van geestrijke sappen
doet innerlijke naaktheid…
Rozengeur en bruine schijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.506 Roze is kijken naar de zonsondergang.
Bruin is vertraging met de trein.
Roze is vakantie.
Bruin is een verplichting.
Roze is vrijheid.
Bruin is van de trap vallen.…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Voltooid aan de schepping
deed hem de eerste aanraking verstillen..
Hij vroeg zich af wie hij was,
de stille kleurrijke man van vele winden,
een beminnelijke lach dat horizonten brak,
het hemelsblauw finaal doormidden.
Verlaten sneed een voorlaatste diepte,
scheurde lucht om te ademen, branderig van geur
brandde de ziel het weemoedige…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 Effen of gedessineerd,
je broze leven
was vol van prachtige blikvangers..
verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad…
- Silhouet -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.104 Met het wassen van de maan
bezit jij de kracht om te verbeelden
zoals de zee haar spiegel overstijgt,
grenzen voorbij gaan aan het heden
buitensporig trekken beelden
zachtjes eensgezind hun schreden,
de glans van lang beroet verleden
langs de duistere hemelwand,
Zilverblauw valt het sterren strass
waar blinkend maan verankerd was
in de…
- Nazomerweelde -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
932 Rozenbloemenweelde in nazomer
wekken verbloeide nabijheid op
sluiten liefdevol de armen rond mij heen,
Ik voel het..
mooi als een luisterlied nabij,
zie eenden gezind verzamelen,
dansen op tienduizend fonkellichtjes
glanzend tegelijkertijd vermoeid
zwemt hemelse zonneschijn
als een redding.. vrolijk, vol ijver
rustig, zachtjes drijvend…
- Artefacts -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
884 De kunst in zekere mate als maatstaf
buigzaam riet langs een dunne meetlat,
soms misleidend voor mensenhanden
educatief doordacht, als kunstproject geraakt,
glad als een ritselende slang, spelenderwijs.
De vooruitzichten van morgen
om de geschiedenis te vieren met het ontstaan
te luisteren naar vibraties voelt kunstzinnig
de bijzonder mooie…
- Opslagruimte -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 Mooi antiek, glanst de massief houten
zwart gelakte koffer..
onbeperkt zijn houdbaarheid
efficiënt tegen de gevel van tralies geschoven
brengt samenvoegen dicht aan de fijne naden
en verruimt vooral de gelegenheid,
daar valt geen buitenmuur te betreuren
om de in de armen gesloten dagen
met nieuw verworven inzicht
tegen aan te houden,…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 Regen doet de straat opnieuw glimmen
volledig anders dan het ene prachtmoment
het dagen van nieuw inzicht wordt nu spaarzaam
ja, door wat nevelig maanlicht geveld..
water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..
schildert de fijne…
- Tussenpozen -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
875 Langs oeverrijk water bloeien ideeën op
zover al gekomen na dit eerste tumult
heeft de kabbelende beek zijn kruiken
dichter bij de bron nog maar net half gevuld
de strekking van de stroom
heeft een volledig verwarrende weg open gelaten
medaillons nog niet half verslagen
hebben het leven op zich statig verder gedragen
met tussenpozen geprobeerd…
- Kerstontmoeting -
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.266 Nog even en dan zingen stille kinderharten
het van oudsher meest gezongen kerstlied op aarde.
De sneeuw valt betoverend tussen ons neer
het fijne kerstlicht dwarrelt als kristallen suikervlokjes
krachtig, vanuit schoon bezongen hemelse sfeer
vallen ontelbare kleine witte stukjes
wereldbevrijdend vredig ..
als eerste Kerstontmoeting op…
Boer zoekt vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
461 Boer Jan zoekt een vrouw
maar is trouw aan de rouw
blijft dus trouw aan zijn vrouw
“De kaarten waren al de deur uit”
wat een feest moest worden
werd een trieste herdenking
“Ik ben wie ik ben, er zijn al genoeg anderen”
intense vertrieste eigen werkelijkheid
van niet aan te vangen te verwerken verdriet
Maar boer Jan krijgt een vrouw dit seizoen
zij…
J..GD
snelsonnet
3.0 met 14 stemmen
1.527 Grote groep types, studio, Nance
Vader roept, klapt; 'groen!' kryst vrouw
'Beter raden! Woord wordt 'flauw'!'
Trage kerel, foute inval: 'plens'!
Lingo is passé en overbodig
Wie heeft er nu vijfletterwoorden nodig?…
Houtskool en gruis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
512 Grauwsluier over
De geblakerde resten
Van dit zielloze
Bestaan - houtskool
En gruis ligt in
Dunne restjes te
Wachten, terwijl het
Mijn leven toedekt,
Wachtend op het klapraam
Dat open gezet wordt,
Schone levenslucht
Die naar binnen stroomt,
Om nieuw, vers leven
Binnen te laten…
Dat het gevoel niet meer aanspreekt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 Het gevoel hebben
Niet meer te kunnen
Voelen, gevoelloze
Donkerte die gewoon
Te diep is, en te lang
Duurt, onomkeerbare
Somberheid die zonder
Pillen levenslang lijkt
Te duren, kleinkinderen
Die langskomen om hun
Verjaardag bij oma te
Vieren - en vreugde
Die het gevoel niet meer
Aanspreekt - hulp die
Professioneel gegeven…
Angstig aantrekkelijk
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
508 Zie de grootsheid
Van de bergen voor
Me, met daaronder
Peilloze diepte,
Rotsen met tot
Op het hoogste
Punt nog onverwachte
Plantengroei,
Ondenkbaar, maar
Wel degelijk zichtbaar
Mooi, zo mooi,
Adembenemend mooi -
Zo is het schitterende
Landschap dat zich aan
Mijn ogen ontvouwt -
Aantrekkelijk, en
Tegelijk maakt het
Me…
Maniëristisch
gedicht
3.3 met 12 stemmen
6.065 Het ontbrekend licht barst los als stoom,
in stilte.
Het licht is als de dood, er komt geen einde aan,
het kent geen falen.
Het licht heeft een begin van vuur en kalk
dat niet valt te bepalen.
Het licht is slank. Het oog is sloom,
in kilte.
Onbewogen waakt het licht als een godin
die met ons zinkt als lood, onsterfelijk maar dood,
en droog…
gezien
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
583 we keken ver vooruit
maar nooit verder
dan de horizon
verder kijken zou
namelijk een streep
te ver zijn geweest
daarom stelden wij
onze eigen grenzen
grenzen aan het zien
grenzen aan de groei
grenzen aan 't leven
kortom wij keken
en zagen zover wij
het konden verdragen…
KIJK NAAR WAT JE ZIET
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 je ziet slechts dat
waar je oog op valt
een voetbal die jouw
bloemenperk verknalt
jongetjes hebben zo’n plezier
jouw bloemenperk interesseert
hun geen ene moer geen zier
ik ben kwaad maar kijk…… en kijk
naar wat er echt is gebeurd
zij zijn nog slechts even kind
dus heb ik verder niet gezeurd
slechts even getreurd
het bloemenperk…
Zienswijzen
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.124 Mijn moeder heeft niet eens een bril en kan zonder kijken zeggen:
Dat mijn tekeningen prachtig zijn...
Is dat nou knap, of moet zij door een bril als die van oma leren kijken?…
Ervaring
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
884 Ik kan iedereen recht in de ogen kijken
Zonder schaamte of te bezwijken.
Dit beloofd veel voor de komende jaren
Maar dat ga ik wel ervaren.…
Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 , wat jij niet ziet
Mijn uitzicht in de Jordaan
In het 10e straatje, de Hazenstraat
Wil je een keer komen kijken?…
Inzicht en uitzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
507 We kijken
Vanuit
Ons eigen
Inzicht
Naar de ander
Zo komen we
Aan ons
Eigen verhaal
Hoe we
De ander zien
Dit is
Niet de ander
Maar is
Ons uitzicht
Zo komen we
Aan ons
Eigen verhaal…
maandagmiddag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 ik kijk naar buiten.
naar de bomen.
naar ‘t daglicht.
‘t bezielde ….
‘t is de tijd en de tevredenheid
die me koestert en geleidt.…
Niemand is een eiland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
438 maar nog steeds
verborgen voor
ogen die kijken
opengebroken huis
marcherende
hulptroepen nemen
alles in bezit
handen overal
het ‘alleen’
verschrompelt
en vlucht voor
ogen die kijken…
Een verte
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
337 waar kijken
genade was
van blijdschap
in een eindeloze
nakijk spoedde
het leven zich
bijna voorbij
de liefde daar
hoorde ik zoveel
dat die emoties
alleen niet in
te halen waren
vooral als daarbij
nog een verte kwam
waarin ik mijn
liefde zag naderen
in behoedzaam
dichterbij komen
op haar specifieke
wijze in lichaamstaal…
Jouw schaduwkant
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
456 ik had al vaker
het gevoel dat als ik
langs jouw gezicht
naar de horizon keek
ik inkijk had op de
directe nabijheid
vaag de grote lijnen
van de toekomst
kon lezen die langs
jouw profiel geëtst
bleken in een
redelijk snel
ontluikende
materialisatie van
wat komen gaat
en nog verschijnen
grote sculpturen
in verbondenheid
ook van…
herfstblad van de Oosterse amberboom
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
32 het ene goudgeel
het andere paars of rood
samen één geheel
rijk aan nuances
voor wie tijd van kijken neemt
kijken naar een mens
tussen de regels
een wereld met meer lagen
het onhoorbare
het onzichtbare
genieten van een gebaar
klein maar ontroerend
ineens het zicht op
het voorbijgelopene
tijd voor wat stilte…
Ik kijk naar je (Papa)
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
942 Ik kijk naar je, naar al je grijze haren,
naar hoe je je verschuilt achter je krant.
Rimpels, bijna als onneembare groeven,
trekken hun sporen op je oude gezicht.
Ze zijn gaan tellen voor je: De jaren,
alleen de tijd had jij nooit in de hand.
Maar je kon wel van het leven proeven,
ieder moment was voor jou een gedicht.…
Kijk eens om je heen..
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.507 Laat me gaan,
je moet begrijpen dat het ophoud hier,
Voer me mee,
naar waar mijn rivier zal uitmonden in de zee.
Ga niet mee,
ik moet alleen onderzoeken wat er is,
Ga niet mee,
je weet dat ik terug kom als ik je mis,
Maar ga niet mee.
Ik zoek mezelf,
moet mijn eigen pad zien te vinden nou,
Ik zoek mezelf,
laat me wennen aan een…