986 resultaten.
langs de ijssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 De rivier is er zoals wij er zijn
er wolken zijn en gras en
ganzen die er poepen en
meeuwen er omheen.
Zwijgend turen oude mannen
in de verte, het water langs
naar het verleden misschien.
Niets beweegt.
Misschien dat de zee
in de verte dorstig wacht.
Misschien…
Kijkend over de waterlijn.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
554 Samen met de meeuwen
die zweven met allebei
hun vleugels weid gespreid.
Ze worden gedragen op
golven van de westenwind
en omarmd door de zee.
Waar ik vind mijn rust
als ik luister naar het
lied van zee en wind.…
Texel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.029 Vuurtoren
Baken voor
De mens op
Ruwe zee
Licht in het
Donker die haar
Naar veilige haven
Loodst zoals het moet
En de eeuwig vrije meeuw
Die op het eiland
De nieuwe dag begroet
Met liefdevolle wensen voor een voorspoedig herstel
opgedragen aan Alda Arts.…
Herinnering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 Meeuwen vliegen sierlijk
boven de botenmasten
die fier staan
in de zilte lucht
Aan de kust van Westenschouwen
voel ik een
gestolde herinnering
aan de gekwelde grond van ‘53
In Brouwershaven lijkt
de tijd stil gestaan
Stilte overvalt
ja, het ontroert…
Er dreigt
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.530 De wind die de meeuwen draagt die de wind maken.
Er: ergens. Er: hier.
Er lonkt de aangename aanname van alles,
zonder denken.
----------------------------
uit: 'Maar zingend', 2013.…
Kwaad spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 De wind wakkert en begint te razen,
zoals schreeuwende meeuwen doen.
Boze vogels vliegen af en aan.
Vanmorgen.
De wilde wind is uitgeraasd.
Ik denk aan een kwaadgeworden kind,
dat boos gaat spelen,
en de lieve vrede vindt.…
Zeewind
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
711 Koele zeewind
ontspande
mijn gemoed
schuimkop en vloed
spoelde mijn
voetstappen weg
ik harkte daar
rouwverdriet bijeen
witte meeuwen
schreven cirkels
tegen hemelblauw
mijn lief
hier vond ik jou
ik loop hier alleen
met jouw schaduw
de zee is ruw.…
De zee (alweer)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.128 bijna geveld door
een overdaad aan piekeren
besluit ik naar het strand te fietsen
de wolken hangen laag
waardoor ik even de hemel kan raken
wind blaast opnieuw
de muizenissen uit mijn hoofd
ik vlieg met de meeuwen mee
er golft me wat goed gevoel toe…
Voor anker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
709 witborrelend zog
bruist weg in het ijle
verstervend in schuim
onder windstille zeilen
gekraak en geklots
een zeezilte streling
wiegende lichtjes
een meeuw op de reling
goudgeel gegangmaakt
door rimpelend klater
rijzen de sterren
uit ’t donkerend water…
Ergens
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 Het uitzicht vindt zich
aan de zee waar de ene meeuw
de andere het fluisteren beneemt.…
een vraag
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
1.157 wie zal de meeuwen
terugwerpen
als ook jij verdwijnt
in niets meer
dan een druppel
of in de doofheid van
de duinen
die, ongenesteld
mijn armoede zullen
dragen
ik zal droever worden
mijn gedichten zwijgzamer
en uit de nachten zal ik
wanhoop plunderen, de donkerte
van de eeuwen
omdat geen enkel ogenblik
meer zal bestaan…
Ik heb jou mijn naam beloofd
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
636 donker daagt jouw schaduw
op het bankje bij de dijk
je wiegt met de meeuwen
en fluit de golven voor je uit
de geur van pijptabak
trekt wolkjes in mijn hoofd
ik lees de omrande woorden
laverend boven zee
blijf ik je ontmoeten
ik heb jou mijn naam beloofd…
Vangt
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
826 Zwermen meeuwen
witter dan wit
Krijsend fel
fitter dan fit
En ik kijk
En ik luister
En ik ben bang
En ik fluister
Maar de wind
vangt mijn stem
Op haar vlucht
als een rem
Sloopt mijn gedachten
aan wat was
En nu snap ik
alles pas
Ik ben niets meer
dan een zucht
In jouw leven
vol met lucht…
zie je de wind
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 straks zal ik mij neerleggen
in grote ernst
de dood verblijden
met cirkelende tijd
maar nu
van mij tot jou
wil ik dansen
en in het minste ogenblik
-zo dicht bij jou gezeten-
wil ik meeuwen vinden in elke lucht
een zachte galm van dag
naar duin
levenswarm
als wind ontvangen…
Sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Als reeënsporen in de sneeuw
als vliezenvoetjes in vers zand van een witte meeuw
zo staan je zolen en je tenen door de olie
bij een schijnsel op mijn laminaat
dat ik zo nog even zitten laat
om, rebels tegen het vluchtige en het luchtige,
van de aanblik te genieten
tot het ooit weer dooit of stuiven gaat.…
zag je
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
520 zag je hoe kalm
de zee werd toen
de wind zich terug trok
hoe luidruchtigheid
oploste in stilte
zag je hoe zacht
achtergebleven vogelveren
zich lieten vallen op
de platgetreden grond
van het verlaten strand
zag je hoe stil
het werd toen
de meeuw het verloor
van de elementen
en strandde op het zand…
Lichtheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 Over de lichtheid
van ons bestaan
is al veel
geschreven, gedicht
Zo licht
als de vleugelslag
wiekslag van vogels
blijkt 't niet
Een meeuw
die je toelacht?
een merel
die goede morgen zingt?…
Dansende vingers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Het is dinsdag
De zon schijnt
De oceaan is kalm
Net als ik
Ik zit in het appartement
Heerlijk alleen
De anderen zijn even weg
Het geluid van de golven
Is balsem voor mijn brein
Mijn vingers dansen over het toetsenbord
Buiten vliegt een meeuw luid krijsend voorbij…
de horizon voorbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 maagdelijke vroege ochtend
voeten in het mulle zand
waar meeuwen op 't nog lege strand
In verwachting samenscholen
loop ik op mijn schaduw mee
tot in de kabbelende zee
Stilletjes glijden witte zeilen
onder blauw met schapenwolkjes
aan de horizon voorbij
...…
Amputatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 toen het donker
zich om de dag
zou striemen
als een zwachtel
om een stomp
hoe bijna
geruisloos
de grond onder
ons bevroor
en ook de lucht
tussen onze monden
ook de rijm
nog dronken
van sporen
uitgeneveld
wist je dat
meeuwen
op het ijs
blijven zitten?
tot krakende barsten
de dooi aankondigen…
Mist in het Zwin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
799 Slechts een meeuw bevuilde het en kakte
En ik liep hier voorzichtig even rond.…
Alles wuift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Klaproos wuift
Burka wuift
Zeilen klapperen
op 't golvend glinsterend
spetterend water
van het IJsselmeer
Lakens bollen en wuiven aan een waslijn in 't Gooi
De familie wuift
bij het vertrek: dag, dag
Koolzaad en margrieten
staan samen te wuiven
in de berm
Dag meeuw, ik wuif
De meeuw drijft af
De kont van een vliegtuig
komt in zicht…
Zilte wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
699 De zilte wind die rond jouw enkels dwarrelt,
jouw meeuwen, brutaal mooi
en lachend, schaterend naar mijn
verlegen adem.
Oh wind, oh wind
mijn vingers strelen jou, oh wind,
tot stuivend zilt
het zicht verblindt.…
Zwerver
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.865 Zeewind en zon
weefden een warme deken
stuifzand en helm
zongen het requiem
meeuwen schreeuwden de mis
bij het getijdenorgel van de zee
voor een verstilde oude man
die zonder hulp gestorven
door schoon en ziltig zeezand
begraven is.
Gekromd zijn handen
in een onvertaalbaar teken.…
Zielen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
760 Vanaf het strand kijk ik omhoog
Naar regen en wat zonneschijn
Aanschouw de flauwe regenboog
Hoor en zie een krijsende meeuw
Natuur in al zijn schitterende vormen boven zee
Draagt deze door wind gedragen witte vogel
De ziel van een verdronken zeeman met zich mee…
Op het strand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
550 Varkensroze oren
twee schelpen in mijn hand
een lucht vol duinen
bergen van zand
Maat vierenveertig
het merk onleesbaar
de stront van meeuwen
Op mijn bril
ligt grijze staar
Een streeploos verlangen
in het zicht
van een gestorven horizon
En dit alles
noemt men strand…
terug aan zee
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
526 wanneer ik eindelijk
na lange jaren
de zee weer proef
haar branding
mij omsluit en
tomeloos geraas
mijn oren splijt
wanneer meeuwen
krijsend kleven aan de wind
snijdend zand een gat slaat
in huid en tijd
dan adem ik weer
oorspronkelijkheid…
Het gaan over lijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
444 ik zwierf rond met
een pleister op mijn mond
tegen het schreeuwen
omdat ik niet vond
wat de meeuwen mij
met hun vluchten wezen
zag ze landen
en uitdagend kijken
zij wilden niet wijken
heb tegels verlegd
stenen gekanteld
maar hen niet verjaagd
want het land is hun dis
in het gaan over lijken
die link had ik tot heden gemist…
Onenigheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
540 ik loop door de besmette weiden
passeer de tuinen van onwil
niets is bespreekbaar
het is enkel maar ik die verder moet
met de onbegrepen infectie
van door anderen gekoesterde leugens
dolzinnig word ik
van deze onwezenlijke feiten
de bevuilde woorden
de valse beschuldigingen
ik schreeuw (inwendig)
zilver mij dan meeuw
maar ze luistert…
Iedere nieuwe dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 een golf
klapt vol
op het schelpen bed
dat in glinstering
wordt geschoond
de meeuw
krijst kort
vliegt gelaten
vele kilometers
naar zijn stek
eeuwenlang
strandt zee
al brekend
aan de voet
der duinen
en toch
is er die lach
in het herkennen
van de schepping
iedere nieuwe dag…